Mateus 21
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB
1 Acoi orovɨrovɨse Jerusalén, oroyepota tecuami Betfagé popɨve, ɨvɨtrɨ Olivo serer vahe ɨ̃pɨimi. Aheve omondo ñuvɨrío güemimbohe
1 Quando se aproximaram de Jerusalém, e chegaram a Betfagé, ao Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 aipo ehi chupe:
2 Ide à aldeia que está defronte de vós, e logo encontrareis uma jumenta presa, e um jumentinho com ela; desprendei-a, e trazei-mos.
3 Acoi que ava oporanduse yuvɨreco pẽu sese, “Yar oiporu pota, ipare niha omboyevɨ voiñora” peyera chupe —ehi güemimbohe upe.
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei: O Senhor precisa deles; e logo os enviará.
4 Co ẽgüe ehi chupe aracahendar Tũpa ñehe mombehusar ñehengagüer mboavɨye ãgua, aipo ehi vahe:
4 Ora, isso aconteceu para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta:
5 “Pemombehu Sión pendar upe:
5 Dizei à filha de Sião: Eis que aí te vem o teu Rei, manso e montado em um jumento, em um jumentinho, cria de animal de carga.
6 Evocoiyase evocoi semimbohe yuvɨraso, oyapo ité ocuaisa yuvɨreco.
6 Indo, pois, os discípulos e fazendo como Jesus lhes ordenara,
7 Güeru guaricu imembrɨ reseve yuvɨreco chupe. Omondo oturucuar icupeao ãgua yuvɨreco. Ipare Jesús oyeupi iharɨve.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho, e sobre eles puseram os seus mantos, e Jesus montou.
8 Iyavei ava rehɨi oipɨpira oturucuar perɨ rupi imboetei guasusa pɨpe. Ambuae evocoiyase oyasɨa pindo omondo perɨ rupi yuvɨreco saperã.
8 E a maior parte da multidão estendeu os seus mantos pelo caminho; e outros cortavam ramos de árvores, e os espalhavam pelo caminho.
9 Ava rehɨi senonde, saquɨcuei avei oguata vahe osapucai yuvɨreco aipo ehi:
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam, dizendo: Hosana ao Filho de Davi! bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
10 Oiquese Jerusalén pɨpe, opacatu co tecua pɨpendar oyepɨhamondɨi yuvɨreco. Iyavei setá oporandu-randu yuvɨreco:
10 Ao entrar ele em Jerusalém, agitou-se a cidade toda e perguntava: Quem é este?
11 Ava rehɨi oguata vahe Jesús rupi aipo ehi yuvɨreco chupe:
11 E as multidões respondiam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galiléia.
12 Ipare Jesús oique judío tũparo guasu pɨpe. Ipɨpendar opa omombo ichui ava mbahe mondosar, mbahe rerocuasar. Iyavei ava guarepochi recuñarosar mesa opa ombovɨapi ichui; apɨcasu mondosar renda avei ombovɨapi imondo.
12 Então Jesus entrou no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam, e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas;
13 Ipare aipo ehi chupe:
13 e disse-lhes: Está escrito: A minha casa será chamada casa de oração; vós, porém, a fazeis covil de salteadores.
14 Aheve oyemboya Jesús rese yugüeru ava ndasesapɨsoi vahe, ipãri-pãri vahe avei. Ahe opa ombogüera.
14 E chegaram-se a ele no templo cegos e coxos, e ele os curou.
15 Osepiase rumo pahi rerecuar guasu iyavei judío porocuaita rese oporombohe vahe yuvɨreco mbahe ndayasepiai vahe sembiapo, iyavei tũparo pɨpe osenduse chĩhivahe sapucaisa: “¡Imboeteiprɨ David suindar tasecoi!” ehise, ahese oñemoɨro yuvɨreco
15 Vendo, porém, os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que ele fizera, e os meninos que clamavam no templo: Hosana ao Filho de Davi, indignaram-se,
16 aipo ehi chupe:
16 e perguntaram-lhe: Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes: Da boca de pequeninos e de criancinhas de peito tiraste perfeito louvor?
