Lucas 20

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ch'ihłok drin Jesus Kharigidiinjii Zhee Gwachoo gwizhit dinjii nąįį ts'ą' Gwandak Nizįį eegoovaahtan, gwiizhit giinkhih k'įh dilk'ii nąįį, Law eech'ǫąąhtan nąįį chan ts'ą' Israel k'įh dilk'ii nąįį haa giits'ą' haajil ts'ą'
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 jyaa giiyahnyąą, “Jidii t'aih ni'įį t'ini'in? Juu jyaa deeni'in nahnyąą, diinaa gwandak lee?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 — ausente —
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 — ausente —
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Izhit geenjit nihłitee ts'ą' nihzheedagąąn'ee ts'ą' jyaa ginyąą, “Deegweheenjyaa? Vit'eegwijyąhchy'aa vats'an gwinyąą ji', jyaa diinahąąnjyaa, jaghaii John vik'injuhkhit kwaa gǫ'?
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 ‘Dinjii ts'an’ gwinyąą ji' chan dzaa juu dilk'ii nąįį datthak kii haa diiheeghaa. John Vit'eegwijyąhchy'aa Eenjit Ginkhii nilii ąįį łyaa gaagiindaii geh'an.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ąįįts'ą' jyaa giiyahnyąą, “Dee', łyaa nijuk gwats'an t'ii'in vaagwiindaii kwaa.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ąįįts'ą' Jesus jyaa goovahnyąą, “Jidii t'aih haa t'ishi'in izhit duuyeh geenakhwaagwaldak t'oonchy'aa.” none|src="hk00112b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 20.8"
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Ąįįtł'ęę Jesus dinjii nąįį gwandak eegoovaagwaandak, “Dinjii danan kat jak choh hiiłshii gaa ch'adanh nahkat gwats'ą' hoihshi' yiindhan, ch'ihłee, ‘Sheenjit vak'ǫǫhtii,’ gwanzhįh k'ąąhtii nąįį ahnyąą, ‘Ąįįtł'ęę valat nakhwats'an hałtsyaa,’ goovahnyąą. Niighyuk hiljii ts'ą',
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Nijin jak choh gahąąhtsyaa nigwiindhat dąį', ąįį dinjii ditsyaa ch'ihłak oo'an gwanzhįh k'ąąhtii nąįį ts'ą' yihił'e' ts'ą' jyaa diinyąą yahnyąą, ‘Ąįį jak choh valak hoihdal eenjit t'ishi'in.’ Gaa ąįį gwanzhįh k'ąąhtii nąįį giiyąąhkhwąį' ts'ą' giiyintł'eech'ahtsit kwaa ts'ą' oo'an neegiihił'e'.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Ts'ą' chan hee ditsyaa ch'izhii chan oo'an neehił'e', gaa ąįį gwanzhįh k'ąąhtii nąįį tr'ookit dinjii oo'ee noozhii, ąįį k'it giiyąąhkhwąį'. Giiyeedlaa ts'ą' chan giiyintł'ineech'ahtsit kwaa ts'ą' chan oo'ee neegiihił'e'.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Ąįįtł'ęę chan hee ditsyaa ch'ihłak oo'an neehił'e', gaa gwanzhįh k'ąąhtii nąįį giiyiinjik, ąįį juu k'iidąą hił'e' nąįį andaa ts'ą' gwanzhįh deek'it gihłeet'ee giihiłnaii.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Ąįįtł'ęę ąįį dinjii gwanzhįh ts'ą' k'eegwaadhat adats'ą' niinjich'adhat, ‘Deeshi'yaa? Shidinji' gęhdaa kwaa veet'iihthan, ąįį oo'an nahał'aa. Giiyeenjit hił'e' ji', łyaa gweheezyaa.’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 “Nijin gwanzhįh k'ąąhtii nąįį giiyąąh'ya' dąį', t'iginyąą. ‘Jii dinjii t'ee jii nan ts'ą' k'eegwaadhat vidinji' t'inchy'aa. Tr'ookhwaa. Ąįįtł'ęę jii gwanzhįh dehk'it diits'an gweheelyaa!’”
