Lucas 19

Vit'eegwijyąhchy'aa Vagwandak Nizįį (GWINT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jesus, Jericho kwaiik'it hee k'idik ts'ą' gehgoo hahaii.
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 Izhit hee Zacchaeus ndak khii tax eenjit laraa oonjii nilii dhidii, łyaa valaraa gwanlii.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 Jesus hąąh'yaa gwik'eegwandaii gaa dinjii natsal nilii ts'ą' khyų' dinjii tee yąąh'in.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 Nijuk Jesus ahaa izhit gwits'ii hee aagal ts'ą' yahąąh'yaa eenjit ts'iivii Sycamore kat deedhizhii. Zacchaeus|src="cn01776b.tif" size="span" copy="©1978 David C. Cook Publishing Company" ref="St. Luke 19.4"
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Nijin Jesus ts'iivii ehzhee niinzhii dąį' k'iidak Zacchaeus nah'in ts'ą' jyaa yahnyąą, “Zacchaeus, juk zhat neenindii, juk drin nizheh hihdyaa goo'aii.”
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 Zacchaeus khan neeneezhii ts'ą' shoh haa dizheh gwits'eeyihiłchįį.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Juu nąįį datthak Jesus yizheh nihdąhkhaii yąąh'in dąį' datthak giiyeeginkhii ts'ą' jyaa ginyąą, “Jii dinjii vatr'agwaanduu gwanlii vizheh heedyaa eenjit nihdeiinzhii!”
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 Zacchaeus ndak niinzhii ts'ą' Diik'eegwaadhat jyaa ahnyąą, “Juk zhat, shik'eiich'ii teetł'an kwaii neeshraahchy'aa nąįį intł'eehihłyaa. Ąįįts'ą' juu vininjigoolzhii nąįį chan dǫǫ gwiteegogwąąnchy'aa gooneegoohihkwat.”
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 Jesus t'iiyahnyąą, “Juk drin jii zhehk'aa gwizhit gwich'įį nąįį neeheezhii. Yeenii diilak Abraham vats'an inkhaa geh'an.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 Gwidinji' ihłii ts'ą' ąįį dinjii teehaajil nąįį neehałshii eenjit keegwaał'in, jyąhts'ą' khit geegoo'aii.”
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Dinjii nąįį ch'agoołk'įį gwiizhit Jesus nihk'it gwaandak ts'ą' gwandak zhit geegoovąąhtan. It'ee khaiinjii Jerusalem k'idik, ąįįts'ą' K'eegwaadhat Veegwinii'ee vineegwahaakyaa goo'aii gwich'in giindhan.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ąįįts'ą' jyaa nyąą, “Ch'ihłan dinjii King nilii nąįį ts'an deedhaa nahkat niighit gwa'an King heelyaa eenjit gwats'ą' heekhaa ąįįtł'ęę k'ineeheedik.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 Heekhaa gwehkįį, ditsyaa ch'ihłoaatin nąįį teegogwaanchy'aa gold laraa ch'ihłak gooteedhidlii ts'ą' jyaa goovahnyąą, ‘Hadhaljii gwiizhit jii haa laraa dootsii.’
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 “Gaa vanahkat gwich'in nąįį yitr'ii'ee ts'ą' jyaa giihaanjyaa eenjit giitąįį dinjii nąįį hił'e', ‘Jii dinjii dii-King nilii gitr'igwii'ee.’
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 “Nijin ąįį dinjii gwintsii veegoo'aii King dhidlit ąįįtł'ęę k'inidik googwahkhan ditsyaa juu laraa intł'inlii nąįį aanaii ahnyąą, Laraa dahtsii giłtsąįį gaashoondaii niindhan eenjit.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 “Zhit tr'ookit ahaa ąįį jyaa yahnyąą, ‘Shik'eegwaadhat, ąįį gold laraa ch'ihłak shintł'in'ąįį haa ch'ihłoaatin gaayiidoołtsąįį.’
