2 Coríntios 7
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVI
1 A ma tsomi, e Sunahan e hala rira u mamana u ranga u mana teka. Ba ra te kato hagogoso ba neri a peisarara a mamana ka te kato hakorkorianena u tuanrei nu namnamei i tarara. Na ra gi torohana sil te gi gogoso soku u ra ba te roron matoutsera e Sunahan.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Alimiu go ngil koru pouts ramo lam. Alam u ma kato homiei ta toa ta katun i tamilimiu. Alam u ma amus bani ta toa ta katun e Sunahan. Alam u ma angosei ta toa.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Alia e ma ranga negi a ka teka te go saka meri limiu u ranga. E moa. Alia u ranga hakapein alam e ngil koru ramo limiu. E here nei ara e roron ka hobotora, noahasina te toatoa rara tsi te mate rara.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Alia e hamana koru rago limiu ba te sasala koru has mera golimiu. A mamana nomi e butuna i tamulam, kaba lia e ongolo koru noa hasigu. Alia e ka noa has megu a nisasala pan.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 I murina tu na tukuia lam i Masedonia, alam u ma antunan husai. A mamana nomi e butuia i tamulam. Alam meru palair u katun u hiararanga hatagala, na torimulam e matout has.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Kaba e Sunahan e roron kato hasasala rena u katun te ka mer a nitatagi, na nonei e kato hasasala has rio lam tara poata te tukuia e Taitus.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Ne Taitus e kato hasasala has rio lam te habulungana menien tu mar kato hasasala has mena mien limiu. Nonei e poei alimiu e ngilin tara korue molia ba te tatagi korumiu ba te tagala sil hase molia. Ba poata tu hengo nia lia a ka teka ba lia e sasala korugu.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Alia e ma tatagi megi tu koloto meni nonei a kalanloun i tamilimiu, noahasina te kato hatatagi merien limiu. Alia u tatagi mam mei te kato hatatagi meri limiu a kalanloun tara tsitabubun poata.
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 Kaba alia e sasala talagu. Alia e ma sasala megi tu kato hatatagi merai limiu. E moa. Alia e sasala megu a nitatagi i tamilimiu e hapalis u markato u omi i tamilimiu. Alam u ma hakamits koru merai limiu, taraha e Sunahan e kato mei a nitatagi a ka a niga.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 A nitatagi te roron katoena e Sunahan e kato rena u katun ba te habirits ba ner u markato u omi be Sunahan te lu pouts ranen. Na torir u katun e ma omi menei a ka teka. Kaba a nitatagi tara pala te hahamanar e habutsena romana a tou mate.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Tara iam. E Sunahan e kato mei a toukui a niga tara nitatagi i tamilimiu: alimiu e hakats hatagala tala namiu a markato i tamilimiu. Alimiu e tagala koru silemiu te go haruto mena milimiu te niga uami limiu. Alimiu e raharaha memiu a markato a omi ba te matoutmiu. Alimiu e sagoho koruemiu a man ka teka ba te tagala silemiu a markato a niga. Na limiu e ngilin hahuna koruemiu a katun te kato homina.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Alia u ma koloto sile mei nonei a kalanloun a katun te kato homi tsi a katun te omi mei nonei a markato a omi. E moa. Alia u koloto sil te go haruto meri limiu i matane Sunahan te ngil koru mera milimiu alam.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Nonei a ka te kato hasasala rio lam.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Alia u ranga haniga beraio limiu tere Taitus ba limiu e kato hamanemiu u ranga i tar. Alam e roron ranga hamana mia i tamilimiu. Nu ranga teka tu hala meni lam tere Taitus e butu hamana.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Be Taitus e ngil koru lel noa has rano limiu te hakats pouts mena neien tu hengo haniga mena milimiu u ranga i tanen na tu lu haniga mena mien limiu a nisasala, noahasina tu matout uam limiu.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Alia e sasala megu te tatei hamana koru mera gilia alimiu.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.