Lucas 7
Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs ARIB
1 Nijin Jesus deeheenjyaa goo'aii datthak gwik'it t'iinyą' ąįįtł'ęę kwaiik'it Capernaum kwaiik'it gwats'ą' haazhii.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 — ausente —
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 — ausente —
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 — ausente —
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Ąįįts'ą' Jesus goovaahaazhii. Roman niveet'ah'in vizheh gwats'ą' nahgwan geedaa gwizhik Roman niveet'ah'in vijyaa nąįį yits'ą' chiinjil ts'ą' t'iiyahnyąą. “Shalak, gwahkwaa zhyaa nihdeiinkhaii.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 — ausente —
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 — ausente —
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Jesus łyaa geegoolii kwaa nijin gwiitth'ak dąį'. Juu vatąįį adaa nąįį ts'ą' neediil'ee ts'ą' t'agoovahnyąą, “Łi' haa ch'ihłok gaa jyaa deegwahtł'oo shik'injiriighit gaashandaii kwaa, Israel gwich'in nąįį gaa reh.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Roman niveet'ah'in vijyaa nąįį oo'an neegahoojil dąį' ąįį Roman niveet'ah'in vitsyaa veenjit gwinzii neegahoodlit.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Ąįįtł'ęę niighit kwaa Jesus oodak kwaiik'it Nain gwats'ą' haazhii, dinjii lęįį nąįį chan ts'ą' Vitsyaa nąįį haa chan giiyaahaajil.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 It'ee łąą kwaiik'it nihdeegihijyaa gwiizhit tsyaa niindhat ąįį giheetsii eenjit chagahahchįį. Ąįį tr'injaa vakai' chan gwehkįį niindhat ts'ą' chan jii tsyaa niindhat chan it'ee zhrįh vigii nilii.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Nijin K'eegwaadhat Jesus yąąh'in dąį' łyaa gwantł'oo neeshraahchy'aa yuunyąą ts'ą' t'iiyahnyąą, “Intree kwaa!”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Ąįįts'ą' yits'ą' haazhii ts'ą' yidachantyąą kat naanjik, ąįį juu yidachantyąą gee'aa nąįį khaihłan nigiilzhii nagaanaii. Jesus t'iiyahnyąą, “Shalak, ndak dhindii!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Ąįį tsyaa niindhat khakee'ąįį ts'ą' khaginkhee. Jesus yahan intł'ineeyahchįį.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Juu nąįį datthak gihilghaa ąįįts'ą' K'eegwaadhat hil'ee agahnyąą. “Jii dinjii łi'haa hil'ee ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nilii t'inchy'aa! Diik'eegwaadhat dinjii nąįį neehahshii eenjit diits'ą' haazhii.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Jii Jesus deezhik Judea nahkat nihky'aa nankat datthak vagwandak goodlit.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 John vitsyaa nąįį Jesus dee'in datthak eenjit giiyaagwaandak ąįįtł'ęę gootee neekwaii nąįį aanaii ahnyąą.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Ąįį nąįį Diik'eegwaadhat Jesus ts'ą' goovihił'e' jii giiyuuhaahkat eenjit, “Nan lee John k'eehindik nahnyąą chy'aa lee t'inchy'aa? Akwat ch'izhii dinjii lee t'arahnyąą?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Nijin Jesus ts'ą' tr'igin'oo dąį' jii giiyųąhkat, “John chųų gwats'an ąhtsii nilii nats'ą' diihił'e', naroohaahkat eenjit ‘Nan lee k'eehindik nahnyąą chy'aa lee t'inchy'aa? Akwat ch'izhii dinjii geerooheelyaa lee t'agwarahnyąą?’”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Izhit zhat gwiizhit Jesus, dinjii ts'ik daazhyaa haa iłts'ik nąįį, ąįįts'ą' juu vizhit ch'anky'aa iizųų nąįį datthak shrinilii. Zhit juu vandee kwaa nąįį chan haa gweech'in neegwąhtsii.