Marcos 10

Guarayu NT (GYR_WBT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ipare Jesús osẽ tecua Capernaum sui, oso Judea ɨvɨ rupi ɨai Jordán rovai arɨ sẽsa cotɨ. Aheve ava rehɨi oñemonuha iri yuvɨreco sese. Iyavei ombohe iri ava güecocuer rupi tuprɨ.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 Evocoiyase fariseo oyemboya seco rãha ãgua tẽi yuvɨreco sese, “¿Avɨye pĩha cuimbahe omenda vahe opoi güembireco sui?” ehi yuvɨreco chupe.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ahe rumo omboyevɨ chupe: —¿Mara ehi vo acoi Moisés porocuaita pɨpe? —ehi.
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 Ahe evocoiyase omboyevɨ yuvɨreco chupe: —Moisés remimombehu aipo ehi: “Pemondora pe rembireco upe cuachiar poisa resendar pe poi ãgua pe rembireco sui” ehi —ehi fariseo yuvɨreco chupe.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 Evocoiyase fariseo upe aipo ehi: —Moisés omondo co porocuaita pe poreroyaẽhɨsa pɨpe sui pẽu.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 Yɨpɨsuive ité niha, ‘Tũpa oyapo opacatu mbahe, oyapo avei cuimbahe, cuña reseve.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 Sese niha cuimbahe omendase, oyepepɨra oyesupa sui güembireco rese ité yuvɨrecoi ãgua.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 Evocoiyase ñuvɨrío yuvɨrecoira ñepei ava nungar.’ Sese ndahe iri ñuvɨrío, ñepei nungar ité yuvɨrecoira.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 Evocoiyase ava Tũpa omomenda vahe oyese, ndiyai ava tẽi omboyepepɨ yuvɨreco oyesui —ehi.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 Oɨve yuvɨrecoi vɨtese, semimbohe oporandu iri co mbahe rese yuvɨreco chupe.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 Evocoiyase ahe aipo ehi: —Acoi opoi vahe güembireco sui omendase ambuae cuña rese, oyemboaguasa tẽi vahe güembireco sui.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 Acoi cuña opoise omer sui omendase ambuae cuimbahe rese, ahe oyemboaguasa tẽi vahe avei —ehi güemimbohe upe.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 Ipare ogüeru chĩhivahe Jesús upe yuvɨreco sese ipoco ãgua. Semimbohe rumo, “¿Mahera vo peruño tẽi chĩhivahe?” ehi opɨha vɨ̃racuasa pɨpe serusar upe yuvɨreco.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 Evocoiyase Jesús osepiase, ndasorɨi güemimbohe upe aipo ehi: —¡Mahera ndapeipotai iyu ãgua! Toyugüeruño chĩhivahe cheu. Esepia, co chĩhivahe nungar ava yuvɨroiquera che Ru Tũpa mborerecuasave.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Supi eté, acoi ndoipɨsɨi vahe che Ru Tũpa mborerecuasa chĩhivahe nungar yuvɨreco, ahe evocoiyase ndoyuvɨroiquei chietera ipɨpe —ehi.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Evocoiyase oipɨsɨ, omondo opo iharɨve osovasa.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 Oguata vɨtese Jesús yuvɨreco, aheseve mbɨa chĩhivahe oña oso sovai, oñenopɨha, oporandu chupe: —Porombohesar avɨye vahe, ¿mbahe vo ayapora tecovesa apɨrẽhɨ vahe rereco ãgua? —ehi.
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Jesús evocoiyase aipo ehi ahe mbɨa upe: —¿Mahera vo, “Avɨye vahe” ere cheu? Oime rumo ñepei avɨye vahe ité, ahe Tũpa secoi.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 Ereicua niha Tũpa porocuaita: ‘Ndereporoyucai chira, nandeaguasai chira, nandemondai chira, nanderemirai chira ambuae ava rese, ndereporombopai chira, eremboyeroyara nde ru, nde sɨ avei’ ehi vahe —ehi.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 Ahe mbɨa rumo, —Porombohesar, che aipo nungar opacatu amboavɨye ité che chĩhivahe suive —ehi.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Evocoiyase omahe saɨsusave sese, aipo ehi chupe: —Ñepei mbahe rumo ipane vɨte ndeu: eso, emondopa rane nde mbahe; ahe seprɨ evocoiyase emondo ava iparaɨsu vahe upe. Ichui ererecora mbahe avɨye vahe ɨvave. Ipare ereguatara che rupi —ehi chupe.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Aipo oyeupe hese rumo, ahe mbɨa oyepepɨño ichui ovɨharẽhɨsave oso. Esepia, ahe mbahe yar ité secoi.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Evocoiyase omahe oɨvɨindar güemimbohe rese, aipo ehi: —¡Yavai eté rumo ava mbahe yar reique ãgua che Ru Tũpa mborerecuasave! —ehi.
