Mateus 21

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Acoi orovɨrovɨse Jerusalén, oroyepota tecuami Betfagé popɨve, ɨvɨtrɨ Olivo serer vahe ɨ̃pɨimi. Aheve omondo ñuvɨrío güemimbohe
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 aipo ehi chupe:
2 com a seguinte ordem:
3 Acoi que ava oporanduse yuvɨreco pẽu sese, “Yar oiporu pota, ipare niha omboyevɨ voiñora” peyera chupe —ehi güemimbohe upe.
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Co ẽgüe ehi chupe aracahendar Tũpa ñehe mombehusar ñehengagüer mboavɨye ãgua, aipo ehi vahe:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 “Pemombehu Sión pendar upe:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Evocoiyase evocoi semimbohe yuvɨraso, oyapo ité ocuaisa yuvɨreco.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 Güeru guaricu imembrɨ reseve yuvɨreco chupe. Omondo oturucuar icupeao ãgua yuvɨreco. Ipare Jesús oyeupi iharɨve.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Iyavei ava rehɨi oipɨpira oturucuar perɨ rupi imboetei guasusa pɨpe. Ambuae evocoiyase oyasɨa pindo omondo perɨ rupi yuvɨreco saperã.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Ava rehɨi senonde, saquɨcuei avei oguata vahe osapucai yuvɨreco aipo ehi:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Oiquese Jerusalén pɨpe, opacatu co tecua pɨpendar oyepɨhamondɨi yuvɨreco. Iyavei setá oporandu-randu yuvɨreco:
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Ava rehɨi oguata vahe Jesús rupi aipo ehi yuvɨreco chupe:
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Ipare Jesús oique judío tũparo guasu pɨpe. Ipɨpendar opa omombo ichui ava mbahe mondosar, mbahe rerocuasar. Iyavei ava guarepochi recuñarosar mesa opa ombovɨapi ichui; apɨcasu mondosar renda avei ombovɨapi imondo.
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Ipare aipo ehi chupe:
13 Ele lhes disse:
14 Aheve oyemboya Jesús rese yugüeru ava ndasesapɨsoi vahe, ipãri-pãri vahe avei. Ahe opa ombogüera.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Osepiase rumo pahi rerecuar guasu iyavei judío porocuaita rese oporombohe vahe yuvɨreco mbahe ndayasepiai vahe sembiapo, iyavei tũparo pɨpe osenduse chĩhivahe sapucaisa: “¡Imboeteiprɨ David suindar tasecoi!” ehise, ahese oñemoɨro yuvɨreco
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 aipo ehi chupe:
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Ipare opaño oseya ava oso tecua Betania ve. Aheve ñepei pɨ̃tu oque.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Ahere ayihive añihiveive, oyevɨse tecua Jerusalén ve, Jesús ndasɨepoi oico.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Aheve perɨ popɨve osepia ɨvɨra higuera. Ahe sese oyemboya oso ‘¿iha pĩha?’ oya viña. So güeraño tẽi rumo osepia. Evocoiyase ahe aipo ehi chupe:
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Ahe mbahe repiase, ore,
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Ahese omboyevɨ oreu:
21 Então Jesus disse:
22 Indó, acoi peyerurese mbahe pe porandusa rese Tũpa rese pe yeroyasa pɨpe, peipɨsɨ itera ahe mbahe —ehi.
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Ichui Jesús oique iri judío tũparo guasu pɨpe oporombohe. Ahese pahi eta rerecuar, judío rerecuar avei oyemboya sese, oporandu yuvɨreco chupe:
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Evocoiyase ahe aipo ehi chupe:
24 Jesus respondeu:
25 ¿Ava vo Juan ombou ava ãpiramo ãgua? ¿Tũpa pĩha, ava tẽi tie? —ehi.
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 Anise, ‘Ava tẽi remimbou’ yahese rumo, avɨyeteramo opacatu ava yande amotarẽhɨra yuvɨreco. Esepia, opacatu: ‘Juan omombehu vahe ñehesa Tũpa suindar’ ehi eté yuvɨreco chupe” ehi.
