2 Samuel 1

hch (HCH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Merikɨtsɨ Tsahuri hemieriekuri, Rawiri Tsikɨraki mɨrakutewatsie huta tukari kaniuyurieni meta 'amarekitsixi wara'iwakari.
1 Depois da morte de Saul, quando Davi tinha voltado de derrotar os amalequitas e já estava dois dias em Ziclague,
2 Hairieka tukaritsie xewitɨ tewi heyuta'unaka Tsikɨraki kaninuani, Tsahuri kuyaximama mematitekai heyeyaka. Kamixaya peukatsanikai meta mu'unaximatɨ kemɨtiyuhiweriekai mɨkɨ pɨ'inɨariyaritɨkai, mana Rawiri hɨxie nuaka kaniukatunumakeni kwiepa.
2 aconteceu que, no terceiro dia, veio do arraial de Saul um homem com as roupas rasgadas e terra sobre a cabeça. Ao chegar diante de Davi, ele se inclinou, prostrando-se em terra.
3 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya:
3 Davi lhe perguntou: — De onde você vem? Ele respondeu: — Fugi do arraial de Israel.
4 Rawiri mɨpaɨ katinita'iwawiya:
4 Então Davi disse: — Como foi isso? Conte-me o que aconteceu. O moço respondeu: — O povo fugiu da batalha, e muitos foram mortos. Saul e seu filho Jônatas também morreram.
5 Hikɨ Rawiri niuki mi'atɨiri mɨpaɨ katiniuta'iwawiya:
5 Davi perguntou ao moço que lhe trazia as notícias: — Como você sabe que Saul e Jônatas, seu filho, estão mortos?
6 Mɨpaɨ katinita'eiya niuki mi'atɨiri:
6 Então o moço portador das notícias disse: — Cheguei, por acaso, ao monte Gilboa, e eis que Saul estava apoiado sobre a sua lança. E os carros de guerra e a cavalaria se aproximavam dele.
7 Tsahuri kananakuniere kanenexeiya. Hikɨ kanenetahɨawe, kemɨnereta'aitɨa yanekatinekayani.
7 Olhando ele para trás, me viu e me chamou. Eu disse: “Eis-me aqui.”
8 Hikɨ kaneneta'iwawiya, kemɨ'ane nemɨhɨkɨtɨkai, ne mɨpaɨ nekatineita'eiya: “'Amareki tewiyari nepɨhɨkɨ”.
8 Ele me perguntou: “Quem é você?” Eu respondi: “Eu sou amalequita.”
9 Hikɨ kanenetawawirieni 'ahurawa nemuyanikɨ, mɨpaɨ kanetineta'aitɨani: “Ximɨxi keneneumi'a, nepɨtiuka'eniwa xeikɨa nepɨkamɨwe”.
9 Então ele me disse: “Venha aqui e me mate, pois me sinto vencido de cãibra, embora ainda esteja bem lúcido.”
10 Ne 'ahurawa ne'uyaka nekaneimieni, mɨpaɨ neretimaika mɨkatawikwenikekaikɨri. Hikɨ kuruna menakekai nekanenutihanirieni meta matsɨwaya mɨraye'axe, para 'ekɨ pɨta neti'aitɨwame nemɨmatsiyetuirienikɨ.
10 Então me aproximei dele e o matei, porque eu sabia que ele não viveria depois de ter caído. Peguei a coroa que ele tinha na cabeça e o bracelete e os trouxe aqui ao meu senhor.
11 Hikɨ Rawiri meta hamatɨana memɨti'ukai me'u'enanaka, yukamixa mekaneukatsanaxɨani hiwerikakɨ.
11 Então Davi rasgou as suas próprias roupas, e todos os homens que estavam com ele fizeram o mesmo.
12 Meyuhiwerietɨ meta meyuhakietɨ mekaniukutaikaiyarieni, Tsahuri meta nu'aya Kunatani 'ixiparakɨ memekwi'iwakaikɨ, yaxeikɨata Yawé kuyaximama wahekɨ meta 'Ixaheri nuiwariyari wahetsiemieme.