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Ts'ą' t'ee gwanzhįh dehk'it gihłeegiihaaluu. Ąįįtł'ęę giiyiiłkhwąįį. Ąįįts'ą' Jesus dinjii nąįį t'ahnyąą. “Jii dinjii gwanzhįh ts'ą' k'eegwaadhat deehee'yaa li'?
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Goots'ą' heekhaa ts'ą' goovęhdaa tr'igwihee'aa, tł'ęę ch'izhii nąįį intł'eegwehee'aa.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Jesus goovąąh'in ts'ą' gavoahkat, “Akwaa ji', jii Dęhtły'aa Choh zhit deegwinyąą t'igwinyąą shrǫǫ yuuhthan,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Ąįį juu ąįį kii kat nat'aanąįį t'ee yakat khadigweheent'ii. Ąįįts'ą' kii vakat naanaii ji', chan łųh nahaadhal.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Izhit zhat Law eech'ǫąąhtan nąįį, chan ts'ą' giinkhih kįh dilk'ii nąįį haa zhazhat Jesus tr'oonjii giindhan, geedan gwandak zhit gooveeginkhii t'inyąą ts'ą' gaagiindaii, gaa zhat juu dilk'ii nąįį agąąnjat geh'an.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Goodhaii nihdeegiihaathal eenjit nagogwal'in. Dinjii agogookwat ts'ą' dinjii nizįį łi'didlii adagaa'įį ts'ą' Jesus goohaahkat ts'ą' goodhaiinideegiihaahtthal eenjit giits'ą' hił'e', ąįį ji' t'ee Roman nahkat gwats'ą' k'eegwaadhat intł'eegiihahchyaa eenjit.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Jii juu giits'ą' hił'e' nąįį Jesus jyaa agahnyąą, “Geech'ǫąąhtan, jidii gǫąąhtan chan ts'ą' deiinyąą datthak łi'didlii haa t'iinyąą naagwiindaii. Dinjii chan nihteetr'ananzhik kwaa ts'ą' łi'didlii haa Vit'eegwijyąhchy'aa vagwandak eech'ǫąąhtan naagwiindaii.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Zhit Caesar, Rome nahkat gwats'ą' k'eegwaadhat laraa vintł'ineeraazhik ąįį jyaa deegwehee'yaa goo'aii lee t'igwii'in? Akwat jyaa deegwehee'yaa kwaa goo'aii? Jidii shrit? Ąįį diinaa gwandak.”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Gaa Jesus ąįį goodhaii nideegiihaahkhii t'iginyąą goovaandaii,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Laraa ghoo tsal nooł'ya'. Juu vinin chan ts'ą' voozhri' haa vakat dha'aii?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Jesus t'agoovahnyąą, “Akwaa ji', Caesar, ąįį jidii vats'an heelyaa goo'aii ąįį eenjit vagohkwat ts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa jidii haa vagoohohkwat goo'aii gaakhwandaii ąįį haa vagohkwat.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Dinjii nąįį andah, khyų' goodhaii nideegiiyaahkhii ts'ą' zhyaa deegiheenjyaa gaa gaagiindaii kwaa, ts'ą' gahahchįį kwaa.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Sadducee gwiginkhii nąįį, ąįį dinjii nadhak ąįįtł'ęę neegwiindaii gwinyąą gwik'iinjigiighit kwaa. Ąįį nąįį Jesus ts'ą' gahaajil ts'ą' giiyųąhkat.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Geech'ǫąąhtan, jii Law t'ee Moses diineenjit diiyaantł'oo, ‘Dinjii niindhat gwiizhit va'at gwanlii gaa vigii kwaa ji', ąįį dinjii niindhat, ąįį vachaa ya'at nooheendal goo'aii, tr'iinin gihee'yaa eenjit, gaa ąįį dinjii niindhat ąįį vigii k'it goorooheendal eenjit.’
