Atos 10

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A toa katun a solonen e Konilias e kaia tara taun i Sesaria. Nonei a tsunono te kaia tara toa hun soldia ti ngöei a Retsimenina i Itali.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Nonei e hamanaia tere Sunahan, na nonei na pala i tanen hoboto i hatsunonei e Sunahan. Nonei e roron hala nela a moni ti na taguhu meri u Jiu ti moa ta moni, na nonei e roron singo has u tere Sunahan.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Turu toa u lan i sukusukuna tara 3 kilok tara lahi ba nonei e tarena u toa u hiharuto. Ba nonei e tara hanige iena a toa angelo tere Sunahan ba te tasuna me poiena i tanen, “O Konilias.”
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Be Konilias e tara tutosona i tanen me matout koruna me poiena, “O tsunono, ha nonei?” Ba angelo e poieto i tanen, “Alö u roron singo u tere Sunahan ba te hala nemula u moni turu katun ti moa ta moni. Ne Sunahan e rutei a ka teka me sasala menen.
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Alö go hala nela u katun tara taun te ngöeri i Jopa, ba nori te na ngöe rima a toa katun a solonen e Saimon Pita.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Nonei e ka gono mena a tana Saimon, a katun te kukuina tara pikpiköna bulumakau. A luma i tanen e kana i rehina u tasi.”
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 A angelo e ranga hakapaia i tanen me la ba nanen. Be Konilias e ngö rena a elasolana katunun kui i tanen, ba nonei e ngö hasena a toa soldia te kuibe hase ien na te hatsunoni e Sunahan.
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 Ba nonei e hatei ranen a ka te butuia i tanen me hala mera neien i Jopa.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Bu hamahö, tara poata ti la noa ien i maroro ba te la hasukusuku ria tara taun, be Pita e seina tara makumun roro i ieluna luma ba te na katsin singo uana tere Sunahan tara soasa.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Ba nonei e sagohena a bes me katsin nouna. Tara poata ti nas noe ien a tsi kannou, be Pita e tarena u toa u hiharuto.
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Ba nonei e rutena u Kolö e takalata hakapa, ba toa ka te herei u seil e koul nama i puta me here nei a elahats a katun i pileia tara tohats a kona ba te hakoule ren.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Mamana mar haruete te kaia turu seil teka: u poum nu kori na mamana ka te silna turu tsikitsiki nu apena has ti ka hoboto has.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Bu toa u ranga e poiena i tanen, “O Pita, alö go takei, ba lö te atung hamatem ba te noum!”
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Be Pita e poieto, “O Tsunono, e moa koru! Taraha, alia e namala nouegi ta ka te hagonein e Sunahan.”
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Bu ranga teka e poe lelena i tanen, “A ka te haniga nena e Sunahan te go noui lö e go ma tatei agono nilö.”
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 A ka teka e butuia tara topisa poata bu seil e songots la sei poutsuna i Kolö.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Be Pita e hakats hapan nena a ka teka te tare ien me hakhakats nena a saha mounen. Na tara poata teka u katun te hala rema e Konilias i sabe hakapema a luma tere Saimon ba te mi tuol ria i matana tamana.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Ba nori e ngör ba te rangatar, “A toa katun a solonen e Saimon Pita e kana reka?”
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Be Pita te hakats noa nena a ka te tare ien, bu Namnamei tere Sunahan e poieto i tanen, “A elapisa katun e mi sakie rio lö.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Alö go takei ba lö te koulum i puta ba te na la gono mera men. Alö go ma tokui, taraha alia te hala ragu men.”
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 Be Pita e koul uana i puta ba te poiena turu katun, “Alia a katun te sakie muma limiu. Alimiu e la sile muma aha?”
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Ba nori e poier, “A toa tsunono tara ami e Konilias e hala rena molam. Nonei a katun a niga na nonei e hatsunonena e Sunahan, nu Jiu hoboto e hanige ren. A toa angelo tere Sunahan e butuia i tanen me poiena, ‘Alö go na ngöe iema e Saimon Pita ba nonei te la uanama i luma i tamulö, ba lö te hengoem u ranga i tanen.’”
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 Be Pita e las hagum rena u katun ba nori e soho ria i luma tere Saimon. Bu hamahö be Pita te la gono mera nen, na palair u katunur i Jopa ti hamanaia tere Iesu i la gono has meren.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Ba nori e na soho ria i maroro, bu hamahö ba nori e na tuku ria i Sesaria. E Konilias e ngö gugono hakaper a man sungutu i tanen na ma tsomi has i tanen, ba nori e hahaloso raren.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Tara poata te tukuia e Pita, be Konilias e tupale ten me hatukunna i matanen ba te turu putana.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Be Pita e hatakeie nen me poiena, “Takei, taraha alia a katun tun has.”
