Atos 27
gyz (GYZ) vs NTLH
1 Ga̱ɓa dla̱l wi ɗe ta̱n li Italiya wu, yek sa̱ lak Bulus suk ma̱ji le ka̱ jon a ang ɗa̱ bal ma̱n hapti dlo gon gwe a sa mbet ɗe Yuliyos wu. Yuliyosi wo gon ka̱ ma̱n hapti dlo jwe asa̱ pa̱li wul Kaisar bal guu wu ka̱n.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Yek ma̱ te ka̱ jirgi ze gwe ya yil tet Adaramitiwus ka̱ ka̱t atl ga̱ Asiya gwe a ngusi dla̱lti ɗa̱n ten ba̱n jwe ni ten tantu wu ka. Yek Aristakus ma̱n Makedoniya gon tet ka̱ ba̱n Tasalonika li sukmi. Yek ma̱ nda za̱tgaa.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Lu dlo wugo yek ma te ba̱n Sidon yek ma̱ dla̱l ka̱li. Yek Yuliyos pa̱li zok wul Bulus, ta̱ zakti yek ta̱ li mal yela̱n jwasi, ta̱s ba̱lti wul jwe ta lami wu.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Tet Sidon go yek ma̱ pal ka̱ jirgi zesi, yek ma̱ zigaa yek ma̱ lak za̱nda̱l ga̱ Kuburus na̱ kaali na̱k ɗe yeta̱l ngusi zhiba̱lti ga̱na̱n tet tucina wu.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Ma̱ lak dlunti ze ji Silisiya suk Pampiliya na̱ kaal wu, yek ma̱ te ba̱n Mira ka̱ atl ga̱ Likiya yek ma̱ dla̱l ka̱li.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 A Mira ka̱n bal ma̱n hapti dlomi mbi jirgi ze gwe yil tet Alekzandiriya yek na̱ma la̱t Italiya wu, yek ta̱ wutni giɓi.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ma̱ ngusi la̱ti ɗem'ɗem yek ma̱ la̱m multi ten tantu a ma̱ na̱ma tlat bomti, yek ma̱ lak mbuki njaa a ba̱n Kinidus. Yek ba̱ yeta̱l zaki ɗe ta̱ jirgi man la̱t tu ka̱ lu gwe ma̱ lami sowu, yek ma̱ li tu ten za̱nda̱l gwe asa̱ mbe ɗe Keriti wu yek ma̱ koɓi njaa a ba̱n Salamoni ta̱ man lakti ga̱ za̱nda̱li na̱ kaali.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ma̱ ngusi la̱t na̱ tlat bomti ten tantu gwe koɓi njaa ten bicikɗi ga̱ za̱nda̱li wu. Yek ma̱ lak te lu gwe asa̱ mbe ɗe Zok Lu Hwunti gwe ni njaa mal ba̱n Lasiya wu.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ma̱ pa̱l tlal da̱mti ten gaa zesi yek za̱tgami cini ɓanti, na̱k ɗe lulpi ka̱ ɓali a multi jwe a pa̱l ka̱lka̱ze taasti byas wul ka ka̱ ɓallu. Yek Bulus matlsi yek ta̱ wule,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 <<Yilkeni jini, kumini, za̱tgaa ga̱na̱n a tulli tlat bomti, a lil wul ka wonti ka̱ jirgi suk jirgi gaa gwasi, hal gon a man tlot mbala̱n.>>
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Ama yek bal ma̱n hapti dlomi nge kumti ga̱ɓa ga̱ Bulus, yek ta̱ kum ga̱ɓa ga̱ ma̱n jirgi suk ma̱n dla̱kti jirgisi.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Na̱k ɗe lu dla̱lti jirgi ze ga̱ ba̱mi mbun ɗe ta̱ mbala̱n ci watla̱n kaali sowu, yek ma̱jwe asa̱ pa̱l wul ka̱ jirgi wu wonti lami ɗe ta̱n zigaa, kume ɗe ma̱ mbuki a ba̱n Poniki wu apaa ma̱ ci watla̱n ka̱li. Lu dla̱lti jirgi ga̱ Poniki ka̱ atl ga̱ Keriti wo hwaɓi ka̱n na̱k ɗe lwisi ni ka̱ dlo ga̱ yeta̱l gwe a tli tet tu kudu suk yemma na̱ gwe a tli tet tu arewa suk yemma wu pak.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Yeta̱l gwe ba̱ nda̱l sowu nda wulti tet tu kudu wu, yek mbala̱mi da̱m gon asa̱ mbi ilgwe sa̱ lami wu wi. Yek sa̱ pa̱tl yilli wul ga̱lla jwe a laki a jirgi man dla̱lti wu ɗa̱ka̱ atl ka, yek sa̱ ngusi la̱t njaa tu ten bicikɗi ga̱ za̱nda̱l Keriti.