Gênesis 37

Buki Kimaasabaina (GVS) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 E Yakobo ikaaiyaka asayana goi boi tamana ituliye, moe asayana Kenani.
1 Jacó passou a morar na terra de Canaã, onde seu pai tinha vivido como estrangeiro.
2 E ame Yakobo ina bodao tetelidi. Tetelinayana ame nakae:
2 Este é o relato de Jacó e sua família. Quando José tinha 17 anos, cuidava dos rebanhos de seu pai. Trabalhava com seus meios-irmãos, os filhos de Bila e Zilpa, mulheres de seu pai, e contava para seu pai algumas das coisas erradas que seus irmãos faziam.
3 E kina go Isileli ina kakaya moe natuna Iyosepa unana Isileli bogina ikaitomoya tutayana Iyosepayana ibíbina. Tauna imatakoiye gagaina namliyeta natunao madabokidi. Tuwo kwama tayamo igilumi. Kwamayana kaulomoloomonina go, maanawena nakae isou ina aekituna be nakae isou ina nimana. Igilumi ikavava, e natuna Iyosepa ivini, ilosi.
3 Jacó amava José mais que a qualquer outro de seus filhos, pois José havia nascido quando Jacó era idoso. Por isso, certo dia Jacó encomendou um presente especial para José: uma linda túnica.
4 E tuwowonao siyagoi tamadi ana kakaya moe Iyosepa. E tauna gamodi igoyo, e Iyosepayana sikaoolilive, nakae sikaaoseve. Iyosepa tamana kwama dedevina ivini go, senao gamodi igoyo|src="co00702b.tif" size="col" ref="37:3-4"
4 Os irmãos de José, por sua vez, o odiavam, pois o pai deles o amava mais que a todos os outros filhos. Não eram capazes de lhe dizer uma única palavra amigável.
5 — ausente —
5 Certa noite, José teve um sonho e, quando o contou a seus irmãos, eles o odiaram ainda mais.
6 — ausente —
6 “Ouçam este sonho que tive”, disse ele.
7 — ausente —
7 “Estávamos no campo, amarrando feixes de trigo. De repente, meu feixe se levantou e ficou em pé, e seus feixes se juntaram ao redor do meu e se curvaram diante dele!”
8 E tuwo sibolagu, sidigo kadi,
8 Seus irmãos responderam: “Você imagina que será nosso rei? Pensa mesmo que nos governará?”. E o odiaram ainda mais por causa de seus sonhos e da maneira como os contava.
9 E niga Iyosepayana imasisi, aiyuwoina ikanamimimna. Tuwo tuwowonao ilatuwokoidi, idigo kana,
9 Pouco tempo depois, José teve outro sonho e, mais uma vez, contou-o a seus irmãos. “Ouçam, tive outro sonho”, disse ele. “O sol, a lua e onze estrelas se curvavam diante de mim!”
10 E nakae ina kanamimiyana tamana ilatuwoko go, tamanayana ibolagu kana,
10 Dessa vez, contou o sonho não apenas aos irmãos, mas também ao pai, que o repreendeu, dizendo: “Que sonho é esse? Por acaso eu, sua mãe e seus irmãos viremos e nos curvaremos até o chão diante de você?”.
11 E tuwo tuwowonao bogina sivakipikipiye go, kina tamadi anamimiyana inuwokavate, e manuna inuwonúwana.
11 Os irmãos de José ficaram com inveja dele, mas seu pai se perguntou qual seria o significado dos sonhos.
12 E tuwo tuta tayamo Iyosepa tuwowonao sina asa Sekem goi tamadi ina sipiyao simatakavatedi.
12 Pouco depois, os irmãos de José levaram os rebanhos de seu pai para pastar junto de Siquém.
13 Sikaaiyaka tuta maanawena, tuwo Isileli Iyosepa ilatuwoko idigo kana,
13 Então Jacó disse a José: “Seus irmãos estão cuidando das ovelhas em Siquém. Apronte-se, e eu o enviarei até eles”. “Estou pronto para ir”, respondeu José.
14 E Yakobo idigo kana,
14 “Vá ver como estão seus irmãos e os rebanhos”, disse Jacó. “E traga-me notícias deles.” Jacó o enviou, e José viajou de sua casa no vale de Hebrom até Siquém.
15 Tutayana ina Sekem goi, tuwowonao ilusaledi go, geya ibabanedita. Tuwo náuna moteoina goi iketoiya beso iluusaledi. Ina lusalayana goi koroto tayamo ivalobode. E korotoyana ilumadádana, idigo kana,
15 Quando José chegou a Siquém, um homem da região notou que ele andava perdido pelos campos. “O que você está procurando?”, perguntou o homem.
16 ‘Tuwowogowo aluusaledi. Neta kuyagoidi nako dadavina sina sipi simatakaavatedi, e kulatuwokoigu ana agitedi’, Iyosepa kaena.
16 “Estou procurando meus irmãos”, respondeu José. “O senhor sabe onde eles estão cuidando dos rebanhos?”
17 E korotoyana idigo kana,
17 O homem lhe disse: “Sim, eles foram embora daqui, mas eu os ouvi dizer: ‘Vamos a Dotã’”. Então José foi atrás de seus irmãos e os encontrou em Dotã.
18 E nava aduwanau goi iiketoiya go, kidi tuwowonao sikandobala tauyana sigite imamaima. Tuwo nuwonúwana situlu manakaedi bego tauyana sikaumate.
