João 20

Guarayu NT (GYR_WBT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Domingu pɨpe María Magdalena oso tuvɨpave pɨ̃tu vɨtemiseve. Ahe osepia ita tuvɨpa rovapɨsa ndahe irise güendave ihãi.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Evocoiyase ahe cuña oña oso Simón Pedro upe, cheu avei aipo ehi: —¡Vɨraso tuvɨpa sui yande Yar yuvɨreco! ¡Ndoroicuai que vo catu omondo yuvɨreco! —ehi.
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Evocoiyase Pedro rese oroña oroso tuvɨpave.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Che rumo aña catu Pedro sui. Che rane evocoiyase ayepota tuvɨpave.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Aivɨro tẽi, turucuar güeraño rumo asepia aheve. Ndaiquei rumo ipɨpe.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Ipare Pedro oyepota che raquɨcuei, oique voi tuvɨpa pɨpe. Ahe avei osepia turucuar imama agüer tẽi.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Iyavei osepia turucuar ñaca mamasa. Ndahei eté setecuer mamasa rese tui; ahe rumo co cotɨ ité ipoquesa tuprɨ ou.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Evocoiyase che avei aique; asepia ẽgüe ehi vahe. Ahese aroya voi eté.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Ore rumo ndorosenducua vɨtei eté icuachiaprɨ: “Ocuerayevɨra omano vahe pãhu sui” ehi vahe.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Ipare oroyevɨpa oroso ore rẽtave.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 María rumo, ore raquɨcuei ou vahe, opɨtaño ité tuvɨpa ɨpɨve, oyaseho. Oyasehoseve oivɨro iri tuvɨpa pɨpe,
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 ahese osepia ñuvɨrío Tũpa rembiguai iturucuar morochí vahe oguapɨ yuvɨnoi sehõgüer rupagüerve. Ñepei oguapɨ oĩ ñaca rupagüer cotɨ, ambuae ipɨ rupagüer cotɨ.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ahe Tũpa rembiguai oporandu yuvɨreco chupe: —Cuña, ¿mahera vo ereyaseho? —ehi. Ahe aipo ehi: —Esepia, che Yar rehõgüer vɨraso yuvɨreco iyavei ndaicuai que vo catu omondo yuvɨreco —ehi.
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Aipo oheseve, oyemboyere, osepia Jesús aheve secoise; “Jesús co secoi” ndehi eté rumo chupe.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Evocoiyase oporandu María upe: —Cuña, ¿mahera vo ereyaseho? ¿Ava vo ereseca? —ehi chupe. Ahe omoha ‘co mbahe mitɨ rẽta rãrosar revo’ oya viña, aipo ehi chupe: —Nde ererasose sehõgüer, emombehuñomi tẽi cheu que vo eremondo. Aheve taso seca —ehi chupe.
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 Evocoiyase, —¡María! —ehi chupe. Ahe aipo hese, oyemboyere, aipo ehi hebreo ñehe pɨpe chupe: —¡Rabuni! —ehi (‘Porombohesar’ ohesave).
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Evocoiyase María upe, —Erepocoi rene che rese. Esepia, ndayeupi vɨtei che Ru recosave. Esoño, emombehu che reroyasar upe: “Jesús oyeupira Vu Tũpa recosave” erera chupe. Che Ru, pe Ru avei; che Tũpa, pe Tũpa avei —ehi.
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 Evocoiyase María Magdalena ou imombehu: “Asepia yande Yar” ehi iyavei opa omombehu mbahe semimombehu oreu.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Ahe arɨ pɨpeve, domingu pɨpe, pɨ̃tuse, ore ore ñemonuhasave oroyeoquenda tuprɨ judío rerecuareta sui ore sɨquɨyepave. Ahese Jesús oique ore pãhuve. Ore mboavɨrave. —¡Peico tuprɨ! —ehi oreu.
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Aipo ohe pare, omboyecua opo, oɨque avei oreu. Ahese orerorɨvete yande Yar repiase oroico.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 Ipare aipo ehi iri: —¡Peico tuprɨ! Inungar che Ru che mbou, ẽgüe ahe aveira co che pẽu —ehi oreu.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Ichui ore peyu: —Peipɨsɨ Espíritu Santo —ehi—.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Peñeroise que ava upe, ahese ahe oipɨsɨra ñeroisa; napeñeroise rumo que ava upe, ahe evocoiyase ndoipɨsɨi chira ñeroisa —ehi oreu.
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Ñepei ore mboetasa rumo Tomás icõi vahe, ndipoi eté ore pãhuve Jesús oyemboyecuase oreu.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ipare ore aipo orohe chupe: —Orosepia yande Yar —orohe. Tomás rumo aipo ehi: —¡Too! Acoi asepiase voi eté quɨravo cuarer ipo rese iyavei amoinguese che cuã quɨravo cuarer pɨpe iyavei amoinguese che po yɨque cutu agüerve, ahese ramo aroyara —ehiño oreu.
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Ocho arɨ pare, ore oroñemonuha iri oɨ pɨpe oroico. Aheve ramo Tomás secoi ore pãhuve. Yepe oroyeoquenda tuprɨ ité viña, Jesús rumo oiqueño ité ou ore pãhuve, ore mboavɨrave aipo ehi: —¡Peico tuprɨ! —ehi oreu.
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Ipare aipo ehi Tomás upe: —Esepia che po, emoingue nde cuã quɨravo cuarerve; embou ave nde po, emoingue avei che ɨque cutu agüerve. “Tachequerẽhɨ eme seroya ãgua” nderei chira cheu; ¡che reroya eve! —ehi.
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 Evocoiyase Tomás aipo ehi: —¡Che Yar Tũpa! —ehi chupe.
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Ahese aipo ehi Tomás upe: —¿Cũritei che reroya che repiase eve cute? ¡Avɨye catu ava che repiaẽhɨ pɨpe che reroya vahe! —ehi chupe.
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Jesús oyapo setá ambuae poromondɨisa ore rovaque. Ahe rumo ndaicuachiai co cuachiar pɨpe.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Co rumo aicuachía ‘tovɨroya Jesús, Poropɨ̃sɨrosar, Tũpa Rahɨr secosa; ipɨpe tovɨreco tecovesa yuvɨreco’ che yapave.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.