Atos 2

Tũpa Ñehengagüer (GYRNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Oyepotase Pentecostés pieta, opacatu Jesús reroyasar oñemonuha oɨ guasu pɨpe yuvɨreco.
1 Ao cumprir-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Aheve oɨ pɨpe avɨyeteramo tẽi ɨvɨtu ipĩrata vahe nungar sɨapu guasu ou ɨva sui. Ahe sɨapugüer oyendupa tuprɨ oɨ pɨpe.
2 de repente, veio do céu um som, como de um vento impetuoso, e encheu toda a casa onde estavam assentados.
3 Ahese oyecua tata rendɨgüer nungar opacatu aheve yuvɨrecoi vahe harɨve.
3 E apareceram, distribuídas entre eles, línguas, como de fogo, e pousou uma sobre cada um deles.
4 Ahese avei Tũpa omoingue evocoi ava pɨha pɨpe oEspíritu Santo. Ichui ahe Espíritu omoñehe uca ambuae ñehesa pɨpe yuvɨreco.
4 Todos ficaram cheios do Espírito Santo e passaram a falar em outras línguas, segundo o Espírito lhes concedia que falassem.
5 Ahe arɨ pɨpe setá iteanga judío yuvɨrecoi Jerusalén ve omboavɨye vahe ocuaita Tũpa mboeteisa, ahe oñemonuha vahe opacatu ɨvɨ rupindar yuvɨreco.
5 Ora, estavam habitando em Jerusalém judeus, homens piedosos, vindos de todas as nações debaixo do céu.
6 Mbahe sɨapu guasu vahe renduse, oñemonuha atɨ tẽi yuvɨreco oyese. Ndoyemboaracuai tẽi yuvɨreco ambuae ava oñehe pɨpe ñehese.
6 Quando, pois, se fez ouvir aquela voz, afluiu a multidão, que se possuiu de perplexidade, porquanto cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 “¡Too!” ehi tẽi oyepɨhamondɨisa pɨpe yuvɨreco. Sese aipo ehi oyeupe:
7 Estavam, pois, atônitos e se admiravam, dizendo: Vede! Não são, porventura, galileus todos esses que aí estão falando?
8 ¿Mahera pĩha co ñepei-pei oñehe yande ñehe pɨpe yuvɨreco? —ehi tẽi oyeupe yuvɨreco—.
8 E como os ouvimos falar, cada um em nossa própria língua materna?
9 Esepia, cohave yuvɨrecoi vahe: Partias pendar, Media pendar, Elam pendar, Mesopotamia pendar, Judea pendar, Capadocia pendar, Ponto pendar, Asia pendar,
9 Somos partos, medos, elamitas e os naturais da Mesopotâmia, Judeia, Capadócia, Ponto e Ásia,
10 Frigia pendar, Panfilia pendar, Egipto pendar, Libia cotɨndar, ahe Cirene cõquɨvotɨndar. Iyavei Roma pendar,
10 da Frígia, da Panfília, do Egito e das regiões da Líbia, nas imediações de Cirene, e romanos que aqui residem,
11 judío yuvɨrecoi vahe, ambuae judío aracuasa reroyasar avei, Creta pendar, Arabia pendar. ¡Yande yasendu opacatu yandeu iñehe yuvɨreco yande ñehe pɨpe Tũpa rembiapo icatuprɨ vahe! —ehi.
11 tanto judeus como prosélitos, cretenses e arábios. Como os ouvimos falar em nossas próprias línguas as grandezas de Deus?
12 Opacatu oyepɨhamondɨi, ndoicuai opɨhañemoñeta ãgua yuvɨreco.
12 Todos, atônitos e perplexos, interpelavam uns aos outros: Que quer isto dizer?
13 Ambuae ava rumo seroɨ̃rosa pɨpe aipo ehiño yuvɨreco:
13 Outros, porém, zombando, diziam: Estão embriagados!
14 Evocoiyase Pedro opũha opacatu once vahe apóstol pãhuve, oñehe pĩrata aipo ehi: “Che mu judío eta, opacatu Jerusalén pendar avei, peicua co mbahe amombehu vaherã pẽu; peyapɨsaca tuprɨ che ñehe rese:
14 Então, se levantou Pedro, com os onze; e, erguendo a voz, advertiu-os nestes termos: Varões judeus e todos os habitantes de Jerusalém, tomai conhecimento disto e atentai nas minhas palavras.
15 ndosavaɨpoi moco co mbɨa yuvɨreco. ¿Ndapesepiai vo añihivei vɨte cũritei?