12 Prantearam, choraram e jejuaram até a tarde por Saul, por Jônatas, seu filho, pelo povo do Senhor e pela casa de Israel, porque tinham caído à espada.
13 Merikɨtsɨ Rawiri temaikɨ kaniuta'iwawiya niuki mi'atɨiri:
13 Então Davi perguntou ao moço portador das notícias: — De onde você é? Ele respondeu: — Sou filho de um homem estrangeiro, amalequita.
14 Rawiri mɨpaɨ katinitatieni:
14 Davi lhe disse: — Como você não temeu estender a mão para matar o ungido do
15 Hikɨ tewi xeime yuhetsɨa mieme 'uta'inieka mɨpaɨ katinita'aitɨani:
15 Então Davi chamou um dos moços e lhe disse: — Vá até lá e mate-o. Ele foi e o matou,
16 Rawiri mɨpaɨ kaniutayɨni:
16 enquanto Davi dizia: — O seu sangue caia sobre a sua cabeça, porque a sua própria boca testificou contra você, dizendo: “Matei o ungido do
17 Merikɨtsɨ Rawiri 'ikɨ hiwerika kwikariyari kaniutakwika Tsahuri meta nu'aya Kunatani wahepaɨtsita mieme.
17 Davi pranteou Saul e seu filho Jônatas com esta lamentação.
18 «Tuupi kwikariyari» katiniterɨwa. Meta katiniuta'aita mɨkɨ kwikari Kura kiekatari memɨta'ɨkitɨarienikɨ. Mɨpaɨ katine'uka Katsexi xapayatsie:
18 E ele ordenou que se ensinasse aos filhos de Judá o Hino ao Arco, que está escrito no Livro dos Justos.
19 «Xɨa'ui 'Ixaheri. Wakɨmana pemɨ'ata'ɨrekai
19 A sua glória, ó Israel, foi morta sobre os seus montes! Como caíram os valentes!
20 »Kahati kiekariyaritsie xepɨkaheikuxatani
20 Não anunciem isso em Gate, nem o publiquem nas ruas de Asquelom, para que não se alegrem as filhas dos filisteus, nem saltem de contentamento as filhas dos incircuncisos.
21 »Xɨa'ui, Kiriwuha hɨriyarite,
21 Montes de Gilboa, que sobre vocês não caia nem orvalho, nem chuva, nem haja aí campos que produzam ofertas, pois neles foi profanado o escudo dos valentes, o escudo de Saul, que nunca mais será ungido com óleo.
22 Kunatani 'ɨrɨya
22 Sem sangue dos feridos, sem gordura dos valentes, nunca se recolheu o arco de Jônatas, nem voltou vazia a espada de Saul.
23 »Tsahuri Kunatani matɨa. 'Aixɨa mepɨte'u'iyarikai.
23 Saul e Jônatas, queridos e amáveis, nem na vida nem na morte se separaram! Eram mais ligeiros do que as águias, mais fortes do que os leões.
24 »Xɨa'ui, 'ukarawetsixi 'Ixaheri kwieyaritsie kiekatari. Xekeneutitsuanani Tsahuri hetsiemieme,
24 Filhas de Israel, chorem por Saul! Ele as vestia de rico escarlate, e enfeitava com ouro as roupas de vocês.
25 »Xɨa'ui kuyaxi memɨtɨrɨkawi hikɨ mekanekwi'iwa
25 Como caíram os valentes no meio da batalha! Jônatas sobre os montes foi morto!
26 Kunatani, 'ahetsiemieme waɨkawa nepɨneheiwerie,
26 Estou angustiado por sua causa, meu irmão Jônatas; você era amabilíssimo para comigo! Excepcional era o seu amor, ultrapassando o amor de mulheres.
27 »Yuwaɨkawatɨ kuyaxi memɨtɨrɨkawi hikɨ mekanekwi'iwa
27 Como caíram os valentes, e pereceram as armas de guerra!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.