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Semimbohe evocoiyase, “¡Mara ehi rutei!” ehi tẽi iñehe renduse yuvɨreco. Ahe rumo omombehu iri: —Che rahɨreta, ¡yavai eté Tũpa mborerecuasave imbahe eta vahe reique ãgua ombahe eta rese tẽi ipɨhañemoñeta vahe upe!
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Yavai rai camello upe yucuar rupi seique ãgua, ava imbahe eta vahe upe rumo yavai catu che Ru mborerecuasave seique ãgua —ehi.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Aipo nungar renduse oyepɨhamondɨi guasu yuvɨreco. Oporandu-randu tẽi oyeupe yuvɨreco: “¿Ava angahu pĩha oñepɨsɨrora yuvɨreco viña?” ehi.
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Evocoiyase omahe güemimbohe rese aipo ehi: —Ava tẽi upe rumo yavai aipo nungar mbahe apo ãgua; Tũpa upe rumo ndayavaimi eté. Esepia, Tũpa opacatu mbahe mboavaisarẽhɨ secoi —ehi.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Ipare Pedro aipo ehi: —Ore Yar, ore rumo oroseyapa opacatu ore mbahe nde rupi ore guata ãgua —ehi chupe.
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 Omboyevɨ rumo Pedro upe: —Supi eté co aipo ahe pẽu: acoi che raɨsusa pɨpe iyavei ñehesa ñepɨsɨrosa raɨsusa pɨpe oseyapa vahe güẽta, vɨquehɨr, vɨvrɨ, güeindrɨ, vu, osɨ, guahɨr iyavei oɨvɨ,
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 ahe oipɨsɨra omahera co ɨvɨ pɨpe cien yupagüer rupi avei oɨ, vɨvrɨ, güeindrɨ, osɨ, guahɨr iyavei ɨvɨ. Yepe oiporarara mbahe-mbahe tẽi viña. Ipare rumo tecua ambuaeve oipɨsɨ aveira tecovesa apɨrẽhɨ vahe curi.
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 Setá vai rumo cũritei yɨpɨndar vahe; ipa tẽira yuvɨrecoi. Setá aveira cũritei ipa tẽi vahe, yɨpɨndar yuvɨrecoira curi —ehi.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 Yuvɨrasose Jerusalén ve, Jesús tenonde secoi güemimbohe upe. Semimbohe rumo ndoyembovɨhai iyavei saquɨcuerindar osɨquɨye yuvɨreco. Aheve Jesús oñehe iri co cotɨmi güemimbohe doce yuvɨrecoi vahe upe. Ichui omboɨpɨ imombehu co mbahe-mbahe tẽi reime ãgua chupe aipo ehi:
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 “Peicua niha, yasora tecua Jerusalén ve, aheve rumo che, Ava Rɨquehɨr, che pɨsɨra che mondo pahi eta rerecuar iyavei Moisés porocuaita rese oporombohe vahe povrɨve yuvɨreco. Ahe, ‘Tomano’ ehira yuvɨreco cheu. Ipare che mondo aveira ava ndahei vahe yande mu upe yuvɨreco.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 Mara ehi-ehi tẽira yuvɨreco cheu, ondɨvɨ-ndɨvɨra, oyuvɨrocua-rocuara che rese, che yuca aveira yuvɨreco. Mbosapɨ arɨ rupi rumo acuerayevɨra” ehi güemimbohe upe.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 Ipare oyemboyase Zebedeo rahɨr Santiago, Juan Jesús rese aipo ehi yuvɨreco chupe: —Ore mbohesar, oroipota ereyapo mbahe avɨye vahe oreu —ehi.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 Ahe evocoiyase, —¿Mbahe vo peipota ayapo vaherã pẽu? —ehi chupe.
