Atos 15
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC
1 Kaba a palabir u katunur i Judia i la uama i Antiok me mi tanian hatuts rer u katun u Kristen. Nori i poei, “Te ma kukute moi limiu a markato tere Moses ba te ma hapö namoi a hatoatongo tere Sunahan i pikpikömilimiu, be Sunahan te ma taguhu ranoi romana limiu.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ti mar ranga uen teka, be Pol mere Banabas e ka mer a raharaha pan i taren ba te hiangenngena gono tun mera ren. Bu Kristen e hatuol rer ere Pol mere Banabas na palabir u katun has te gi la uen i Jerusalem ba te na hamatskö gono merari u aposol na pal kapan turu Kristen lotu u ranga teka.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Bu Kristen e na hipiou ria i taren ba nori e la hagusuna ria tara provins i Pinisia ni Sameria. Nori i hatei hatarareri u Kristen tara huol a han teka e Sunahan e habirits a torir u katun ti halhalia turu Jiu. Ti markato uen teka, ba nori e kato hasasala koru rer a torir u Kristen.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Tara poata ti na tuku hakapa ien i Jerusalem, bu aposol na pal kapan na palabir u Kristen i sasala mieto ti tara merien. Be Pol mere Banabas e hatei rarien a mamana ka hoboto te kato gono merien e Sunahan.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Kaba a palabir u Kristen tara pala turu Parisi i takei me poier, “Alimiu go pö namia a hatoatongo tere Sunahan i pikpikör u katun te ma Jiuri, ba limiu te hatei ramen nori e gi kukute u Lo tere Moses.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Bu aposol na pal kapan e gono sil taler te gi hamatskö menien u ranga teka.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Nori i kato u ranga u para be Pita e tuoluna me poiena i taren, “A ma tsi hatoulana, alimiu e atei silemiu i manasa e Sunahan e mola rira a toukui. Na nonei e hopu kap nio lia te go hatei menai lia u Bulungana u Niga tara pala te ma Jiuri, ba nori te tatei hengor ba te hamanar.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 E Sunahan e atei silena a torir u katun hoboto, ba te haruto ranei ra nonei e haniga has rena a pala te ma Jiuri. Nonei e hala rane ien u Namnamei u Goagono tere Sunahan, kato has uana te mar hala mera neien ra.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Kaba nonei e ma katoei a tabina markato i tarara na tabina markato i taren. E moa. Nori i hamanaia i tanen, na tara ka lasi teka te lu ba meien u markato u omi i taren.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Alimiu e namos torohanan kato haraharahemiu e Sunahan te go haka mena milimiu a markato a tiama teka turu Kristen. I manasa u tuburara na ra has i ma antunan soatani a mar nitiama teka.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ara e mar hamana las uara teka: e Sunahan e lu pouts ranei ra a nihitaguhu tere Iesu a Tsunono, kato has uana te lu pouts mera neien u katun teka.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Te markato u e Pita teka, bu hagum e ma katoe nei tu toa tu ranga. Nori i hahengo u turu ranga tere Banabas mere Pol. Ba nori a elasolana e hatei ner u mamana u mirakul te kato sila rien e Sunahan i gusur u barebana ti halhalia turu Jiu.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Nori i ranga hakapa, be Jemis e poiena, “A ma tsi hatoulana, hengoe iam u ranga i tar.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 E Saimon e ranga hakapa mera lalo limiu me hatei nena te mar la tutun u e Sunahan turu katun ti ma Jiui, te ga hopu kap merien u katun i tanen peisa i gusuren.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Nu ranga turu propet e kato has uana i iesana tara ka teka. Nori i mar koloto menai u ranga teka:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘A Tsunono e poei,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Ba nori u barebana halhal te tatei sake hase riou romana a Tsunono — u barebana hoboto te ma Jiuri tu hopu kap hakapa meri lia i tar peisa.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 A Tsunono e ranga u teka, nonei te habutsi u ranga teka i manasa koru.’
