Lucas 18
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARIB
1 Jesús omboyoya ambuae ava recocuer sui querẽhɨsa pɨpe yerureño ãgua arɨ yacatu rupi
1 Contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer.
2 aipo ehi: “Ñepei tecuave oime mbɨa mborerecuar mbahe moingatusar ndosɨquɨyei vahe Tũpa sui, ambuae ava sui avei.
2 dizendo: Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens.
3 Ahe tecuave avei oime cuña imer mano vahecuer. Ahe oso co mborerecuar rẽtave, ‘Oime ava oyapo mbahe tẽi eté cheu, tomboepɨ cheu’ ehi chupe.
3 Havia também naquela mesma cidade uma viúva que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Yɨpɨndar rumo noipɨtɨvɨi potai. Coiye catu rumo cuña ombopɨhavɨ̃racua tẽise, ipɨhañemoñeta iri: ‘Yepe che ndasɨquɨyei vahe Tũpa sui, ava sui avei ndasɨquɨyei vahe ité,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 amoingatuñora rumo mbahe co cuña che mañeco tẽisar upe. Ayapoñora semimbotar cheu iyu pɨhiẽhɨ ãgua’ ehi opɨhañemoñetasave” ehi.
5 todavia, como esta viúva me incomoda, hei de fazer-lhe justiça, para que ela não continue a vir molestar-me.
6 Ipare yande Yar aipo ehi: “Peyapɨsaca aipo mborerecuar naporai vahe ñehe rese.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvi o que diz esse juiz injusto.
7 Tũpa avei niha omoingatura mbahe güembiporavo oyeupe yeruresar arɨ, pɨ̃tu rupindar upe yepi. Nosaro tẽi chiranera opɨ̃tɨvɨi ãgua yuvɨreco.
7 E não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que dia e noite clamam a ele, já que é longânimo para com eles?
8 Supi eté Tũpa omoingatu voira mbahe avɨye vahe yande porandusa pɨpe yandeu. Co rumo che, Ava Rɨquehɨr, ayevɨse co ɨvɨ pɨpe vitu, oimera ava movɨromi tẽi oyeroya vɨte vahe che rese yuvɨreco” ehi Jesús.
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Contudo quando vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Ichui Jesús oporombohe iri ambuae ava recocuer rese. Esepia, oime amove ava avɨye ai angahu secoi oyeupe viña, iharɨve rumo vɨroɨ̃ro ambuae ava.
9 Propôs também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Ñuvɨrío ava yuvɨraso tũparove oyeroquɨ. Ñepei ava fariseo, ambuae evocoiyase ava sui guarepochi rerocuasar.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Evocoiyase fariseo oso tenonde ava rembiepiave oyeroquɨ aipo ehi: ‘Tũpa, avɨye ndeu, che ndahei ambuae ava nungar che recocuer; ndachemondai vahe, ndachereco rai vahe, ndacheaguasa-guasa tẽi vahe. Iyavei ndahei eté che recocuer co mbɨa ava sui guarepochi rerocuasar nungar tẽi aico no.
11 O fariseu, de pé, assim orava consigo mesmo: ó Deus, graças te dou que não sou como os demais homens, roubadores, injustos, adúlteros, nem ainda com este publicano.
12 Iyavei ñuvɨrío yupagüer ñepei semana pɨpe ayecuacu ité nde recocuer rese, iyavei ñepei-pei cien guarepochi che poravɨquɨ reprɨ aipɨsɨ vahe sui amboyaho diez che porerecosa ndeu’ ehi.
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou o dízimo de tudo quanto ganho.
13 Ava sui guarepochi rerocuasar rumo opɨtaño amombrɨ ichui. Aheve nomahei ɨva rese oyeroquɨ ãgua oangaipa mboasɨsa pɨpe. Oyepochihanupa-nupa aipo ehi: ‘¡Tũpa, che paraɨsuerecomi eve, che angaipa viyar aico!’ ehi oyeroquɨ” ehi.
13 Mas o publicano, estando em pé de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: ó Deus, sê propício a mim, o pecador!
14 “Sese aipo ahe pẽu: co mbɨa ava sui guarepochi rerocuasar opa oipɨsɨ ñerosa Tũpa suindar güẽtave oso. Fariseo rumo aní eté. Esepia niha, opacatu acoi oyemboɨvate ai vahe, opara seco reroyɨsa. Acoi ava seco mbegüe vahe rumo seco mboɨvate catusara curi” ehi.
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado; mas o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Iyavei chĩhivahe güeru Jesús uve yuvɨreco sovasapɨrã. Evocoiyase semimbohe osepiase yuvɨreco, “¿Mahera vo peruño tẽi chĩhivahe?” ehi opɨhavɨ̃racuasa pɨpe serusar upe yuvɨreco.
15 Traziam-lhe também as crianças, para que as tocasse; mas os discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Jesús rumo aipo ehi:
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
17 Supi eté acoi ndoipɨsɨi vahe che Ru Tũpa mborerecuasa chĩhivahe nungar yuvɨreco, ahe evocoiyase ndoyuvɨroiquei chietera ipɨpe —ehi.
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de modo algum entrará nele.
