Atos 15
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 Kaba a palabir u katunur i Judia i la uama i Antiok me mi tanian hatuts rer u katun u Kristen. Nori i poei, “Te ma kukute moi limiu a markato tere Moses ba te ma hapö namoi a hatoatongo tere Sunahan i pikpikömilimiu, be Sunahan te ma taguhu ranoi romana limiu.”
1 Então alguns que tinham descido da Judéia ensinavam aos irmãos: Se não vos circuncidardes, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Ti mar ranga uen teka, be Pol mere Banabas e ka mer a raharaha pan i taren ba te hiangenngena gono tun mera ren. Bu Kristen e hatuol rer ere Pol mere Banabas na palabir u katun has te gi la uen i Jerusalem ba te na hamatskö gono merari u aposol na pal kapan turu Kristen lotu u ranga teka.
2 Tendo Paulo e Barnabé contenda e não pequena discussão com eles, os irmãos resolveram que Paulo e Barnabé e mais alguns dentre eles subissem a Jerusalém, aos apóstolos e aos anciãos, por causa desta questão.
3 Bu Kristen e na hipiou ria i taren ba nori e la hagusuna ria tara provins i Pinisia ni Sameria. Nori i hatei hatarareri u Kristen tara huol a han teka e Sunahan e habirits a torir u katun ti halhalia turu Jiu. Ti markato uen teka, ba nori e kato hasasala koru rer a torir u Kristen.
3 Eles, pois, sendo acompanhados pela igreja por um trecho do caminho, passavam pela Fenícia e por Samária, contando a conversão dos gentios; e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Tara poata ti na tuku hakapa ien i Jerusalem, bu aposol na pal kapan na palabir u Kristen i sasala mieto ti tara merien. Be Pol mere Banabas e hatei rarien a mamana ka hoboto te kato gono merien e Sunahan.
4 E, quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos, e relataram tudo quanto Deus fizera por meio deles.
5 Kaba a palabir u Kristen tara pala turu Parisi i takei me poier, “Alimiu go pö namia a hatoatongo tere Sunahan i pikpikör u katun te ma Jiuri, ba limiu te hatei ramen nori e gi kukute u Lo tere Moses.”
5 Mas alguns da seita dos fariseus, que tinham crido, levantaram-se dizendo que era necessário circuncidá-los e mandar-lhes observar a lei de Moisés.
6 Bu aposol na pal kapan e gono sil taler te gi hamatskö menien u ranga teka.
6 Congregaram-se pois os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Nori i kato u ranga u para be Pita e tuoluna me poiena i taren, “A ma tsi hatoulana, alimiu e atei silemiu i manasa e Sunahan e mola rira a toukui. Na nonei e hopu kap nio lia te go hatei menai lia u Bulungana u Niga tara pala te ma Jiuri, ba nori te tatei hengor ba te hamanar.
7 E, havendo grande discussão, levantou-se Pedro e disse-lhes: Irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 E Sunahan e atei silena a torir u katun hoboto, ba te haruto ranei ra nonei e haniga has rena a pala te ma Jiuri. Nonei e hala rane ien u Namnamei u Goagono tere Sunahan, kato has uana te mar hala mera neien ra.
8 E Deus, que conhece os corações, testemunhou a favor deles, dando-lhes o Espírito Santo, assim como a nós;
9 Kaba nonei e ma katoei a tabina markato i tarara na tabina markato i taren. E moa. Nori i hamanaia i tanen, na tara ka lasi teka te lu ba meien u markato u omi i taren.
9 e não fez distinção alguma entre eles e nós, purificando os seus corações pela fé.
10 Alimiu e namos torohanan kato haraharahemiu e Sunahan te go haka mena milimiu a markato a tiama teka turu Kristen. I manasa u tuburara na ra has i ma antunan soatani a mar nitiama teka.
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Ara e mar hamana las uara teka: e Sunahan e lu pouts ranei ra a nihitaguhu tere Iesu a Tsunono, kato has uana te lu pouts mera neien u katun teka.”