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Jesus, John vitsyaa nąįį t'ahnyąą “Oo'an neegahoo'oo ts'ą' jii jidii gǫǫh'ya' ts'ą' jidii dohtth'ak geegǫǫndak. Juu vandee kwaa nąįį chan gwah'in niłtsąįį. Juu neehidik kwaa nąįį chan juk neehiidal. Juu vatthąį' ahjat (leprosy) haa iłts'ik nąįį chan gookat ch'akwaa. Juu vidzii gwakwaa nąįį chan juk ch'iitth'ak. Juu niindhat nąįį chan neegogwandaii. Ąįįts'ą' Gwandak Nizįį chan neeshraahchy'aa nąįį ts'ą' geerǫąąhtan
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Juu łyaa shik'injiighit duuyeh shihłeehidii nąįį haa shrigweheechy'aa!”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 John vitsyaa nąįį neegahoo'oo ąįįtł'ęę Jesus dinjii lęįį nąįį ts'ą' nadhat ts'ą' John eegoovaagwaandak, “Nijin oo'ok nangwinjir John vats'ą' noojil dąį', jidii hǫǫh'yaa gwich'in nohthan? Tł'oo ts'ik tsal ahtr'aii yichik hǫǫh'yaa nohthan?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Jidii hǫǫh'yaa eenjit t'akhwa'in? Dinjii gwach'aa zų' naazhii hąąh'yaa eenjit lee? Łyaa juu jyąhts'ą' nagwaazhii nąįį t'ee zhee gwachoo gwihil'ee gwizhit gwizhrįh gooraah'in t'oonchy'aa.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Shaagwandak, jidii hąąh'yaa eenjit t'ini'in? Dinjii Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii hąąh'yaa eenjit lee? Aahą', nakhwaagwahaldak, ąįį k'it t'inchy'aa dinjii andaa veegoo'aii nǫh'ya' t'oonchy'aa.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Ąįį John t'ee Dęhtły'aa Choh zhit jyąhts'ą' veerigiinkhe', ‘Sheenjit tr'ihił'e' nilii, Vit'eegwijyąhchy'aa nyąą, nakhwadeets'ii nahałchyaa, nakhweenjit shrigweheelyaa eenjit.’
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Nakhwaagwahaldak,” Jesus nyąą, “Dinjii gwandaii ch'ihłak gaa yandaa ts'ą' veegoo'aii kwaa, gaa juu K'eegwaadhat Veegwinii'ee gwizhit jyaa dagwahtł'oo veegoo'aii kwaa nąįį giiyandaa ts'ą' gooveegoo'aii.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Zhit dinjii datthak ąįįts'ą' dinjii tax eenjit laraa oonjii nilii nąįį giiyiitth'ak, geedan it'ee Vit'eegwijyąhchy'aa k'eegwigwiłthat geh'an John goots'an chųų iłtsąįį.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Gaa zhit Pharisee nąįį chan ts'ą' Law eech'ǫąąhtan nąįį Vit'eegwijyąhchy'aa doo'ya' goovoonyąą ąįį gwits'į' t'iginchy'aa ts'ą' John goots'an chųų ąhtsii gitr'igii'ee.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 “Juk gweendaa gwidinjii nąįį nats'ąą gook'it teech'igihihkhyaa? Jidii k'it t'inchy'aa dinjii ginlii?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Zhit gwa'an gwadal tr'ookwat dehk'it goo'aii gwa'an tr'iinin dilk'ii k'it t'iginchy'aa. Oo'an nihts'ą' gazhral ts'ą' jyaa nihłagaanyąą, ‘Nihłeegwarahchįį gwich'ilik nakhweenjit ach'araahłii gaa ch'oodzaa kwaa. Dinjii anarahjii gwich'ilik nakhweenjit ach'araahłii gaa ohtree kwaa.’
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Nijin John chųų gwats'an ąhtsii nilii ąįį k'idik dąį' adach'agaa'aa kwaa ts'ą' jak chų' chan dinįį kwaa gwiizhit jyaa davohnyąą, ‘Zhit vizhit ch'anky'aa iizųų dhidii!’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Gwidinji' k'idik ts'ą' ch'in'al ts'ą' ch'eenį' ąįįtł'ęę jyaa vaiinyą', ‘Jii dinjii nǫh'in! Gwintł'oo chan ch'a'aa ts'ą' chan gwintł'oo chan ch'iinįį. Dinjii tax eenjit laraa oonjii nąįį chan ts'ą' tr'aanduu nąįį jyaa nilii.’