18 Ñepei mbɨa mborerecuar oporandu Jesús upe:
18 E perguntou-lhe um dos principais: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Jesús evocoiyase aipo ehi ahe mbɨa upe:
19 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Ereicua niha co porocuaita aipo ehi vahe: ‘Nandeaguasai chira, ndereporoyucai chira, nandemondai chira, nanderemirai chira ambuae ava rese, eremboyeroyara nde ru, nde sɨ avei’ ehi vahe —ehi chupe.
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honra a teu pai e a tua mãe.
21 Ahe mbɨa rumo,
21 Replicou o homem: Tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
22 Aipo ihese rumo,
22 Quando Jesus ouviu isso, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens e reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
23 Aipo oyeupe hese rumo, ahe mbɨa ndoyembovɨhai tẽi. Esepia niha, mbahe yar ité secoi.
23 Mas, ouvindo ele isso, encheu-se de tristeza; porque era muito rico.
24 Sese omahe aipo ehi:
24 E Jesus, vendo-o assim, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yavai rai camello upe yucuar rupi seique ãgua; ava imbahe eta vahe upe rumo yavai catu che Ru mborerecuasave seique ãgua —ehi.
25 Pois é mais fácil um camelo passar pelo fundo duma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 —¿Ava angahu pĩha evocoiyase oñepɨsɨrora yuvɨreco viña? —ehi sendusar chupe.
26 Então os que ouviram isso disseram: Quem pode, então, ser salvo?
27 Evocoiyase ahe chupe aipo ehi:
27 Respondeu-lhes: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Evocoiyase Pedro aipo ehi:
28 Disse-lhe Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Evocoiyase aipo ehi güemimbohe upe:
29 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há que tenha deixado casa, ou mulher, ou irmãos, ou pais, ou filhos, por amor do reino de Deus,
30 ahe setá iteanga catu oipɨsɨra mbahe avɨye catu vahe co ɨvɨ pɨpe oseya vahe sui. Ipare rumo tecua ambuaeve oipɨsɨ aveira tecovesa apɨrẽhɨ vahe curi —ehi.
30 que não haja de receber no presente muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Evocoiyase yande Yar opa vɨraso co cotɨmi doce güemimbohe. Aheve aipo ehi: “Cũritei yasora tecua Jerusalén ve yaico, aheve omboavɨyera co Tũpa ñehe mombehusar rembicuachiagüer co che, Ava Rɨquehɨr, resendar ñehesa.
31 Tomando Jesus consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém e se cumprirá no filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 Che imondoprɨ aicora ndahei vahe yande mu upe mara-mara tẽi che rereco ãgua. Che reroɨ̃ro-ɨ̃rora iyavei ondɨvɨ-ndɨvɨra yuvɨreco che rese” ehi.
32 pois será entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 “Iyavei che nupa-nupara. Ipare che yucara yuvɨreco. Imombosapɨsa arɨ pɨpe rumo acuerayevɨra omano vahe pãhu sui” ehi.
33 e depois de o açoitarem, o matarão; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Semimbohe rumo ndosenducuai eté iñehe yuvɨreco. Esepia niha, yavai eté senducua ãgua yuvɨreco chupe.
34 Mas eles não entenderam nada disso; essas palavras lhes eram obscuras, e não percebiam o que lhes dizia.
35 Evocoiyase Jesús ovɨrovɨse tecua Jericó oso, aheve mbɨa ndasesapɨsoi vahe oguapɨ oĩ perɨ popɨve porerecosa oyeupe mondo ãgua rese.
35 Ora, quando ele ia chegando a Jericó, estava um cego sentado junto do caminho, mendigando.
36 Osenduse ahe ndasesapɨsoi vahe ava rehɨi pɨambu, ahese, “¿Mbahe vo pẽu?” ehi ava upe.
36 Este, pois, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 Ahe evocoiyase, “Jesús, Nazaret pendar, ocuara co rupi” ehi yuvɨreco chupe.
37 Disseram-lhe que Jesus, o nazareno, ia passando.
38 Evocoiyase ahe güendapeve oñehe pĩrata:
38 Então ele se pôs a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
39 Evocoiyase ava tenonde oguata vahe oyaca-yacaño, “Quiriri” ehi yuvɨreco chupe. Ahe rumo,
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; ele, porém, clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim!
40 Evocoiyase Jesús opɨtase aheve, oyocuai ava seru ãgua. Ovɨrovɨse seru yuvɨreco, aipo ehi ndasesapɨsoi vahe upe:
40 Parou, pois, Jesus, e mandou que lho trouxessem. Tendo ele chegado, perguntou-lhe:
41 —¿Mbahe vo ereipota ayapo vaherã ndeu? —ehi.
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 —¡Esareco, erecuera niha! Esepia, ereyeroya ité che rese —ehi chupe.
42 Disse-lhe Jesus: Vê; a tua fé te salvou.
43 Ahe ramoseve ndasesapɨsoi vahe, osareco tuprɨ ité; osoño ité Jesús rupi imboeteisave. Opacatu ava osepia vahe avei omboetei Tũpa yuvɨreco.
43 Imediatamente recuperou a vista, e o foi seguindo, gloficando a Deus. E todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.