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 “‘Ąįįt'ee łyaa gwinzii',’ yahnyąą, ‘łyaa shitsyaa nizįį inlii! Juk it'ee łyaa gwitr'it gwatsal eenjit inzii łee niky'aaljik. Kwaiik'it gwachoo ch'ihłoaatin gwats'ą' k'eegwahandhat nahałtsyaa.’
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 “Zhit gwats'ąįį ahaa chan jyaa yahnyąą ‘Shik'eegwaadhat, ąįį gold laraa ch'ihłak shintł'in'ąįį haa ch'ihłoanli' gaayiidoołtsąįį.’
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 “Jii ąįį jyaa dahnyąą, ‘Nan ąįį kwaii k'it gwachoo ch'ihłoanli' gwats'ą' k'eegwahandhat.’
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 “Ch'izhii vitsyaa chan oo'ee haazhii ts'ą' jyaa nyąą, ‘Shik'eegwaadhat, dzaa nalaraa, k'ǫǫneent'ąįį zhit gwit'ii'ał'ai',
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 dinjii neeshraahchy'aa oiinyąą kwaa ts'ą' naaljat. Nats'an t'inchy'aa kwaa chan oihdak ts'ą' nagwanzhih t'inchy'aa kwaa chan zhyaa oihdak.’
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 Akhai' jyaa diyahnyąą, ‘Shitsyaa iizųų inlii! Deeshaiinyą' gwik'it eenjit nagwahaałshii! Dinjii neeshraahchy'aa oihnyąą kwaa ts'ą' shaanandaii shats'an t'inchy'aa kwaa chan oihdak ts'ą' shagwanzhįh t'inchy'aa kwaa chan oihdak gaanandaii ji'.
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 Jaghaii shalaraa nitsii dhąhtsąįį kwaa gǫ'? Nijin k'inidik ji' nitsii dhidlit ji' noohihdal reh.’
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 “Ąįįtł'ęę t'ee zhat niilzhii nąįį jyaa ahnyąą, ‘Zhit laraa vits'į' nǫhjii ts'ą' zhit juu laraa ch'ihłoaatin gaayiidiltsąįį ąįį vintł'eeyuhłii.’
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Jyaa giiyahnyąą, ‘K'eegwaadhat, ch'adąį' hee gold laraa ch'ihłoaatin di'įį t'inchy'aa!’
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 “Naagwaldak, nyąą, ‘Juu laraa di'įį ts'an gwintsii gwiłtsąįį ąįįt'ee gwandaa laraa neehoondal gaa juu gwintsii gwiłtsąįį kwaa gaa ąįį laraa tth'aii zhat dha'aii ji' vits'į' neerooheendal.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 Ąįį juu shitr'ii'ee nąįį goo-King ihłii gitr'ii'ee nąįį, dzaa gwats'ą' goovahohłii ts'ą' shandah goovohkhan.’”
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Jesus jyaa diinyą', ąįįtł'ęę oodak Jerusalem gwats'ą' goots'iin haazhii.
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 Bethphage, Bethany kwaiik'it haa gwats'ą' niighit kwaa nijin Taih Vakat Olives Nahshii goo'aii gwats'ą' niighit kwaa ahaa, ditsyaa neekwaii nąįį jyaa ahnyąą,
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 “Zhit nakhwats'įį kwaiik'it goo'aii gwats'ą' hoh'oo. Izhit nihdǫh'oo gwiizhit donkey tsal zhat dakhwachaa hǫǫh'yaa, ąįįt'ee gwehkįį neegiihahchik kwaa. Gwats'an tr'oohchįį ts'ą' dzaa gwats'ą' hohchįį.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 ‘Jaghaii gwats'an tr'oohchįį t'oh'in?’ nakhwarahnyąą ji', jyaa vohnyąą, ‘K'eegwaadhat yat'ąąhchy'aa.’”