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Njet nugo, yek duu yeta̱l ma̱n nda̱lti gon gwe asa̱ mbet ɗe, <<Yeta̱l tet dlo ga̱ arewa suk yemma wu.>> yil sut tet ten za̱nda̱l ga̱ Keritisi yek susut ten jirgi yek jek jirgi te ka̱ dlunti zesi ka.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Duu yeta̱li laki yek ba̱sa̱ po man ta̱lat ɗa̱ jirgi tu lu gwe sa̱ lami wu so, nuk laki yek sa̱ zak yeta̱li yek ta̱ ngusi jekti gwasa̱n.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ma̱ ɓa lak yen za̱nda̱l gwe asa̱ mbe ɗe Kawuda wu na̱ kaal go, yek tolti ga̱ yen jirgi ze tot jirgi zesi bomini gaa i'e.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Sa̱ tol yen jirgisi tot ka̱ jirgi wu, yek ka̱a̱ ma̱n dla̱ktisi ɓal jirgi ka na̱ zaa ta̱ ngiɓi ɗa. Ɓanti dla̱lti jirgi ten bal guda̱l yelsi ga̱ Siritis ɓa cisi wu, yek sa̱ wut wul ma̱n diɓa̱lti jwe a lak jirgi ten la̱t ɗem'ɗem su ka̱ zesi ka, yek ma̱ ngusi za̱tgaa nu.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Yek yeta̱li ngusi mba̱lti dli kangwe ɗe lu dlo wugo yek sa̱ njel wuti wul jwe ni ka̱ jirgi wu ka ka̱ zesi.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ten cin na mekan wo, yek ma̱n dla̱kti jirgi wut wul jekti jirgi jon ka ka̱ zesi na̱ gaa gwasa̱n.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Ma̱ mul wi wonti ɗe ma̱ po yima yenti cin sogo kyala̱l sowu, a duu yeta̱li na̱ma wulti wu. Yek ma̱ yilli mbadl ka, ten ɗe mapo mbi kisti so.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Kaal ɗa̱ la̱t ga̱ tlal multi kuza̱mi, yek Bulus tlinya a cina gwasa̱n yek ta̱ wuli ɗe, <<Yilkeni jini, kaa kuma̱n ga̱ɓa gi go ma zaka̱n za̱nda̱l Keriti so, a ba̱ wunda̱l ga̱ lilti wul suk la̱shi ga̱n a mbinii so.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Ama ningo a nima ngemti gwaka̱n ɗe, ta̱k dla̱la̱n na̱ nda̱lti, na̱k ɗe ma̱lgon a ma̱sh so, jirgi zesi ka caccalka na̱ ngusi.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Ahwul ka̱ gas go yen shinti ga̱ Nya gini, Nya gwe a ngusit atl wu su suɗi yek ta̱ dla̱l a mala̱nni.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Yek ta̱ wule, <Bulus ba̱ ɓanti cik so. Ka dla̱l a cina ɗa̱ Kaisar bal guu ka asa̱ kisik ga̱ɓa, a Nya pa̱lik hwa wul wi yek ta̱ ba̱lki mas ma̱jwe ka̱ ni suksi wu a ba̱ta zaki ta̱ ma̱lgon ma̱sh ka̱si so.>
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Yilkeni jini ningo dla̱la̱n na̱ nda̱lti, a nga̱ssa̱n ten Nya ɗe a pi na̱k gwe ta̱ hwi wu.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Ko ɗe ma la̱n na̱ asa̱n ten za̱nda̱li jon wu.>>
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Ka̱ gas na kutl cet wupsi a duu yeta̱li yima ta̱la̱t ga̱na̱n te ten bal ze gwe asa̱ mbe ɗe Ze Aderiya wu ka̱ dlo gasi. Yek ma̱n dla̱kti jirgi kumi go sa̱ ɓa lam ta̱nti atli.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Yek sa̱ cinga̱l zesi na̱ zaa cinga̱lti, yek sa̱ mbi go dlunta̱t gwas wo asa̱mi ɗe 120 ka̱ ɓali. Po la̱m da̱mti njet wu yek sa̱ po cinga̱li ɗa, yek sa̱ mbi go kutl ɗe topsi ka̱ ɓali.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ɓanti dutlti ye jwe ni njaa ten bicikɗi ɓa cisi wu, yek sa̱ wut wul ma̱n diɓa̱lti jon ɗe wupsi su ka̱ zesi ka, yek sa̱ ngem nya jwasa̱n ɗe ta̱ lu cil ne.