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Be Jemis e poe hasena, “U hakats i tar e mar kato uana: ara gi ma tatei halani a toukui a kapan turu katun te halhal ria i tarara u Jiu te habirits menari a toriren tere Sunahan.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Ara gi koloto meni a kalanloun i taren, ba te hatei rarien nori e gi agonein a mamana ka te hats ba neria turu keisa. Na nori gi ma tsikoloi, ne gi ma haloku hasi. Ba nori te ma tatei noueri a haroete te kepa hamate naria i totongolonen, ne ma tatei nou haseri u rahatsing.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Taraha, i manasa ba te noana i romana, u katun te hahatei ner u ranga tere Moses e ka ria turu taun hoboto. Na nori e roron riter u ranga i tanen i iahana u luman lotu turu Jiu turu mamanu lanin lotu i taren.” E Jemis e mar ranga u teka.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Bu aposol na pal kapan na palabir u Kristen hoboto e kits goner u ranga. Ba nori e hopu kap ner a elasolana katun i taren, ba te hala gono mera rien ere Banabas mere Pol i Antiok. A elasolana katun teka ere Judas (a tana solo i tanen e Basabas) mere Sailas. Nori has a pal panpan turu Kristen.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Nori i hala gono merien a toa kalanloun te mar ranga u teka: “Alam u aposol na pal kapan, alam a toa pala i tamilimiu te hamana uam tere Iesu. Alam e koloto menami a kalanloun teka i tamilimiu a ma tsi hahatoulana tu butu mia i gusuna pala te halhal ria i tamulam u Jiu, me ka mia tara taun i Antiok na tara provins i Siria ni Silisia.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Alam u hengo hakapi a palabir u katun i tamulam i na hasingoto koru merai limiu a man ranga i taren. Ba nori e kato hatutuer u hakats i tamilimiu. Kaba alam u ma ranga mera leien te gi mar kato uen teka. E moa.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Alam u hengo u ranga teka ba lam e ka mem u toa u tori me kitsem u ranga te go hopu kap menai a elasolana katun ba te hala mera mume ien i tamilimiu, nori mera taina elasolana katun te ngil koru remu lam, ere Banabas mere Pol.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 E Judas ne Sailas i roron solosei e Iesu Kristo a Tsunono i tarara, ni ma matoutei ti katsin puli merien u katun.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ba lam e hala tala rem ere Judas mere Sailas. Nori te na hatei peisa rariou limiu u toa noa has u mar ranga te kana tara kalanloun teka.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 — ausente —
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 — ausente —
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Bu Kristen e hala raren ba nori e la uar i Antiok. Nori i goner u Kristenir i Antiok ba nori e hala rarien a kalanloun teka.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Ba nori e tara hakape ren me sasala koru mer u ranga te kaia tara kalanloun teka.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Ere Judas mere Sailas nori has u propet. Ba nori e hala reri u Kristen u raranga u niga u para ba te kato hatagala rer a toriren.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 A elasolana katun teka i gamon ka halehanaia i Antiok, bu Kristen e hala pouts rarien a masalohana. Nori e hala pouts mera rien turu katun ti hala mam ren. [
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Kaba e Sailas e kaka poutsia i Antiok.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Ne Pol mere Banabas i ka hasia i Antiok. Nori i kui gono mer a palabir u katun u para ti hatuts merien a barebana na ti hatei menien u Bulungana u Niga tara Tsunono.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Bu palabina u lan e la hakapana, be Pol e ranga mena e Banabas me poiena, “Ara gi la pouts tala ba te na tara rera u Kristen tara mamana taun ti hatei mam ramei ra u ranga tara Tsunono. Ba ra te na atei sile rou te gi ka haniga uen tsi e moa.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Be Banabas e katsin luena e Jon te ga la gono meren. E Jon a tana solo i tanen e Mak.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Kaba e Pol e poei, “Nonei te la ba bura mou ra i Pampilia ba te ma la gono mera nei ra tara toukui. Nonei e go ma tatei la gono lel meri ra.”
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Bu hakats i taren e hiahalhalina tara ka teka. Ti markato uen teka ba nori e tarura talar. Be Banabas e luena e Mak, ba nori e na osa ria tara toa tolala me la uar tara tolo i Saipras.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Be Pol e luena e Sailas, bu Kristen e poier, “U haniga tara Tsunono e tatei la gono mera nolimiu.”
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Ba nori e la hagusuna ria tara provins i Siria ni Silisia, ba te kato hatagala rer u Kristen.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.