Marcos 10
Guarayu NT (GYR_WBT) vs NAA
1 Ipare Jesús osẽ tecua Capernaum sui, oso Judea ɨvɨ rupi ɨai Jordán rovai arɨ sẽsa cotɨ. Aheve ava rehɨi oñemonuha iri yuvɨreco sese. Iyavei ombohe iri ava güecocuer rupi tuprɨ.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Evocoiyase fariseo oyemboya seco rãha ãgua tẽi yuvɨreco sese, “¿Avɨye pĩha cuimbahe omenda vahe opoi güembireco sui?” ehi yuvɨreco chupe.
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Ahe rumo omboyevɨ chupe: —¿Mara ehi vo acoi Moisés porocuaita pɨpe? —ehi.
3 Jesus respondeu:
4 Ahe evocoiyase omboyevɨ yuvɨreco chupe: —Moisés remimombehu aipo ehi: “Pemondora pe rembireco upe cuachiar poisa resendar pe poi ãgua pe rembireco sui” ehi —ehi fariseo yuvɨreco chupe.
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Evocoiyase fariseo upe aipo ehi: —Moisés omondo co porocuaita pe poreroyaẽhɨsa pɨpe sui pẽu.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Yɨpɨsuive ité niha, ‘Tũpa oyapo opacatu mbahe, oyapo avei cuimbahe, cuña reseve.
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Sese niha cuimbahe omendase, oyepepɨra oyesupa sui güembireco rese ité yuvɨrecoi ãgua.
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 Evocoiyase ñuvɨrío yuvɨrecoira ñepei ava nungar.’ Sese ndahe iri ñuvɨrío, ñepei nungar ité yuvɨrecoira.
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Evocoiyase ava Tũpa omomenda vahe oyese, ndiyai ava tẽi omboyepepɨ yuvɨreco oyesui —ehi.
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Oɨve yuvɨrecoi vɨtese, semimbohe oporandu iri co mbahe rese yuvɨreco chupe.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Evocoiyase ahe aipo ehi: —Acoi opoi vahe güembireco sui omendase ambuae cuña rese, oyemboaguasa tẽi vahe güembireco sui.
11 E Jesus lhes disse:
12 Acoi cuña opoise omer sui omendase ambuae cuimbahe rese, ahe oyemboaguasa tẽi vahe avei —ehi güemimbohe upe.
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ipare ogüeru chĩhivahe Jesús upe yuvɨreco sese ipoco ãgua. Semimbohe rumo, “¿Mahera vo peruño tẽi chĩhivahe?” ehi opɨha vɨ̃racuasa pɨpe serusar upe yuvɨreco.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Evocoiyase Jesús osepiase, ndasorɨi güemimbohe upe aipo ehi: —¡Mahera ndapeipotai iyu ãgua! Toyugüeruño chĩhivahe cheu. Esepia, co chĩhivahe nungar ava yuvɨroiquera che Ru Tũpa mborerecuasave.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 Supi eté, acoi ndoipɨsɨi vahe che Ru Tũpa mborerecuasa chĩhivahe nungar yuvɨreco, ahe evocoiyase ndoyuvɨroiquei chietera ipɨpe —ehi.
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Evocoiyase oipɨsɨ, omondo opo iharɨve osovasa.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Oguata vɨtese Jesús yuvɨreco, aheseve mbɨa chĩhivahe oña oso sovai, oñenopɨha, oporandu chupe: —Porombohesar avɨye vahe, ¿mbahe vo ayapora tecovesa apɨrẽhɨ vahe rereco ãgua? —ehi.
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Jesús evocoiyase aipo ehi ahe mbɨa upe: —¿Mahera vo, “Avɨye vahe” ere cheu? Oime rumo ñepei avɨye vahe ité, ahe Tũpa secoi.
18 Jesus respondeu:
19 Ereicua niha Tũpa porocuaita: ‘Ndereporoyucai chira, nandeaguasai chira, nandemondai chira, nanderemirai chira ambuae ava rese, ndereporombopai chira, eremboyeroyara nde ru, nde sɨ avei’ ehi vahe —ehi.
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Ahe mbɨa rumo, —Porombohesar, che aipo nungar opacatu amboavɨye ité che chĩhivahe suive —ehi.
