Atos 15
Buk Niu In Hida Balu nol Dehet deng Apan-kloma ki in Dadi ka (HEGNTPO) vs NTLH
1 Dedeng na, atuil Yahudi Kristen at ila lo maas kata-katang deng propinsi Yudea le lakos kota Antiokia. Lius se luas kon, oen tui Lamtua Yesus atulin nas noan, “Mi in parsai se Lamtua Yesus sa banan son. Mo na sii kam nol lo bii. Eta mi kom baktetebes le haup boa-blingin nam, mi kon musti sunat, muid kaim hadat tia, man Ama Lamtua esa belen se upung Musa son.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Mo Paulus duas Barnabas labang muun isi nol atuil nas in tui ka. Tiata oen kaen apa muun isi. Paulus nol Barnabas tekas noan, “Mi kula! Bangsa Yahudi lo man parsai se Lamtua Yesus son nas, tao muid atuil Yahudi li hadat sunat ta deken tia!” Undeng oen labang apa ela, tiata oen kom leo-leo le nutus Paulus duas Barnabas, nol oen tapan teng pait deng Antiokia, le kil dais na bel Ama Lamtua anan in nutus sas, nol blalan-blalan Kristen in se Yerusalem mas.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Kon nam atuil Kristen in se Antiokia ngas tadu Paulus nol atuil nas, le lakos Yerusalem. Oen laok deng tuus tuun, muid propinsi Fenisia nol propinsi Samaria. Se oen lalan in lako ka, oen tuli-tuil se atuil in parsai ngas uma. Hidim oen tekas noan, “Atuil Yahudi lo kas kon, bali maas son, le parsai se Ama Lamtua!” Ming ela kon, atuli las totoang dalen kolo.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Oen lakos lius se Yerusalem kon, Ama Lamtua atulin nas totoang sium oen nol babanan. Hidim Lamtua Yesus anan in nutus sas nol blalan-blalan Kristen nas kon, sium one. Kon nam Paulus nahdeh totoang asa man Ama Lamtua in tao bel oen son nas, didiin muik atuil didang mamo pait, man tade le parsai se Lamtua Yesus. Paulus kon nahdehes deng oen in kaen apa nol hadat sunat ta ka.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Deng atuil man muid le hii Paulus in nahdehe ngas, muik atuil Yahudi Kristen at ila lo, deng partei Farisi. Oen hangus dili, le aa nol mumuun noan, “Hii babanan ne! Etan atuil Yahudi lo ngas kom le parsai se Lamtua Yesus sam, oen musti tao muid kit hadat in sunat ta, nol atorang hadat tenga las kon, man Ama Lamtua Allah esa niung bel kitas son, se upung Musa.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Hidim atuil in sarani ngas totoang kom leo-leo, le Lamtua Yesus anan in nutus sas nol blalan-blalan Kristen nas nakbua, halin nangan dais na nol babanan.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Kon nam oen huli-bali lako-pait nesang. Hidi nam, Petrus hangu dili, le tek noan, “Kaka-paling totoang! Mi taan esan son noan, hmunan nu Ama Lamtua tulu auk son, deng mi hlala ka, le laok tek Lamtua Yesus Dehet Dais Banan na bel atuil Yahudi lo kas. Ta Ama Lamtua kon, kom le oen parsai se Lamtua Yesus.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ama Lamtua taan totoang atuli li dalen nia. Nol Un man bel Un Koo Niu ka se one, banansila el Un in bel kita ka kon. Nini ela lam, kit tana noan, Ama Lamtua kon sium one.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Ta Ama Lamtua Allah nam huil sila lo. Undeng oen kon parsai se Lamtua Yesus son, tiata Un tao niu oen dalen nas, banansila el Un in tao niu kit dalen nia ngas kon.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 — ausente —
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 — ausente —
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ming ela kon, muik atuli mes lo kon man bel taplaeng in nangan.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Dehet hidi kon, Yakobus hangu dili, le tek noan, “Kaka-pali me! Hii napat se auk le!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Kaka Petrus halas-sam nahdeh hidi kit noan, Ama Lamtua Allah nikit atuli-atuil man Yahudi lo kas, le halin oen tamas daid Lamtua Yesus atulin son.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Na tom nol asa man Ama Lamtua mee-baha las in tek meman son, deng lolo hmunan nua ka. Ta oen dul noan:
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘Tom nol un oras sa lam, Auk pait maang.
