Atos 18
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT
1 Be Pol e la ba nena a taun i Atens me la uana tara taun i Korin.
1 Algum tempo depois, Paulo deixou Atenas e foi para Corinto.
2 Ba nonei e hitupali mena a toa Jiu, a solonen e Akuila, a toun Pontas. Nori mera tahol i tanen e Prisila i hagou la ba hakapa nema a provins i Itali. Taraha, a Gamman Pan e Klodias e ranga merai u Jiu hoboto e gi la ban a taun i Rom. Be Pol e la tala uana turu mun tahol.
2 Ali encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com sua esposa, Priscila, depois que Cláudio César expulsou todos os judeus de Roma.
3 Nori u mun tahol i ka mei a toa mar toukui te ka has mei e Pol, be Pol e ka gono tala mera nen ba nori te kuir. Nori i atein kuin a luma seil.
3 Paulo foi morar e trabalhar com eles, pois eram fabricantes de tendas, como ele.
4 Turu mamanu Lan u Goagono turu Jiu e Pol e la u turu luman lotu i taren ba te ranga gono mera nen. Nonei e ngilin habutsi u nihamana u niga turu Jiu na turu Grik has.
4 Todos os sábados, Paulo ia à sinagoga e buscava convencer tanto judeus como gregos.
5 Ere Sailas mere Timoti i la ba nema i Masedonia me la uarima i Korin, be Pol e habulungana nitoa nena u ranga turu mamana u lan. Nonei e hatei hatagalein u ranga turu Jiu me poiena, “E Iesu nonei e Mesaia.”
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou totalmente à pregação da palavra e testemunhava aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Kaba nori u Jiu i hipusin u ranga i tanen me ranga sisi ria i tanen. Ba nonei e tohu ba nena u koahu turu hasobu i tanen te ga haruto merien a raharaha i tanen. Ba nonei e poiena i taren, “Te tapolasa ba nemoa limiu e Sunahan ba te tiamiu, a ka peisa noa has i tamilimiu. Alia u hatei hakapa rilimiu u ranga u mana. Na lia e la tala uagou turu katun te halhal ria i tarara u Jiu.”
6 Mas, quando eles se opuseram a Paulo e o insultaram, ele sacudiu o pó da roupa e disse: “Vocês são responsáveis por sua própria destruição! Eu sou inocente. De agora em diante, pregarei aos gentios”.
7 Be Pol e la ba nena a luman lotu teka, me la uana tara luma tara toa katun, a solonen e Tisias Jastas, a katun te roron hatsunono e Sunahan. A luma i tanen e kaia i rehina luman lotu turu Jiu.
7 Então saiu dali e foi à casa de Tício Justo, um gentio temente a Deus que morava ao lado da sinagoga.
8 Na tsunono tara luman lotu a solonen e Krispas. Nonei na pala hoboto i tanen i hamana u tara Tsunono. Na para a tei Korin i hengo u ranga tere Pol, ba nori e hamanar me habaptaisir.
8 Crispo, o líder da sinagoga, e toda a sua família creram no Senhor. Muitos outros em Corinto também ouviram Paulo, creram e foram batizados.
9 Na tara toa bong be Pol e tareto u toa u hiharuto, ba Tsunono e poieto i tanen, “Alö go ma matoutui. Alö go hahatein u ranga. E moa te go hahalongolo u lö.
9 Certa noite, o Senhor falou a Paulo numa visão: “Não tenha medo! Continue a falar e não se cale,
10 Alia e ka gono mego lö, ne moa ta toa ta katun te ga kato homio lö. Alia e ka megu u katun u para tara taun teka.” A Tsunono te mar ranga u teka.
10 pois estou com você, e ninguém o atacará nem lhe fará mal, porque muita gente nesta cidade me pertence”.
11 Ne Pol e keia i Korin u toa u hiningal na tönomo a tsihau, ba nonei e hatuts rane ien u ranga tere Sunahan.
11 Então Paulo permaneceu ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus.
12 — ausente —
12 Quando Gálio se tornou governador da Acaia, alguns judeus se levantaram contra Paulo e o levaram diante do governador para ser julgado.
13 — ausente —
13 Eles o acusaram de convencer as pessoas a adorar a Deus de maneira contrária à lei judaica.
14 E Pol e katsin ranga palis u i taren, kaba e Galio e poe tsiponi turu Jiu, “Alimiu u Jiu, sanena te ga pekoia a katun teka a lo, tsi te ga katoe ien ta markato ta omi, alia sane hengo rago limiu.
14 Mas, assim que Paulo começou a apresentar sua defesa, Gálio se voltou para os acusadores e disse: “Ouçam, judeus! Se sua queixa envolvesse algum delito ou crime grave, eu teria motivo para aceitar o caso.
15 Kaba limiu e mi rangata tsipon nemiu a man ranga pinopino na man solo na man lo peisa i tamilimiu. Bara, e noahasina. Alimiu peisa noa has te go hamatsköe iam a ka teka. Alia e ma tatei hengoegi u kot tara mar ranga teka.”
