2 Samuel 1

hch (HCH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Merikɨtsɨ Tsahuri hemieriekuri, Rawiri Tsikɨraki mɨrakutewatsie huta tukari kaniuyurieni meta 'amarekitsixi wara'iwakari.
1 Depois que Saul morreu, Davi voltou da sua vitória sobre os amalequitas e ficou dois dias na cidade de Ziclague.
2 Hairieka tukaritsie xewitɨ tewi heyuta'unaka Tsikɨraki kaninuani, Tsahuri kuyaximama mematitekai heyeyaka. Kamixaya peukatsanikai meta mu'unaximatɨ kemɨtiyuhiweriekai mɨkɨ pɨ'inɨariyaritɨkai, mana Rawiri hɨxie nuaka kaniukatunumakeni kwiepa.
2 No dia seguinte chegou um moço que vinha do acampamento de Saul. Para mostrar a sua tristeza, ele havia rasgado as suas roupas e posto terra na cabeça. O moço foi até o lugar onde Davi estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito.
3 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya:
3 Davi lhe perguntou: — De onde você está vindo? — Eu fugi do acampamento israelita! — respondeu ele.
4 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya:
4 — Conte o que foi que aconteceu! — disse Davi. — O nosso exército fugiu da batalha, e muitos dos nossos homens foram mortos! — disse o moço. — Saul e o seu filho Jônatas também morreram.
5 Hikɨ Rawiri niuki mi'atɨiri mɨpaɨ katiniuta'iwawiya:
5 — Como é que você sabe que Saul e Jônatas estão mortos? — perguntou Davi.
6 Mɨpaɨ katinita'eiya niuki mi'atɨiri:
6 E o moço respondeu assim: — Acontece que eu cheguei, por acaso, ao monte Gilboa e vi Saul apoiado na sua lança. Os carros e os cavaleiros inimigos chegavam cada vez mais perto dele.
7 Tsahuri kananakuniere kanenexeiya. Hikɨ kanenetahɨawe, kemɨnereta'aitɨa yanekatinekayani.
7 Então ele se virou, me viu e me chamou. E eu respondi: “Aqui estou, senhor!”
8 Hikɨ kaneneta'iwawiya, kemɨ'ane nemɨhɨkɨtɨkai, ne mɨpaɨ nekatineita'eiya: “'Amareki tewiyari nepɨhɨkɨ”.
8 Saul perguntou quem eu era, e eu respondi que era amalequita.
9 Hikɨ kanenetawawirieni 'ahurawa nemuyanikɨ, mɨpaɨ kanetineta'aitɨani: “Ximɨxi keneneumi'a, nepɨtiuka'eniwa xeikɨa nepɨkamɨwe”.
9 Aí ele disse: “Fui ferido gravemente e estou morrendo. Venha aqui e me mate.”
10 Ne 'ahurawa ne'uyaka nekaneimieni, mɨpaɨ neretimaika mɨkatawikwenikekaikɨri. Hikɨ kuruna menakekai nekanenutihanirieni meta matsɨwaya mɨraye'axe, para 'ekɨ pɨta neti'aitɨwame nemɨmatsiyetuirienikɨ.
10 Então eu subi até o lugar onde ele estava e o matei porque eu sabia que, logo que caísse no chão, ele morreria. Aí tirei a coroa da cabeça dele e a pulseira do seu braço e trouxe para o senhor.
11 Hikɨ Rawiri meta hamatɨana memɨti'ukai me'u'enanaka, yukamixa mekaneukatsanaxɨani hiwerikakɨ.
11 Então Davi rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, e todos os seus soldados fizeram o mesmo.
12 Meyuhiwerietɨ meta meyuhakietɨ mekaniukutaikaiyarieni, Tsahuri meta nu'aya Kunatani 'ixiparakɨ memekwi'iwakaikɨ, yaxeikɨata Yawé kuyaximama wahekɨ meta 'Ixaheri nuiwariyari wahetsiemieme.
