Lucas 4
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NVT
1 Jesús Espíritu Santo rese ité secoi. Ahe osẽ ɨai Jordán sui oso. Ipare Espíritu vɨroguata ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi conduzido pelo Espírito no deserto,
2 Aheve cuarenta arɨ secoise Caruguar osecoãha. Ndocarui avei oico. Sese ndasɨepoi eté.
2 onde foi tentado pelo diabo durante quarenta dias. Não comeu nada durante todo esse tempo, e teve fome.
3 Caruguar evocoiyase aipo ehi chupe:
3 Então o diabo lhe disse: “Se você é o Filho de Deus, ordene que esta pedra se transforme em pão”.
4 Evocoiyase Jesús omboyevɨ chupe:
4 Jesus, porém, respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Uma pessoa não vive só de pão’”.
5 Ipare Caruguar vɨraso ɨvate vahesave. Aheve ñepei reseve opacatu ava-ava tẽi mborerecuasa ɨvɨ pɨpendar omboyecua chupe.
5 Então o diabo o levou a um lugar alto e, num momento, lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 Ipare aipo ehi chupe:
6 “Eu lhe darei a glória destes reinos e autoridade sobre eles, pois são meus e posso dá-los a quem eu quiser”, disse o diabo.
7 Acoi ereñenopɨhase cheu che mboetei ãgua, ahese opacatu co mbahe ereipɨsɨra nde mahera —ehi tẽi Caruguar chupe.
7 “Eu lhe darei tudo se me adorar.”
8 —Icuachiaprɨ pɨpe rumo: ‘Emboetei nde Yar Tũpa, ahe güeraño tuprɨ avei eremboyeroyara’ ehi —ehi Caruguar upe.
8 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Adore o Senhor, seu Deus, e sirva somente a ele’”.
9 Ipare Caruguar vɨraso oyeupi tecua guasu Jerusalén ve. Aheve ovɨroyeupi tũparo apɨterve. Aheve Caruguar aipo ehi chupe:
9 Então o diabo o levou a Jerusalém, até o ponto mais alto do templo, e disse: “Se você é o Filho de Deus, salte daqui.
10 Esepia niha, icuachiaprɨ pɨpe:
10 Pois as Escrituras dizem: ‘Ele ordenará a seus anjos que o protejam.
11 Ahe nde mopuhara yuvɨreco que ñepei ita nde momara rãgüer sui’ ehi —ehi Caruguar chupe.
11 Eles o sustentarão com as mãos, para que não machuque o pé em alguma pedra’”.
12 Evocoiyase omboyevɨ Caruguar upe:
12 Jesus respondeu: “As Escrituras dizem: ‘Não ponha à prova o Senhor, seu Deus’”.
13 Ahese Caruguar ndoicatu iri eté Jesús recoãha ãgua oico. Ipare oyepepɨño raimi tẽi oso ichui.
13 Quando o diabo terminou de tentar Jesus, deixou-o até que surgisse outra oportunidade.
14 Jesús, Espíritu Santo reco pĩratasa pɨpe, oyevɨ oso Galilea ve. Ipare serãcua oguata opacatu tecua-tecuami rupi.
14 Então Jesus, cheio do poder do Espírito, voltou para a Galileia. Relatos a seu respeito se espalharam rapidamente por toda a região.
15 Esepia, ahe oporombohe judío tũparo pɨpe oico. Ahese opacatu ava omboetei yuvɨreco.
15 Ele ensinava nas sinagogas, e todos o elogiavam.
16 Ichui Jesús oyevɨ Nazaret ve ocuacua agüerve. Aheve judío mbɨtuhusa arɨ pɨpe oique tũparove inungar oyapo yepi. Ahese opũha ‘tayeroquɨ icuachiaprɨ maranehɨ pɨpe’ oya.
16 Quando Jesus chegou a Nazaré, cidade de sua infância, foi à sinagoga no sábado, como de costume, e se levantou para ler as Escrituras.
17 Evocoiyase tũparo rese ñangarecuar pɨ̃tɨvɨisar omondo Tũpa ñehe mombehusar Isaías rembicuachía chupe. Oyorase ahe cuachiar, oyeroquɨ icuachiaprɨ aipo ehi vahe pɨpe ohã:
17 Entregaram-lhe o livro do profeta Isaías, e ele o abriu e encontrou o lugar onde estava escrito:
18 —“Yar Espíritu secoi che rese.
