Atos 23
Guarayu NT (GYR_WBT) vs ARA
1 Aheve Pablo omahengatu ava oñemonuha vahe rese ohã aipo ehi chupe: —Che mu, che rembiapo mbahe tuprɨ Tũpa rovaque areco yepi che pɨhañemoñeta tuprɨsa pɨpe —ehi.
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Ahese Ananías, ahe pahi rerecuar ɨvate catu vahe, yɨpɨ pendar uve, “Peiyurupete” ehi.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Ahese Pablo omboyevɨ chupe: —¡Tũpa nde nupara, nde avɨye tuprɨ tẽi angahu vahe ereico! Nde mbahe rese porandu ãgua cheu porocuaita rupi ereĩ. Evocoiyase, ¿mahera ereporocuai che yurupete ãgua mborocuaita mboyeroyaẽhɨsa pɨpe? —ehi chupe.
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Yɨvɨrindar aipo ehi yuvɨreco chupe: —¡Ereñehe rai rutei seroɨ̃rosa pɨpe co Tũpa rembiporavo, co yande pahi rerecuar ɨvate catu vahe upe! —ehi yuvɨreco.
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ahese omboyevɨ chupe: —Che mu, ndaicuai co oñehe vahe pahi rerecuar ɨvate catu vahe secose. Esepia, icuachiaprɨ pɨpe aipo ehi yandeu: ‘Peñehe rai eme pe rerecuar upe’ ehi —ehi.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Ahese oicuase oñemonuha vahe pãhuve amove oime saduceo, amove fariseo. Ahese oñehe pĩrata chupe: —Che mu, che fariseo aico iyavei fariseo che yesupa yuvɨrecoi. Orovɨroya avei ava ocuerayevɨ vaherã curi. Sese revo co imboasɨpave oporandu mbahe rese yuvɨreco cheu —ehi.
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Aipo he ramoseve voi, fariseo, saduceo oñeñehepoepɨ-epɨ yuvɨreco. Sese oyemboyaho yuvɨreco.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Esepia, saduceo ndovɨroyai vahe cuerayevɨsa iyavei “ndipoi Tũpa rembiguai, que espíritu” ehi vahe yuvɨreco. Fariseo rumo vɨroyaño ité opacatu aipo mbahe yuvɨreco.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Sese sãse guasu yuvɨreco. Ahese oime amove opũha vahe Moisés porocuaita rese oporombohe vahe fariseo Pablo repɨsave yuvɨreco aipo ehi: —Co mbɨa ndoyapoi eté mbahe tẽi. Avɨyeteramo espíritu que Tũpa rembiguai revo oyemboyecua mbahe mombehu ãgua chupe —ehi yuvɨreco.
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Yaɨvu guasu catu-catu irise yuvɨreco, ahese sundao rerecuar guasu aipo ehi: “Avɨyeteramo ombohi-mbohira Pablo yuvɨreco” ehi. Ahese oyocuai osundao, “Penose ava pãhu sui, pemoingue iri cuartel pɨpe” ehi.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ahe pɨ̃tu pɨpe, yande Yar oyemboyecua chupe aipo ehi: “Eyemonguerẽhɨ catu, Pablo, inungar che mombehu nde sɨquɨyeẽhɨsa pɨpe cohave Jerusalén ve, ẽgüe ere aveira che mombehu Roma ve” ehi.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Ahere ayihive setá judío oñemonuha, omboguai Pablo yuca ãgua yuvɨreco: “Tũpa rovaque ndayayucaise Pablo, ndayacarui chira, ndayaɨhui chiaveira; yayucase voi, yacarura, yaɨhura” ehi yuvɨreco.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ahe ava aipo ehi vahe retacuer setá catu cuarenta sui.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Ichui yuvɨraso pahi rerecuar upe, tecua pendar rerecuar upe avei aipo ehi: —Oromboguai Tũpa rovaque Pablo; ndorocarui chira ndoroyucaise —ehi yuvɨreco chupe—.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Sese pe, ambuae porandusa ɨvate catu vahe pendar avei peporandu ahe sundao rerecuar guasu upe aipo peyera imombehu chupe: “Ayihive emose uca irimi Pablo oreu; oroicua uca pota iri mbahe sembiapo chupe” peyera —ehi yuvɨreco—. Osẽse, oroquẽtɨrora sese. Oyepotase ou, oroyucara —ehi yuvɨreco.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Pablo rihɨr rumo oyanduse sẽracua, oso cuartelve chupe imombehu.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Ahese Pablo oñehe sundao rerecuar upe aipo ehi imombehu chupe: —Erasomi tẽi co mbɨa chĩhivahe sundao rerecuar guasu upe. Omombehu pota mbahe chupe —ehi.