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Sese,
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Iyavei Jesús aipo ehi judío rerecuareta upe:
28 Jesus continuou:
29 ‘¡Nachequerẽhɨi!’ ehi voiño. Coiye rumo, ‘¿Mahera ẽgüe ahe?’ ehi. Ipare osoño ité, oporavɨquɨ.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 Ipare oso ambuae guahɨr upe: ‘Eresora, eporavɨquɨ cove’ ehi tuprɨ avei. Evocoiyase, ‘Asora, che ru’ ehi angahu. Ipare rumo ndosoi eté.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 ¿Uma vo co ñuvɨrío yuvɨrecoi vahe oyapo vu remimbotar? —ehi.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Esepia, Juan Oporoãpiramo vahe ou co tecocuer ihɨ̃vi vahe mboyecua ãgua pẽu pe reco tuprɨ ãgua viña. Pe rumo ndaperoyai eté. Co angaipa viyar iyavei co cuña oyemondo-mondo tẽi vahe ava upe, ahe rumo vɨroya ité yuvɨreco. Yepe pesepia tẽi opacatu evocoi mbahe viña, ipare rumo ndapeñecuñaroi pe recocuerai sui seroya ãgua —ehi mborerecuar guasu yuvɨrecoi vahe upe.
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 “Pesendu ambuae ava recocuer rese yembohesa: Oime ɨvɨ yar oñotɨ vahe uva oɨvɨ pɨpe, ahe oñachi tuprɨ sereco, oyapo uva rɨ̃avɨi ãgua; oyapo avei oɨ ɨvate vahe ahe sese mahemoha ãgua. Ipare oseya oɨvɨ ava oporavɨquɨ vahe upe iporu ãgua. Ichui osẽ oso amombrɨ vahesa rupi.
33 Jesus disse:
34 Coiye oyepotase arɨ uva pohosa, ahese omondo güembiguai oporavɨquɨ vahe upe imboporandu ãgua ‘taipɨsɨ uva pohoprɨ cheundar cute’ oyapave viña.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Ipare rumo oporavɨquɨ vahe oipɨsɨ sembiguai yuvɨreco: amove oinupa-nupa yuvɨreco, amove oyuca, oyapi-yapi avei amove ita pɨpe yuvɨreco.
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 Ipare rumo ɨvɨ yar setá catu omondo iri güembiguai. Oporavɨquɨ vahe rumo mara-mara tẽiño avei vɨreco yuvɨreco.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 “Coiye rumo guahɨr teieté omondo chupe cute. Ahe ipɨhañemoñeta: ‘Omboyeroya catura revo che rahɨr yuvɨreco’ ehi viña.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Evocoiyase ahe ava tahɨr repiase, ‘Co aipo oipɨsɨra vu mbahe; yayucaño, evocoiyase co ɨvɨ opɨtara yandeu nara’ ehi oyeupe yuvɨreco.
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Evocoiyase oipɨsɨ, vɨnose mitɨ pãhu sui, oyuca ité yuvɨreco” ehi.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 “Acoi ouse ɨvɨ yar, ¿mbahe vo oyapora oporavɨquɨ vahe upe?” ehi oñehe rendusar upe.
40 Aí Jesus perguntou:
41 Ahe evocoiyase,
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Aipo ihe pare, aipo ehi oñehe rendusar upe:
42 Jesus então perguntou:
43 Sese che Ru Tũpa mborerecuasa serocuasara pe sui. Ambuae ava upe rumo imondosara. Ahe vɨrasora che Ru mombahesa chupe.
43 E Jesus terminou:
44 Acoi que ovɨapi vahe evocoi ita harɨve, opa tẽira ahe ae oyemomara; iyavei acoi ovɨapise evocoi ita que ava harɨve, ahese opa tuprɨ aveira omocañɨ —ehi Jesús oñehe oyese.
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Acoi osenduse pahi rerecuar iyavei fariseo yuvɨrecoi vahe, osenducua oyesendar ñehesa yuvɨreco.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Aheseve oipɨsɨ pota voi yuvɨreco viña. Osɨquɨyeño rumo ava rehɨi sui yuvɨreco. Esepia, opacatu ava ipɨhañemoñeta: “Co ité Tũpa pĩratasa pɨpe oñehe” ehi yuvɨreco chupe.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.