18 “O Espírito do Senhor está sobre mim, pois ele me ungiu para trazer as boas-novas aos pobres. Ele me enviou para anunciar que os cativos serão soltos, os cegos verão, os oprimidos serão libertos,
19 iyavei ‘cũritei Yar oyemoingatu oporovasasa mondo ãgua pẽu’ he ãgua” ehi icuachiaprɨ pɨpe
19 e que é chegado o tempo do favor do Senhor”.
20 Sese oyeroquɨ pare, oyapoapɨpa cuachiar imondo tũparo rese ñangarecuar pɨ̃tɨvɨisar upe. Ipare oguapɨ oĩ ava rembiepiave. Ahese opacatu tũparo pɨpendar omahe atɨ yuvɨreco sese.
20 Jesus fechou o livro, devolveu-o ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga o olhavam atentamente.
21 Evocoiyase ahe oñehe aipo ehi:
21 Então ele começou a dizer: “Hoje se cumpriram as Escrituras que vocês acabaram de ouvir”.
22 Opacatu ava oñehe tuprɨño ité yuvɨreco sese. Ndoyembovɨhai tẽi iñehe tuprɨ renduse yuvɨreco. Oporandu-randu rumo yuvɨreco oyeupe:
22 Todos falavam bem dele e estavam admirados com as palavras de graça que saíam de seus lábios. Contudo, perguntavam: “Não é esse o filho de José?”.
23 Ahe rumo aipo ehi ava upe:
23 Então ele disse: “Sem dúvida, vocês citarão para mim o ditado: ‘Médico, cure a si mesmo’, ou seja, ‘Faça aqui, em sua cidade, o mesmo que fez em Cafarnaum’.
24 —Supi eté, ndipoi eté niha que ñepei yepe Tũpa ñehe mombehusar oipɨsɨ tuprɨ vahe güecua pɨpe yuvɨreco yepi.
24 Eu, porém, lhes digo a verdade: nenhum profeta é aceito em sua própria cidade.
25 Supi tuprɨ ité Tũpa ñehe mombehusar Elías recose, iñehe rupi tuprɨ ndoquɨi eté mbosapɨ aravɨter yemombɨtesa rupi oico. Sese oime tɨavor opacatu Israel ɨvɨ rupi aracahe. Ahese setá eteprɨ cuña imer mano vahecuer oime Israel recua rupi viña,
25 “Por certo havia muitas viúvas necessitadas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e meio e uma fome terrível devastou a terra.
26 Tũpa rumo nomondoi Elías cuña imer mano vahecuer Israel pendar upe ipɨ̃tɨvɨi ãgua. Ẽgüe ehi rumo omondo cuña ndahei vahe Israel pendar ipɨ̃tɨvɨi ãgua. Ahe cuña tecua Sarepta pendar, ahe Sarepta Sidón ɨ̃pɨimindar.
26 E, no entanto, Elias não foi enviado a nenhuma delas, mas sim a uma estrangeira, uma viúva de Sarepta, na região de Sidom.
27 Iyavei setá ava oime Israel recua pɨpendar imbaheasɨ vahe lepra rerecosar yuvɨreco evocoi Tũpa ñehe mombehusar Eliseo recose. Evocoi ava yuvɨrecoi vahe rumo ndipoi eté que ñepei ocuera vahe yuvɨreco; Naamán año rumo Eliseo opa uca ombogüera, ahe mbɨa Siria pendar ndahei vahe Israel pendar secoi —ehi ava upe.
27 E havia muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas o único que ele curou foi Naamã, o sírio”.
28 Ahese opacatu ava judío tũparo pɨpendar oñemoɨró iteanga yuvɨreco sese aipo mbahe renduse.
28 Quando ouviram isso, aqueles que estavam na sinagoga ficaram furiosos.
29 Sese opa voi eté opũha Jesús reraso ãgua tecua pɨpe sui ɨvɨtrɨ ɨvɨ socuerve yuvɨreco, ahe iharɨve tecua yaposa. Ahe ichui oitɨ pota yuvɨreco viña.
29 Levantaram-se, expulsaram Jesus da cidade e o arrastaram até a beira do monte sobre o qual a cidade tinha sido construída. Pretendiam empurrá-lo precipício abaixo,
30 Jesús rumo ipãhu sui osẽ tuprɨño oso.
30 mas ele passou por entre a multidão e seguiu seu caminho.