15 Estes homens não estão embriagados, como vindes pensando, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Co niha Tũpa ñehe mombehusar Joel oicuachía vahe aracahe:
16 Mas o que ocorre é o que foi dito por intermédio do profeta Joel:
17 ‘Tũpa aipo ehi:
17 E acontecerá nos últimos dias, diz o Senhor, que derramarei do meu Espírito sobre toda a carne; vossos filhos e vossas filhas profetizarão, vossos jovens terão visões, e sonharão vossos velhos;
18 Supi eté ahe arɨ pɨpe amondora che Espíritu che rembiguai cuimbahe upe, che rembiguai cuña upe avei.
18 até sobre os meus servos e sobre as minhas servas derramarei do meu Espírito naqueles dias, e profetizarão.
19 Amboyecuara poromondɨisa ɨva rese.
19 Mostrarei prodígios em cima no céu e sinais embaixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Yande Yar arɨ tuvichá vahe imboeteiprɨ renonde ohara pɨ̃tu, yasɨ oyeapora tuvɨ nungar.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes que venha o grande e glorioso Dia do Senhor.
21 Opacatu ava, che Yar che pɨ̃tɨvɨi eve, ehi vahe, ahe oñepɨsɨrora yuvɨreco’ ehi Joel icuachía aracahe.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Pe Israel suindar, pesendu che ñehe: Jesús, Nazaret pendar, oyapo poromondɨisa tuvichá vahe, mbahe yavai vahe Tũpa pĩratasa pɨpe pe pãhuve güeco maranehɨ mboyecua ãgua. Ahe niha peicua opacatu.
22 Varões israelitas, atendei a estas palavras: Jesus, o Nazareno, varão aprovado por Deus diante de vós com milagres, prodígios e sinais, os quais o próprio Deus realizou por intermédio dele entre vós, como vós mesmos sabeis;
23 Ipare rumo evocoi Jesús imondosa pẽu yuca ãgua. Ahe rumo Tũpa remimbotar rupi. Esepia, yɨpɨve ité Tũpa oicua pe peipɨsɨra yuca uca ãgua curusu rese ava naporai vahe upe.
23 sendo este entregue pelo determinado desígnio e presciência de Deus, vós o matastes, crucificando-o por mãos de iníquos;
24 Tũpa rumo ombogüerayevɨ manosa sui. Esepia, manosa ndoicatui sereco ãgua.
24 ao qual, porém, Deus ressuscitou, rompendo os grilhões da morte; porquanto não era possível fosse ele retido por ela.
25 Supi eté mborerecuar guasu David oñehe Jesús recocuer rese aracahe aipo ehi:
25 Porque a respeito dele diz Davi: Diante de mim via sempre o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja abalado.
26 Sese avɨhaño ité vichico, asapucai avei che rorɨvetesa pɨpe.
26 Por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; além disto, também a minha própria carne repousará em esperança,
27 Esepia, nde ndereseyai chira che hã omano vahe pãhuve, nderemonduyu ucai chiaveira nde rembiguai seco maranehɨ vahe retecuer.
27 porque não deixarás a minha alma na morte, nem permitirás que o teu Santo veja corrupção.
28 Co tecovesa ereicua uca cheu.
28 Fizeste-me conhecer os caminhos da vida, encher-me-ás de alegria na tua presença.
29 “Che mu eta, supi eté yande ramoi David omano, ñotɨsa ita hoprɨ pɨpe aracahe. Ahe suvɨpa ouve vɨte cohave yande pãhuve.
29 Irmãos, seja-me permitido dizer-vos claramente a respeito do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e o seu túmulo permanece entre nós até hoje.
30 David rumo Tũpa ñehe mombehusar, oicua Tũpa oyeupe aipo ehi vahe: ‘Supi eté aipo ahe ndeu: nde suindar oimera mborerecuar guasu nde recuñara’ ehi vahe.
30 Sendo, pois, profeta e sabendo que Deus lhe havia jurado que um dos seus descendentes se assentaria no seu trono,
31 Ahe ndoyavɨi osepia vahe ité Poropɨ̃sɨrosar cuerayevɨsa. Evocoiyase aipo ehi oñehe sese: ‘Ihã ndopɨtai chira omano vahe pãhuve iyavei setecuer ndituyui chira’ ehi aracahe.
31 prevendo isto, referiu-se à ressurreição de Cristo, que nem foi deixado na morte, nem o seu corpo experimentou corrupção.