12 Choraram, se lamentaram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas e por Israel, o povo de Deus, o Senhor , pois muitos deles tinham sido mortos na batalha.
13 Merikɨtsɨ Rawiri temaikɨ kaniuta'iwawiya niuki mi'atɨiri:
13 Aí Davi perguntou ao moço que tinha trazido as notícias: — De onde você é? — Eu sou amalequita, mas estou morando aqui na sua terra! — respondeu ele.
14 Rawiri mɨpaɨ katinitatieni:
14 — Como é que você se atreveu a matar o rei escolhido por Deus, o Senhor ? — perguntou Davi.
15 Hikɨ tewi xeime yuhetsɨa mieme 'uta'inieka mɨpaɨ katinita'aitɨani:
15 Então chamou um dos seus homens e ordenou: — Mate-o! O homem atacou o amalequita e o matou.
16 Rawiri mɨpaɨ kaniutayɨni:
16 E Davi disse ao amalequita: — O culpado disso foi você mesmo. Você se condenou quando confessou que havia matado o rei escolhido pelo
17 Merikɨtsɨ Rawiri 'ikɨ hiwerika kwikariyari kaniutakwika Tsahuri meta nu'aya Kunatani wahepaɨtsita mieme.
17 Davi cantou esta lamentação por Saul e por seu filho Jônatas
18 «Tuupi kwikariyari» katiniterɨwa. Meta katiniuta'aita mɨkɨ kwikari Kura kiekatari memɨta'ɨkitɨarienikɨ. Mɨpaɨ katine'uka Katsexi xapayatsie:
18 e ordenou que fosse ensinada ao povo de Judá. (Esta lamentação está escrita no Livro do Justo .)
19 «Xɨa'ui 'Ixaheri. Wakɨmana pemɨ'ata'ɨrekai
19 Os nossos líderes estão mortos nos montes de Israel! Caíram os nossos soldados mais valentes!
20 »Kahati kiekariyaritsie xepɨkaheikuxatani
20 Não contem isso na cidade de Gate nem nas ruas de Asquelom, para que as mulheres filisteias não se alegrem, nem pulem de contentamento as filhas dos pagãos.
21 »Xɨa'ui, Kiriwuha hɨriyarite,
21 Não caia chuva nem orvalho nos montes de Gilboa, e que os seus campos não produzam mais nada. Pois ali os e o escudo de Saul perdeu o seu brilho.
22 Kunatani 'ɨrɨya
22 O arco de Jônatas era mortal, e a espada de Saul nunca falhava para derrubar os poderosos e matar os inimigos.
23 »Tsahuri Kunatani matɨa. 'Aixɨa mepɨte'u'iyarikai.
23 Saul e Jônatas, tão queridos e maravilhosos; juntos na vida, juntos na morte! Eram mais rápidos do que as águias e mais fortes do que os leões!
24 »Xɨa'ui, 'ukarawetsixi 'Ixaheri kwieyaritsie kiekatari. Xekeneutitsuanani Tsahuri hetsiemieme,
24 Mulheres de Israel, chorem por Saul! Ele vestia vocês com vestidos de fina lã vermelha e as enfeitava com joias de ouro.
25 »Xɨa'ui kuyaxi memɨtɨrɨkawi hikɨ mekanekwi'iwa
25 Os soldados mais valentes caíram e foram mortos na batalha. Jônatas está morto nas montanhas.
26 Kunatani, 'ahetsiemieme waɨkawa nepɨneheiwerie,
26 Eu choro por você, meu irmão Jônatas; como eu o estimava! Como era maravilhoso o seu amor para mim, melhor ainda do que o amor das mulheres.
27 »Yuwaɨkawatɨ kuyaxi memɨtɨrɨkawi hikɨ mekanekwi'iwa
27 Os soldados mais valentes caíram, e as suas armas não têm mais utilidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.