Atos 12
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH
1 Nonei tara poata teka e Herot a King e kato homir a palabir u katun tere Iesu.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Nonei e hangats hamatein a toulane Jon e Jemis u kilatan hiatatung.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Na poata te tare ien u Jiu i ngil a ka teka, ba nonei e hapile kap has nena e Pita. (A man ka teka e butuia turu wikina turu Paska turu Jiu, poata tara beret te moa ta yis.)
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Herot e hapile kapin e Pita me hala mena neien tara karabus. Nori i hake ien tara tohats a hun soldia te gi tara kap menien. A man toa man hun soldia hoboto teka i ka mei a man tohats a man soldia ti roron tara kapin e Pita. Herot e hakats tun me poiena, “I murina te kapa noa u Paska turu Jiu, ba lia te mi toan piou negu e Pita i matar u katun.”
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Be Pita e ka talana tara karabus, ba nori e tara kap naren. Kaba tara mamana poata u Kristen i singo hatagala sile ien tere Sunahan.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Tara bong i mamina u lan te ngilin hapiou nia e Herot e Pita turu kot, be Pita e sohona i gusuna elasolana soldia. Nori i kitse ien a huol a tsien, nu soldia i tuol hasia tara tamana ba te tara kap ner a luman karabus.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Kaba a toa angelo tara Tsunono e butu, bu ualesala e alesalana i iahana rum te kaia e Pita. Ba angelo e tapalena a liklikina e Pita ba te gulie nen me poiena, “Alö go takei boroboro.” Bu tsien e tapurese ba neto a limane Pita me rusuna.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ba angelo e ranga menen, “Alö go hasogo u hasobu nu sendol i tamulö.” Be Pita e mar kato uana teka. Ba angelo e ranga menen, “Alö go pits u hasobu u ngahangaha i tamulö ba lö te kukutie mumo lia.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Be Pita e lakasana me kukutiena a angelo. Kaba nonei e ma atei silei a ka te katoeia a angelo i tanen te ga mana uen. E Pita e poei e tarei u hiharuto.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ba nori e lar me la karasa ba ner a tson pepeito tutun na tson pepeito hahuol, ba nori e na butu ria tara tamana aien te mata u tara taun. A tamana teka e takalata peisa ber nori a elasolana katun. Ba nori e lakasar i ielesala me siler a toa maroro. Ba angelo e songots la ba nena e Pita.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Bu hakats tere Pita e toan talesala poutsuna, ba nonei e poiena, “Alia e atei hamana talagu, a Tsunono e haleie nama a angelo i tanen me lu ba neno lia tara nitagala tere Herot na tara mamana ka ti katsin kato a pala turu Jiu i tar.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 E Pita e hakats sabein a ka teka me toan la uana tara luma tere Maria, e tsinane Jon a tana solo i tanen e Mak. U katun u para ti gonoia tara luma teka ba te singor.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Be Pita e mi porporokona tara tamana tara ololo i ielesala tara luma, ba toa taholun kukui a solonen e Roda e la sile nama te go mi kalata meni a tamana.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ba nonei e hengo mareiena te ranga u e Pita, ba torinen e sasala koruna. Ba tahol e pieta poutsuna i iahana luma, kaba e ma kalata nai e Pita a tamana! Ba nonei e hatei ranen, “E Pita e tuolna tara tamana!”
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ba nori e poier i tanen, “Alö e tutu korum!” Kaba nonei e tagala koru ba te poiena, “U mana koru nonei e kana!” Ba nori e poier, “A angelo banei i tanen.”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 E Pita e porporoko noa hasia tara tamana, ba nori e na kalata tale ren me tarer e Pita, ba nori e asingoto korur.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Be Pita e hasoa sei nena a limanen te gi kakamoto uen. Ba nonei e hatei rane ien te mi piou menien a Tsunono i ielesala tara luman karabus. Ba nonei e poiena, “Alimiu e na hateie mou e Jemis na palabir u Kristen te butu ualala a ka teka.” Be Pita e la ba ranen me lana tara tana makum.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Ba bongbong, bu soldia e asingoto korur, me poier, “Pua, ime tsiponi e Pita?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Be Herot e hala nena u ranga te gi na sake lameni e Pita, kaba i ma sabie ien. Te mar kato uen teka, ba nonei e kot rena u soldia ti taratara kapin e Pita, ba nonei e kitsena u ranga te gi atung hamate merien. Be Herot e la ba nena i Judia me galana tara taun i Sesaria me na kana nonei tara han.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Tara poata teka e Herot a King e raharaha korur u katunur tara huol a taun i Taia na i Saidon. Ba nori e gono hobotor me la mam uar tere Blastas, a toa tson pepeito tere Herot. Nori i hamatskö gono mam mei e Blastas u ranga me toan la uar tere Herot. Ba nori e rangata siler te ga hakapa meni e Herot a raharaha. Taraha, u katunur tara han i taren i roron holeia a kannou tara pal katun tere Herot.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Be Herot e hopu kap nena u toa u lan, ba turu lan teka nonei e hasogi u hasobu u ngahangaha tara king, me gumna turu gumgum u goagono, me katoena u ranga u ngahangaha i taren.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Bu katun e ku hapanir me poier, “Nonei e ma ranga uanei tara katun tun! E moa. Nonei u ranga tara toa got!”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Kaba e Herot e ma soloseii e Sunahan, ba i teka puku ba angelo tara Tsunono e atunge nen. Bu ngungoto e noue ren, ba nonei e mate nitoana.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Bu ranga tara Tsunono e butu hapanina me tasatana turu han u para.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Na tara poata ti hakapeia ere Banabas mere Sol a toukui i taren i Jerusalem, ba nori e luer e Jon Mak, ba nonei e la pouts gono mera nen i Antiok.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.