17 Ipare opaño oseya ava oso tecua Betania ve. Aheve ñepei pɨ̃tu oque.
17 E deixando-os, saiu da cidade para Betânia, e ali passou a noite.
18 Ahere ayihive añihiveive, oyevɨse tecua Jerusalén ve, Jesús ndasɨepoi oico.
18 Ora, de manhã, ao voltar à cidade, teve fome;
19 Aheve perɨ popɨve osepia ɨvɨra higuera. Ahe sese oyemboya oso ‘¿iha pĩha?’ oya viña. So güeraño tẽi rumo osepia. Evocoiyase ahe aipo ehi chupe:
19 e, avistando uma figueira à beira do caminho, dela se aproximou, e não achou nela senão folhas somente; e disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti. E a figueira secou imediatamente.
20 Ahe mbahe repiase, ore,
20 Quando os discípulos viram isso, perguntaram admirados: Como é que imediatamente secou a figueira?
21 Ahese omboyevɨ oreu:
21 Jesus, porém, respondeu-lhes: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não só fareis o que foi feito à figueira, mas até, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, isso será feito;
22 Indó, acoi peyerurese mbahe pe porandusa rese Tũpa rese pe yeroyasa pɨpe, peipɨsɨ itera ahe mbahe —ehi.
22 e tudo o que pedirdes na oração, crendo, recebereis.
23 Ichui Jesús oique iri judío tũparo guasu pɨpe oporombohe. Ahese pahi eta rerecuar, judío rerecuar avei oyemboya sese, oporandu yuvɨreco chupe:
23 Tendo Jesus entrado no templo, e estando a ensinar, aproximaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, e perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? e quem te deu tal autoridade?
24 Evocoiyase ahe aipo ehi chupe:
24 Respondeu-lhes Jesus: Eu também vos perguntarei uma coisa; se ma disserdes, eu de igual modo vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 ¿Ava vo Juan ombou ava ãpiramo ãgua? ¿Tũpa pĩha, ava tẽi tie? —ehi.
25 O batismo de João, donde era? do céu ou dos homens? Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então por que não o crestes?
26 Anise, ‘Ava tẽi remimbou’ yahese rumo, avɨyeteramo opacatu ava yande amotarẽhɨra yuvɨreco. Esepia, opacatu: ‘Juan omombehu vahe ñehesa Tũpa suindar’ ehi eté yuvɨreco chupe” ehi.
26 Mas, se dissermos: Dos homens, tememos o povo; porque todos consideram João como profeta.
27 Sese,
27 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Disse-lhe ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 Iyavei Jesús aipo ehi judío rerecuareta upe:
28 Mas que vos parece? Um homem tinha dois filhos, e, chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai trabalhar hoje na vinha.
29 ‘¡Nachequerẽhɨi!’ ehi voiño. Coiye rumo, ‘¿Mahera ẽgüe ahe?’ ehi. Ipare osoño ité, oporavɨquɨ.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; mas não foi.
30 Ipare oso ambuae guahɨr upe: ‘Eresora, eporavɨquɨ cove’ ehi tuprɨ avei. Evocoiyase, ‘Asora, che ru’ ehi angahu. Ipare rumo ndosoi eté.
30 Chegando-se, então, ao segundo, falou-lhe de igual modo; respondeu-lhe este: Não quero; mas depois, arrependendo-se, foi.
31 ¿Uma vo co ñuvɨrío yuvɨrecoi vahe oyapo vu remimbotar? —ehi.
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram eles: O segundo. Disse-lhes Jesus: Em verdade vos digo que os publicanos e as meretrizes entram adiante de vós no reino de Deus.
32 Esepia, Juan Oporoãpiramo vahe ou co tecocuer ihɨ̃vi vahe mboyecua ãgua pẽu pe reco tuprɨ ãgua viña. Pe rumo ndaperoyai eté. Co angaipa viyar iyavei co cuña oyemondo-mondo tẽi vahe ava upe, ahe rumo vɨroya ité yuvɨreco. Yepe pesepia tẽi opacatu evocoi mbahe viña, ipare rumo ndapeñecuñaroi pe recocuerai sui seroya ãgua —ehi mborerecuar guasu yuvɨrecoi vahe upe.
