Lucas 18
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA
1 Jesús omboyoya ambuae ava recocuer sui querẽhɨsa pɨpe yerureño ãgua arɨ yacatu rupi
1 Jesus lhes contou uma parábola para mostrar que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 aipo ehi: “Ñepei tecuave oime mbɨa mborerecuar mbahe moingatusar ndosɨquɨyei vahe Tũpa sui, ambuae ava sui avei.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não temia a Deus, nem respeitava ninguém.
3 Ahe tecuave avei oime cuña imer mano vahecuer. Ahe oso co mborerecuar rẽtave, ‘Oime ava oyapo mbahe tẽi eté cheu, tomboepɨ cheu’ ehi chupe.
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma viúva que sempre o procurava, dizendo: “Julgue a minha causa contra o meu adversário.”
4 Yɨpɨndar rumo noipɨtɨvɨi potai. Coiye catu rumo cuña ombopɨhavɨ̃racua tẽise, ipɨhañemoñeta iri: ‘Yepe che ndasɨquɨyei vahe Tũpa sui, ava sui avei ndasɨquɨyei vahe ité,
4 Por algum tempo, ele não a quis atender, mas depois pensou assim: “É bem verdade que eu não temo a Deus, nem respeito ninguém.
5 amoingatuñora rumo mbahe co cuña che mañeco tẽisar upe. Ayapoñora semimbotar cheu iyu pɨhiẽhɨ ãgua’ ehi opɨhañemoñetasave” ehi.
5 Porém, como esta viúva fica me incomodando, vou julgar a sua causa, para não acontecer que, por fim, venha a molestar-me.”
6 Ipare yande Yar aipo ehi: “Peyapɨsaca aipo mborerecuar naporai vahe ñehe rese.
6 Então o Senhor disse:
7 Tũpa avei niha omoingatura mbahe güembiporavo oyeupe yeruresar arɨ, pɨ̃tu rupindar upe yepi. Nosaro tẽi chiranera opɨ̃tɨvɨi ãgua yuvɨreco.
7 Será que Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que a ele clamam dia e noite, embora pareça demorado em defendê-los?
8 Supi eté Tũpa omoingatu voira mbahe avɨye vahe yande porandusa pɨpe yandeu. Co rumo che, Ava Rɨquehɨr, ayevɨse co ɨvɨ pɨpe vitu, oimera ava movɨromi tẽi oyeroya vɨte vahe che rese yuvɨreco” ehi Jesús.
8 Digo a vocês que, depressa, lhes fará justiça. Contudo, quando o Filho do Homem vier, será que ainda encontrará fé sobre a terra?
9 Ichui Jesús oporombohe iri ambuae ava recocuer rese. Esepia, oime amove ava avɨye ai angahu secoi oyeupe viña, iharɨve rumo vɨroɨ̃ro ambuae ava.
9 Jesus também contou esta parábola para alguns que confiavam em si mesmos, por se considerarem justos, e desprezavam os outros:
10 “Ñuvɨrío ava yuvɨraso tũparove oyeroquɨ. Ñepei ava fariseo, ambuae evocoiyase ava sui guarepochi rerocuasar.
10 — Dois homens foram ao templo para orar: um era fariseu e o outro era publicano.
11 Evocoiyase fariseo oso tenonde ava rembiepiave oyeroquɨ aipo ehi: ‘Tũpa, avɨye ndeu, che ndahei ambuae ava nungar che recocuer; ndachemondai vahe, ndachereco rai vahe, ndacheaguasa-guasa tẽi vahe. Iyavei ndahei eté che recocuer co mbɨa ava sui guarepochi rerocuasar nungar tẽi aico no.
11 O fariseu ficou em pé e orava de si para si mesmo, desta forma: “Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros, nem ainda como este publicano.
12 Iyavei ñuvɨrío yupagüer ñepei semana pɨpe ayecuacu ité nde recocuer rese, iyavei ñepei-pei cien guarepochi che poravɨquɨ reprɨ aipɨsɨ vahe sui amboyaho diez che porerecosa ndeu’ ehi.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo o que ganho.”
13 Ava sui guarepochi rerocuasar rumo opɨtaño amombrɨ ichui. Aheve nomahei ɨva rese oyeroquɨ ãgua oangaipa mboasɨsa pɨpe. Oyepochihanupa-nupa aipo ehi: ‘¡Tũpa, che paraɨsuerecomi eve, che angaipa viyar aico!’ ehi oyeroquɨ” ehi.
13 O publicano, estando em pé, longe, nem mesmo ousava levantar os olhos para o céu, mas batia no peito, dizendo: “Ó Deus, tem pena de mim, que sou pecador!”
14 “Sese aipo ahe pẽu: co mbɨa ava sui guarepochi rerocuasar opa oipɨsɨ ñerosa Tũpa suindar güẽtave oso. Fariseo rumo aní eté. Esepia niha, opacatu acoi oyemboɨvate ai vahe, opara seco reroyɨsa. Acoi ava seco mbegüe vahe rumo seco mboɨvate catusara curi” ehi.
14 Digo a vocês que este desceu justificado para a sua casa, e não aquele. Porque todo o que se exalta será humilhado; mas o que se humilha será exaltado.
15 Iyavei chĩhivahe güeru Jesús uve yuvɨreco sovasapɨrã. Evocoiyase semimbohe osepiase yuvɨreco, “¿Mahera vo peruño tẽi chĩhivahe?” ehi opɨhavɨ̃racuasa pɨpe serusar upe yuvɨreco.
