Atos 12

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nonei tara poata teka e Herot a King e kato homir a palabir u katun tere Iesu.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Nonei e hangats hamatein a toulane Jon e Jemis u kilatan hiatatung.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Na poata te tare ien u Jiu i ngil a ka teka, ba nonei e hapile kap has nena e Pita. (A man ka teka e butuia turu wikina turu Paska turu Jiu, poata tara beret te moa ta yis.)
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Herot e hapile kapin e Pita me hala mena neien tara karabus. Nori i hake ien tara tohats a hun soldia te gi tara kap menien. A man toa man hun soldia hoboto teka i ka mei a man tohats a man soldia ti roron tara kapin e Pita. Herot e hakats tun me poiena, “I murina te kapa noa u Paska turu Jiu, ba lia te mi toan piou negu e Pita i matar u katun.”
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Be Pita e ka talana tara karabus, ba nori e tara kap naren. Kaba tara mamana poata u Kristen i singo hatagala sile ien tere Sunahan.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Tara bong i mamina u lan te ngilin hapiou nia e Herot e Pita turu kot, be Pita e sohona i gusuna elasolana soldia. Nori i kitse ien a huol a tsien, nu soldia i tuol hasia tara tamana ba te tara kap ner a luman karabus.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Kaba a toa angelo tara Tsunono e butu, bu ualesala e alesalana i iahana rum te kaia e Pita. Ba angelo e tapalena a liklikina e Pita ba te gulie nen me poiena, “Alö go takei boroboro.” Bu tsien e tapurese ba neto a limane Pita me rusuna.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Ba angelo e ranga menen, “Alö go hasogo u hasobu nu sendol i tamulö.” Be Pita e mar kato uana teka. Ba angelo e ranga menen, “Alö go pits u hasobu u ngahangaha i tamulö ba lö te kukutie mumo lia.”
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Be Pita e lakasana me kukutiena a angelo. Kaba nonei e ma atei silei a ka te katoeia a angelo i tanen te ga mana uen. E Pita e poei e tarei u hiharuto.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Ba nori e lar me la karasa ba ner a tson pepeito tutun na tson pepeito hahuol, ba nori e na butu ria tara tamana aien te mata u tara taun. A tamana teka e takalata peisa ber nori a elasolana katun. Ba nori e lakasar i ielesala me siler a toa maroro. Ba angelo e songots la ba nena e Pita.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Bu hakats tere Pita e toan talesala poutsuna, ba nonei e poiena, “Alia e atei hamana talagu, a Tsunono e haleie nama a angelo i tanen me lu ba neno lia tara nitagala tere Herot na tara mamana ka ti katsin kato a pala turu Jiu i tar.”
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 E Pita e hakats sabein a ka teka me toan la uana tara luma tere Maria, e tsinane Jon a tana solo i tanen e Mak. U katun u para ti gonoia tara luma teka ba te singor.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Be Pita e mi porporokona tara tamana tara ololo i ielesala tara luma, ba toa taholun kukui a solonen e Roda e la sile nama te go mi kalata meni a tamana.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Ba nonei e hengo mareiena te ranga u e Pita, ba torinen e sasala koruna. Ba tahol e pieta poutsuna i iahana luma, kaba e ma kalata nai e Pita a tamana! Ba nonei e hatei ranen, “E Pita e tuolna tara tamana!”
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Ba nori e poier i tanen, “Alö e tutu korum!” Kaba nonei e tagala koru ba te poiena, “U mana koru nonei e kana!” Ba nori e poier, “A angelo banei i tanen.”
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 E Pita e porporoko noa hasia tara tamana, ba nori e na kalata tale ren me tarer e Pita, ba nori e asingoto korur.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Be Pita e hasoa sei nena a limanen te gi kakamoto uen. Ba nonei e hatei rane ien te mi piou menien a Tsunono i ielesala tara luman karabus. Ba nonei e poiena, “Alimiu e na hateie mou e Jemis na palabir u Kristen te butu ualala a ka teka.” Be Pita e la ba ranen me lana tara tana makum.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Ba bongbong, bu soldia e asingoto korur, me poier, “Pua, ime tsiponi e Pita?”
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Be Herot e hala nena u ranga te gi na sake lameni e Pita, kaba i ma sabie ien. Te mar kato uen teka, ba nonei e kot rena u soldia ti taratara kapin e Pita, ba nonei e kitsena u ranga te gi atung hamate merien. Be Herot e la ba nena i Judia me galana tara taun i Sesaria me na kana nonei tara han.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Tara poata teka e Herot a King e raharaha korur u katunur tara huol a taun i Taia na i Saidon. Ba nori e gono hobotor me la mam uar tere Blastas, a toa tson pepeito tere Herot. Nori i hamatskö gono mam mei e Blastas u ranga me toan la uar tere Herot. Ba nori e rangata siler te ga hakapa meni e Herot a raharaha. Taraha, u katunur tara han i taren i roron holeia a kannou tara pal katun tere Herot.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Be Herot e hopu kap nena u toa u lan, ba turu lan teka nonei e hasogi u hasobu u ngahangaha tara king, me gumna turu gumgum u goagono, me katoena u ranga u ngahangaha i taren.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Bu katun e ku hapanir me poier, “Nonei e ma ranga uanei tara katun tun! E moa. Nonei u ranga tara toa got!”
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Kaba e Herot e ma soloseii e Sunahan, ba i teka puku ba angelo tara Tsunono e atunge nen. Bu ngungoto e noue ren, ba nonei e mate nitoana.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Bu ranga tara Tsunono e butu hapanina me tasatana turu han u para.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Na tara poata ti hakapeia ere Banabas mere Sol a toukui i taren i Jerusalem, ba nori e luer e Jon Mak, ba nonei e la pouts gono mera nen i Antiok.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.