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Izhit gwats'ą' gahaajil ts'ą' Jesus jidii agahoh'aa goovahnyąą chy'aa agogwąh'ąįį.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 Donkey tsal gwats'an tr'agąąhchįį gwiizhit ąįį vats'an yinlii t'agoovahnyąą, “Jaghaii gwats'an tr'ohchįį t'oh'in?”
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 “K'eegwaadhat yat'ąąhchy'aa,” ginyąą.
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 Ąįįtł'ęę ąįį donkey tsal Jesus ts'ą' gihiłchįį. Ąįįtł'ęę ik giikat diłtsuu tł'ęę Jesus giikat diłchįį.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 Donkey tsal yahchyaa gwiizhit dinjii nąįį giideekwaii digi'ik nigilii.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 Jerusalem gwats'ą' niighit kwaa ahaa izhit gwats'an t'ee k'iizhak tąįį goo'aii, Taih Vakat Olives Nahshii gwats'an. Vitsyaa lęįį nąįį gwint'aii giginkhii ts'ą' gwintsii t'ee'ya' giiyąąh'ya' eenjit Vit'eegwijyąhchy'aa, “Mahsį',” agahnyąą ts'ą' deegiiyihiił'e'.
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 “Ąįį King k'ii'ee K'eegwaadhat voozhri' zhit ahaa Vit'eegwijyąhchy'aa yaa nilii! Zheekat gwizhit tsinehdan goo'aii. Ąįįts'ą' Vit'eegwijyąhchy'aa deerihiił'e'!”
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do ­Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Akhai' dinjii tee gwats'an Pharisee nąįį Jesus jyaa dagahnyąą. “Geech'ǫąąhtan, nitsyaa nąįį dadhohnyąą,” goovaiinyąą.
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 “Gahaahchįį kwaa ji', nakhwaagwahaldak zhit gwa'an kii nąįį gaa giheezhral,” Jesus goovahnyąą.
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 Jerusalem gwats'ą' niighit kwaa niinzhii ts'ą' nigwiił'in dąį' jyaa nyąą ts'ą' gwak'aa itree.
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 “Nats'ąą tsinehdan gwini'yaa ąįį geenjit juk drin gaanandaii ji' noihnyąą! Gaa juk neenjit gwigweech'in kwaa.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 Yeendaa ji' zhit juu nats'ą' nich'itsahthat nąįį neelin nigiheedaa, duuyeh chan dinjii chyahahkhaii, duuyeh chan dinjii nihdąhkhaii, nihts'ahts'ą' datthak nak'aa giheedaa.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 An nagahahtsyaa ts'ą' dinjii datthak chan giheeghaa. Kii tsal ch'ihłak gaa nihdak hee'aa kwaa nagahahtsyaa, ąįįt'ee Vit'eegwijyąhchy'aa neenahahshii eenjit neenoozhii gaa gwiky'aanjik kwaa geh'an.”
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 Jesus Kharigidiinjii Zhee Gwachoo nihdeiinzhii ts'ą' zhit juu laraa t'įį gwihilii nąįį datthak cheehaanzhit,
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 jyaa goovahnyąą, “Dęhtły'aa Choh zhit Vit'eegwijyąhchy'aa jyaa nyąą, ‘Shizheh t'ee Kharigidiinjii Zhee Gwachoo t'inchy'aa!’ Gaa nakhwan ąįį ch'an'įį nąįį gwizhit geegoh'it dhohdlii.”
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Drin gwiteegwaanchy'aa Kharigidiinjii Zhee Gwachoo gwizhit Jesus geech'ǫąąhtan. Zhit giinkhih k'įh dilk'ii nąįį, Law eech'ǫąąhtan nąįį chan ts'ą' Israel kįh dilk'ii nąįį haa datthak giihaahkhwaa gwik'eegogwandaii.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 Zhat khit dinjii nąįį gwanlii ts'ą' deenyąą datthak giiyuułk'įį ts'ą' khyų' giihaahkhwaa giiyeenjit gogwah'ąįį.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.