João 21

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ore sore ɨvɨ Galilea ve, Jesús oyemboyecua iri oreu ɨpa Tiberia ve.
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Ahese oyeseve Simón Pedro yuvɨrecoi, Tomás ahe acoi icõi vahe, Natanael, ahe aipo tecua Caná pendar ɨvɨ Galilea rese, ñuvɨrío ore Zebedeo rahɨr oroico vahe iyavei ambuae ñuvɨrío Jesús remimbohe.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Simón Pedro aipo ehi:
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Cõhe potase rumo, Jesús oyemboyecua ɨmbehɨ ɨvɨi. Ore rumo ndoroicuai eté Jesús secose.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Evocoiyase aipo ehi oreu:
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 Evocoiyase aipo ehi:
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 Evocoiyase che, sembiaɨsu, aipo ahe Pedro upe:
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Ore evocoiyase orovɨroyepota ité carite ndatɨpɨimisave, oroichoho pira rehɨi imbohasa pɨpe seraso, cien metro tẽi oroico ɨmbehɨ sui.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Orovɨnosese ɨvɨ ãtasave, orosepia tãtapɨi harɨve pira, pan reseve.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 —Peru movɨro evocoi pira penose ramo vahe —ehi oreu.
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Evocoiyase Simón Pedro oha carite pɨpe, oichoho ndatɨpɨisave pira guasu rehɨi imbohasa pɨpe, ciento cincuenta y tres tuprɨ; yepe setá viña, imbohasa rumo ndosoroi eté.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Evocoiyase aipo ehi:
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Chupe ore sore, oipɨsɨ pan, ombou oreu, ẽgüe ehi avei pira imbou oreu.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Co rese Jesús oyemboyecua mbosapɨ rupi oreu ocuerayevɨre.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Ore caru pare, Jesús oporandu Simón Pedro upe:
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Imoñuvɨriosa rupi oporandu iri chupe:
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Imombosapɨsa rupi oporandu iri chupe:
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Supi eté aipo ahe ndeu: nde chĩhivahe catu vɨtese, ereyemonde vɨte nde ae, ereguata vɨte avei nde remimbotar rupi; nde cuacua catuse rumo, ereyeyɨvamoatara, ambuae evocoiyase nde mboyemondera, nde reraso aveira nde so potaẽhɨsave —ehi.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Jesús rumo omboyecua aipo ohe pɨpe mara ehira Pedro omano Tũpa mboeteisave curi. Ipare,
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Che Jesús rembiaɨsu ité aico, che ité acoi carusa ipa vaheve yɨ́pɨve aĩ acoi aporandu chupe: “Che Yar, ¿ava vo nde mondora nde amotarẽhɨmbar upe?” ahe acoi chupe. Aguatase Pedro raquɨcuei, oyemboyere che repia.
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Ahese oporandu chupe:
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Evocoiyase omboyevɨ Pedro upe:
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Sese ambuae Jesús reroyasar ipɨhañemoñeta tẽi aipo che namanoi chivaherã ité yuvɨreco viña. Jesús rumo ndahei ‘nomanoi chietera’ ohesave aipo ehi cheu; ahe rumo, “Aipotase secove vɨte ãgua che yevɨse nara, ¿mara vo nde ererecora viña?” ehi.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Che ité amombehu co mbahe, che avei aicuachía iyavei yaicua supi tuprɨ vahe ité che remimombehu.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Oime avei ambuae mbahe setá Jesús rembiapo, que opacatú icuachiasase viña, ndiyai chietera revo ɨvɨ viña. Aipo rupive.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.