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Gaa juu gwizhit gwandaii ts'ą' gwik'it t'igii'in nąįį t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa vigwizhi' łi'didlii gahtsik.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Pharisee dinjii ch'ihłak ąįį Jesus yaaneech'ihee'aa eenjit aanaii ahnyąą. Jesus ąįį yizheh gwats'ą' haazhii ts'ą' ch'ihee'aa eenjit gat'ąąnchįį.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Tr'injaa ch'ihłak vatr'agwaanduu gwanlii ąįį Jesus t'ee Pharisee vizheh neech'a'aa gwinyąą gwiitth'ak ąįįts'ą' zhat gwats'ą' haazhii, Alabaster tyah zhit gwanzhįh chų' gwinzii vagwaatsan chan neeha'ak.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Jesus gat'ąąnchįį gwiizhit yakwai' ant'ii niinzhii ts'ą' itree. Vitree chų' Jesus vakwai' kat daa'il ąįįts'ą' dikiighai' haa yach'ahjii ts'ą' yakwai' naats'ų' ąįįtł'ęę ąįį gwanzhįh chų' yakat t'inlik.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Nijin ąįį Pharisee gwąąh'in dąį', adats'ą' niinjich'adhat, “Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nilii, gaa jii tr'injaa iizųų nilii yaandaii kwaa.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Jesus khaginkhee ts'ą' t'iiyahnyąą, “Simon, jii naagwahaaldak.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 “Jii gwandak eenaagwahaldak, Dinjii neekwaii nąįį laraa geedantł'oo nilii ąįį laraa gooveedaantł'oo. Ch'ihłak $500 denarius eedąąntł'oo. Ąįįts'ą' ch'ihłak chan $50 denarius.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Nihłaa ts'ą' laraa gii'įį kwaa geh'an khyų' giineegookwat, ąįįts'ą' ąįį laraa gooveedaantł'oo shineegohkwat gwat'oohchy'aa kwaa goovahnyąą. Juu shrit ch'andaa ąįį dinjii laraa gooveedaantł'oo eet'igehęęnghyaa li'?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Akhai' Simon t'inyąą, “Duulee ąįį juu ch'andaa gwats'ą' gaandaii reh.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Ąįįtł'ęę ąįį tr'injaa ts'ą' neediil'ee ts'ą' Simon t'ahnyąą. “Jii tr'injaa nah'in? Nizheh nihdeiinzhii dąį' shakwai' eenjit chųų shintł'eiinkaii kwaa gaa jii tr'injaa ąįį ditree chų' haa shakwai' k'eech'ąhtryaa ts'ą' dikiighai' haa yach'ąhjik.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Łyaa ch'eeshroonchy'aa haa nihdeeshąąhchįį kwaa gaa jii tr'injaa ąįį nihdeiinzhii dąį' gwats'an shakwai' naats'ų'.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Shiki' eenjit olive ghwai' shintł'in'ąįį kwaa gaa jii tr'injaa ąįį gwanzhįh chų' gwinzii vagwaatsan shakwai' kat t'inlik.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Naagwahaaldak, vatr'agwaanduu oo'an gweheedaa, ąįį geh'an łyaa gwantł'oo sheet'iindhan. Juu vatr'agwaanduu gwanlii veenjit oo'an gwirihilii dąį' gwandaa ch'eet'igwiniindhan di'įį.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ąįįtł'ęę Jesus tr'injaa t'ahnyąą, “Natr'agwaanduu neenjit oo'an gahoilii.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Ąįį juu dinjii zhat ch'a'aa nąįį adats'ą' niinjich'agadhat, “Dinjii atr'agwaanduu gaa oo'an gwihilii! Jii juu dinjii t'inchy'aa?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Gaa Jesus ąįį tr'injaa t'ahnyąą, “Nigwik'iinjigwiighit eh'an neehįįnzhii, tsinehdan naa oolį'.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.