Atos 11

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 U aposol nu Kristen ti ka kalakalaia i Judia i hengo u ranga te poei a pal katun ti halhalia turu Jiu i lu hakapa hasi u ranga tere Sunahan me hanige ren.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Na tara poata te la poutsia e Pita i Jerusalem, bu Kristen tara pala turu Jiu i raharaha ten.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Ba nori e poier, “Alö u la u turu luma turu katun te halhal ria turu Jiu, ba lö e nou gono tsipon has mera men! Tara neha tsiponi?”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Be Pita e tanian hatei nena a mamana ka te butu.
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 Nonei e poei, “Alia u kaia tara taun i Jopa me singogu. Bu hakats i tar e tabiritsina ba lia u tareto u toa u hiharuto. A toa ka e koulma i Kolö me here nei u seil u kapan. E herei a elahats a katun ti pilein a tohats a kona turu seil me hakoul mena rien i puta me la uanama i tar.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Alia u tara haniga koru u i iahana u seil ba lia e taregu a mamana mar haruetena i puta turu seil: u poum nu kori na mamana ka te silna turu tsikitsiki, nu apena has.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Ba lia e hengoegu u toa u ranga e poei i tar, ‘O Pita, alö go takei ba lö te atung hamatem ba te noum.’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Kaba lia u poei, ‘E moa koru, o Tsunono. Alia u mamala nouei ta toa ta ka tu hagonoin lö.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Kaba nonei u ranga teka e la lelma i Kolö ba te ranga hahuol meno lia me poiena, ‘A ka te hanigein e Sunahan te gi noui, alö e ma tatei agono namien.’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 A ka teka e butuia tara topisa poata, ba mamana ka hoboto teka e las sei pouts menari i Kolö.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Ba tara toa puku a poata, a elapisa katun e mi butuia tara luma tu kaia lia. A toa katununa i Sesaria te hala mera meien i tar.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Bu Namnamei tere Sunahan e ranga meno lia, ‘Alö go la gono mera ien. Alö moa te go hakats hapara u.’ Na nori a elonomo a Kristen teka i la gono has meio lia. Ba lam e na tasu mia tara luma tere Konilias.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Ba nonei e hatei ranei lam te tara menien a angelo te tuolia i iahana luma i tanen me poiena, ‘Alö go hala menai ta katun i Jopa, ba te na sakie nama e Saimon te ngö haseri e Pita.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 Nonei e hale noi lö u ranga, na turu ranga teka e Sunahan e lu pouts gono hoboto mera noi lö a pala i tamulö.’ A angelo te mar ranga u teka tere Konilias.”
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Be Pita e ranga noana me poiena, “Na poata tu na butuia lia tere Konilias ba te tanian rangagu, bu Namnamei u Goagono e koul uana i taren, te kato has uen i tarara tara poata tutun.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Ba lia u hakats lel neto u ranga tara Tsunono te poei, ‘E Jon e baptaisri u katun u ramun, kaba alimiu e na habaptais moa romana turu Namnamei u Goagono.’
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 I manasa ara i hamanaia tere Iesu Kristo a Tsunono, be Sunahan e hala nena u Namnamei u Goagono i tarara. Na nonei lasi u Namnamei u Goagono teka te hala rien e Sunahan. Ba lia e moa te go hatu kap meni a maroro tere Sunahan!” E Pita te mar ranga u teka.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Poata ti hengo ien u ranga teka tere Pita, ba nori e hanige ieren. Ba nori e soloseier e Sunahan me poier, “U mana, e Sunahan e haniga hasir u katun te halhal ria turu Jiu te gi habirits ba menien u markato u omi ba te toatoa has riou.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 A pal Kristen i sata noa hasia ti titi hatu hamate meni e Stiven na ti kato homi meri a barebana a pala ti hamana u tere Iesu. Ba nori e la kalakala hanoa ria i Pinisia ni Saipras ni Antiok. Nori i halan u Bulungana u Niga turu Jiu peisa.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Kaba a palabi i taren, nori u katunur i Saipras ni Sairini, nori i la u tara taun i Antiok ba te hatei laner u raranga turu katun has ti halhalia turu Jiu. Nori i rararein u Bulungana u Niga tere Iesu Kristo.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Na nitagala tara Tsunono e kaia i taren, bu katun u para e hamanar ba te habirits hamatskö menari a toriren tara Tsunono.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 U Kristenir i Jerusalem i hengoin u ranga tara ka teka, ba nori e hala menari e Banabas i Antiok.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Poata te na tuku ien, ba nonei e rutena a nihitaguhu tere Sunahan e ka gono mera ien, ba nonei e sasalana. Na nonei e kato hatagali u hakats turu katun hoboto te gi hatagala menien a toriren ba te hamana hiton uar tere Sunahan.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 E Banabas a katun a niga, nu Namnamei u Goagono e sapute ien, na nonei e ka has mei u nihamana u tagala. Bu pal katun u para e honoto ria tara pala tara Tsunono.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Be Banabas e la uato i Tasas te na sake menien e Sol.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Nonei e sabe hakape men me mi piou nanen i Antiok. Ere Banabas mere Sol i ka gono mer u katun tere Iesu i Antiok turu toa u hiningal u ohots, me hatuts rari u katun u para u ranga tere Sunahan. U katunun tsitsilo tere Iesu i ngö tutunri u Kristen nonei tara taun i Antiok.
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Tara poata teka, a palabir u propet i la ba nema i Jerusalem, me la uar i Antiok.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Na toa i taren, a solonen e Agabas, e tuolia turu hagum, na tara nitagala turu Namnamei u Goagono nonei e hatein a bes a kapan e butu noa tara mamana han hoboto i puta. Ba i murimuri, poata te Gamman Pania e Klodias, nonei tara poata teka a bes e butu hamana.
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Ba man tutoa man Kristen hobotor i Antiok e kitser u ranga te gi hala hapopo nien u monin hitaguhu turu Kristenir i Judia.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Nori i mar kato u teka, ba nori e hala rer ere Banabas mere Sol te gi na piou menien u moni turu tsunono turu Kristenir i Judia.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.