31 Ichui Jesús oso Capernaum ve, ahe tecua Galilea rupindar. Aheve ombohe ava oico mbɨtuhusa arɨ pɨpe.
31 Então Jesus foi a Cafarnaum, uma cidade na Galileia, onde ensinava na sinagoga aos sábados.
32 Ipare opacatu ava, “¡Mara ehi rutei!” ehi tẽi iporombohesa renduse yuvɨreco. Esepia niha, ahe oñehe güeco pĩratasa pɨpe.
32 Ali também o povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com autoridade.
33 Aheve judío tũparo pɨpe oime mbɨa vɨreco vahe caruguar oyese, ahe oñehe pĩrata Jesús upe:
33 Certa ocasião, estando ele na sinagoga, um homem possuído por um demônio, um espírito impuro, gritou:
34 —¡Ore mañeco tẽi eme eve! ¡Mahera ereyuño tẽi cohave oreu, nde, Jesús Nazaret pendar! ¿Ereyu vo ore mocañɨ ãgua tẽi? Che orocua ité. Nde niha seco maranehɨ vahe ereico Tũpa suindar —ehi chupe.
34 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
35 Evocoiyase,
35 Jesus o repreendeu, dizendo: “Cale-se! Saia deste homem!”. Então o espírito jogou o homem no chão à vista da multidão e saiu dele, sem machucá-lo.
36 Opacatu ava oyembosɨquɨye, iyavei oporandu-randu tẽi mbahe rese oyeupe yuvɨreco:
36 Admirado, o povo exclamava: “Que autoridade e poder ele tem! Até os espíritos impuros lhe obedecem e saem quando ele ordena!”.
37 Sese Jesús rerãcua oyandu opacatu tecua-tecuami ɨvɨrindar yuvɨreco.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam pelos povoados de toda a região.
38 Evocoiyase Jesús osẽ judío tũparo pɨpe sui oso, oique Simón Pedro rẽtave. Simón rembireco sɨ sohɨ́ iteanga ou. Evocoiyase oñehe ahe pendar sese Jesús upe ‘tombogüerami tẽi’ oyapave yuvɨreco.
38 Depois de sair da sinagoga naquele dia, Jesus foi à casa de Simão, onde encontrou a sogra dele muito doente, com febre alta. Quando os presentes suplicaram por ela,
39 Evocoiyase Jesús oyeaɨvɨ oso chupe sohɨ sui imbogüera ãgua. Ocuera pare voi ahe cuña oñarapuha; ohañeco ahe ava yuvɨrecoi vahe rese.
39 Jesus se pôs ao lado da cama e repreendeu a febre, que a deixou. Ela se levantou de imediato e passou a servi-los.
40 Arɨ so ramomise opacatu ava imbaherasɨsa ambuae tẽi vahe güeru Jesús upe yuvɨreco. Ahe evocoiyase opo omondo iyacatu iharɨve ñepei-pei imbogüera.
40 Quando o sol se pôs, as pessoas trouxeram seus familiares enfermos até ele. Qualquer que fosse a doença, ao pôr as mãos sobre eles, Jesus curava a todos.
41 Iyavei setá ava sui opa omose caruguar. Evocoiyase caruguar osapucai tẽi aipo ehi yuvɨreco:
41 Muitos estavam possuídos por demônios, que saíam gritando: “Você é o Filho de Deus!”. Jesus, no entanto, os repreendia e não permitia que falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ahere ayihive cõhe ramomise, Jesús osẽ tecua pɨpe sui, oso ɨvɨ iporupɨrẽhɨsave. Ava rumo oseca-secaño ité yuvɨreco; osupitɨño ité secosave yuvɨreco. Oipota ahe oyesui ichoẽhɨ ãgua ité yuvɨreco vinã.
42 Logo cedo na manhã seguinte, Jesus retirou-se para um lugar isolado. As multidões o procuravam por toda parte e, quando finalmente o encontraram, suplicaram que não as deixasse.
43 Ahe rumo aipo ehi ava eta upe:
43 Ele, porém, disse: “Preciso anunciar as boas-novas do reino de Deus também em outras cidades, pois para isso fui enviado”.
44 Ẽgüe ehi Jesús oguata oporombohe Judea tũparo rupi oico.
44 E continuou a anunciar sua mensagem nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.