Atos 11

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 U aposol nu Kristen ti ka kalakalaia i Judia i hengo u ranga te poei a pal katun ti halhalia turu Jiu i lu hakapa hasi u ranga tere Sunahan me hanige ren.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Na tara poata te la poutsia e Pita i Jerusalem, bu Kristen tara pala turu Jiu i raharaha ten.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Ba nori e poier, “Alö u la u turu luma turu katun te halhal ria turu Jiu, ba lö e nou gono tsipon has mera men! Tara neha tsiponi?”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Be Pita e tanian hatei nena a mamana ka te butu.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 Nonei e poei, “Alia u kaia tara taun i Jopa me singogu. Bu hakats i tar e tabiritsina ba lia u tareto u toa u hiharuto. A toa ka e koulma i Kolö me here nei u seil u kapan. E herei a elahats a katun ti pilein a tohats a kona turu seil me hakoul mena rien i puta me la uanama i tar.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Alia u tara haniga koru u i iahana u seil ba lia e taregu a mamana mar haruetena i puta turu seil: u poum nu kori na mamana ka te silna turu tsikitsiki, nu apena has.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ba lia e hengoegu u toa u ranga e poei i tar, ‘O Pita, alö go takei ba lö te atung hamatem ba te noum.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Kaba lia u poei, ‘E moa koru, o Tsunono. Alia u mamala nouei ta toa ta ka tu hagonoin lö.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Kaba nonei u ranga teka e la lelma i Kolö ba te ranga hahuol meno lia me poiena, ‘A ka te hanigein e Sunahan te gi noui, alö e ma tatei agono namien.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 A ka teka e butuia tara topisa poata, ba mamana ka hoboto teka e las sei pouts menari i Kolö.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Ba tara toa puku a poata, a elapisa katun e mi butuia tara luma tu kaia lia. A toa katununa i Sesaria te hala mera meien i tar.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Bu Namnamei tere Sunahan e ranga meno lia, ‘Alö go la gono mera ien. Alö moa te go hakats hapara u.’ Na nori a elonomo a Kristen teka i la gono has meio lia. Ba lam e na tasu mia tara luma tere Konilias.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ba nonei e hatei ranei lam te tara menien a angelo te tuolia i iahana luma i tanen me poiena, ‘Alö go hala menai ta katun i Jopa, ba te na sakie nama e Saimon te ngö haseri e Pita.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 Nonei e hale noi lö u ranga, na turu ranga teka e Sunahan e lu pouts gono hoboto mera noi lö a pala i tamulö.’ A angelo te mar ranga u teka tere Konilias.”
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Be Pita e ranga noana me poiena, “Na poata tu na butuia lia tere Konilias ba te tanian rangagu, bu Namnamei u Goagono e koul uana i taren, te kato has uen i tarara tara poata tutun.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ba lia u hakats lel neto u ranga tara Tsunono te poei, ‘E Jon e baptaisri u katun u ramun, kaba alimiu e na habaptais moa romana turu Namnamei u Goagono.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 I manasa ara i hamanaia tere Iesu Kristo a Tsunono, be Sunahan e hala nena u Namnamei u Goagono i tarara. Na nonei lasi u Namnamei u Goagono teka te hala rien e Sunahan. Ba lia e moa te go hatu kap meni a maroro tere Sunahan!” E Pita te mar ranga u teka.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Poata ti hengo ien u ranga teka tere Pita, ba nori e hanige ieren. Ba nori e soloseier e Sunahan me poier, “U mana, e Sunahan e haniga hasir u katun te halhal ria turu Jiu te gi habirits ba menien u markato u omi ba te toatoa has riou.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 A pal Kristen i sata noa hasia ti titi hatu hamate meni e Stiven na ti kato homi meri a barebana a pala ti hamana u tere Iesu. Ba nori e la kalakala hanoa ria i Pinisia ni Saipras ni Antiok. Nori i halan u Bulungana u Niga turu Jiu peisa.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Kaba a palabi i taren, nori u katunur i Saipras ni Sairini, nori i la u tara taun i Antiok ba te hatei laner u raranga turu katun has ti halhalia turu Jiu. Nori i rararein u Bulungana u Niga tere Iesu Kristo.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Na nitagala tara Tsunono e kaia i taren, bu katun u para e hamanar ba te habirits hamatskö menari a toriren tara Tsunono.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 U Kristenir i Jerusalem i hengoin u ranga tara ka teka, ba nori e hala menari e Banabas i Antiok.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Poata te na tuku ien, ba nonei e rutena a nihitaguhu tere Sunahan e ka gono mera ien, ba nonei e sasalana. Na nonei e kato hatagali u hakats turu katun hoboto te gi hatagala menien a toriren ba te hamana hiton uar tere Sunahan.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 E Banabas a katun a niga, nu Namnamei u Goagono e sapute ien, na nonei e ka has mei u nihamana u tagala. Bu pal katun u para e honoto ria tara pala tara Tsunono.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Be Banabas e la uato i Tasas te na sake menien e Sol.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Nonei e sabe hakape men me mi piou nanen i Antiok. Ere Banabas mere Sol i ka gono mer u katun tere Iesu i Antiok turu toa u hiningal u ohots, me hatuts rari u katun u para u ranga tere Sunahan. U katunun tsitsilo tere Iesu i ngö tutunri u Kristen nonei tara taun i Antiok.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Tara poata teka, a palabir u propet i la ba nema i Jerusalem, me la uar i Antiok.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Na toa i taren, a solonen e Agabas, e tuolia turu hagum, na tara nitagala turu Namnamei u Goagono nonei e hatein a bes a kapan e butu noa tara mamana han hoboto i puta. Ba i murimuri, poata te Gamman Pania e Klodias, nonei tara poata teka a bes e butu hamana.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Ba man tutoa man Kristen hobotor i Antiok e kitser u ranga te gi hala hapopo nien u monin hitaguhu turu Kristenir i Judia.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Nori i mar kato u teka, ba nori e hala rer ere Banabas mere Sol te gi na piou menien u moni turu tsunono turu Kristenir i Judia.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.