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Be Pita e ranga gono mena e Konilias ba nori e tasur i luma, be Pita e tarena u katun u para ti gono hoboto.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Ba nonei e poieto i taren, “Alimiu e atei silemiu a lo i tamulam u Jiu te hapiu nena te go hikapien u lam na limiu u katun halhal. Na lam u Jiu e ma tatei tasu has mia tara luma i tamilimiu. Kaba e Sunahan e harutsei lia te go ma hakats lel u lia teka. Alia e ma tatei poegi a tana katun e tara halelna i matana e Sunahan. E moa.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Na poata tu ngöe mula limiu alia, ba lia te la guma me ma ramagi. Na lia e katsin rangata rago limiu, aha tu ngö sile mei limiu alia?”
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 Be Konilias e poieto, “Turu tohats u lan te la hakapa, tara mar aua teka, alia u poei u singona tara 3 kilok tara lahi. Ba toa katun te hasei u hasobu u kankanaha e singotei butuna me tuoluna i matar.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Ba nonei e poiena, ‘O Konilias, e Sunahan e hengo hakapi u singo i tamulö, ba nonei e hakats kap nena tu roron hala meni lö u moni turu katun ti moa ta moni.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Alö go hala nela u katun i Jopa ba nori te na ngöe rima a toa katun a solonen e Saimon Pita. E kana tara luma tara tana Saimon te kukuina tara pikpiköna bulumakau. A luma reka e kana i rehina u tasi.’
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Ba lia u toan ngöe tolö, ba lö te la hakapa muma ba te mi kato hasasale molia. Na lam e ka hoboto tala mia i teka i matana e Sunahan, ba lam te katsin hengoem u ranga hoboto te halei lö a Tsunono.”
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Be Pita e tanian rangana me poiena, “Alia e atei hamana talagu e Sunahan e ma ngil kalakala ranei u katunur i puta. E moa.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 E Sunahan e haniga rena u katun turu han hoboto te hatsunone ren na te kato hamatskör.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Alimiu e atei silemiu u ranga te hala namen i tamulam a tei Israel. U ranga teka e habulungana nena a masalohana te mi halan e Iesu, ba te hakapa hasena u pakö turu katun i tanen. Nonei e panna turu katun hoboto.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 U ranga teka e taniama i Galili i murina te baptais ria e Jon a barebana, ba te la hobotona turu han i Judia.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 Alimiu e atei silemiu e Iesu ni Nasaret. E Sunahan e hale meien u Namnamei u Goagono na nitagala has. Nonei e hula la ba te hitaguhuna tara barebana ba nonei te kato haniga pouts rena u katun hoboto ti ka mei a nimate nu katun te pile kapir e Satan, taraha e Sunahan e ka gono meien.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 Alam tu tarei a man ka hoboto te kato ien i Jerusalem na tara palabir u han has turu Jiu. Ba nori i hakutie ten tara koruse ba te pulie ren.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Kaba turu hatopisana u lan e Sunahan e hatakei poutsen tara tou mate i tanen, ba nonei te haruto nanen turu ualesala i matar a barebana.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 U katun hoboto i ma tare ien kaba alam tu tare ien, taraha e Sunahan e hopu kap mamir lam te go tara meni lam a ka teka ba lam te na hahatei namen. Alam u nou gono meien nu ua gono has meien i murina te takei pouts ien tara tou mate.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Na nonei e ranga meri lam me poiena, ‘Alimiu go na hahatei niam u Bulungana u Niga tara barebana, ba te na hatei ramien e Sunahan e hopu kap nio lia te go tsimou meni lia u katun te toatoar nu katun ti mate.’
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 U propet hoboto i ranga nen me poier u katun hoboto te hamana ria i tanen, e Sunahan e lu ba bera neien u markato u omi, taraha e Iesu e taguhu ranen.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 E Pita e ranga noa bu Namnamei u Goagono tere Sunahan e koul nama me mi gumuna turu katun hoboto ti hengo u ranga.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 U Jiu ti la gono mema e Pita u katunun tsitsilo tere Iesu. Ba nori e asingotor, taraha e Sunahan e hala nema u Namnamei u Goagono i tanen turu katun has te halhal ria turu Jiu.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 — ausente —
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 — ausente —
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 Be Pita e ranga nena te gi baptais merien tara solona e Iesu Kristo. Ba nori e rangatse ren e go gamon ka gono bume ren.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.