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, do mesmo modo que eles também.
12 Te markato u e Pita teka, bu hagum e ma katoe nei tu toa tu ranga. Nori i hahengo u turu ranga tere Banabas mere Pol. Ba nori a elasolana e hatei ner u mamana u mirakul te kato sila rien e Sunahan i gusur u barebana ti halhalia turu Jiu.
12 Então toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Nori i ranga hakapa, be Jemis e poiena, “A ma tsi hatoulana, hengoe iam u ranga i tar.
13 Depois que se calaram, Tiago, tomando a palavra, disse: Irmãos, ouvi-me:
14 E Saimon e ranga hakapa mera lalo limiu me hatei nena te mar la tutun u e Sunahan turu katun ti ma Jiui, te ga hopu kap merien u katun i tanen peisa i gusuren.
14 Simão relatou como primeiramente Deus visitou os gentios para tomar dentre eles um povo para o seu Nome.
15 Nu ranga turu propet e kato has uana i iesana tara ka teka. Nori i mar koloto menai u ranga teka:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas; como está escrito:
16 ‘A Tsunono e poei,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; reedificarei as suas ruínas, e tornarei a levantá-lo;
17 Ba nori u barebana halhal te tatei sake hase riou romana a Tsunono — u barebana hoboto te ma Jiuri tu hopu kap hakapa meri lia i tar peisa.
17 para que o resto dos homens busque ao Senhor, sim, todos os gentios, sobre os quais é invocado o meu nome,
18 A Tsunono e ranga u teka, nonei te habutsi u ranga teka i manasa koru.’
18 diz o Senhor que faz estas coisas, que são conhecidas desde a antiguidade.
19 Be Jemis e poe hasena, “U hakats i tar e mar kato uana: ara gi ma tatei halani a toukui a kapan turu katun te halhal ria i tarara u Jiu te habirits menari a toriren tere Sunahan.
19 Por isso, julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Ara gi koloto meni a kalanloun i taren, ba te hatei rarien nori e gi agonein a mamana ka te hats ba neria turu keisa. Na nori gi ma tsikoloi, ne gi ma haloku hasi. Ba nori te ma tatei noueri a haroete te kepa hamate naria i totongolonen, ne ma tatei nou haseri u rahatsing.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Taraha, i manasa ba te noana i romana, u katun te hahatei ner u ranga tere Moses e ka ria turu taun hoboto. Na nori e roron riter u ranga i tanen i iahana u luman lotu turu Jiu turu mamanu lanin lotu i taren.” E Jemis e mar ranga u teka.
21 Porque Moisés, desde tempos antigos, tem em cada cidade homens que o preguem, e cada sábado é lido nas sinagogas.
22 Bu aposol na pal kapan na palabir u Kristen hoboto e kits goner u ranga. Ba nori e hopu kap ner a elasolana katun i taren, ba te hala gono mera rien ere Banabas mere Pol i Antiok. A elasolana katun teka ere Judas (a tana solo i tanen e Basabas) mere Sailas. Nori has a pal panpan turu Kristen.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a igreja escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, homens influentes entre os irmãos.
23 Nori i hala gono merien a toa kalanloun te mar ranga u teka: “Alam u aposol na pal kapan, alam a toa pala i tamilimiu te hamana uam tere Iesu. Alam e koloto menami a kalanloun teka i tamilimiu a ma tsi hahatoulana tu butu mia i gusuna pala te halhal ria i tamulam u Jiu, me ka mia tara taun i Antiok na tara provins i Siria ni Silisia.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos e os anciãos, irmãos, aos irmãos dentre os gentios em Antioquia, na Síria e na Cicília, saúde.
24 Alam u hengo hakapi a palabir u katun i tamulam i na hasingoto koru merai limiu a man ranga i taren. Ba nori e kato hatutuer u hakats i tamilimiu. Kaba alam u ma ranga mera leien te gi mar kato uen teka. E moa.
