Atos 13
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH
1 I gusuna pal katun tere Kristo i Antiok i kaia u propet nu katunun hihatuts turu lotu. Nori ere Banabas, mere Simion ti ngö hasei a Korokun, ne Lusias ni Sairini, ne Maneien a hatoulana tere Herot a King, ne Sol.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Tara poata u Kristen i singo u tara Tsunono me agono ner a kannou, bu Namnamei u Goagono e poieto, “Alimiu go hopu kap gono memi ere Banabas mere Sol a toukui tu ngö merien lia e gi katoen.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Ba nori e agono lel ner a kannou me singo uar tara Tsunono, ba nori e hatakope ria a limaren tere Banabas mere Sol, ba nori e hala mera rien tara toukui i taren.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Bu Namnamei u Goagono e hala ranen ba nori e gala uar tara taun i Selusia. I Selusia nori i osaia tara tolala, ba tolala e lu mera neien tara tolo pan a solonen i Saipras.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Ba nori e na tuku ria tara taun i Salamis me hatei laner u ranga tere Sunahan turu luman lotu turu Jiu. Ne Jon Mak e ka gono has mera ien te ga taguhu merien.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Ba nori e hula la ria tara mamana han i Saipras, ba nori e na tuku ria tara taun i Pepos. I Pepos nori i hitupal mei a toa Jiu a solonen e Ba-Jisas (na turu Ha-Grik i ngö hase ien Elimas). Nonei a katunun kukui turu matuna na hirakö, na nonei e ngö gamogamo hasei a peisanen a toa propet.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Nonei e ka gono mei e Gamman tara tolo teka, a solonen Setsias Polas, a katun te ka mei u niatei u niga. Be Setsias Polas e ngö rena ere Banabas mere Sol, taraha nonei e ngilin hengoen u ranga tere Sunahan.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Kaba e Elimas e torohanan ranga kap ren. Nonei e ngilin habiritsin u hakats tere Gamman be Gamman te ma hamana uanei tara Tsunono.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 — ausente —
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 — ausente —
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Alia e hateie golö, a nihahuna tara Tsunono e koul hamanasa uanama i tamulö, ba matamulö te gamon kiau nou ba lö te ma antunan tara has namoi a pitala!” E Pol e mar ranga u teka, ba ka te herei u koasi u ruruhana e topei hatu kap nena a matane Elimas. Ba nonei e hula lalana me sakiena ta katun te ga pilein a limanen ba te harute neien a maroro.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Be Gamman e tareto a ka teka me toan hamanana. Nonei e asingoto koru ba te hakats hapara nena u hihatuts tara Tsunono.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 E Pol nu katun ti lala gono meien i la ban a taun i Pepos, ba tolala e lu mera neien tara taun i Pega tara provins i Pampilia. Kaba e Jon Mak e la ba reien me la pouts uana i Jerusalem.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Ba nori e la ba ner i Pega, ba te na tatala habutu ria tara taun i Antiok tara provins i Pisidia. Na turu lanin lotu nori i tasuia tara luman lotu turu Jiu, me gumur.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 A toa katun e rit hapan a palabina u ranga turu Lo tere Moses na palabina u ranga turu propet, bu tsunono turu lotu e toan hala menari u ranga tere Pol na pal katun i tanen, me poier, “A ma tsi hatoulana, te ka memia limiu ta tsi rangan hitaguhu turu katun, ba limiu te tatei hateimiu.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Be Pol e tuoluna me hasoasei nena a limana te gi hengo menien u katun me poiena, “Alimiu u katunur i Israel, na limiu a palabir u katun te hatsunono hasemiu e Sunahan, alimiu go hengo iam.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 E Sunahan, te tara kap rena a pal barebanar i Israel, nonei te hopu kapir u tuburara, na tara poata ti ka ien tara han i Itsip, ba nonei e kato hapara koru ranen. Na i murimuri, tara nitagala pan i tanen, nonei e mi peigi ba rien a han i Itsip.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Na nonei e tara kap rien tara latu pinopino, ba te hakats sil koruena u markato u omi i taren e antunaia turu 40 u hiningal.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Tara han i Kenan e Sunahan e kato homir a tohit a pal katun, me hala ranei a Israel u tsikitsiki i taren. Ba nori e pile ner u tsikitsiki teka e antunaia turu 450 u hiningal.”
