Atos 10
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 A toa katun a solonen e Konilias e kaia tara taun i Sesaria. Nonei a tsunono te kaia tara toa hun soldia ti ngöei a Retsimenina i Itali.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Nonei e hamanaia tere Sunahan, na nonei na pala i tanen hoboto i hatsunonei e Sunahan. Nonei e roron hala nela a moni ti na taguhu meri u Jiu ti moa ta moni, na nonei e roron singo has u tere Sunahan.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Turu toa u lan i sukusukuna tara 3 kilok tara lahi ba nonei e tarena u toa u hiharuto. Ba nonei e tara hanige iena a toa angelo tere Sunahan ba te tasuna me poiena i tanen, “O Konilias.”
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Be Konilias e tara tutosona i tanen me matout koruna me poiena, “O tsunono, ha nonei?” Ba angelo e poieto i tanen, “Alö u roron singo u tere Sunahan ba te hala nemula u moni turu katun ti moa ta moni. Ne Sunahan e rutei a ka teka me sasala menen.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Alö go hala nela u katun tara taun te ngöeri i Jopa, ba nori te na ngöe rima a toa katun a solonen e Saimon Pita.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Nonei e ka gono mena a tana Saimon, a katun te kukuina tara pikpiköna bulumakau. A luma i tanen e kana i rehina u tasi.”
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 A angelo e ranga hakapaia i tanen me la ba nanen. Be Konilias e ngö rena a elasolana katunun kui i tanen, ba nonei e ngö hasena a toa soldia te kuibe hase ien na te hatsunoni e Sunahan.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Ba nonei e hatei ranen a ka te butuia i tanen me hala mera neien i Jopa.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Bu hamahö, tara poata ti la noa ien i maroro ba te la hasukusuku ria tara taun, be Pita e seina tara makumun roro i ieluna luma ba te na katsin singo uana tere Sunahan tara soasa.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 Ba nonei e sagohena a bes me katsin nouna. Tara poata ti nas noe ien a tsi kannou, be Pita e tarena u toa u hiharuto.
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 Ba nonei e rutena u Kolö e takalata hakapa, ba toa ka te herei u seil e koul nama i puta me here nei a elahats a katun i pileia tara tohats a kona ba te hakoule ren.
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Mamana mar haruete te kaia turu seil teka: u poum nu kori na mamana ka te silna turu tsikitsiki nu apena has ti ka hoboto has.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Bu toa u ranga e poiena i tanen, “O Pita, alö go takei, ba lö te atung hamatem ba te noum!”
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Be Pita e poieto, “O Tsunono, e moa koru! Taraha, alia e namala nouegi ta ka te hagonein e Sunahan.”
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Bu ranga teka e poe lelena i tanen, “A ka te haniga nena e Sunahan te go noui lö e go ma tatei agono nilö.”
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 A ka teka e butuia tara topisa poata bu seil e songots la sei poutsuna i Kolö.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Be Pita e hakats hapan nena a ka teka te tare ien me hakhakats nena a saha mounen. Na tara poata teka u katun te hala rema e Konilias i sabe hakapema a luma tere Saimon ba te mi tuol ria i matana tamana.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Ba nori e ngör ba te rangatar, “A toa katun a solonen e Saimon Pita e kana reka?”
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Be Pita te hakats noa nena a ka te tare ien, bu Namnamei tere Sunahan e poieto i tanen, “A elapisa katun e mi sakie rio lö.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Alö go takei ba lö te koulum i puta ba te na la gono mera men. Alö go ma tokui, taraha alia te hala ragu men.”
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Be Pita e koul uana i puta ba te poiena turu katun, “Alia a katun te sakie muma limiu. Alimiu e la sile muma aha?”
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Ba nori e poier, “A toa tsunono tara ami e Konilias e hala rena molam. Nonei a katun a niga na nonei e hatsunonena e Sunahan, nu Jiu hoboto e hanige ren. A toa angelo tere Sunahan e butuia i tanen me poiena, ‘Alö go na ngöe iema e Saimon Pita ba nonei te la uanama i luma i tamulö, ba lö te hengoem u ranga i tanen.’”
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Be Pita e las hagum rena u katun ba nori e soho ria i luma tere Saimon. Bu hamahö be Pita te la gono mera nen, na palair u katunur i Jopa ti hamanaia tere Iesu i la gono has meren.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Ba nori e na soho ria i maroro, bu hamahö ba nori e na tuku ria i Sesaria. E Konilias e ngö gugono hakaper a man sungutu i tanen na ma tsomi has i tanen, ba nori e hahaloso raren.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Tara poata te tukuia e Pita, be Konilias e tupale ten me hatukunna i matanen ba te turu putana.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Be Pita e hatakeie nen me poiena, “Takei, taraha alia a katun tun has.”
