Atos 19
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARA
1 Tara poata te kaia e Apolos tara taun i Korin, be Pol e silana tara makum te ka mei a man pokus ba nonei e na butuna i Epesas, me na sabe rena a palabir u Kristen.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Ba nonei e rangata ranen, “Tara poata tu hamana mia limiu, alimiu u lu has iam u Namnamei u Goagono?” Ba nori e poier, “E moa. Alam u mamala hengoei te ga ka u tu Namnamei tu Goagono.
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Be Pol e rangata lel ranen, “Ga saha mar baptais tu lue iam limiu?” Ba nori e poier, “Alam u lui a baptais tere Jon.”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Be Pol e poiena, “I manasa te baptais reia e Jon u barebana, ba nonei e hatei rane ien te gi habirits merien a toriren ba te habaptaisir. Ba nonei e hatei rane ien te gi hamana uen tara katun te murimuri nena men romana, nonei e Iesu.”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Nori i hengo u ranga teka me toan habaptais ria tara solona e Iesu a Tsunono.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Be Pol e hatakopena a limanen i ieluren, bu Namnamei u Goagono e koul uanama i taren. Ba nori e ranga ria turu mamanu mar ranga halhalina i Kolö, me töho ner u ranga hamatskö tere Sunahan.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Nori u katun hoboto teka i antuna toumia tara 12 a katun.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Be Pol e tasu uana i iahana luman lotu turu Jiu, ba nonei e ongolona me ranga nena u Bulungana u Niga. Na te markato uen teka e antunaia tara topisa tsihau. Nonei e ranga hatagala mera ien me torohanan hatakeiena u hakhakats u niga i taren tara Nipepeito tere Sunahan.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Kaba a palabi i hipus nen ba te ma hamanari. Nori i ranga homin a Maroro tara Tsunono i matar u barebana. Be Pol e toan la ba ranen. Nonei e lur u Kristen me la gono mera nen, na turu mamanu lan nonei e hatei nia u ranga i iahana luman skul tere Tiranas.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Te markato uen teka e antunaia turu huol u hiningal. Bu barebana hoboto ti kaia tara provins i Eisia i hengoeto u ranga tara Tsunono, u Jiu nu Grik has.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 E Sunahan e taguhi e Pol me kuiena a man mirakul pan halhal.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Ba barebana e hake ria u hangitsip tsi u labalaba i tuanreina e Pol, ba nori e toan lu mena rien turu katun ti ka mei a nimate. Ba nimate i taren e kapana, bu mate u omi e koul ba has naren me lar.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Na palabir u Jiu i roron hula la ba te kuin bisnis ner ti tsuga ba merien u mate u omi. Na palabi i torohanan poan a solona e Iesu a Tsunono te gi koul u u mate u omi turu barebana. Na nori a man toa i roron ranga u teka, “Alia e ranga hatagala koru mego lö tara solana e Iesu te roron rarariena e Pol, la ban!”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 A elahit u munmun toulana ti kato a markato teka nori a galapien tson tara toa pris pan turu Jiu a solonen e Siva.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Kaba toa mate a omi e ranga palis u i taren me poiena, “Alia e atei silegu e Iesu ne Pol e ka mer a nitagala, kaba lia e ma atei sil ragi limiu!”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Ba katun te ka mei a mate a omi e kurapa uana i taren ba te atung ranen me tagala saluhe ranen. Nonei e kato homi korur a peisaren me kis kakata ba rene ien a hasobu i taren. Ba nori e bus ba ner a luma teka me la mer a beloso.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Bu Jiu nu Grik hoboto ti kaia i Epesas e hengo ner a ka teka. Ba nimatout a kapan e butuna turu barebana hoboto, ba nori e soloseier e Iesu a Tsunono.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 U katun u para ti hamana i lama me mi poke ier a mamana markato ti katoe ien i manasa.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Na para a katun ti roron kato u matuna na hirakö i gono hoboti a man bukun matuna na hirakö i taren me hatse ria turu tula i matar u barebana hoboto. Ba nori e asier a hihol tara buk hoboto teka me antunana tara 50,000 makumun silva.*