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 E Pol e ranga lel me poiena, “E Sunahan e toan haka reto u tsonun taratarakap tara Israel e antunaia tara poata tere Samuel a propet.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Na nonei tara poata teka u katunur i Israel i ngil ta toa ta king, be Sunahan e hala rane ien e Sol, a pien tere Kis na pala tere Bentsamen. Nonei e kingia i Israel turu 40 u hiningal.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Be Sunahan e tsuge nen me hake iena e Devit a king i taren. Nonei e mar hatei menai e Devit teka: ‘Alia e tara sabiegu e Devit a pien tere Jesi nonei a mar katun te ngile gulia. A torir e ngil korue nen. Nonei te kukute hanige nou u mamana u ngil hoboto i tar.’ E Sunahan te mar ranga u teka.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Tara pala tere Devit i murimuri, e Sunahan e habutu e Iesu, a katun te ga lu pouts raio ra, me hala nanen tara Israel, te ranga hamana u e Sunahan i manasa.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 I mam te butuia e Iesu, e Jon a Tsonun Baptais e habulunganein u ranga tara Israel hoboto te gi habirits menien a toriren ba nori te habaptaisir.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Na poata te katsin kapaia a toukui tere Jon, ba nonei e poiena, ‘Alimiu e poemiu alia esi? E Kristo? E moa. Kaba limiu go hengo iam! E Kristo te la hamurimuri nama romana i tar. Nonei a Tsunono pan, na lia a katun papala koru.’ Jon te mar ranga u teka.”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 U raranga tere Pol e la noa me poiena, “A ma tsi hahatoulana i tar tara pala tere Abraham, na limiu has a palabir u katun te hatsunonemiu e Sunahan, u raranga te poiena e Sunahan e ngilin lu pouts rena u katun i hala mena meien i tarara noa has.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 U katunur i Jerusalem na pal kapan i taren i ma atei silei e Iesu nonei e Mesaia. Na nori i ma atei haniga silei u ranga turu propet ti roron rite ien turu mamanu lanin lotu. E moa. Nori i kotin e Iesu ba nori e mar kato mena rien ti mar ranga u u propet i manasa.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Nori i ma sabei ta toa ta ka te ga antunaia te gi kato hamate menien. Kaba nori i rangats e Pailat te gi atung hamate noa has menien.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Na tara poata ti kato hakape ien a mamana ka ti koloto mamin u propet, ba nori e atung hamatie ier e Iesu. Ba nori e lu hakoule rien tara koruse, me na honge rien tara kioun mate.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 — ausente —
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 — ausente —
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 E Sunahan e hatakei poutse ien tara tou mate, na nonei e ma antunan mate lel nei ba te koremena. E moa. E mar kato uana te ranga u e Sunahan,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Gaha nonei a ‘ka a niga’ teka? U Buk u Goagono e mar hatei mena neien teka turu tanu Sam,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 U ranga teka e ma hatei nanei e Devit. Tara neha, i murina te kato e Devit u ngil tere Sunahan tara poata i tanen, ba nonei e toan matena ba nori e ngaho narien ti ngaho ria u tubunen, ba nonei e koremena.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Kaba e Iesu nonei a katun te hatakei poutsi e Sunahan, nonei e ma koremei.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Na ma tsi hahatoulana, alia e habulungana ragi limiu, nonei a katun teka e Iesu te lu sila ba nena e Sunahan u markato u omi i tamilimiu.
38 — ausente —
39 U Lo tere Moses e ma antunan lu ba nanei u markato u omi i tamilimiu ba te ngö ranei limiu u katun u matskö. Kaba e Iesu e lu ba nena u markato u omi hoboto turu katun te hamana uar i tanen, ba te ngö has rane ien u katun u matskö.
39 — ausente —
40 Alimiu go hanei iam! A ka teka e namos la uanama i tamilimiu, ti rangein u propet i manasa me poier,
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Alimiu u katun te hahakosmiu, alimiu go tara iam, ba te asingoto korumiu, ba te toan tiamiu!
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Ere Pol mere Banabas i katsin lakasa u i ielesala bu katun e poier, “Turu lanin lotu te la nama alimiu go hatei lel naiam u ranga teka i tamulam.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 A barebana i tarura tala, nu Jiu u para nu katun halhal ti honoto hasia turu lotu turu Jiu, nori i kukute ere Pol mere Banabas. Ba nori a elasolana katun e hala ner u ranga u niga i taren ba te ranga hatagala mera ren te gi ka hatagala uen tara hitaguhu tere Sunahan.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Na turu tanu lanin lotu, u katun u para koru tara taun teka i gono silema te gi mi hengo menien u ranga tere Sunahan.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Kaba palabir u Jiu i tara u katun u para ti gono, ba toriren e hiomi koruna. Nori i torohanan pita-putei u ranga tere Pol ba te ranga homi naren.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Ti mar kato uen teka be Pol ne Banabas e ranga hatagala korur me poier, “E matsköna tu hala mam meri lam alimiu u ranga tere Sunahan. Kaba limiu e tori-tsuga ba namen ba te kato here rami a peisamiu u katun te raman lu ner a nitoatoa te ka nitoana. Te kato uanen teka ba lam te la hamanasam tara pala te halhal ria turu Jiu.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 A Tsunono e mar hatei mera mei lam teka:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 U katun ti ma Jiui i hengo u ranga teka, ba nori e sasala korur, me hanige ier u ranga tere Sunahan. Nu katun te hopu kapir e Sunahan te gi toatoa nitoa, nori i hamana u i tanen.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Nu ranga tara Tsunono e tasata hobotoia tara mamana han ti ka hasukusuku.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Kaba palabir u Jiu i hatakei a raharaha tara tohaliouna turu lotu ti ka mei a solo pan, na turu tsunono has tara taun teka, ba nori e tanian kato homi rer ere Pol mere Banabas. Ba nori e tsuga rarien tara han i taren.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 I kato u teka, be Pol ne Banabas e taholo ba ner u koahu i mouren, ba te mar haruto menari te raharaha mera nei e Sunahan u katununa tara han teka. Ba nori e lar i Aikoniam.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Kaba u Kristen i Antiok i sasala koru, ba nitagala turu Namnamei u Goagono e saputuna i taren.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.