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Ma̱n dla̱kti jirgisi jon ɓa lam apti ɗa̱ka̱ jirgi ka̱ go yek sa̱ shit yen jirgi ze sut ten bal zesi. Yek sa̱ ngusi pa̱lti wule na̱kka̱n sa wut wul ga̱lla wu ɗe asa̱ dla̱lli jirgi na̱ nali wu tucina.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Yek Bulus hwi ma̱n hapti dlomi suk bali gwasa̱n ɗe, <<Ta̱ ma̱jin dla̱l ka̱ jirgi zesi sogo mas jwaka̱n kaa ma̱shi.>>
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Yek ma̱n hapti dlomi ndoka̱l zaa gwe ngiɓ yen jirgi zesi wu ka yek zaaɓi ndaka.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Lu ɓal njaa ta̱ dlo wu yek Bulus ngemsi ta̱s nguk wul ne, yek ta̱ wule, <<Ka̱ multi ɗe kutl cet wupsi jwe nda na̱ kaal go mbadl gwaka̱n hwot ka̱ yek ba̱ka̱a̱ nguk ilgon so.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Ningo a na̱ma ngemti jwaka̱n ta̱k nguka̱n wul ta̱k da̱ma̱n na̱ mbadl ɗa. Ko ta̱ ma̱dla̱n gaa ɗe na̱m mago a nde gon gwaka̱n ka̱ so.>>
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Bulus dla̱m nu wu yek ta̱ yem burodi jon yek ta̱ pa̱l hwol tuk na̱ Nya a cina ɗa̱ mas jwasa̱n ka. Yek ta̱ celi yek ta̱ njel ngukti.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Yek sa̱ mbi ndalti gaa hwulan mas jwasa̱n, yek sa̱ nguk wul.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Wonta̱t ga̱na̱n ka̱ jirgi go, mbala̱n ɗe 276 ka̱n.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Mas jina̱n nguk wul ɗe kumni wu yek sa̱ wut gwe wul gwe ni ka̱ jirgi wu ka ka̱ zesi ba̱ jirgi po diɓa̱l so ɗa.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Cin yil wugo yek ba̱sa̱ yis atl gwe ma̱ ɓallu so, ama yek sa̱ yen bicikɗi ma̱n yelsi gon teka, yek sa̱ wule ta̱s jek jirgi te ten dii atl ka ɗe sa mani wu.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Yek sa̱ kotl zaa ji wul ma̱n diɓa̱lti gwe a lak jirgi ten la̱t ɗem'ɗem wu ka yek wuli lok su ka̱ zesi ka, yek sa̱ pa̱tl zaa gwe asa̱ ɓal wul balla̱t gaa jirgisi na̱li wu ka, yek sa̱ tlil bal zani gwe ni tu cina ga̱ jirgi wu ka̱ pak. Yek sa̱ zak yeta̱li yek ta̱ jek jirgi te cina tu te ten bicikɗi ka.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Ama yek jirgi ɓo bal yelsi gon ka̱ lu gwe la̱t ga̱ zesi balla̱t ɗu, yek tu cina ka̱ jirgi ngatl giɓi. Yek tucina ga̱ jirgi lil ka yek ba̱ jirgi po man za̱tgaa so, yek bal kapsi ze laki yek tukaal ga̱ jirgi caccal ka.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Yek ma̱n hapti dlomi ɓel bi ɗe ta̱s dlo ma̱ji lesi ka, kangwe ɗe sa man apti ka̱ so kume sa̱ man ze yek sa̱ mbuki ten bicikɗi wu.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Ama yek bacina ga̱ ma̱n hapti dlomi lam kisti ga̱ Bulus yek ba̱ta̱ zak ma̱n hapti dlomisi ta̱s pa̱l ilgwe sa̱ ɓel bi dani wu so. Yek ta̱ dla̱m ɗe ma̱jwe man ze go ta̱s nda ten zesi cina ta̱s mbuki ten atli.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 A naami wo ta̱s kopsi ten wul jirgi zesi suk pukta̱la̱n yencin jwe a man su ga̱s gaa ze sowu. Na̱ nu ka̱n mas jina̱n li ten bicikɗi yek ma̱ mbuki ten dii atli a ba̱ ilgon mbi gon ma̱lgon so.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.