Atos 27
gyz (GYZ) vs ARC
1 Ga̱ɓa dla̱l wi ɗe ta̱n li Italiya wu, yek sa̱ lak Bulus suk ma̱ji le ka̱ jon a ang ɗa̱ bal ma̱n hapti dlo gon gwe a sa mbet ɗe Yuliyos wu. Yuliyosi wo gon ka̱ ma̱n hapti dlo jwe asa̱ pa̱li wul Kaisar bal guu wu ka̱n.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Yek ma̱ te ka̱ jirgi ze gwe ya yil tet Adaramitiwus ka̱ ka̱t atl ga̱ Asiya gwe a ngusi dla̱lti ɗa̱n ten ba̱n jwe ni ten tantu wu ka. Yek Aristakus ma̱n Makedoniya gon tet ka̱ ba̱n Tasalonika li sukmi. Yek ma̱ nda za̱tgaa.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Lu dlo wugo yek ma te ba̱n Sidon yek ma̱ dla̱l ka̱li. Yek Yuliyos pa̱li zok wul Bulus, ta̱ zakti yek ta̱ li mal yela̱n jwasi, ta̱s ba̱lti wul jwe ta lami wu.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Tet Sidon go yek ma̱ pal ka̱ jirgi zesi, yek ma̱ zigaa yek ma̱ lak za̱nda̱l ga̱ Kuburus na̱ kaali na̱k ɗe yeta̱l ngusi zhiba̱lti ga̱na̱n tet tucina wu.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ma̱ lak dlunti ze ji Silisiya suk Pampiliya na̱ kaal wu, yek ma̱ te ba̱n Mira ka̱ atl ga̱ Likiya yek ma̱ dla̱l ka̱li.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 A Mira ka̱n bal ma̱n hapti dlomi mbi jirgi ze gwe yil tet Alekzandiriya yek na̱ma la̱t Italiya wu, yek ta̱ wutni giɓi.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ma̱ ngusi la̱ti ɗem'ɗem yek ma̱ la̱m multi ten tantu a ma̱ na̱ma tlat bomti, yek ma̱ lak mbuki njaa a ba̱n Kinidus. Yek ba̱ yeta̱l zaki ɗe ta̱ jirgi man la̱t tu ka̱ lu gwe ma̱ lami sowu, yek ma̱ li tu ten za̱nda̱l gwe asa̱ mbe ɗe Keriti wu yek ma̱ koɓi njaa a ba̱n Salamoni ta̱ man lakti ga̱ za̱nda̱li na̱ kaali.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Ma̱ ngusi la̱t na̱ tlat bomti ten tantu gwe koɓi njaa ten bicikɗi ga̱ za̱nda̱li wu. Yek ma̱ lak te lu gwe asa̱ mbe ɗe Zok Lu Hwunti gwe ni njaa mal ba̱n Lasiya wu.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ma̱ pa̱l tlal da̱mti ten gaa zesi yek za̱tgami cini ɓanti, na̱k ɗe lulpi ka̱ ɓali a multi jwe a pa̱l ka̱lka̱ze taasti byas wul ka ka̱ ɓallu. Yek Bulus matlsi yek ta̱ wule,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 <<Yilkeni jini, kumini, za̱tgaa ga̱na̱n a tulli tlat bomti, a lil wul ka wonti ka̱ jirgi suk jirgi gaa gwasi, hal gon a man tlot mbala̱n.>>
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Ama yek bal ma̱n hapti dlomi nge kumti ga̱ɓa ga̱ Bulus, yek ta̱ kum ga̱ɓa ga̱ ma̱n jirgi suk ma̱n dla̱kti jirgisi.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Na̱k ɗe lu dla̱lti jirgi ze ga̱ ba̱mi mbun ɗe ta̱ mbala̱n ci watla̱n kaali sowu, yek ma̱jwe asa̱ pa̱l wul ka̱ jirgi wu wonti lami ɗe ta̱n zigaa, kume ɗe ma̱ mbuki a ba̱n Poniki wu apaa ma̱ ci watla̱n ka̱li. Lu dla̱lti jirgi ga̱ Poniki ka̱ atl ga̱ Keriti wo hwaɓi ka̱n na̱k ɗe lwisi ni ka̱ dlo ga̱ yeta̱l gwe a tli tet tu kudu suk yemma na̱ gwe a tli tet tu arewa suk yemma wu pak.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Yeta̱l gwe ba̱ nda̱l sowu nda wulti tet tu kudu wu, yek mbala̱mi da̱m gon asa̱ mbi ilgwe sa̱ lami wu wi. Yek sa̱ pa̱tl yilli wul ga̱lla jwe a laki a jirgi man dla̱lti wu ɗa̱ka̱ atl ka, yek sa̱ ngusi la̱t njaa tu ten bicikɗi ga̱ za̱nda̱l Keriti.