Hebreus 4
Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs NAA
1 Oime vɨte Tũpa remimombehu yande yaique vaherã ipɨri yande pɨtuhu ãgua. Sese iya ité yañearo tuprɨ. Aní chira que ñepei pe pãhu pendar ndoiquei chira.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 Esepia, yandeu avei imombehusa ñehesa poropɨ̃sɨrosa resendar inungar yande ramoi upe ɨvɨ iporupɨrẽhɨ rupi yuvɨreco aracahe. Co ñehesa rumo ndoipɨ̃tɨvɨi eté ahe ava yuvɨreco. Esepia, ahe osendu yuvɨreco seroyaẽhɨsave tẽi.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Yande rumo yaroya vahe, yaiquera yande pɨtuhu ãgua, ahe chupe Tũpa aipo ehi:
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 Esepia, co imbosietesa arɨ resendar ñehesa oime icuachiaprɨ aracahendar pɨpe:
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Iyavei aipo ehi iri icuachiaprɨ pɨpe:
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 Ipane vɨte rumo amove ava yuvɨroique vaherã ahe pɨtuhusave. Acoi yɨpɨndar osendu tẽi vahe rumo ñehesa poropɨ̃sɨrosa resendar, ndoyuvɨroiquei eté seroyaẽhɨsa pɨpe yuvɨreco.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Sese Tũpa omombehu tuprɨ iri ambuae arɨ, chupe ité, “Co pɨpe” ehi. Ahe acoi coiyé mborerecuar guasu David upe omombehu ucase aracahe yandeu icuachiaprɨ pɨpe, aipo ehi vahe:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Ehi revo Josué omondose co pɨtuhusa israelita upe aracahe viña, Tũpa evocoiyase noñehe iri chira co ambuae arɨ rese viña.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Evocoiyase oimeño itera mbɨtuhusa iporavoprɨ ava Tũpa upendar upe nara:
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Acoi oique vahe evocoiyase pɨtuhusa pɨpe, opɨtuhu oporavɨquɨsa sui inungar Tũpa opɨtuhu ombahe mboavɨye pare aracahe.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Sese yayemovɨracua catura yande reique ãgua evocoi mbɨtuhusa pɨpe. Aní chira ava aracahendar seroyaẽhɨsar recocuer rupi tuprɨ avei yaicora.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 Esepia, Tũpa Ñehengagüer oicove vahe, ipĩrata avei. Ahe inungar avei quɨse saimbe catu vahe que ambuae quɨse pucu saimbe yoya vahe sui. Ahe oique vahe ité yande avɨterve; ẽgüe ehi avei iñehengagüer oñatoi eté yande hã, yande espíritu avei. Iyavei omboyecua tuprɨ ité yande pɨhañemoñeta.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 Ndipoi eté niha mbahe Tũpa rembiapo ñomiprɨ ichui. Opacatu ité oicua, osepia avei opacatu mbahe. Ahe niha oporandura opacatu yande recocuer rese yandeu curi.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Jesús, Tũpa Rahɨr, pahi ɨvate catu vahe secoi yandeu oique vahe ɨvave Tũpa pɨri. Sese yayemovɨracuaño itera sese yande yeroyasa pɨpe.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Esepia, yande pahi ɨvate catu vahe oicuaño ité yande recocuer pĩrataẽhɨsa. Ahe avei niha yande nungar aracaco vɨroparaɨsu opacatu mbahe-mbahe tẽi güecoãhasa. Ahe rumo ndoyemboangaipai eté ipɨpe.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Sese yayemboya catura yande yeroyasa pɨpe yande Ru Tũpa rese. Esepia, ahe yande raɨsu ité. Ipɨpe sui tayande paraɨsuereco güeco avɨyesa pɨpe yande pɨ̃tɨvɨi ãgua mbahe tẽi oimese yandeu.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.