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Be Pita e ranga gono mena e Konilias ba nori e tasur i luma, be Pita e tarena u katun u para ti gono hoboto.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Ba nonei e poieto i taren, “Alimiu e atei silemiu a lo i tamulam u Jiu te hapiu nena te go hikapien u lam na limiu u katun halhal. Na lam u Jiu e ma tatei tasu has mia tara luma i tamilimiu. Kaba e Sunahan e harutsei lia te go ma hakats lel u lia teka. Alia e ma tatei poegi a tana katun e tara halelna i matana e Sunahan. E moa.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Na poata tu ngöe mula limiu alia, ba lia te la guma me ma ramagi. Na lia e katsin rangata rago limiu, aha tu ngö sile mei limiu alia?”
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Be Konilias e poieto, “Turu tohats u lan te la hakapa, tara mar aua teka, alia u poei u singona tara 3 kilok tara lahi. Ba toa katun te hasei u hasobu u kankanaha e singotei butuna me tuoluna i matar.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Ba nonei e poiena, ‘O Konilias, e Sunahan e hengo hakapi u singo i tamulö, ba nonei e hakats kap nena tu roron hala meni lö u moni turu katun ti moa ta moni.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Alö go hala nela u katun i Jopa ba nori te na ngöe rima a toa katun a solonen e Saimon Pita. E kana tara luma tara tana Saimon te kukuina tara pikpiköna bulumakau. A luma reka e kana i rehina u tasi.’
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Ba lia u toan ngöe tolö, ba lö te la hakapa muma ba te mi kato hasasale molia. Na lam e ka hoboto tala mia i teka i matana e Sunahan, ba lam te katsin hengoem u ranga hoboto te halei lö a Tsunono.”
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Be Pita e tanian rangana me poiena, “Alia e atei hamana talagu e Sunahan e ma ngil kalakala ranei u katunur i puta. E moa.
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 E Sunahan e haniga rena u katun turu han hoboto te hatsunone ren na te kato hamatskör.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Alimiu e atei silemiu u ranga te hala namen i tamulam a tei Israel. U ranga teka e habulungana nena a masalohana te mi halan e Iesu, ba te hakapa hasena u pakö turu katun i tanen. Nonei e panna turu katun hoboto.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 U ranga teka e taniama i Galili i murina te baptais ria e Jon a barebana, ba te la hobotona turu han i Judia.
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Alimiu e atei silemiu e Iesu ni Nasaret. E Sunahan e hale meien u Namnamei u Goagono na nitagala has. Nonei e hula la ba te hitaguhuna tara barebana ba nonei te kato haniga pouts rena u katun hoboto ti ka mei a nimate nu katun te pile kapir e Satan, taraha e Sunahan e ka gono meien.
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 Alam tu tarei a man ka hoboto te kato ien i Jerusalem na tara palabir u han has turu Jiu. Ba nori i hakutie ten tara koruse ba te pulie ren.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Kaba turu hatopisana u lan e Sunahan e hatakei poutsen tara tou mate i tanen, ba nonei te haruto nanen turu ualesala i matar a barebana.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 U katun hoboto i ma tare ien kaba alam tu tare ien, taraha e Sunahan e hopu kap mamir lam te go tara meni lam a ka teka ba lam te na hahatei namen. Alam u nou gono meien nu ua gono has meien i murina te takei pouts ien tara tou mate.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Na nonei e ranga meri lam me poiena, ‘Alimiu go na hahatei niam u Bulungana u Niga tara barebana, ba te na hatei ramien e Sunahan e hopu kap nio lia te go tsimou meni lia u katun te toatoar nu katun ti mate.’
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 U propet hoboto i ranga nen me poier u katun hoboto te hamana ria i tanen, e Sunahan e lu ba bera neien u markato u omi, taraha e Iesu e taguhu ranen.”
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 E Pita e ranga noa bu Namnamei u Goagono tere Sunahan e koul nama me mi gumuna turu katun hoboto ti hengo u ranga.
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 U Jiu ti la gono mema e Pita u katunun tsitsilo tere Iesu. Ba nori e asingotor, taraha e Sunahan e hala nema u Namnamei u Goagono i tanen turu katun has te halhal ria turu Jiu.
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 — ausente —
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Be Pita e ranga nena te gi baptais merien tara solona e Iesu Kristo. Ba nori e rangatse ren e go gamon ka gono bume ren.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.