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Njet nugo, yek duu yeta̱l ma̱n nda̱lti gon gwe asa̱ mbet ɗe, <<Yeta̱l tet dlo ga̱ arewa suk yemma wu.>> yil sut tet ten za̱nda̱l ga̱ Keritisi yek susut ten jirgi yek jek jirgi te ka̱ dlunti zesi ka.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Duu yeta̱li laki yek ba̱sa̱ po man ta̱lat ɗa̱ jirgi tu lu gwe sa̱ lami wu so, nuk laki yek sa̱ zak yeta̱li yek ta̱ ngusi jekti gwasa̱n.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ma̱ ɓa lak yen za̱nda̱l gwe asa̱ mbe ɗe Kawuda wu na̱ kaal go, yek tolti ga̱ yen jirgi ze tot jirgi zesi bomini gaa i'e.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Sa̱ tol yen jirgisi tot ka̱ jirgi wu, yek ka̱a̱ ma̱n dla̱ktisi ɓal jirgi ka na̱ zaa ta̱ ngiɓi ɗa. Ɓanti dla̱lti jirgi ten bal guda̱l yelsi ga̱ Siritis ɓa cisi wu, yek sa̱ wut wul ma̱n diɓa̱lti jwe a lak jirgi ten la̱t ɗem'ɗem su ka̱ zesi ka, yek ma̱ ngusi za̱tgaa nu.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Yek yeta̱li ngusi mba̱lti dli kangwe ɗe lu dlo wugo yek sa̱ njel wuti wul jwe ni ka̱ jirgi wu ka ka̱ zesi.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Ten cin na mekan wo, yek ma̱n dla̱kti jirgi wut wul jekti jirgi jon ka ka̱ zesi na̱ gaa gwasa̱n.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ma̱ mul wi wonti ɗe ma̱ po yima yenti cin sogo kyala̱l sowu, a duu yeta̱li na̱ma wulti wu. Yek ma̱ yilli mbadl ka, ten ɗe mapo mbi kisti so.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Kaal ɗa̱ la̱t ga̱ tlal multi kuza̱mi, yek Bulus tlinya a cina gwasa̱n yek ta̱ wuli ɗe, <<Yilkeni jini, kaa kuma̱n ga̱ɓa gi go ma zaka̱n za̱nda̱l Keriti so, a ba̱ wunda̱l ga̱ lilti wul suk la̱shi ga̱n a mbinii so.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Ama ningo a nima ngemti gwaka̱n ɗe, ta̱k dla̱la̱n na̱ nda̱lti, na̱k ɗe ma̱lgon a ma̱sh so, jirgi zesi ka caccalka na̱ ngusi.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ahwul ka̱ gas go yen shinti ga̱ Nya gini, Nya gwe a ngusit atl wu su suɗi yek ta̱ dla̱l a mala̱nni.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Yek ta̱ wule, <Bulus ba̱ ɓanti cik so. Ka dla̱l a cina ɗa̱ Kaisar bal guu ka asa̱ kisik ga̱ɓa, a Nya pa̱lik hwa wul wi yek ta̱ ba̱lki mas ma̱jwe ka̱ ni suksi wu a ba̱ta zaki ta̱ ma̱lgon ma̱sh ka̱si so.>
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Yilkeni jini ningo dla̱la̱n na̱ nda̱lti, a nga̱ssa̱n ten Nya ɗe a pi na̱k gwe ta̱ hwi wu.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ko ɗe ma la̱n na̱ asa̱n ten za̱nda̱li jon wu.>>
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Ka̱ gas na kutl cet wupsi a duu yeta̱li yima ta̱la̱t ga̱na̱n te ten bal ze gwe asa̱ mbe ɗe Ze Aderiya wu ka̱ dlo gasi. Yek ma̱n dla̱kti jirgi kumi go sa̱ ɓa lam ta̱nti atli.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Yek sa̱ cinga̱l zesi na̱ zaa cinga̱lti, yek sa̱ mbi go dlunta̱t gwas wo asa̱mi ɗe 120 ka̱ ɓali. Po la̱m da̱mti njet wu yek sa̱ po cinga̱li ɗa, yek sa̱ mbi go kutl ɗe topsi ka̱ ɓali.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ɓanti dutlti ye jwe ni njaa ten bicikɗi ɓa cisi wu, yek sa̱ wut wul ma̱n diɓa̱lti jon ɗe wupsi su ka̱ zesi ka, yek sa̱ ngem nya jwasa̱n ɗe ta̱ lu cil ne.