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Tara markato teka, u ranga tara Tsunono e sata u tara han a para me tagala saluhena.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Na i murina a ka teka, bu Namnamei tere Sunahan e haleie nei e Pol u hakats te ga la uen tara provins i Masedonia na i Gris, ba te la hamurimuri uana i Jerusalem. Ba nonei e poiena, “I murina te na tare goa lia a man han teka, ba lia te na tara hase gou i Rom.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Ba nonei e hala rena a elasolana katunun hitaguhu i tanen, ere Timoti mere Irastas, ba te la mam uar i Masedonia. Be Pol peisa te gamon ka noana tara provins i Eisia.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Tara poata teka a nomi pan e butuia i Epesas ti pal meni a barebana a Maroro tara Tsunono.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 E mar butu u teka: a toa katun a solonen e Dimitrias e kukuiei a man ka a silva. Na nonei e roron kui tatatiei a ma tsi makumun lotu a goagono a silva ti hanamnameini a luman lotu pan tere Atemis, a got gamogamo a tetahol ti roron hatsunono u a tei Epesas. E Dimitrias e roron habutsi a toukuin hahol a para turu katunun kui i tanen.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Nonei e goner u katun teka nu katun has a toukui i taren te kato hoboto u i iesana me poiena, “Pal tson, alimiu e atei silemiu a toukuin hahol teka te roron habutsena a hihol i tarara.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Na katun teka e Pol e roron habiritsena u hakats tara katun a para ba te poiena, ‘U keisa te kuieri u ualima e ma got hamanari.’ Alimiu u tare men na limiu u hengo hakapa hase men. Nonei e ma mar kato peisa uanei i teka i Epesas. E moa. Nonei e kato hasema u ranga teka tara han a para koru i iahana provins teka i Eisia.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 U ranga tara katun teka e namos kato homiena a solo tara toukui i tarara. Na tana ka lel, u ranga i tanen e namos kato homi hasena a solo tara luman lotu pan tara got a tetahol e Atemis, ba te here nei a ka pinopino turu hakats turu barebana. A tei Eisia hoboto nu barebana tara han hoboto e roron hatsunoner a got a tetahol teka. Kaba u ranga tara katun teka e Pol e katsin kato hatia tsiponena a nikapan i tanen.” E Dimitrias e mar ranga u teka.
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Nori i hengo u ranga teka me raharaha korur. Ba nori e kur me poier, “E Atemis a tetahol i tarara a tei Epesas te pan koruna!”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Ba barebana i Epesas hoboto e hiagetageta hapanir. Nori i takei hoboto me pieta uar tara makumun hagum. Na nori i las tsibilir ere Gaias mere Aristakas ba te la gono mera ren. Nori a elasolana katununa i Masedonia ti roron lala gono mei e Pol.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 E Pol e ngilin la u i gusur u barebana, kaba u Kristen i hapiu nen.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Na palabir u gamman ni Eisia a man hahikapien tere Pol, nori i hala nema u ranga i tanen ba te ranga hatagala meren te go ma tatei la uaien i iahana makumun hagum.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Bu hagum teka e tutu koru talana. A palabi i kun u tanu ranga, na palabi i kun u tanu ranga. Na para koru a katun i ma atei silei a mouna a ka ti mi gono sile ien.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Bu Jiu e hala menari e Aleksenda i hagus, ba palabir u katun e ku siler te go kato menien u ranga. Be Aleksenda e hasoasei nena a limanen te gi hanoa meni u barebana u geta, me katsin palisena u ranga i taren.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Kaba nori i tara mareien nonei a Jiu, ba nori e tutoa ku hobotor me poier, “E Atemis a tetahol i tarara a tei Epesas te pan koruna!” Na nori i mar ku talasi u teka e antunaia tara huol a aua.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Ba toa katun pan ni Epesas e kato hakokomoto rena u barebana me poiena, “Ara a tei Epesas, a barebana hoboto e atei siler i Epesas nonei a taun te tara kap nena a luman lotu tara tetahol pan e Atemis, na taun has tara hatu a goagono te rusma i Kolö.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Moa koru ta katun te ga hipusin u ranga teka. Alimiu go kakamoto iam. Alimiu u moa te go hasesei koruam ba te katoemiu ta toa ta ka.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Alimiu e mi piou remuma a elasolana katun teka, kaba nori i ma kopei ta ka tara luman lotu. Na nori i ma ranga hahakos hasi tara got a tetahol i tarara.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Te ngilin kot mena e Dimitrias nu katunun kui i tanen a toa katun, e ka mena a poatan kot. Nu gamman e ka hasir. Nori e gi hamatsköi u ranga i taren turu kot.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Na te ka lel memia limiu tu tan tu ranga, ba limiu te hamatsköe mien romana tara poatan hagum hamatskö.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Ara e lu toume rou a niomi te hiagetageta hapan uali lara turu lan i romana. Te rangata nanou a Gamman Pan a mouna u geta teka, ba ra te ma tatei antunan palis naroi u ranga.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 A katun pan e mar ranga u teka, me hala ba rena u katun ba nori e tarurar.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.