15 Mas, como se trata apenas de uma questão de palavras e nomes e da sua lei, resolvam isso vocês mesmos. Recuso-me a julgar essas coisas”.
16 Ba nonei e tsuga ranen turu kot.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Ba nori hoboto e pile kap ner a tsunono tara luman lotu turu Jiu, a solonen e Sostenis, ba nori e singsingate rien i rehina makumun kot. Kaba e Galio e ma hakats silei a hiatatung teka.
17 A multidão agarrou Sóstenes, o novo líder da sinagoga, e o espancou ali mesmo, no tribunal. Gálio, no entanto, não se importou com isso.
18 E Pol e gamon ka halehana lelia i Korin, ba nonei e raranga haniga merena u Kristen, me toan lana. Ba nonei e osana tara tolala ba te katsin la uana tara provins i Siria. E Prisila mere Akuila ti la gono meien. Na tara taun i Senkria nonei e kuli ban a hulunen, taraha i manasa nonei e ranga hamana u i iasa tere Sunahan.
18 Paulo ainda permaneceu em Corinto por algum tempo. Então se despediu dos irmãos e foi a Cencreia, onde raspou a cabeça, de acordo com o costume judaico para marcar o fim de um voto. Em seguida, partiu de navio para a Síria, levando consigo Priscila e Áquila.
19 Ba nori e na tuku ria tara taun i Epesas, be Pol e la ba rena ere Prisila mere Akuila. Nonei peisa te tasuia i iahana luman lotu turu Jiu me hiararanga gono mera nen.
19 Chegaram ao porto de Éfeso, onde Paulo os deixou. Enquanto estava ali, foi à sinagoga para debater com os judeus.
20 Ba nori e ranga merien te ga gamon ka bu uen, kaba nonei e ma hanigai.
20 Eles pediram que ficasse mais tempo, mas ele recusou.
21 Kaba e Pol e ranga haniga mera ien me poiena, “Te ngil noa e Sunahan, ba lia te la pouts lel uaguma romana i tamilimiu.” Ba nonei e na osana tara tolala me la ba nena i Epesas.
21 Ao despedir-se, Paulo disse: “Voltarei depois, se Deus quiser”. Então zarpou de Éfeso.
22 Ba tolala e na sungna tara taun i Sesaria, be Pol e na hatsomi rena u Kristen. Ba nonei e toan la uato i Antiok.
22 A parada seguinte foi no porto de Cesareia, de onde subiu a Jerusalém e visitou a igreja. Em seguida, voltou para Antioquia.
23 E Pol e kei a tsitabubun poata a tsi lehana, ba nonei e toan la ba nena i Antiok me lana. Ba nonei e lana tara man palabina man han tara provins i Galesia na i Pritsia, me kato hatagala rena u Kristen hoboto.
23 Depois de passar algum tempo ali, voltou pela Galácia e pela Frígia, visitando e fortalecendo todos os discípulos.
24 Na toa Jiu a toun Aleksenria e mi kaia i Epesas. A solonen e Apolos. Nonei a katun te katkatoei u ranga u niga, na nonei e atei sil koru hasi u ranga tere Sunahan te kana turu Buk u Goagono.
24 Enquanto isso, chegou a Éfeso vindo de Alexandria, no Egito, um judeu chamado Apolo. Era um orador eloquente que conhecia bem as Escrituras.
25 Nonei i hatutsei a maroro tara Tsunono, ba torinen te tagala sil koruena a Tsunono. Nonei e roron hatuts hamatsköri a barebana a man ka tere Iesu te hengo nen. Kaba nonei e atei sil peisa lasi a man hihatuts tere Jon a Tsonun Baptais.
25 Tinha sido instruído no caminho do Senhor e ensinava a respeito de Jesus com profundo entusiasmo e exatidão, embora só conhecesse o batismo de João.
26 Nonei e hatanian ranga hatagalaia i iahana luman lotu turu Jiu. Be Prisila mere Akuila i hengoe ten ba nori e lue ren me harute rien a mouna koru a markato tere Sunahan.
26 Quando o ouviram falar corajosamente na sinagoga, Priscila e Áquila o chamaram de lado e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 Tara poata te katsin laia e Apolos tara provins i Gris, bu Kristenir i Epesas e hale rien u rangan hitaguhu te ga la uen tara nilala teka. Nori i koloto meni a kalanloun turu Kristenir i Gris te gi tatei lu haniga menien. Be Apolos e na tukuna i Gris, me taguhu hatagala rena u barebana ti hamana mei te tatagi merien e Sunahan.
27 Apolo queria percorrer a Acaia, e os irmãos de Éfeso o incentivaram. Escreveram uma carta aos discípulos de lá, pedindo que o recebessem bem. Ao chegar, foi de grande ajuda àqueles que, pela graça, haviam crido,
28 Nonei e tagala koru mei te ranga palis u, ba te pita-puta koru hasena u ranga hasoala turu Jiu i matar u barebana. Na turu Buk u Goagono nonei e haruto haniga koru rien e Iesu nonei e Mesaia.
28 pois, em debates públicos, refutava os judeus com fortes argumentos. Usando as Escrituras, demonstrava-lhes que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.