Lucas 4

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jesús Espíritu Santo rese ité secoi. Ahe osẽ ɨai Jordán sui oso. Ipare Espíritu vɨroguata ɨvɨ iporupɨrẽhɨsa rupi.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Aheve cuarenta arɨ secoise Caruguar osecoãha. Ndocarui avei oico. Sese ndasɨepoi eté.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Caruguar evocoiyase aipo ehi chupe:
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Evocoiyase Jesús omboyevɨ chupe:
4 Jesus respondeu:
5 Ipare Caruguar vɨraso ɨvate vahesave. Aheve ñepei reseve opacatu ava-ava tẽi mborerecuasa ɨvɨ pɨpendar omboyecua chupe.
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 Ipare aipo ehi chupe:
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 Acoi ereñenopɨhase cheu che mboetei ãgua, ahese opacatu co mbahe ereipɨsɨra nde mahera —ehi tẽi Caruguar chupe.
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 —Icuachiaprɨ pɨpe rumo: ‘Emboetei nde Yar Tũpa, ahe güeraño tuprɨ avei eremboyeroyara’ ehi —ehi Caruguar upe.
8 Jesus respondeu:
9 Ipare Caruguar vɨraso oyeupi tecua guasu Jerusalén ve. Aheve ovɨroyeupi tũparo apɨterve. Aheve Caruguar aipo ehi chupe:
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 Esepia niha, icuachiaprɨ pɨpe:
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 Ahe nde mopuhara yuvɨreco que ñepei ita nde momara rãgüer sui’ ehi —ehi Caruguar chupe.
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Evocoiyase omboyevɨ Caruguar upe:
12 Então Jesus respondeu:
13 Ahese Caruguar ndoicatu iri eté Jesús recoãha ãgua oico. Ipare oyepepɨño raimi tẽi oso ichui.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Jesús, Espíritu Santo reco pĩratasa pɨpe, oyevɨ oso Galilea ve. Ipare serãcua oguata opacatu tecua-tecuami rupi.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Esepia, ahe oporombohe judío tũparo pɨpe oico. Ahese opacatu ava omboetei yuvɨreco.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Ichui Jesús oyevɨ Nazaret ve ocuacua agüerve. Aheve judío mbɨtuhusa arɨ pɨpe oique tũparove inungar oyapo yepi. Ahese opũha ‘tayeroquɨ icuachiaprɨ maranehɨ pɨpe’ oya.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Evocoiyase tũparo rese ñangarecuar pɨ̃tɨvɨisar omondo Tũpa ñehe mombehusar Isaías rembicuachía chupe. Oyorase ahe cuachiar, oyeroquɨ icuachiaprɨ aipo ehi vahe pɨpe ohã:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 —“Yar Espíritu secoi che rese.
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 iyavei ‘cũritei Yar oyemoingatu oporovasasa mondo ãgua pẽu’ he ãgua” ehi icuachiaprɨ pɨpe
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Sese oyeroquɨ pare, oyapoapɨpa cuachiar imondo tũparo rese ñangarecuar pɨ̃tɨvɨisar upe. Ipare oguapɨ oĩ ava rembiepiave. Ahese opacatu tũparo pɨpendar omahe atɨ yuvɨreco sese.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Evocoiyase ahe oñehe aipo ehi:
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Opacatu ava oñehe tuprɨño ité yuvɨreco sese. Ndoyembovɨhai tẽi iñehe tuprɨ renduse yuvɨreco. Oporandu-randu rumo yuvɨreco oyeupe:
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Ahe rumo aipo ehi ava upe:
23 Então Jesus disse:
24 —Supi eté, ndipoi eté niha que ñepei yepe Tũpa ñehe mombehusar oipɨsɨ tuprɨ vahe güecua pɨpe yuvɨreco yepi.
