Gênesis 27
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs ARIB
1 Dedeng Isak blalan son kon, un mata ka net babanan isi lo. Un haman un ana hmunan man un in namnau isi ka noan, “Esau! Ku maa se ni le!”
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 Isak tekan noan, “Elia! Auk niam blalan son. Auk tanan lo, le bling auk mateng nga.
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 Tiata laok kat ku lelat-suli kas, le laok lono bel auk hmukit huin mes le.
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 Hidim ku hosan fala babanan muid auk in koma ka, le kil bel aun maa. Le halin auk kaa hidi kam, auk bel hangun se ku meman. Eta auk bel hidi ku hangun son nam, auk mateng kon banan.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Kon nam Esau puti le lako lono hmukit huin. Mo Ribka kon ming Isak in teka ka.
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 Hidi kon Ribka lako tek Yakob noan, “Hoe Yakob! Ku hii babanan ne! Apin auk ming ama tek Esau elia:
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 ‘Ku laok lono nal hmukit huin mesa, le hidim hosan fala babanan bel au. Le eta auk kaa hidi kam, auk bel ku hangun se AMA LAMTUA sila.’
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 Tiata ku hii babanan! Le muid auk in lok ku nia.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Nol nia, ku laok se kit laen nol lae-blai luas okat tua, le huil nal laen heteng dua man apan nas banan. Hidim keo, le kat un sisin na maa bel aun. Le auk hosan muid ku amam ma in koma ka.
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Eta auk hos hidi son nam, ku kilan laok bel ku amam ma le un kaa. Hidi nam un bel ku hangun muna le, halas-sam un mate. Nini ela lam, ku man haup hangun na. Mo ku kakam ma lo.”
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 Mo Yakob tek un ina ka noan, “Mama! Mo in daat ti elia, kaka Esau nam mo apa ka bulu-bulu, mo auk apang ngi doson tuun!
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 Tamlom mo paap kapas tom auk apang ngia, ti un taan noan auk nole una. Kon un kolen-bahang au la!”
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 Kon un ina ka situn noan, “Yakob! Ku lii deken. Sao bel aun tuun, nang le auk man mana! Eta ku amam ma kolen-bahang ku lam, nang le auk man lepan! Nol nia, ku laok kat laen nas tia.”
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 Hidi kon, Yakob lako huil nal laen nas, hidim un keos le kil bel un ina ka. Kon Ribka hosas muid Isak in koma ka.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 Hidim Ribka lako kat Esau kaod in leok dui ka, le bel Yakob pake.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 Un kon kabut Yakob ima ka nol leo ka nini laen na bulu ka.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Hidi nam un bel Yakob in kaa fala banan na, nol ruti man un in daek hidi son na.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Kon nam, Yakob kil nol in kaa na laok bel un ama ka. Un tekan noan, “Papa! Auk maang son nian!”
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 Yakob siut noan, “Auk niam paap ana hmunan na, Esau! Auk daek hidi son muid asa man paap in loka apin na. Hangu le kaa tia. Auk hos hidi siis deng hmukit huin man auk in daek nal son se alas sua ka. Kaa, le hidim paap bel auk hangun tia!”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Kon Isak tek noan, “Ku niam ana lo ko! Taon elol le ku nal hmukit huin hlapat isi eli lia!”
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Kon nam Isak haman Yakob noan, “Ku maa dadani, le auk kapas naan ku le! Ku nia mo baktebes Esau tam lo ka?”
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 Kon Yakob lako dadani un ama ka, kon blalan na kapa-kapas una. Hidi nam Isak tek noan, “Fala ki el Yakob fala ka. Mo ima ki el Esau.”
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Mo Isak taan Yakob lo, undeng un ima ka bulu-bulu el Esau kon. Mo oras un le bel Yakob hangun na,
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 un ketan oe mes pait noan, “Ku niam baktetebes Esau le?”
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 Tiata Isak tekan noan, “Elam doong bel auk sisi la maa, le halin auk kaa. Hidi lem auk bel ku hangun.” Kon nam Yakob pekot belen sisi la, nol belen ui anggor le un ninu.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Hidi na kon, un ama ka tekan noan, “Auk anang nge! Maa dadani se nia, le lik au.”
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Nikit Yakob lako dadani le lik una, kon Isak hodo net Esau kitu-kado las buin na. Kon un aa le bel hangun se Yakob noan,
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 Nang le Ama Lamtua niung taang deng apan nua,
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 Mam bangsa-bangsa las daid ata deng ku.
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Isak bel hangun hidi se Yakob, le un puti nang un ama ka, halas-sam un kaka Esau pait maa, kil nol hmukit huin man un in lono nalan se alas sua ka.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 Hidim un laok hosan, le kil bel un ama ka. Un tekan noan, “Papa! Hangu le kaa tia. Auk hos hidi siis man auk in lono nala ki son nian. Kaa hidi kam paap bel auk hangun tia.”
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Isak herang, kon un ketan noan, “Hee! Mo ku niam asii pait ta?”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Kon Isak pepeten, mo hidim un ketan Esau noan, “Eta ela lam, apin asii man kil bel auk siis na le auk kaa son nia? Auk belen hangun son. Auk pel pait nal hangun na lo son.”
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Ming ama ka tek ela kon, Esau dalen ili, le lobo-lau nol aa mumuun noan, “Idaah papa! Bel hangun se auk kon le papa!”
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Mo Isak tekan noan, “Ku palim ma maa nole nal auk son, le sium nal ku hangun na.”
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 Kon Esau tek noan, “Un nole auk oe dua son nia. Laih hmunan na, un nole nal auk hak hmunan na. Neot nia lam, un nole nal auk hangun na lolen. Dadin un ngala ‘Yakob’ pa. Mo paap muik hangun didang pait le bel au, tam lo ka papa?” (Ngaal Yakob pa nahin na noan ‘kil se iin baih ngungun’. Mo un nahin didang nga ‘atuil in nole daat’.)
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 Kon Isak siut noan, “Auk nikit hidi un son le daid atuil ku in todan. Nol un pail-kakan nas totoang kon daid un ata. Auk belen ale liis-lasa nol anggor isin mamo-mamo. Tiata auk anang nge! Hangun asa pait man auk bel ku lia?”
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 Ming ela kon, Esau nuik un ama ka tutungus noan, “Paap hangun na suma mes sii ke? Taon elola ko paap nuting nal bel auk hangun didang nabale. Hangun ana mes tuun kon banan!” Hidim un lilu nol mumuun.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 Isak situn noan,
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Mam ku lelat-suli kas man bel ku in nuli.
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Esau koon-mali isi nol Yakob, undeng un palin na nuu nal un hangun na son. Mo Esau nangan noan, “Nesang lo ka kam, paap mate. Tiata natang le in melang ngas hidi kam, auk keo tele una!”
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 — ausente —
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 Lako daad nesang buit se lua, didiin ku kakam ma komali nol ku lo ka.
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 Eta un nadidingun soleng asa man ku in tao saol una ka son nam, mam auk tadu atuli le tia haman pait ku. Ta eta auk anang ngias duas ilang leo-leo se lelo mesa lam, auk tade lo.”
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 Hidi kon, Ribka aa nol Isak noan, “Auk nonos nol Esau sapan atuil Het tias son! Eta Yakob kon saap nol bihaat atuil Het tam, banan dui ka auk mateng tuun tia.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.