Atos 13

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 I gusuna pal katun tere Kristo i Antiok i kaia u propet nu katunun hihatuts turu lotu. Nori ere Banabas, mere Simion ti ngö hasei a Korokun, ne Lusias ni Sairini, ne Maneien a hatoulana tere Herot a King, ne Sol.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Tara poata u Kristen i singo u tara Tsunono me agono ner a kannou, bu Namnamei u Goagono e poieto, “Alimiu go hopu kap gono memi ere Banabas mere Sol a toukui tu ngö merien lia e gi katoen.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Ba nori e agono lel ner a kannou me singo uar tara Tsunono, ba nori e hatakope ria a limaren tere Banabas mere Sol, ba nori e hala mera rien tara toukui i taren.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Bu Namnamei u Goagono e hala ranen ba nori e gala uar tara taun i Selusia. I Selusia nori i osaia tara tolala, ba tolala e lu mera neien tara tolo pan a solonen i Saipras.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Ba nori e na tuku ria tara taun i Salamis me hatei laner u ranga tere Sunahan turu luman lotu turu Jiu. Ne Jon Mak e ka gono has mera ien te ga taguhu merien.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Ba nori e hula la ria tara mamana han i Saipras, ba nori e na tuku ria tara taun i Pepos. I Pepos nori i hitupal mei a toa Jiu a solonen e Ba-Jisas (na turu Ha-Grik i ngö hase ien Elimas). Nonei a katunun kukui turu matuna na hirakö, na nonei e ngö gamogamo hasei a peisanen a toa propet.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Nonei e ka gono mei e Gamman tara tolo teka, a solonen Setsias Polas, a katun te ka mei u niatei u niga. Be Setsias Polas e ngö rena ere Banabas mere Sol, taraha nonei e ngilin hengoen u ranga tere Sunahan.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Kaba e Elimas e torohanan ranga kap ren. Nonei e ngilin habiritsin u hakats tere Gamman be Gamman te ma hamana uanei tara Tsunono.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 — ausente —
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 — ausente —
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Alia e hateie golö, a nihahuna tara Tsunono e koul hamanasa uanama i tamulö, ba matamulö te gamon kiau nou ba lö te ma antunan tara has namoi a pitala!” E Pol e mar ranga u teka, ba ka te herei u koasi u ruruhana e topei hatu kap nena a matane Elimas. Ba nonei e hula lalana me sakiena ta katun te ga pilein a limanen ba te harute neien a maroro.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Be Gamman e tareto a ka teka me toan hamanana. Nonei e asingoto koru ba te hakats hapara nena u hihatuts tara Tsunono.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 E Pol nu katun ti lala gono meien i la ban a taun i Pepos, ba tolala e lu mera neien tara taun i Pega tara provins i Pampilia. Kaba e Jon Mak e la ba reien me la pouts uana i Jerusalem.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ba nori e la ba ner i Pega, ba te na tatala habutu ria tara taun i Antiok tara provins i Pisidia. Na turu lanin lotu nori i tasuia tara luman lotu turu Jiu, me gumur.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 A toa katun e rit hapan a palabina u ranga turu Lo tere Moses na palabina u ranga turu propet, bu tsunono turu lotu e toan hala menari u ranga tere Pol na pal katun i tanen, me poier, “A ma tsi hatoulana, te ka memia limiu ta tsi rangan hitaguhu turu katun, ba limiu te tatei hateimiu.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Be Pol e tuoluna me hasoasei nena a limana te gi hengo menien u katun me poiena, “Alimiu u katunur i Israel, na limiu a palabir u katun te hatsunono hasemiu e Sunahan, alimiu go hengo iam.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 E Sunahan, te tara kap rena a pal barebanar i Israel, nonei te hopu kapir u tuburara, na tara poata ti ka ien tara han i Itsip, ba nonei e kato hapara koru ranen. Na i murimuri, tara nitagala pan i tanen, nonei e mi peigi ba rien a han i Itsip.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Na nonei e tara kap rien tara latu pinopino, ba te hakats sil koruena u markato u omi i taren e antunaia turu 40 u hiningal.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Tara han i Kenan e Sunahan e kato homir a tohit a pal katun, me hala ranei a Israel u tsikitsiki i taren. Ba nori e pile ner u tsikitsiki teka e antunaia turu 450 u hiningal.”
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 E Pol e ranga lel me poiena, “E Sunahan e toan haka reto u tsonun taratarakap tara Israel e antunaia tara poata tere Samuel a propet.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Na nonei tara poata teka u katunur i Israel i ngil ta toa ta king, be Sunahan e hala rane ien e Sol, a pien tere Kis na pala tere Bentsamen. Nonei e kingia i Israel turu 40 u hiningal.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Be Sunahan e tsuge nen me hake iena e Devit a king i taren. Nonei e mar hatei menai e Devit teka: ‘Alia e tara sabiegu e Devit a pien tere Jesi nonei a mar katun te ngile gulia. A torir e ngil korue nen. Nonei te kukute hanige nou u mamana u ngil hoboto i tar.’ E Sunahan te mar ranga u teka.