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Evocoiyase omahe saɨsusave sese, aipo ehi chupe: —Ñepei mbahe rumo ipane vɨte ndeu: eso, emondopa rane nde mbahe; ahe seprɨ evocoiyase emondo ava iparaɨsu vahe upe. Ichui ererecora mbahe avɨye vahe ɨvave. Ipare ereguatara che rupi —ehi chupe.
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Aipo oyeupe hese rumo, ahe mbɨa oyepepɨño ichui ovɨharẽhɨsave oso. Esepia, ahe mbahe yar ité secoi.
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Evocoiyase omahe oɨvɨindar güemimbohe rese, aipo ehi: —¡Yavai eté rumo ava mbahe yar reique ãgua che Ru Tũpa mborerecuasave! —ehi.
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Semimbohe evocoiyase, “¡Mara ehi rutei!” ehi tẽi iñehe renduse yuvɨreco. Ahe rumo omombehu iri: —Che rahɨreta, ¡yavai eté Tũpa mborerecuasave imbahe eta vahe reique ãgua ombahe eta rese tẽi ipɨhañemoñeta vahe upe!
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Yavai rai camello upe yucuar rupi seique ãgua, ava imbahe eta vahe upe rumo yavai catu che Ru mborerecuasave seique ãgua —ehi.
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Aipo nungar renduse oyepɨhamondɨi guasu yuvɨreco. Oporandu-randu tẽi oyeupe yuvɨreco: “¿Ava angahu pĩha oñepɨsɨrora yuvɨreco viña?” ehi.
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Evocoiyase omahe güemimbohe rese aipo ehi: —Ava tẽi upe rumo yavai aipo nungar mbahe apo ãgua; Tũpa upe rumo ndayavaimi eté. Esepia, Tũpa opacatu mbahe mboavaisarẽhɨ secoi —ehi.
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Ipare Pedro aipo ehi: —Ore Yar, ore rumo oroseyapa opacatu ore mbahe nde rupi ore guata ãgua —ehi chupe.
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Omboyevɨ rumo Pedro upe: —Supi eté co aipo ahe pẽu: acoi che raɨsusa pɨpe iyavei ñehesa ñepɨsɨrosa raɨsusa pɨpe oseyapa vahe güẽta, vɨquehɨr, vɨvrɨ, güeindrɨ, vu, osɨ, guahɨr iyavei oɨvɨ,
29 Jesus respondeu:
30 ahe oipɨsɨra omahera co ɨvɨ pɨpe cien yupagüer rupi avei oɨ, vɨvrɨ, güeindrɨ, osɨ, guahɨr iyavei ɨvɨ. Yepe oiporarara mbahe-mbahe tẽi viña. Ipare rumo tecua ambuaeve oipɨsɨ aveira tecovesa apɨrẽhɨ vahe curi.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Setá vai rumo cũritei yɨpɨndar vahe; ipa tẽira yuvɨrecoi. Setá aveira cũritei ipa tẽi vahe, yɨpɨndar yuvɨrecoira curi —ehi.
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Yuvɨrasose Jerusalén ve, Jesús tenonde secoi güemimbohe upe. Semimbohe rumo ndoyembovɨhai iyavei saquɨcuerindar osɨquɨye yuvɨreco. Aheve Jesús oñehe iri co cotɨmi güemimbohe doce yuvɨrecoi vahe upe. Ichui omboɨpɨ imombehu co mbahe-mbahe tẽi reime ãgua chupe aipo ehi:
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 “Peicua niha, yasora tecua Jerusalén ve, aheve rumo che, Ava Rɨquehɨr, che pɨsɨra che mondo pahi eta rerecuar iyavei Moisés porocuaita rese oporombohe vahe povrɨve yuvɨreco. Ahe, ‘Tomano’ ehira yuvɨreco cheu. Ipare che mondo aveira ava ndahei vahe yande mu upe yuvɨreco.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Mara ehi-ehi tẽira yuvɨreco cheu, ondɨvɨ-ndɨvɨra, oyuvɨrocua-rocuara che rese, che yuca aveira yuvɨreco. Mbosapɨ arɨ rupi rumo acuerayevɨra” ehi güemimbohe upe.
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Ipare oyemboyase Zebedeo rahɨr Santiago, Juan Jesús rese aipo ehi yuvɨreco chupe: —Ore mbohesar, oroipota ereyapo mbahe avɨye vahe oreu —ehi.
