2 Coríntios 7
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NAA
1 A ma tsomi, e Sunahan e hala rira u mamana u ranga u mana teka. Ba ra te kato hagogoso ba neri a peisarara a mamana ka te kato hakorkorianena u tuanrei nu namnamei i tarara. Na ra gi torohana sil te gi gogoso soku u ra ba te roron matoutsera e Sunahan.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Alimiu go ngil koru pouts ramo lam. Alam u ma kato homiei ta toa ta katun i tamilimiu. Alam u ma amus bani ta toa ta katun e Sunahan. Alam u ma angosei ta toa.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Alia e ma ranga negi a ka teka te go saka meri limiu u ranga. E moa. Alia u ranga hakapein alam e ngil koru ramo limiu. E here nei ara e roron ka hobotora, noahasina te toatoa rara tsi te mate rara.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Alia e hamana koru rago limiu ba te sasala koru has mera golimiu. A mamana nomi e butuna i tamulam, kaba lia e ongolo koru noa hasigu. Alia e ka noa has megu a nisasala pan.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 I murina tu na tukuia lam i Masedonia, alam u ma antunan husai. A mamana nomi e butuia i tamulam. Alam meru palair u katun u hiararanga hatagala, na torimulam e matout has.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Kaba e Sunahan e roron kato hasasala rena u katun te ka mer a nitatagi, na nonei e kato hasasala has rio lam tara poata te tukuia e Taitus.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Ne Taitus e kato hasasala has rio lam te habulungana menien tu mar kato hasasala has mena mien limiu. Nonei e poei alimiu e ngilin tara korue molia ba te tatagi korumiu ba te tagala sil hase molia. Ba poata tu hengo nia lia a ka teka ba lia e sasala korugu.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Alia e ma tatagi megi tu koloto meni nonei a kalanloun i tamilimiu, noahasina te kato hatatagi merien limiu. Alia u tatagi mam mei te kato hatatagi meri limiu a kalanloun tara tsitabubun poata.
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 Kaba alia e sasala talagu. Alia e ma sasala megi tu kato hatatagi merai limiu. E moa. Alia e sasala megu a nitatagi i tamilimiu e hapalis u markato u omi i tamilimiu. Alam u ma hakamits koru merai limiu, taraha e Sunahan e kato mei a nitatagi a ka a niga.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 A nitatagi te roron katoena e Sunahan e kato rena u katun ba te habirits ba ner u markato u omi be Sunahan te lu pouts ranen. Na torir u katun e ma omi menei a ka teka. Kaba a nitatagi tara pala te hahamanar e habutsena romana a tou mate.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Tara iam. E Sunahan e kato mei a toukui a niga tara nitatagi i tamilimiu: alimiu e hakats hatagala tala namiu a markato i tamilimiu. Alimiu e tagala koru silemiu te go haruto mena milimiu te niga uami limiu. Alimiu e raharaha memiu a markato a omi ba te matoutmiu. Alimiu e sagoho koruemiu a man ka teka ba te tagala silemiu a markato a niga. Na limiu e ngilin hahuna koruemiu a katun te kato homina.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Alia u ma koloto sile mei nonei a kalanloun a katun te kato homi tsi a katun te omi mei nonei a markato a omi. E moa. Alia u koloto sil te go haruto meri limiu i matane Sunahan te ngil koru mera milimiu alam.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Nonei a ka te kato hasasala rio lam.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Alia u ranga haniga beraio limiu tere Taitus ba limiu e kato hamanemiu u ranga i tar. Alam e roron ranga hamana mia i tamilimiu. Nu ranga teka tu hala meni lam tere Taitus e butu hamana.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Be Taitus e ngil koru lel noa has rano limiu te hakats pouts mena neien tu hengo haniga mena milimiu u ranga i tanen na tu lu haniga mena mien limiu a nisasala, noahasina tu matout uam limiu.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Alia e sasala megu te tatei hamana koru mera gilia alimiu.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.