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Ma̱n dla̱kti jirgisi jon ɓa lam apti ɗa̱ka̱ jirgi ka̱ go yek sa̱ shit yen jirgi ze sut ten bal zesi. Yek sa̱ ngusi pa̱lti wule na̱kka̱n sa wut wul ga̱lla wu ɗe asa̱ dla̱lli jirgi na̱ nali wu tucina.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Yek Bulus hwi ma̱n hapti dlomi suk bali gwasa̱n ɗe, <<Ta̱ ma̱jin dla̱l ka̱ jirgi zesi sogo mas jwaka̱n kaa ma̱shi.>>
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Yek ma̱n hapti dlomi ndoka̱l zaa gwe ngiɓ yen jirgi zesi wu ka yek zaaɓi ndaka.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Lu ɓal njaa ta̱ dlo wu yek Bulus ngemsi ta̱s nguk wul ne, yek ta̱ wule, <<Ka̱ multi ɗe kutl cet wupsi jwe nda na̱ kaal go mbadl gwaka̱n hwot ka̱ yek ba̱ka̱a̱ nguk ilgon so.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Ningo a na̱ma ngemti jwaka̱n ta̱k nguka̱n wul ta̱k da̱ma̱n na̱ mbadl ɗa. Ko ta̱ ma̱dla̱n gaa ɗe na̱m mago a nde gon gwaka̱n ka̱ so.>>
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Bulus dla̱m nu wu yek ta̱ yem burodi jon yek ta̱ pa̱l hwol tuk na̱ Nya a cina ɗa̱ mas jwasa̱n ka. Yek ta̱ celi yek ta̱ njel ngukti.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Yek sa̱ mbi ndalti gaa hwulan mas jwasa̱n, yek sa̱ nguk wul.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Wonta̱t ga̱na̱n ka̱ jirgi go, mbala̱n ɗe 276 ka̱n.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Mas jina̱n nguk wul ɗe kumni wu yek sa̱ wut gwe wul gwe ni ka̱ jirgi wu ka ka̱ zesi ba̱ jirgi po diɓa̱l so ɗa.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Cin yil wugo yek ba̱sa̱ yis atl gwe ma̱ ɓallu so, ama yek sa̱ yen bicikɗi ma̱n yelsi gon teka, yek sa̱ wule ta̱s jek jirgi te ten dii atl ka ɗe sa mani wu.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Yek sa̱ kotl zaa ji wul ma̱n diɓa̱lti gwe a lak jirgi ten la̱t ɗem'ɗem wu ka yek wuli lok su ka̱ zesi ka, yek sa̱ pa̱tl zaa gwe asa̱ ɓal wul balla̱t gaa jirgisi na̱li wu ka, yek sa̱ tlil bal zani gwe ni tu cina ga̱ jirgi wu ka̱ pak. Yek sa̱ zak yeta̱li yek ta̱ jek jirgi te cina tu te ten bicikɗi ka.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ama yek jirgi ɓo bal yelsi gon ka̱ lu gwe la̱t ga̱ zesi balla̱t ɗu, yek tu cina ka̱ jirgi ngatl giɓi. Yek tucina ga̱ jirgi lil ka yek ba̱ jirgi po man za̱tgaa so, yek bal kapsi ze laki yek tukaal ga̱ jirgi caccal ka.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Yek ma̱n hapti dlomi ɓel bi ɗe ta̱s dlo ma̱ji lesi ka, kangwe ɗe sa man apti ka̱ so kume sa̱ man ze yek sa̱ mbuki ten bicikɗi wu.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ama yek bacina ga̱ ma̱n hapti dlomi lam kisti ga̱ Bulus yek ba̱ta̱ zak ma̱n hapti dlomisi ta̱s pa̱l ilgwe sa̱ ɓel bi dani wu so. Yek ta̱ dla̱m ɗe ma̱jwe man ze go ta̱s nda ten zesi cina ta̱s mbuki ten atli.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 A naami wo ta̱s kopsi ten wul jirgi zesi suk pukta̱la̱n yencin jwe a man su ga̱s gaa ze sowu. Na̱ nu ka̱n mas jina̱n li ten bicikɗi yek ma̱ mbuki ten dii atli a ba̱ ilgon mbi gon ma̱lgon so.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.