Gênesis 27
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NVT
1 Dedeng Isak blalan son kon, un mata ka net babanan isi lo. Un haman un ana hmunan man un in namnau isi ka noan, “Esau! Ku maa se ni le!”
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Isak tekan noan, “Elia! Auk niam blalan son. Auk tanan lo, le bling auk mateng nga.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Tiata laok kat ku lelat-suli kas, le laok lono bel auk hmukit huin mes le.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Hidim ku hosan fala babanan muid auk in koma ka, le kil bel aun maa. Le halin auk kaa hidi kam, auk bel hangun se ku meman. Eta auk bel hidi ku hangun son nam, auk mateng kon banan.”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Kon nam Esau puti le lako lono hmukit huin. Mo Ribka kon ming Isak in teka ka.
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Hidi kon Ribka lako tek Yakob noan, “Hoe Yakob! Ku hii babanan ne! Apin auk ming ama tek Esau elia:
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 ‘Ku laok lono nal hmukit huin mesa, le hidim hosan fala babanan bel au. Le eta auk kaa hidi kam, auk bel ku hangun se AMA LAMTUA sila.’
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Tiata ku hii babanan! Le muid auk in lok ku nia.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Nol nia, ku laok se kit laen nol lae-blai luas okat tua, le huil nal laen heteng dua man apan nas banan. Hidim keo, le kat un sisin na maa bel aun. Le auk hosan muid ku amam ma in koma ka.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Eta auk hos hidi son nam, ku kilan laok bel ku amam ma le un kaa. Hidi nam un bel ku hangun muna le, halas-sam un mate. Nini ela lam, ku man haup hangun na. Mo ku kakam ma lo.”
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Mo Yakob tek un ina ka noan, “Mama! Mo in daat ti elia, kaka Esau nam mo apa ka bulu-bulu, mo auk apang ngi doson tuun!
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 Tamlom mo paap kapas tom auk apang ngia, ti un taan noan auk nole una. Kon un kolen-bahang au la!”
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Kon un ina ka situn noan, “Yakob! Ku lii deken. Sao bel aun tuun, nang le auk man mana! Eta ku amam ma kolen-bahang ku lam, nang le auk man lepan! Nol nia, ku laok kat laen nas tia.”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Hidi kon, Yakob lako huil nal laen nas, hidim un keos le kil bel un ina ka. Kon Ribka hosas muid Isak in koma ka.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Hidim Ribka lako kat Esau kaod in leok dui ka, le bel Yakob pake.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Un kon kabut Yakob ima ka nol leo ka nini laen na bulu ka.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Hidi nam un bel Yakob in kaa fala banan na, nol ruti man un in daek hidi son na.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Kon nam, Yakob kil nol in kaa na laok bel un ama ka. Un tekan noan, “Papa! Auk maang son nian!”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Yakob siut noan, “Auk niam paap ana hmunan na, Esau! Auk daek hidi son muid asa man paap in loka apin na. Hangu le kaa tia. Auk hos hidi siis deng hmukit huin man auk in daek nal son se alas sua ka. Kaa, le hidim paap bel auk hangun tia!”
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Kon Isak tek noan, “Ku niam ana lo ko! Taon elol le ku nal hmukit huin hlapat isi eli lia!”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Kon nam Isak haman Yakob noan, “Ku maa dadani, le auk kapas naan ku le! Ku nia mo baktebes Esau tam lo ka?”
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Kon Yakob lako dadani un ama ka, kon blalan na kapa-kapas una. Hidi nam Isak tek noan, “Fala ki el Yakob fala ka. Mo ima ki el Esau.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Mo Isak taan Yakob lo, undeng un ima ka bulu-bulu el Esau kon. Mo oras un le bel Yakob hangun na,
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 un ketan oe mes pait noan, “Ku niam baktetebes Esau le?”
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Tiata Isak tekan noan, “Elam doong bel auk sisi la maa, le halin auk kaa. Hidi lem auk bel ku hangun.” Kon nam Yakob pekot belen sisi la, nol belen ui anggor le un ninu.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Hidi na kon, un ama ka tekan noan, “Auk anang nge! Maa dadani se nia, le lik au.”
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Nikit Yakob lako dadani le lik una, kon Isak hodo net Esau kitu-kado las buin na. Kon un aa le bel hangun se Yakob noan,
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Nang le Ama Lamtua niung taang deng apan nua,
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Mam bangsa-bangsa las daid ata deng ku.
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Isak bel hangun hidi se Yakob, le un puti nang un ama ka, halas-sam un kaka Esau pait maa, kil nol hmukit huin man un in lono nalan se alas sua ka.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Hidim un laok hosan, le kil bel un ama ka. Un tekan noan, “Papa! Hangu le kaa tia. Auk hos hidi siis man auk in lono nala ki son nian. Kaa hidi kam paap bel auk hangun tia.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Isak herang, kon un ketan noan, “Hee! Mo ku niam asii pait ta?”
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Kon Isak pepeten, mo hidim un ketan Esau noan, “Eta ela lam, apin asii man kil bel auk siis na le auk kaa son nia? Auk belen hangun son. Auk pel pait nal hangun na lo son.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Ming ama ka tek ela kon, Esau dalen ili, le lobo-lau nol aa mumuun noan, “Idaah papa! Bel hangun se auk kon le papa!”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Mo Isak tekan noan, “Ku palim ma maa nole nal auk son, le sium nal ku hangun na.”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Kon Esau tek noan, “Un nole auk oe dua son nia. Laih hmunan na, un nole nal auk hak hmunan na. Neot nia lam, un nole nal auk hangun na lolen. Dadin un ngala ‘Yakob’ pa. Mo paap muik hangun didang pait le bel au, tam lo ka papa?” (Ngaal Yakob pa nahin na noan ‘kil se iin baih ngungun’. Mo un nahin didang nga ‘atuil in nole daat’.)
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Kon Isak siut noan, “Auk nikit hidi un son le daid atuil ku in todan. Nol un pail-kakan nas totoang kon daid un ata. Auk belen ale liis-lasa nol anggor isin mamo-mamo. Tiata auk anang nge! Hangun asa pait man auk bel ku lia?”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Ming ela kon, Esau nuik un ama ka tutungus noan, “Paap hangun na suma mes sii ke? Taon elola ko paap nuting nal bel auk hangun didang nabale. Hangun ana mes tuun kon banan!” Hidim un lilu nol mumuun.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Isak situn noan,
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Mam ku lelat-suli kas man bel ku in nuli.
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Esau koon-mali isi nol Yakob, undeng un palin na nuu nal un hangun na son. Mo Esau nangan noan, “Nesang lo ka kam, paap mate. Tiata natang le in melang ngas hidi kam, auk keo tele una!”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 — ausente —
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 — ausente —
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Lako daad nesang buit se lua, didiin ku kakam ma komali nol ku lo ka.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Eta un nadidingun soleng asa man ku in tao saol una ka son nam, mam auk tadu atuli le tia haman pait ku. Ta eta auk anang ngias duas ilang leo-leo se lelo mesa lam, auk tade lo.”
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Hidi kon, Ribka aa nol Isak noan, “Auk nonos nol Esau sapan atuil Het tias son! Eta Yakob kon saap nol bihaat atuil Het tam, banan dui ka auk mateng tuun tia.”
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.