15 Traziam também as crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos, ao verem isso, os repreendiam.
16 Jesús rumo aipo ehi:
16 Jesus, porém, chamando as crianças para junto de si, disse:
17 Supi eté acoi ndoipɨsɨi vahe che Ru Tũpa mborerecuasa chĩhivahe nungar yuvɨreco, ahe evocoiyase ndoyuvɨroiquei chietera ipɨpe —ehi.
17 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
18 Ñepei mbɨa mborerecuar oporandu Jesús upe:
18 Certo homem de destaque perguntou a Jesus: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
19 Jesús evocoiyase aipo ehi ahe mbɨa upe:
19 Jesus respondeu:
20 Ereicua niha co porocuaita aipo ehi vahe: ‘Nandeaguasai chira, ndereporoyucai chira, nandemondai chira, nanderemirai chira ambuae ava rese, eremboyeroyara nde ru, nde sɨ avei’ ehi vahe —ehi chupe.
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério”, “não mate”, “não furte”, “não dê falso testemunho”, “honre o seu pai e a sua mãe”.
21 Ahe mbɨa rumo,
21 Então o homem disse: — Tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
22 Aipo ihese rumo,
22 Ouvindo isso, Jesus lhe disse:
23 Aipo oyeupe hese rumo, ahe mbɨa ndoyembovɨhai tẽi. Esepia niha, mbahe yar ité secoi.
23 Mas, ouvindo ele estas palavras, ficou muito triste, porque era riquíssimo.
24 Sese omahe aipo ehi:
24 Jesus, vendo-o assim triste, disse:
25 Yavai rai camello upe yucuar rupi seique ãgua; ava imbahe eta vahe upe rumo yavai catu che Ru mborerecuasave seique ãgua —ehi.
25 Porque é mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 —¿Ava angahu pĩha evocoiyase oñepɨsɨrora yuvɨreco viña? —ehi sendusar chupe.
26 Os que ouviram isto perguntaram: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Evocoiyase ahe chupe aipo ehi:
27 Mas Jesus respondeu:
28 Evocoiyase Pedro aipo ehi:
28 Então Pedro disse: — Eis que nós deixamos nossa casa e seguimos o senhor.
29 Evocoiyase aipo ehi güemimbohe upe:
29 Jesus lhes respondeu:
30 ahe setá iteanga catu oipɨsɨra mbahe avɨye catu vahe co ɨvɨ pɨpe oseya vahe sui. Ipare rumo tecua ambuaeve oipɨsɨ aveira tecovesa apɨrẽhɨ vahe curi —ehi.
30 que não receba, no presente, muitas vezes mais e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Evocoiyase yande Yar opa vɨraso co cotɨmi doce güemimbohe. Aheve aipo ehi: “Cũritei yasora tecua Jerusalén ve yaico, aheve omboavɨyera co Tũpa ñehe mombehusar rembicuachiagüer co che, Ava Rɨquehɨr, resendar ñehesa.
31 Chamando os doze para um lado, Jesus lhes disse:
32 Che imondoprɨ aicora ndahei vahe yande mu upe mara-mara tẽi che rereco ãgua. Che reroɨ̃ro-ɨ̃rora iyavei ondɨvɨ-ndɨvɨra yuvɨreco che rese” ehi.
32 Ele será entregue aos gentios, que vão zombar dele, insultá-lo e cuspir nele.
33 “Iyavei che nupa-nupara. Ipare che yucara yuvɨreco. Imombosapɨsa arɨ pɨpe rumo acuerayevɨra omano vahe pãhu sui” ehi.
33 Depois de açoitá-lo, eles o matarão, mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
34 Semimbohe rumo ndosenducuai eté iñehe yuvɨreco. Esepia niha, yavai eté senducua ãgua yuvɨreco chupe.
34 Eles, porém, não entenderam nada disso. O significado dessas palavras lhes era encoberto, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Evocoiyase Jesús ovɨrovɨse tecua Jericó oso, aheve mbɨa ndasesapɨsoi vahe oguapɨ oĩ perɨ popɨve porerecosa oyeupe mondo ãgua rese.
35 Aconteceu que, quando Jesus se aproximava de Jericó, um cego estava sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Osenduse ahe ndasesapɨsoi vahe ava rehɨi pɨambu, ahese, “¿Mbahe vo pẽu?” ehi ava upe.
36 E, ouvindo o barulho da multidão que passava, perguntou o que era aquilo.
37 Ahe evocoiyase, “Jesús, Nazaret pendar, ocuara co rupi” ehi yuvɨreco chupe.
37 Anunciaram-lhe que Jesus, o Nazareno, estava passando.
38 Evocoiyase ahe güendapeve oñehe pĩrata:
38 Então ele gritou: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
39 Evocoiyase ava tenonde oguata vahe oyaca-yacaño, “Quiriri” ehi yuvɨreco chupe. Ahe rumo,
39 E os que iam na frente o repreendiam para que se calasse. Mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
40 Evocoiyase Jesús opɨtase aheve, oyocuai ava seru ãgua. Ovɨrovɨse seru yuvɨreco, aipo ehi ndasesapɨsoi vahe upe:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. E, tendo ele chegado, Jesus perguntou:
41 —¿Mbahe vo ereipota ayapo vaherã ndeu? —ehi.
41 — O que você quer que eu lhe faça? Ele respondeu: — Senhor, que eu possa ver de novo.
42 —¡Esareco, erecuera niha! Esepia, ereyeroya ité che rese —ehi chupe.
42 Jesus lhe disse:
43 Ahe ramoseve ndasesapɨsoi vahe, osareco tuprɨ ité; osoño ité Jesús rupi imboeteisave. Opacatu ava osepia vahe avei omboetei Tũpa yuvɨreco.
43 Imediatamente ele passou a ver de novo e seguia Jesus, glorificando a Deus. Também todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.