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Ch'ihłan dinjii 7 nąįį nihchaa giilįį. Ch'oondee ąįį goonjik ts'ą' tth'aii vigii kwaa gwiizhit niindhat.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Vats'ąįį vachaa yiinlii ąįį tr'injaa noonjik.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Ąįįtł'ęę gwats'ąįį vachaa chan neeyuunjik. Gooteegwagwaanchy'aa ts'ą' datthak ąįį tr'injaa eegaak'į', datthak ts'ą' googii kwaa ts'ą' nigiinjik.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Ąįįtł'ęę ndaagwąą'ąį' dąį', ąįį tr'injaa chan niindhat.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Nihchaa 7 nąįį datthak neegiiyuunjik ts'ą' nijin drin zhit niindhat nąįį neegogwandaii neegahoodlit ji', juu va'at heelyaa t'inchy'aa?” giiyahnyąą.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Jesus jyaa goovahnyąą, “Juk gweendaa dinjii akwat tr'injaa haa nihteegogwaanjii.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Izhit zhat ji' ąįį juu Vit'eegwijyąhchy'aa gwinzii yąąh'in nąįį zhrįh neegweheendaii gaayiihahtsyaa ts'ą' duuyeh dinjii tr'injaa nąįį haa neegogoonjii.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Zheekat gwich'in k'it t'igiheechy'aa ts'ą' duuyeh nigiighit. Vit'eegwijyąhchy'aa vidinji' giheelyaa, nigiindhat ąįįtł'ęę neegwigwiindaii geh'an.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Moses chan dinjii nadhak tł'ęę neegwiindaii łyaa t'igwinyąą ts'ą' geenjit gwadąąntł'oo, ąįį nijin tr'ał kǫ' yąhtsit gaa dhik'in kwaa gwinyąą dąį', zhat dąį' t'ee Vit'eegwijyąhchy'aa ąįįt'ee Abraham, Isaac, Jacob nąįį haa Goovit'eegwijyąhchy'aa nilii nyąą.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Gwandaii nąįį tthak eenjit Vit'eegwijyąhchy'aa nilii, gaa niindhat nąįį nakwaa, niindhat akwat gwandaii nąįį haa tthak gwandaii oonyąą.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Law eech'ǫąąhtan lat nąįį khagiginkhee “Geech'ǫąąhtan, łyaa gwinzii goodii ginkhe'!”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Ąįįtł'ęę t'ee ch'ihłak gaa Jesus noohaahkat gatr'agwaanyąą.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Jesus jyaa goovahnyąą, “Nats'ąą Christ ąįį yeenii David ts'an deedhaa ginyąą t'iginyąą?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 — ausente —
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 — ausente —
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 David ąįį ‘Shik'eegwaadhat.’ yahnyąą gwiizhit nats'ąą Christ ąįį yeenii David ts'an diheedhaa?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Dinjii nąįį datthak giiyuułk'įį gwiizhit Jesus ąįį ditsyaa nąįį jyaa ahnyąą,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Law eech'ǫąąhtan nąįį ts'į' adak'ǫǫntii, digi'ik zų' haa zhit gwa'an ch'eet'igwiniindhan haa sharahoh'e' zhrįh giindhan. Israel nąįį tr'igiinkhii zheh gwizhit gwinzii gwizhrįh tr'oodi' giindhan ts'ą' chan ch'ara'aa dąį' chan gwinzii gwizhrįh tr'oodi' giindhan.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Tr'injaa vakai' niindhat nąįį goozheh goots'į' gohdak ts'ą' shroondaii chan niighyuk khadigigiinjii. Łyaa gwandaa gwiizųų googwarahaahshii gooveenjit goo'aii!”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.