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 —Ore oroipota nde mborerecua porañetesave ore mboguapɨra ndeyepɨri eve, ñepei nde mbahe rese pocosa cotɨ, ambuae nde mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨ —ehi yuvɨreco chupe.
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Evocoiyase omboyevɨ: —Pe ndapeicuai mbahe rese pe porandu. ¿Peiporara catura pĩha che co mbahe-mbahe tẽi aiporara vaherã, inungar-ra que ɨgua iro vahe aɨhu vaherã viña? Iyavei, ¿peicatura pĩha che ãpiramosa aipɨsɨ vaherã pɨsɨ? —ehi.
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 —Taa, oroicatuño itera —ehi yuvɨreco. Evocoiyase ahe aipo ehi chupe: —Supi eté peɨhura co mbahe iro vahe, peipɨsɨ aveira ãpiramosa che aipɨsɨ vaherã nungar.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 Co rumo ndiyai cheu che pɨri pe guapɨ ãgua, che mbahe rese pocosa cotɨ, ambuae che mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨ. Che Ru Tũpa omoingatu güembiporavo upe nara oguapɨ vaherã che ɨpɨve —ehi.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 Evocoiyase ambuae semimbohe diez yuvɨrecoi vahe iñehe renduse, oñemoɨro Santiago, Juan upe yuvɨreco.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Ahe rumo, “Perio” ehi opacatu upe. Ipare aipo ehi: —Peicua niha acoi mborerecuar guasu yuvɨrecoi vahe Tũpa cuaparẽhɨ oporocuai oporoyuca ai tẽisa pɨpe. Iyavei acoi ɨvate catu vahe oyeecoapɨrasá iteanga omborerecuasa pɨpe yepi.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 Pe rumo ẽgüe ndapeyei chira pe yeereco. Iyacatu rumo acoi ava oipota vahe ɨvate catu güeco ãgua pe pãhuve, ihañeco rane itera opacatu ambuae ava rese.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 Iyavei acoi pe pãhu pendar oipota vahe tenonde catu güeco ãgua, ihañeco tuprɨ ranera opacatu pe pãhu pendar rese.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 Aherã niha che, Ava Rɨquehɨr, ayu ndahei ava che rese ihañeco ãgua; che rumo ayu ava rese che hañeco ãgua, iyavei amondo vaherã che recocuer manosave ava eta repɨrã Caruguar povrɨ sui senose ãgua —ehi.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 Ipare oyepota tecua Jericó ve yuvɨreco. Ahe tecua sui yuvɨnosese güemimbohe reseve, ava rehɨi avei, aheve perɨ popɨve mbɨa ndasesapɨsoi vahe Bartimeo serer vahe, Timoteo rahɨr, oguapɨ oĩ.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Osenduse, “Jesús Nazaret pendar” hesa, osapucai pĩrata: —¡Jesús, David suindar, che paraɨsuerecomi tẽi eve! —ehi chupe.
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ava rumo oyaca-yacaño, “¡Quiriri!” ehi yuvɨreco chupe. Ahe rumo, —¡David suindar, che paraɨsuerecomi tẽi eve! —ehi pĩrataño ité chupe.
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Evocoiyase osenduse iñehe, opɨta, —Peñehe chupe —ehi. Ichui oñehe yuvɨreco chupe: —Eyemonguerẽhɨ, epũha. Esepia, oñehe aipo ndeu —ehi.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Aipo oyeupe he ramoseve, omomboño oturucuar guasu, opũha yesapɨha oso chupe.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Evocoiyase oporandu ndasesapɨsoi vahe upe: —¿Mbahe vo ereipota ayapo vaherã ndeu? —ehi. Ahe evocoiyase, —Porombohesar, che mbosarecomi tẽira eve viña —ehi.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 Evocoiyase aipo ehi ahe mbɨa upe: —Eso tuprɨño eico; erecuera niha. Esepia, ereyeroya ité che rese —ehi. Ahe ramoseve ndasesapɨsoi vahe osareco tuprɨ ité. Ipare osoño ité Jesús raquɨcuei perɨ rupi.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.