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 — ausente —
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 — ausente —
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 — ausente —
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 — ausente —
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Eta kit tao atorang elia lam, ni dais balu lo. Ta atuli hut mamo taan son noan, meman kit atuil Yahudi li hadat ta ela. Undeng atorang nas maas deng upung Musa. Hidim taom se lelo-leol teen in dake ngas sam, kit les dais nias se uma-um in kohe-kanas sas. Tiata atuil deng bangsa didang ngas hut mamo tanas son. Auk in tapnaeng nga ela tuun. Nodan mamo!”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Hidi nam, Lamtua Yesus anan in nutus sas nol blalan-blalan Kristen nas, koo-dalen mes nol totoang atuil in sarani, se Yerusalem mas, le tadu atuli laok tek asa man oen in nutus son na, bel atuil sarani las se ola-ola. Kon nam oen nuting atuil man jemaat tas in todan, nol in daek nal os na. Tukun nam oen huil nal atuli at dua. Mes ngala Silas, nol mesan na pait ngala Yudas (man oen noken kon noan Barsabas). Hidim oen tadus duas le lakos leo-leo nol Paulus duas Barnabas.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Oen kil surat laok bel atuil deng bangsa Yahudi lo, man se kota Antiokia, ne propinsi Siria lako pes propinsi Kilikia ngas. Surat na lin na elia:
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Kaim dul surat nia, undeng kaim ming noan, muik atuli at ila lo deng Yerusalem, tias tutnaal nol mi son. Oen tui mi dadahut didiin tao sus mia, nol tao mi le nangan hapun lo. Sadi mi taan tuun, ta kaim nutus net atuil nas lo.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Nikit kaim ming noan, muik atuli tao sus mi ela kon, kaim nakbua se nia, le nangan dais na. Hidim kaim kom leo-leo le nutus hidi dais na son. Tiata kaim huil nal atuil son, le tia tek mi deng asa man kaim in nutus son na. Oen tias leo-leo nol Barnabas duas Paulus, man kaim namnau.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Ta kit atulin at dua nas, lepa-haal in susa-daat ta didiin naha-bubuit tam mates. Oen haup susa-daat ela, undeng oen in muid kit Lamtuan Yesus Kristus sa.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Tiata kaim nutus Yudas nol Silas, le halin nam oen tek mi deng surat ni isin na.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Ama Lamtua Koo Niu ka tek kaim son, nol kaim totoang tade ela son noan, mi tao muid kaim hadat Yahudi li totoang deken tia, banansila el hadat sunat ta. Ta hadat nas man tao ngele mi tuun. Mo muik dasi mesa-dua pait, man mi musti nangan babanan:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Laok kula nol bihata tamlom bikloeb man ku sapam lo ka deken.
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Oen sium nal surat na kon, Paulus nol un tapan nas seon le oen lakos napiut se kota Antiokias. Lakos lius se luas kon, oen haman nakbua atuil sarani las totoang, le beles surat na.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Oen les hidi surat na kon, oen totoang dalen kolo, undeng surat na isin na tao teken oen dalen nas.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Yudas nol Silas nam kon, Ama Lamtua mee-baha. Oen duas nahdeh mamo nol atuil in parsai se kota na ngas. Oen tui-teka nol tao tes atuil nas dalen nas.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Oen duas daad se las nesang buit kon, atuil sarani in se kota Antiokia ngas sao one, le oen duas pait lakos se atuil man in nutus one ngas. Oen sao oen duas lakos nol titu-tema.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Mo Silas kom le daad napiut se kota Antiokia.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Paulus nol Barnabas daad nesang buit se las. Oen kon tulung atuil didang man tui Lamtua Yesus Lalan in Nuli ka ngas.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Paulus duas Barnabas daad nesang buit se kota Antiokias kon, Paulus tek Barnabas noan, “Kaka! Maa le kit duat pait lakong se totoang mana-maan man hmunan nu kit in tuil net son nas, le ngat soba-naan kit pail-kakan nas in nuli ka. Oen elol son ne? Ta oen in parsai se Lamtua Yesus sa nesang isi bii. Dedeng na, kit tui oen son, tiata maa le kit laok meo one.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Ming Paulus nodan ela kon, Barnabas tade. Un kom le kil nol Yuhanis (man oen haman noan Markus sa), leo-leo nol one.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Mo Paulus dai tao lo. Undeng hmunan nu se propinsi Pamfilia ka, Markus haung boka lako nang soleng one.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Tiata Paulus duas Barnabas kaen apa muun isi nol dais na, didiin oen duas laok bakisan lalan. Kon Barnabas kil nol Markus, le oen duas saek lui ina le lakos lius se nusa Siprus.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Mo Paulus kil nol Silas. Oen mana le bok lakos kon, atuli-atuil in parsai se kota Antiokia ngas, kohe-kanas le nodan Ama Lamtua doha-tinang one, nol tulu beles Un dalen banan na. Kohe-kanas hidi kon, oen duas bok lakos.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Hidim oen laok papmes propinsi Siria nol propinsi Kilikia. Oen duas tao tes atuil in parsai ngas dalen, se mana-maan nas.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.