32 Pois João veio a vós no caminho da justiça, e não lhe deste crédito, mas os publicanos e as meretrizes lho deram; vós, porém, vendo isto, nem depois vos arrependestes para crerdes nele.
33 “Pesendu ambuae ava recocuer rese yembohesa: Oime ɨvɨ yar oñotɨ vahe uva oɨvɨ pɨpe, ahe oñachi tuprɨ sereco, oyapo uva rɨ̃avɨi ãgua; oyapo avei oɨ ɨvate vahe ahe sese mahemoha ãgua. Ipare oseya oɨvɨ ava oporavɨquɨ vahe upe iporu ãgua. Ichui osẽ oso amombrɨ vahesa rupi.
33 Ouvi ainda outra parábola: Havia um homem, proprietário, que plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
34 Coiye oyepotase arɨ uva pohosa, ahese omondo güembiguai oporavɨquɨ vahe upe imboporandu ãgua ‘taipɨsɨ uva pohoprɨ cheundar cute’ oyapave viña.
34 E quando chegou o tempo dos frutos, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os seus frutos.
35 Ipare rumo oporavɨquɨ vahe oipɨsɨ sembiguai yuvɨreco: amove oinupa-nupa yuvɨreco, amove oyuca, oyapi-yapi avei amove ita pɨpe yuvɨreco.
35 E os lavradores, apoderando-se dos servos, espancaram um, mataram outro, e a outro apedrejaram.
36 Ipare rumo ɨvɨ yar setá catu omondo iri güembiguai. Oporavɨquɨ vahe rumo mara-mara tẽiño avei vɨreco yuvɨreco.
36 Depois enviou ainda outros servos, em maior número do que os primeiros; e fizeram-lhes o mesmo.
37 “Coiye rumo guahɨr teieté omondo chupe cute. Ahe ipɨhañemoñeta: ‘Omboyeroya catura revo che rahɨr yuvɨreco’ ehi viña.
37 Por último enviou-lhes seu filho, dizendo: A meu filho terão respeito.
38 Evocoiyase ahe ava tahɨr repiase, ‘Co aipo oipɨsɨra vu mbahe; yayucaño, evocoiyase co ɨvɨ opɨtara yandeu nara’ ehi oyeupe yuvɨreco.
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e apoderemo-nos da sua herança.
39 Evocoiyase oipɨsɨ, vɨnose mitɨ pãhu sui, oyuca ité yuvɨreco” ehi.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 “Acoi ouse ɨvɨ yar, ¿mbahe vo oyapora oporavɨquɨ vahe upe?” ehi oñehe rendusar upe.
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Ahe evocoiyase,
41 Responderam-lhe eles: Fará perecer miseravelmente a esses maus, e arrendará a vinha a outros lavradores, que a seu tempo lhe entreguem os frutos.
42 Aipo ihe pare, aipo ehi oñehe rendusar upe:
42 Disse-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular; pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
43 Sese che Ru Tũpa mborerecuasa serocuasara pe sui. Ambuae ava upe rumo imondosara. Ahe vɨrasora che Ru mombahesa chupe.
43 Portanto eu vos digo que vos será tirado o reino de Deus, e será dado a um povo que dê os seus frutos.
44 Acoi que ovɨapi vahe evocoi ita harɨve, opa tẽira ahe ae oyemomara; iyavei acoi ovɨapise evocoi ita que ava harɨve, ahese opa tuprɨ aveira omocañɨ —ehi Jesús oñehe oyese.
44 E quem cair sobre esta pedra será despedaçado; mas aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó.
45 Acoi osenduse pahi rerecuar iyavei fariseo yuvɨrecoi vahe, osenducua oyesendar ñehesa yuvɨreco.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo essas parábolas, entenderam que era deles que Jesus falava.
46 Aheseve oipɨsɨ pota voi yuvɨreco viña. Osɨquɨyeño rumo ava rehɨi sui yuvɨreco. Esepia, opacatu ava ipɨhañemoñeta: “Co ité Tũpa pĩratasa pɨpe oñehe” ehi yuvɨreco chupe.
46 E procuravam prendê-lo, mas temeram o povo, porquanto este o tinha por profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.