Atos 18
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH
1 Be Pol e la ba nena a taun i Atens me la uana tara taun i Korin.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 Ba nonei e hitupali mena a toa Jiu, a solonen e Akuila, a toun Pontas. Nori mera tahol i tanen e Prisila i hagou la ba hakapa nema a provins i Itali. Taraha, a Gamman Pan e Klodias e ranga merai u Jiu hoboto e gi la ban a taun i Rom. Be Pol e la tala uana turu mun tahol.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Nori u mun tahol i ka mei a toa mar toukui te ka has mei e Pol, be Pol e ka gono tala mera nen ba nori te kuir. Nori i atein kuin a luma seil.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 Turu mamanu Lan u Goagono turu Jiu e Pol e la u turu luman lotu i taren ba te ranga gono mera nen. Nonei e ngilin habutsi u nihamana u niga turu Jiu na turu Grik has.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 Ere Sailas mere Timoti i la ba nema i Masedonia me la uarima i Korin, be Pol e habulungana nitoa nena u ranga turu mamana u lan. Nonei e hatei hatagalein u ranga turu Jiu me poiena, “E Iesu nonei e Mesaia.”
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 Kaba nori u Jiu i hipusin u ranga i tanen me ranga sisi ria i tanen. Ba nonei e tohu ba nena u koahu turu hasobu i tanen te ga haruto merien a raharaha i tanen. Ba nonei e poiena i taren, “Te tapolasa ba nemoa limiu e Sunahan ba te tiamiu, a ka peisa noa has i tamilimiu. Alia u hatei hakapa rilimiu u ranga u mana. Na lia e la tala uagou turu katun te halhal ria i tarara u Jiu.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 Be Pol e la ba nena a luman lotu teka, me la uana tara luma tara toa katun, a solonen e Tisias Jastas, a katun te roron hatsunono e Sunahan. A luma i tanen e kaia i rehina luman lotu turu Jiu.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Na tsunono tara luman lotu a solonen e Krispas. Nonei na pala hoboto i tanen i hamana u tara Tsunono. Na para a tei Korin i hengo u ranga tere Pol, ba nori e hamanar me habaptaisir.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 Na tara toa bong be Pol e tareto u toa u hiharuto, ba Tsunono e poieto i tanen, “Alö go ma matoutui. Alö go hahatein u ranga. E moa te go hahalongolo u lö.
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 Alia e ka gono mego lö, ne moa ta toa ta katun te ga kato homio lö. Alia e ka megu u katun u para tara taun teka.” A Tsunono te mar ranga u teka.
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 Ne Pol e keia i Korin u toa u hiningal na tönomo a tsihau, ba nonei e hatuts rane ien u ranga tere Sunahan.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 — ausente —
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 — ausente —
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 E Pol e katsin ranga palis u i taren, kaba e Galio e poe tsiponi turu Jiu, “Alimiu u Jiu, sanena te ga pekoia a katun teka a lo, tsi te ga katoe ien ta markato ta omi, alia sane hengo rago limiu.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Kaba limiu e mi rangata tsipon nemiu a man ranga pinopino na man solo na man lo peisa i tamilimiu. Bara, e noahasina. Alimiu peisa noa has te go hamatsköe iam a ka teka. Alia e ma tatei hengoegi u kot tara mar ranga teka.”
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 Ba nonei e tsuga ranen turu kot.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Ba nori hoboto e pile kap ner a tsunono tara luman lotu turu Jiu, a solonen e Sostenis, ba nori e singsingate rien i rehina makumun kot. Kaba e Galio e ma hakats silei a hiatatung teka.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 E Pol e gamon ka halehana lelia i Korin, ba nonei e raranga haniga merena u Kristen, me toan lana. Ba nonei e osana tara tolala ba te katsin la uana tara provins i Siria. E Prisila mere Akuila ti la gono meien. Na tara taun i Senkria nonei e kuli ban a hulunen, taraha i manasa nonei e ranga hamana u i iasa tere Sunahan.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 Ba nori e na tuku ria tara taun i Epesas, be Pol e la ba rena ere Prisila mere Akuila. Nonei peisa te tasuia i iahana luman lotu turu Jiu me hiararanga gono mera nen.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 Ba nori e ranga merien te ga gamon ka bu uen, kaba nonei e ma hanigai.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 Kaba e Pol e ranga haniga mera ien me poiena, “Te ngil noa e Sunahan, ba lia te la pouts lel uaguma romana i tamilimiu.” Ba nonei e na osana tara tolala me la ba nena i Epesas.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 Ba tolala e na sungna tara taun i Sesaria, be Pol e na hatsomi rena u Kristen. Ba nonei e toan la uato i Antiok.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 E Pol e kei a tsitabubun poata a tsi lehana, ba nonei e toan la ba nena i Antiok me lana. Ba nonei e lana tara man palabina man han tara provins i Galesia na i Pritsia, me kato hatagala rena u Kristen hoboto.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 Na toa Jiu a toun Aleksenria e mi kaia i Epesas. A solonen e Apolos. Nonei a katun te katkatoei u ranga u niga, na nonei e atei sil koru hasi u ranga tere Sunahan te kana turu Buk u Goagono.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 Nonei i hatutsei a maroro tara Tsunono, ba torinen te tagala sil koruena a Tsunono. Nonei e roron hatuts hamatsköri a barebana a man ka tere Iesu te hengo nen. Kaba nonei e atei sil peisa lasi a man hihatuts tere Jon a Tsonun Baptais.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 Nonei e hatanian ranga hatagalaia i iahana luman lotu turu Jiu. Be Prisila mere Akuila i hengoe ten ba nori e lue ren me harute rien a mouna koru a markato tere Sunahan.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 Tara poata te katsin laia e Apolos tara provins i Gris, bu Kristenir i Epesas e hale rien u rangan hitaguhu te ga la uen tara nilala teka. Nori i koloto meni a kalanloun turu Kristenir i Gris te gi tatei lu haniga menien. Be Apolos e na tukuna i Gris, me taguhu hatagala rena u barebana ti hamana mei te tatagi merien e Sunahan.
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 Nonei e tagala koru mei te ranga palis u, ba te pita-puta koru hasena u ranga hasoala turu Jiu i matar u barebana. Na turu Buk u Goagono nonei e haruto haniga koru rien e Iesu nonei e Mesaia.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.