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Evocoiyase mborerecuar vɨraso ahe chĩhivahe güerecuar upe aipo ehi: —Pablo soquendaprɨ oñehe cheu aipo ehi: “Eraso co mbɨa chĩhivahe sundao rerecuar guasu upe” ehi. Co chĩhivahe omombehu pota mbahe ndeu —ehi.
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ahese mborerecuar guasu oipɨsɨ ipo rese, vɨroyepepɨ ambuae sui, oporandu chupe: —¿Mbahe vo eremombehu pota cheu? —ehi.
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Evocoiyase ahe aipo ehi: —Judío rerecuar oyemboyoya yuvɨreco. Oporandu angahu tẽira Pablo rese seraso iri ãgua ñemonuhasa ɨvate catu vahesave ayihive yuvɨreco. “Oroporandu pota iri Pablo upe sembiapo rese” aipo ehi tẽira yuvɨreco ndeu —ehi—.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Ndereroyai chira ahe iporandusa yuvɨreco. Esepia, cuarenta sui setá catu ava oquẽtɨro vaherã yuvɨreco sese. Omboguai eté yuca ãgua yuvɨreco. Ndocarui, ndoɨhui chira aipo ndoyucaise yuvɨreco. Cũritei oyemoingatu, osãro vɨteño nde porocuaita yuvɨreco —ehi mbɨa chĩhivahe chupe.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Ipare sundao rerecuar guasu omboyevɨ imondo, aipo ehi chupe: “Eremombehui rene ambuae ava upe eremombehu vahe cheu” ehi.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Sundao rerecuar guasu ñuvɨrío opovrɨ pendar sundao rerecuar upe aipo ehi yocuai: “Pemoingatu dosciento sundao Cesarea ve yuvɨraso vaherã opɨ rese, ambuae setenta sundao cavayu harɨve iyavei doscientos tuprɨ toguata lanza resendar yuvɨreco. Ipare pesopara pɨ̃tuse las nueve pɨpe” ehi.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 “Pemoingatu uca avei cavayu Pablo yeupi ãgua. Ẽgüe peye pesãro tuprɨra seraso yande rerecuar Félix upe” ehi.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Evocoiyase sundao rerecuar guasu oicuachía Félix upe imondo. Aipo ehi chupe:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Imboeteiprɨ ore rerecuar Félix. Che, Claudio Lisias, amondo che mahenduhasa ndeu.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Iyavei co amombehu pota ndeu: judío oipɨsɨ co mbɨa yuvɨreco yuca ãgua viña. Che rumo aicua romano seco rese, ahese araso sundao sepɨ ãgua judío eta sui
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 ‘¿mbahe rese pĩha ndoyambotai yuvɨreco?’ viya. Sese araso judío porandusa ɨvate catu vahe pendar upe iñemonuhasave yuvɨreco.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Ahese aicua yamotarẽhɨsa judío porocuaita sui tẽi iyavei ndoyapoi mbahe tẽi oreu. Sese ndiyai yuca ãgua oreu, soquenda ãgua avei.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ayanduse rumo judío oquẽtɨro sese yuvɨreco, amondo voi evocoi mbɨa ndeu. Ipare amombehu yamotarẽhɨsar upe: ‘Peporandu potase Pablo recocuer rese, pesora Félix rovai’ ahe chupe yuvɨreco. Aipo rupive” ehi.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Evocoiyase ahe pɨ̃tu pɨpe sundao vɨroguata Pablo ocuaita rupi yuvɨreco, vɨraso Antípatris ve yuvɨreco.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Ahere ayihive sundao yuvɨraso vahe opɨ rese oyevɨ yugüeru cuartelve. Sundao cavayu arɨ pendar güeraño rumo yuvɨrasoño vɨte.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Vɨroyepotase Cesarea ve, omondo cuachiar mborerecuar guasu upe yuvɨreco. Aheseve avei Pablo omondo yuvɨreco chupe.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Oyeroquɨ pare mborerecuar cuachiar rese, oporandu Pablo upe: “¿Que pendar vo nde ereico?” ehi. “Che Cilicia cotɨndar aico” ehi.
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 —Oyepotase nde amotarẽhɨsar yuvɨreco, asendura nde yoepɨsa —ehi Félix chupe. Evocoiyase oyocuai opɨ̃tɨvɨisar Pablo rãro ãgua güẽtave Herodes rembiapogüer pɨpe.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.