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Tara pala tere Devit i murimuri, e Sunahan e habutu e Iesu, a katun te ga lu pouts raio ra, me hala nanen tara Israel, te ranga hamana u e Sunahan i manasa.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 I mam te butuia e Iesu, e Jon a Tsonun Baptais e habulunganein u ranga tara Israel hoboto te gi habirits menien a toriren ba nori te habaptaisir.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Na poata te katsin kapaia a toukui tere Jon, ba nonei e poiena, ‘Alimiu e poemiu alia esi? E Kristo? E moa. Kaba limiu go hengo iam! E Kristo te la hamurimuri nama romana i tar. Nonei a Tsunono pan, na lia a katun papala koru.’ Jon te mar ranga u teka.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 U raranga tere Pol e la noa me poiena, “A ma tsi hahatoulana i tar tara pala tere Abraham, na limiu has a palabir u katun te hatsunonemiu e Sunahan, u raranga te poiena e Sunahan e ngilin lu pouts rena u katun i hala mena meien i tarara noa has.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 U katunur i Jerusalem na pal kapan i taren i ma atei silei e Iesu nonei e Mesaia. Na nori i ma atei haniga silei u ranga turu propet ti roron rite ien turu mamanu lanin lotu. E moa. Nori i kotin e Iesu ba nori e mar kato mena rien ti mar ranga u u propet i manasa.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Nori i ma sabei ta toa ta ka te ga antunaia te gi kato hamate menien. Kaba nori i rangats e Pailat te gi atung hamate noa has menien.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Na tara poata ti kato hakape ien a mamana ka ti koloto mamin u propet, ba nori e atung hamatie ier e Iesu. Ba nori e lu hakoule rien tara koruse, me na honge rien tara kioun mate.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 — ausente —
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 — ausente —
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 — ausente —
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 — ausente —
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 E Sunahan e hatakei poutse ien tara tou mate, na nonei e ma antunan mate lel nei ba te koremena. E moa. E mar kato uana te ranga u e Sunahan,
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Gaha nonei a ‘ka a niga’ teka? U Buk u Goagono e mar hatei mena neien teka turu tanu Sam,
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 U ranga teka e ma hatei nanei e Devit. Tara neha, i murina te kato e Devit u ngil tere Sunahan tara poata i tanen, ba nonei e toan matena ba nori e ngaho narien ti ngaho ria u tubunen, ba nonei e koremena.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Kaba e Iesu nonei a katun te hatakei poutsi e Sunahan, nonei e ma koremei.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Na ma tsi hahatoulana, alia e habulungana ragi limiu, nonei a katun teka e Iesu te lu sila ba nena e Sunahan u markato u omi i tamilimiu.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 U Lo tere Moses e ma antunan lu ba nanei u markato u omi i tamilimiu ba te ngö ranei limiu u katun u matskö. Kaba e Iesu e lu ba nena u markato u omi hoboto turu katun te hamana uar i tanen, ba te ngö has rane ien u katun u matskö.
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Alimiu go hanei iam! A ka teka e namos la uanama i tamilimiu, ti rangein u propet i manasa me poier,
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 ‘Alimiu u katun te hahakosmiu, alimiu go tara iam, ba te asingoto korumiu, ba te toan tiamiu!
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Ere Pol mere Banabas i katsin lakasa u i ielesala bu katun e poier, “Turu lanin lotu te la nama alimiu go hatei lel naiam u ranga teka i tamulam.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 A barebana i tarura tala, nu Jiu u para nu katun halhal ti honoto hasia turu lotu turu Jiu, nori i kukute ere Pol mere Banabas. Ba nori a elasolana katun e hala ner u ranga u niga i taren ba te ranga hatagala mera ren te gi ka hatagala uen tara hitaguhu tere Sunahan.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Na turu tanu lanin lotu, u katun u para koru tara taun teka i gono silema te gi mi hengo menien u ranga tere Sunahan.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Kaba palabir u Jiu i tara u katun u para ti gono, ba toriren e hiomi koruna. Nori i torohanan pita-putei u ranga tere Pol ba te ranga homi naren.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Ti mar kato uen teka be Pol ne Banabas e ranga hatagala korur me poier, “E matsköna tu hala mam meri lam alimiu u ranga tere Sunahan. Kaba limiu e tori-tsuga ba namen ba te kato here rami a peisamiu u katun te raman lu ner a nitoatoa te ka nitoana. Te kato uanen teka ba lam te la hamanasam tara pala te halhal ria turu Jiu.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 A Tsunono e mar hatei mera mei lam teka:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 U katun ti ma Jiui i hengo u ranga teka, ba nori e sasala korur, me hanige ier u ranga tere Sunahan. Nu katun te hopu kapir e Sunahan te gi toatoa nitoa, nori i hamana u i tanen.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Nu ranga tara Tsunono e tasata hobotoia tara mamana han ti ka hasukusuku.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Kaba palabir u Jiu i hatakei a raharaha tara tohaliouna turu lotu ti ka mei a solo pan, na turu tsunono has tara taun teka, ba nori e tanian kato homi rer ere Pol mere Banabas. Ba nori e tsuga rarien tara han i taren.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 I kato u teka, be Pol ne Banabas e taholo ba ner u koahu i mouren, ba te mar haruto menari te raharaha mera nei e Sunahan u katununa tara han teka. Ba nori e lar i Aikoniam.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Kaba u Kristen i Antiok i sasala koru, ba nitagala turu Namnamei u Goagono e saputuna i taren.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.