32 Evocoi Jesús, Tũpa remimbogüerayevɨ secoi. Ahe imombehusar opacatu ore oroico.
32 A este Jesus Deus ressuscitou, do que todos nós somos testemunhas.
33 Ipare Tũpa vɨraso oacato cotɨ imboguapɨ. Ahe oipɨsɨ imombehuprɨ Espíritu Santo Vu sui. Evocoiyase ahe opa omondo co ava yuvɨrecoi vahe upe. Ahe pesepia, pesendu avei cũritei peico.
33 Exaltado, pois, à destra de Deus, tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vedes e ouvis.
34 Esepia, evocoi oso vahe ɨvave ndahei David. Ahe ae rumo aipo ehi aracahe:
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele mesmo declara: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Asecopɨpa uca ranera nde amotarẽhɨmbar ndeu, ehi Yar che Yar upe’ ehi David aracahe.
35 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
36 “Pe tapecuasapa, ticuasapa avei opacatu Israel recua rupi, supi eté evocoi Jesús curusu rese peyatɨca vahecuer, ahe Tũpa omoingo opacatu yande Yarã iyavei yande pɨ̃sɨro ãgua” ehi Pedro ava rehɨi upe.
36 Esteja absolutamente certa, pois, toda a casa de Israel de que a este Jesus, que vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Aipo renduse, tasɨ́ iteanga ipɨha pɨpe yuvɨreco. Evocoiyase oporandu chupe, ambuae imboetasa upe avei yuvɨreco:
37 Ouvindo eles estas coisas, compungiu-se-lhes o coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, irmãos?
38 Evocoiyase aipo ehi ahe ava upe:
38 Respondeu-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para remissão dos vossos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Esepia, co ñehesa imombehuprɨ, ahe pẽu nara, pe suindar upe nara iyavei opacatu amombrɨ Tũpa sui yuvɨrecoi vahe upe nara avei, ahe acoi opacatu yande Yar Tũpa oyeupe nara güeru pota vahe —ehi.
39 Pois para vós outros é a promessa, para vossos filhos e para todos os que ainda estão longe, isto é, para quantos o Senhor, nosso Deus, chamar.
40 Ẽgüe ehi oñehe vɨte ava mboaracua aipo ehi:
40 Com muitas outras palavras deu testemunho e exortava-os, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Acoi ava vɨroya vahe co ñehesa, oñeapiramo uca yuvɨreco. Ahe arɨ pɨpe oyemboeta iri tres mil ava yuvɨreco Jesús vɨroya vahe rese.
41 Então, os que lhe aceitaram a palavra foram batizados, havendo um acréscimo naquele dia de quase três mil pessoas.
42 Opacatu vɨroya tuprɨ ité apóstol porombohesa. Opacatu guasu avei oyeaɨsu tuprɨ yuvɨreco, oyeroquɨ iyavei oñemonuha oyeupe pan mboyaho-yaho ãgua yuvɨreco yepi.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos e na comunhão, no partir do pão e nas orações.
43 Opacatu oyembosɨquɨye imboeteisa pɨpe yuvɨreco. Esepia, apóstol oyapo setá poromondɨisa ‘toicua Tũpa suindar yande porombohesa yuvɨreco’ oyapave.
43 Em cada alma havia temor; e muitos prodígios e sinais eram feitos por intermédio dos apóstolos.
44 Opacatu Jesús reroyasar ipɨhañemoñeta tuprɨ ité ombahe rese yuvɨreco güecocuer upe nara.
44 Todos os que creram estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Omondo ambuae ava upe oɨvɨ iyavei ombahe eta yuvɨreco. Seprɨ omondo oyeupe mbahe panesa rupi-rupi.
45 Vendiam as suas propriedades e bens, distribuindo o produto entre todos, à medida que alguém tinha necessidade.
46 Arɨ yacatu rupi judío tũparove oñemonuha yuvɨreco. Iyavei oɨ yacatu rupi avei oñemonuha oyoya guasu pan mboyaho ãgua. Ipare oyoya guasu ocaru yuvɨreco oyembovɨhasa pɨpe, opɨhañemoñeta tuprɨsa pɨpe avei.
46 Diariamente perseveravam unânimes no templo, partiam pão de casa em casa e tomavam as suas refeições com alegria e singeleza de coração,
47 Osapucai yuvɨreco Tũpa upe yepi iyavei opacatu ava osaɨsu Jesús reroyasar yuvɨreco. Yande Yar evocoiyase arɨ rupi omboeta catu ava iñepɨsɨro ãgua Jesucristo vɨroya vahe pãhuve.
47 louvando a Deus e contando com a simpatia de todo o povo. Enquanto isso, acrescentava-lhes o Senhor, dia a dia, os que iam sendo salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.