24 E continuou:
25 Supi tuprɨ ité Tũpa ñehe mombehusar Elías recose, iñehe rupi tuprɨ ndoquɨi eté mbosapɨ aravɨter yemombɨtesa rupi oico. Sese oime tɨavor opacatu Israel ɨvɨ rupi aracahe. Ahese setá eteprɨ cuña imer mano vahecuer oime Israel recua rupi viña,
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Tũpa rumo nomondoi Elías cuña imer mano vahecuer Israel pendar upe ipɨ̃tɨvɨi ãgua. Ẽgüe ehi rumo omondo cuña ndahei vahe Israel pendar ipɨ̃tɨvɨi ãgua. Ahe cuña tecua Sarepta pendar, ahe Sarepta Sidón ɨ̃pɨimindar.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Iyavei setá ava oime Israel recua pɨpendar imbaheasɨ vahe lepra rerecosar yuvɨreco evocoi Tũpa ñehe mombehusar Eliseo recose. Evocoi ava yuvɨrecoi vahe rumo ndipoi eté que ñepei ocuera vahe yuvɨreco; Naamán año rumo Eliseo opa uca ombogüera, ahe mbɨa Siria pendar ndahei vahe Israel pendar secoi —ehi ava upe.
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Ahese opacatu ava judío tũparo pɨpendar oñemoɨró iteanga yuvɨreco sese aipo mbahe renduse.
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 Sese opa voi eté opũha Jesús reraso ãgua tecua pɨpe sui ɨvɨtrɨ ɨvɨ socuerve yuvɨreco, ahe iharɨve tecua yaposa. Ahe ichui oitɨ pota yuvɨreco viña.
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 Jesús rumo ipãhu sui osẽ tuprɨño oso.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Ichui Jesús oso Capernaum ve, ahe tecua Galilea rupindar. Aheve ombohe ava oico mbɨtuhusa arɨ pɨpe.
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 Ipare opacatu ava, “¡Mara ehi rutei!” ehi tẽi iporombohesa renduse yuvɨreco. Esepia niha, ahe oñehe güeco pĩratasa pɨpe.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Aheve judío tũparo pɨpe oime mbɨa vɨreco vahe caruguar oyese, ahe oñehe pĩrata Jesús upe:
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 —¡Ore mañeco tẽi eme eve! ¡Mahera ereyuño tẽi cohave oreu, nde, Jesús Nazaret pendar! ¿Ereyu vo ore mocañɨ ãgua tẽi? Che orocua ité. Nde niha seco maranehɨ vahe ereico Tũpa suindar —ehi chupe.
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Evocoiyase,
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Opacatu ava oyembosɨquɨye, iyavei oporandu-randu tẽi mbahe rese oyeupe yuvɨreco:
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Sese Jesús rerãcua oyandu opacatu tecua-tecuami ɨvɨrindar yuvɨreco.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Evocoiyase Jesús osẽ judío tũparo pɨpe sui oso, oique Simón Pedro rẽtave. Simón rembireco sɨ sohɨ́ iteanga ou. Evocoiyase oñehe ahe pendar sese Jesús upe ‘tombogüerami tẽi’ oyapave yuvɨreco.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Evocoiyase Jesús oyeaɨvɨ oso chupe sohɨ sui imbogüera ãgua. Ocuera pare voi ahe cuña oñarapuha; ohañeco ahe ava yuvɨrecoi vahe rese.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Arɨ so ramomise opacatu ava imbaherasɨsa ambuae tẽi vahe güeru Jesús upe yuvɨreco. Ahe evocoiyase opo omondo iyacatu iharɨve ñepei-pei imbogüera.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Iyavei setá ava sui opa omose caruguar. Evocoiyase caruguar osapucai tẽi aipo ehi yuvɨreco:
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Ahere ayihive cõhe ramomise, Jesús osẽ tecua pɨpe sui, oso ɨvɨ iporupɨrẽhɨsave. Ava rumo oseca-secaño ité yuvɨreco; osupitɨño ité secosave yuvɨreco. Oipota ahe oyesui ichoẽhɨ ãgua ité yuvɨreco vinã.
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 Ahe rumo aipo ehi ava eta upe:
43 Mas Jesus disse:
44 Ẽgüe ehi Jesús oguata oporombohe Judea tũparo rupi oico.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.