Gênesis 28
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs VC
1 Kon nam Isak haman Yakob le belen hangun, hidim tui-tekan noan, “Hii babanan ne! Ku saap nol tana-bihaat Kanaꞌan deken.
1 Isaac chamou Jacó e o abençoou, dando-lhe esta ordem: "Não desposarás uma filha de Canaã:
2 Mo ku lako se Padan Aram, se ku upum Betuel uma. Ku laok saap nol baki Laban ana bihata las mesa.
2 Mas vai a Padã-Arã, à casa de Batuel, pai de tua mãe, e escolhe lá uma mulher entre as filhas de Labão, irmão de tua mãe.
3 Nang le Ama Lamtua Allah man Kuasa Dudui ka, bel hangun se ku, le halin ku ana-upum mas taplaeng mamo, nol ku in hua-koet tas, daid bangsa mamo man in muun-tes isi.
3 Deus todo-poderoso te abençoe, te faça crescer e multiplicar, de sorte que te tornes uma multidão de povos.
4 Nang le Ama Lamtua in hid nol upung Abraham ma nahi se ku, nol ku in hua-koet tas. Nang le ku haup dale, man Ama Lamtua Allah in hid hidi, le bel upung Abraham son na.”
4 Dê-te ele, como também à tua posteridade, a bênção de Abraão, a fim de que possuas a terra onde moras, e que Deus deu a Abraão."
5 Tekan hidi ela kon, Isak sao Yakob lako Padan Aram, se un bakin Laban nol upu Betuel uma.
5 Isaac despediu Jacó, e este partiu para Padã-Arã, para a casa de Labão, filho de Batuel, o arameu, irmão de Rebeca, a mãe de Jacó e de Esaú.
6 Dedeng Yakob sium hidi un ama ka nol ina ka in leka ka kon, un bok lako Padan Aram.
6 Ora, Esaú viu que seu pai tinha abençoado Jacó, e o tinha enviado a Padã-Arã para aí tomar uma mulher e que, depois de o ter abençoado, lhe proibira desposar uma filha de Canaã.
7 Esau ming haup noan, Isak bel hangun se Yakob son, hidim kaing le boel saap nol tana-bihaat Kanaꞌan lo. Un kon ming haup noan, Isak lokan le laok saap nol oen bakin na ana bihata mesa, se Padan Aram.
7 Viu também que Jacó, obedecendo aos seus pais, partira para Padã-Arã.
8 Un kon tana noan, un ama ka kom un sapans atuil Kanaꞌan nas lo.
8 E, compreendendo que as filhas de Canaã não eram bem vistas pelo seu pai,
9 Tiata Esau lako se ama tuan Ismael lua, hidim un saap pait Ismael ana ka, ngala Mahalat. Mahalat na mo, Nebayot palin bihata.
9 foi à casa de Ismael e tomou por mulher, além daquelas que já tinha, a Maelet, filha de Ismael, filho de Abraão, irmã de Nabaiot.
10 Hidi kon Yakob nang soleng Beer Syeba, le lako el Haran.
10 Jacó, partindo de Bersabéia, tomou o caminho de Harã.
11 Oras lelo la dene kam, un lako lius se mana mesa, kon un nini se la. Un mana le nini kon, un kat batu mesa, le taon daid hlunin.
11 Chegou a um lugar, e ali passou a noite, porque o sol já se tinha posto. Serviu-se como travesseiro de uma das pedras que ali se encontravam, e dormiu naquele mesmo lugar.
12 Duman na, un natloa noan un ngat net elan mes dil se dale kia, nol un tula ka lako pes se apan nua. Hidim Ama Lamtua Allah ima-ii in deng sorga nguas niu-saek se elan na.
12 E teve um sonho: via uma escada, que, apoiando-se na terra, tocava com o cimo o céu; e anjos de Deus subiam e desciam pela escada. No alto estava o Senhor,
13 Se in natloa na dalen, Yakob net AMA LAMTUA dil se un halin na, hidim tek noan, “Auk niam AMA LAMTUA, man ku upum Abraham nol ku amam Isak Lamtuan Allah. Mam Auk bel dale ni se ku nol ku in hua-koet tas.
13 que lhe dizia: "Eu sou o Senhor, o Deus de Abraão, teu pai e o Deus de Isaac; darei a ti e à tua descendência a terra em que estás deitado.
14 Mam ku in hua-koet tas mamon na el ahu ka. Nol mam oen holhising lakos papmes se maan ola-ol tuun. Deng ku in hua-koet tias sam, mam totoang bangsa in se apan-kloma ki ngias haup hangun.
14 Tua posteridade será tão numerosa como os grãos de poeira no solo; tu te estenderás, para o ocidente e para o oriente, para o norte e para o meio-dia, e todas as famílias da terra serão benditas em ti e em tua posteridade.
15 Nangan babanan! Ku laok elol tuun kon, Auk leo-leo nol ku, le doha-tinang ku. Mam Auk kil pait nol ku maa se dale nia. Auk nang soleng ku sii siing-siing lo. Nol Auk in hid nol ku nias, totoang Auk taos le dadi.”
15 Estou contigo, para te guardar onde quer que fores, e te reconduzirei a esta terra, e não te abandonarei sem ter cumprido o que te prometi."
16 Yakob nahkitu deng un in nini ka kon, un tek noan, “Halas-sam auk tana le AMA LAMTUA kon muik ne nia!”
16 Jacó, despertando de seu sono, exclamou: "Em verdade, o Senhor está neste lugar, e eu não o sabia!"
17 Nol un lii, kon un nangan noan, “Idaah! Maan ni tao auk bulung dili. Taon elola ko, Ama Lamtua Allah uma la muik ne maan nia! Maan ni, Un hnita in laok bus el sorga ka.”
17 E, cheio de pavor, ajuntou: "Quão terrível é este lugar! É nada menos que a casa de Deus; é aqui, a porta do céu."
18 Ola oskaong bii kon Yakob hangu, le un kat baut in tian nini un bon na ka, hidim un pii halin daid tada. Hidim un doan mina se baut na dapa, le todan-lahing Ama Lamtua.
18 No dia seguinte, pela manhã, tomou Jacó a pedra: sobre a qual repousara a cabeça e a erigiu em estela, derramando óleo sobre ela.
19 Un ngali maan na, ngala Betel, un nahin na noan ‘Ama Lamtua Uma la’. (Hmunan nu maan na ngala Lus).
19 Deu o nome de Betel a este lugar, que antes se chamava Luz.
20 Hidi na kon, Yakob nikit sumpa noan, “Eta Ama Lamtua Allah leo-leo nol au, le doha-tinang auk se auk lalan in lako nia, hidim bel auk in kaa nol kai-baut in pake,
20 Jacó fez então este voto: "Se Deus for comigo, se ele me guardar durante esta viagem que empreendi, e me der pão para comer e roupa para vestir,
21 didiin auk pait nol boa-blingin nam, mam AMA LAMTUA daid auk Lamtuan Allah.
21 e me fizer voltar em paz casa paterna, então o Senhor será o meu Deus.
22 Baut man auk in pii nia, daid maan in todan-lahing Ama Lamtua Allah. Nol totoang man Ama Lamtua in bel au ngas, op hngulu lam, auk bel pait op mesa.”
22 Esta pedra da qual fiz uma estela será uma casa de Deus, e pagarei o dízimo de tudo o que me derdes."
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.