Lucas 18
Modern Hebrew Bible (HEBM) vs NAA
1 וגם משל דבר אליהם להתפלל תמיד ולא להתרפות׃
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 ויאמר שופט היה בעיר אחת אשר לא ירא את האלהים ולא נשא פנים לאדם׃
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 ואלמנה היתה בעיר ההיא ותבא אליו לאמר דינה את דיני ממריבי׃
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 וימאן מיום אל יום ואחרי כן אמר בנפשו גם כי את האלהים אינני ירא ולאדם לא אשא פנים׃
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 אעשה את דין האלמנה הזאת על הוגיעה אתי פן תבוא תמיד ותדכאני במלים׃
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 ויאמר האדון שמעו את אשר אמר דין העולה׃
6 Então o Senhor disse:
7 והאלהים הלא הוא יעשה דין בחיריו הקראים אליו יומם ולילה גם כי יתמהמה להושיעם׃
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 אני אמר לכם כי יעשה את דינם במהרה אך בן האדם בבאו הימצא אמונה בארץ׃
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 ויוסף וישא משלו אל אנשים בטחים בנפשם כי צדיקים המה ואחרים נבזים בעיניהם ויאמר׃
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 שני אנשים עלו אל המקדש להתפלל האחד פרוש והאחד מוכס׃
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 ויתיצב הפרוש לבדו ויתפלל לאמר אלהים אודך כי אינני כאשר האדם הגזלים והעשקים והנאפים או גם כמכס הזה׃
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 אני צם פעמים בשבוע אני מעשר את כל קניני׃
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 והמוכס היה עמד מרחוק ולא אבה אף לשאת את עיניו לשמים כי אם תופף על לבו לאמר אלהים סלח לי החוטא׃
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 אני אמר לכם כי ירד זה לביתו נצדק מזה כי כל המרים את נפשו ישפל ואשר ישפילה ירומם׃
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 ויביאו אליו גם את הילדים למען יגע בהם ויראו התלמידים ויגערו בם׃
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 ויקרא אתם ישוע אליו ויאמר הניחו לילדים לבוא אלי ואל תמנעום כי לאלה מלכות האלהים׃
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 אמן אמר אני לכם כל אשר לא יקבל את מלכות האלהים כילד הוא לא יבא בה׃
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 וישאלהו קצין אחד לאמר רבי הטוב מה לי לעשות ואירש חיי עולמים׃
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 ויאמר אליו ישוע מדוע קראת לי טוב אין טוב בלתי אחד האלהים׃
19 Jesus respondeu:
20 את המצות אתה יודע לא תנאף לא תרצח לא תגנב לא תענה עד שקר כבד את אביך ואת אמך׃
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 ויאמר את כל אלה שמרתי מנעורי׃
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 וישמע ישוע ויאמר עוד אחת חסרת מכר את כל אשר לך וחלק לעניים ויהי לך אוצר בשמים ובוא ולך אחרי׃
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 ויהי כשמעו את זאת ויעצב מאד כי עשר גדול היה לו׃
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 וירא ישוע כי נעצב ויאמר כמה יקשה לבעלי נכסים לבוא אל מלכות האלהים׃
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 כי נקל לגמל עבר בתוך נקב המחט מבוא עשיר אל מלכות האלהים׃
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 ויאמרו השמעים ומי יוכל להושע׃
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 ויאמר מה שיפלא מבני אדם לא יפלא מאלהים׃
27 Mas Jesus respondeu:
28 ויאמר פטרוס הן אנחנו עזבנו את הכל ונלך אחריך׃
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 ויאמר אליהם אמן אמר אני לכם אין איש אשר עזב את ביתו או את אבותיו או את אחיו או את אשתו או את בניו למען מלכות האלהים׃
29 Jesus lhes respondeu:
30 ולא יקח תחתיהם כפלים הרבה בעולם הזה ובעולם הבא חיי עולמים׃
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 ויקח אליו את שנים העשר ויאמר להם הננו עלים ירושלימה וימלא כל הכתוב בידי הנביאים על בן האדם׃
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 כי ימסר לגוים ויהתלו בו ויתעללו בו וירקו בפניו׃
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 ואחרי הכותם אתו בשוטים ימיתוהו וביום השלישי קום יקום׃
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 והם לא הבינו מאומה ויהי הדבר הזה נעלם מהם ולא ידעו את הנאמר׃
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 ויהי בקרבו אל יריחו והנה איש עור ישב על הדרך והוא משאל׃
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 וישמע את קול העם העבר וידרש לדעת מה זאת׃
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 ויגידו לו כי ישוע הנצרי עובר׃
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 ויצעק לאמר ישוע בן דוד חנני׃
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 וההלכים בראשנה גערו בו להחשתו והוא הרבה עוד לצעק ישוע בן דוד חנני׃
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 ויעמד ישוע ויצו להביאו אליו ויהי כאשר קרב וישאלהו לאמר׃
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 מה חפצך כי אעשה לך ויאמר אדני כי אראה׃
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 ויאמר אליו ראה אמונתך הושיעה לך׃
42 Jesus lhe disse:
43 ופתאם ראה וילך אחריו הלך ושבח את האלהים וכל העם בראותם זאת נתנו תודה לאלהים׃
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.