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Ahe evocoiyase, —¿Mbahe vo peipota ayapo vaherã pẽu? —ehi chupe.
36 E Jesus lhes perguntou:
37 —Ore oroipota nde mborerecua porañetesave ore mboguapɨra ndeyepɨri eve, ñepei nde mbahe rese pocosa cotɨ, ambuae nde mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨ —ehi yuvɨreco chupe.
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Evocoiyase omboyevɨ: —Pe ndapeicuai mbahe rese pe porandu. ¿Peiporara catura pĩha che co mbahe-mbahe tẽi aiporara vaherã, inungar-ra que ɨgua iro vahe aɨhu vaherã viña? Iyavei, ¿peicatura pĩha che ãpiramosa aipɨsɨ vaherã pɨsɨ? —ehi.
38 Mas Jesus lhes disse:
39 —Taa, oroicatuño itera —ehi yuvɨreco. Evocoiyase ahe aipo ehi chupe: —Supi eté peɨhura co mbahe iro vahe, peipɨsɨ aveira ãpiramosa che aipɨsɨ vaherã nungar.
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 Co rumo ndiyai cheu che pɨri pe guapɨ ãgua, che mbahe rese pocosa cotɨ, ambuae che mbahe rese pocoẽhɨsa cotɨ. Che Ru Tũpa omoingatu güembiporavo upe nara oguapɨ vaherã che ɨpɨve —ehi.
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Evocoiyase ambuae semimbohe diez yuvɨrecoi vahe iñehe renduse, oñemoɨro Santiago, Juan upe yuvɨreco.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Ahe rumo, “Perio” ehi opacatu upe. Ipare aipo ehi: —Peicua niha acoi mborerecuar guasu yuvɨrecoi vahe Tũpa cuaparẽhɨ oporocuai oporoyuca ai tẽisa pɨpe. Iyavei acoi ɨvate catu vahe oyeecoapɨrasá iteanga omborerecuasa pɨpe yepi.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Pe rumo ẽgüe ndapeyei chira pe yeereco. Iyacatu rumo acoi ava oipota vahe ɨvate catu güeco ãgua pe pãhuve, ihañeco rane itera opacatu ambuae ava rese.
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 Iyavei acoi pe pãhu pendar oipota vahe tenonde catu güeco ãgua, ihañeco tuprɨ ranera opacatu pe pãhu pendar rese.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Aherã niha che, Ava Rɨquehɨr, ayu ndahei ava che rese ihañeco ãgua; che rumo ayu ava rese che hañeco ãgua, iyavei amondo vaherã che recocuer manosave ava eta repɨrã Caruguar povrɨ sui senose ãgua —ehi.
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Ipare oyepota tecua Jericó ve yuvɨreco. Ahe tecua sui yuvɨnosese güemimbohe reseve, ava rehɨi avei, aheve perɨ popɨve mbɨa ndasesapɨsoi vahe Bartimeo serer vahe, Timoteo rahɨr, oguapɨ oĩ.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Osenduse, “Jesús Nazaret pendar” hesa, osapucai pĩrata: —¡Jesús, David suindar, che paraɨsuerecomi tẽi eve! —ehi chupe.
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Ava rumo oyaca-yacaño, “¡Quiriri!” ehi yuvɨreco chupe. Ahe rumo, —¡David suindar, che paraɨsuerecomi tẽi eve! —ehi pĩrataño ité chupe.
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Evocoiyase osenduse iñehe, opɨta, —Peñehe chupe —ehi. Ichui oñehe yuvɨreco chupe: —Eyemonguerẽhɨ, epũha. Esepia, oñehe aipo ndeu —ehi.
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Aipo oyeupe he ramoseve, omomboño oturucuar guasu, opũha yesapɨha oso chupe.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Evocoiyase oporandu ndasesapɨsoi vahe upe: —¿Mbahe vo ereipota ayapo vaherã ndeu? —ehi. Ahe evocoiyase, —Porombohesar, che mbosarecomi tẽira eve viña —ehi.
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Evocoiyase aipo ehi ahe mbɨa upe: —Eso tuprɨño eico; erecuera niha. Esepia, ereyeroya ité che rese —ehi. Ahe ramoseve ndasesapɨsoi vahe osareco tuprɨ ité. Ipare osoño ité Jesús raquɨcuei perɨ rupi.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.