24 Portanto ouvimos que alguns dentre nós, aos quais nada mandamos, vos têm perturbado com palavras, confundindo as vossas almas,
25 Alam u hengo u ranga teka ba lam e ka mem u toa u tori me kitsem u ranga te go hopu kap menai a elasolana katun ba te hala mera mume ien i tamilimiu, nori mera taina elasolana katun te ngil koru remu lam, ere Banabas mere Pol.
25 pareceu-nos bem, tendo chegado a um acordo, escolher alguns homens e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 E Judas ne Sailas i roron solosei e Iesu Kristo a Tsunono i tarara, ni ma matoutei ti katsin puli merien u katun.
26 homens que têm exposto as suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ba lam e hala tala rem ere Judas mere Sailas. Nori te na hatei peisa rariou limiu u toa noa has u mar ranga te kana tara kalanloun teka.
27 Enviamos portanto Judas e Silas, os quais também por palavra vos anunciarão as mesmas coisas.
28 — ausente —
28 Porque pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor maior encargo além destas coisas necessárias:
29 — ausente —
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da prostituição; e destas coisas fareis bem de vos guardar. Bem vos vá.
30 Bu Kristen e hala raren ba nori e la uar i Antiok. Nori i goner u Kristenir i Antiok ba nori e hala rarien a kalanloun teka.
30 Então eles, tendo-se despedido, desceram a Antioquia e, havendo reunido a assembléia, entregaram a carta.
31 Ba nori e tara hakape ren me sasala koru mer u ranga te kaia tara kalanloun teka.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela consolação.
32 Ere Judas mere Sailas nori has u propet. Ba nori e hala reri u Kristen u raranga u niga u para ba te kato hatagala rer a toriren.
32 Depois Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram os irmãos com muitas palavras e os fortaleceram.
33 A elasolana katun teka i gamon ka halehanaia i Antiok, bu Kristen e hala pouts rarien a masalohana. Nori e hala pouts mera rien turu katun ti hala mam ren. [
33 E, tendo-se demorado ali por algum tempo, foram pelos irmãos despedidos em paz, de volta aos que os haviam mandado.
34 Kaba e Sailas e kaka poutsia i Antiok.]
34 {Mas pareceu bem a Silas ficar ali.}
35 Ne Pol mere Banabas i ka hasia i Antiok. Nori i kui gono mer a palabir u katun u para ti hatuts merien a barebana na ti hatei menien u Bulungana u Niga tara Tsunono.
35 Mas Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Bu palabina u lan e la hakapana, be Pol e ranga mena e Banabas me poiena, “Ara gi la pouts tala ba te na tara rera u Kristen tara mamana taun ti hatei mam ramei ra u ranga tara Tsunono. Ba ra te na atei sile rou te gi ka haniga uen tsi e moa.”
36 Decorridos alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades em que temos anunciado a palavra do Senhor, para ver como vão.
37 Be Banabas e katsin luena e Jon te ga la gono meren. E Jon a tana solo i tanen e Mak.
37 Ora, Barnabé queria que levassem também a João, chamado Marcos.
38 Kaba e Pol e poei, “Nonei te la ba bura mou ra i Pampilia ba te ma la gono mera nei ra tara toukui. Nonei e go ma tatei la gono lel meri ra.”
38 Mas a Paulo não parecia razoável que tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os tinha acompanhado no trabalho.
39 Bu hakats i taren e hiahalhalina tara ka teka. Ti markato uen teka ba nori e tarura talar. Be Banabas e luena e Mak, ba nori e na osa ria tara toa tolala me la uar tara tolo i Saipras.
39 E houve entre eles tal desavença que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Be Pol e luena e Sailas, bu Kristen e poier, “U haniga tara Tsunono e tatei la gono mera nolimiu.”
40 Mas Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Ba nori e la hagusuna ria tara provins i Siria ni Silisia, ba te kato hatagala rer u Kristen.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.