18 Quando os irmãos de José o viram, o reconheceram de longe. Antes que ele se aproximasse, planejaram uma forma de matá-lo.
19 E sidigo kadi,
19 “Lá vem o sonhador!”, disseram uns aos outros.
20 Tawou, tauyana takaumāte go, wowona talāve isou doelu daakakaina goi, e bei tagite neta ina kanamimi moitamo sisowóduwo gea geya. Ago tapōla kada,
20 “Vamos matá-lo e jogá-lo numa dessas cisternas. Diremos a nosso pai: ‘Um animal selvagem o devorou’. Então veremos o que será dos seus sonhos!”
21 E Rubeni idi livala inove, tauna latuwona bego ana gómana iyave. Tuwo idigo kana,
21 Mas, quando Rúben ouviu o plano, tratou de livrar José. “Não o matemos”, disse ele.
22 Taabu takaaumāte, go sem talaveyāmo isou ame doeluyana goi. Go taabu yawoina tabiisikōne.’
22 “Por que derramar sangue? Joguem-no nesta cisterna vazia aqui no deserto e não toquemos nele.” Rúben planejava resgatar José e levá-lo de volta ao pai.
23 E tuwo moitamo Rubeni sopana sikabikaone, tauna tutayana Iyosepa isowóduwo, siyoisi. Siyoisi go, ana kwamayana dedevina tamana ivinivini sikayaise sikabi.
23 Assim, quando José chegou, os irmãos lhe arrancaram a linda túnica que ele estava usando,
24 Ago tauyana silave isou doeluyana goi. Doeluyana daakakaina unana bwae geya. Iyosepa senao siyoisi silave isou doelu goi|src="CO00705B.TIF" size="col" ref="37:24"
24 o agarraram e o jogaram na cisterna vazia, ou seja, sem água.
25 Silave ikavava, ivatabaledi sina tupwana aduwanau goi situsobu bego sikáika go, sikandobala Isimaeli tubunao sigitedi Giliyadi dadavina goi simamaima. Ego tauyadi idi kameri pútuma be alovamamaina sisina dedevidi sivakavaledi; latuwodi sina Itipita goi idi putumayadi sikaigimonedi.
25 Mais tarde, quando se sentaram para comer, viram ao longe uma caravana de camelos vindo em sua direção. Era um grupo de negociantes ismaelitas, que transportavam especiarias, bálsamo e mirra de Gileade para o Egito.
26 E tuwo Yuda idigo kana,
26 Judá disse a seus irmãos: “O que ganharemos se matarmos nosso irmão e encobrirmos o crime?
27 Tauyana ada gómana, ikaikaida tayamo, tauna taabu takaaumāte. Go sem takaigimōne Isimaeli tubunao yaidi.’
27 Em vez de matá-lo, vamos vendê-lo aos negociantes ismaelitas. Afinal, ele é nosso irmão, sangue do nosso sangue!”. Seus irmãos concordaram.
28 Tutayana Midiyani tubunao togimona sima doeluyana goi, Iyosepayana tuwowonao sina Iyosepayana sibulagasi. Sibulagasi ikavava, siriba 20 goi sikaigimone togimonayadi yaidi. Tuwo tauyana sikabi sinave Itipita goi.
28 Então, quando os ismaelitas, que eram negociantes midianitas, se aproximaram, os irmãos de José o tiraram da cisterna e o venderam para eles por vinte peças de prata. E os negociantes o levaram para o Egito.
29 E niga go Rubeni ikaluvila ina doeluyana goi bego Iyosepa ikailagasi go, doeluyana goi ikandosobu, tauyana geya maisinamo, idigo kana,
29 Algum tempo depois, Rúben voltou para tirar José da cisterna. Quando descobriu que seu irmão não estava lá, rasgou as roupas.
30 Ago ikaluvila ina ana gomanao yaidi goi idigo kana,
30 Voltou a seus irmãos e lamentou-se: “O menino sumiu! E agora, o que farei?”.
31 E tuwo tauyadi goti tayamo siyoisi sikaumate. Sikaumate ikavava, ikaikaina sikabi, Iyosepayana ana kwama simigi.
31 Então os irmãos mataram um bode e mergulharam a túnica de José no sangue do animal.
32 Simigi ikavava, kwamayana sikabi, sinave tamadi sivatuluko. Sidigo kadi,
32 Enviaram a linda túnica para o pai, com a seguinte mensagem: “Veja o que encontramos. Não é a túnica de seu filho?”.
33 Tuwo Yakoboyana igitegite, e ikinane idigo kana,
33 O pai a reconheceu de imediato e disse: “Sim, é a túnica de meu filho. Um animal selvagem o deve ter devorado. Com certeza José morreu despedaçado!”.
34 E tuwo Yakoboyana ana kwama ikiise ikalave go, ana kwama salisalina ilosi. Atena igeda natuna pasina. E tuta maanawena goi inuwomou natuna ina kámasa manuna.
34 Jacó rasgou suas roupas e vestiu-se de pano de saco. Por longo tempo, lamentou profundamente a morte do filho.
35 E natunao liliudi sima bego tamadi sikipaiwole go, idi kipaiwalayana ikatae, idigo kana,
35 A família toda tentou consolá-lo, mas ele se recusava. “Descerei à sepultura lamentando a morte de meu filho”, dizia, e continuou a lamentar-se.
36 E kidi go Midiyani tubunao bogina Itipita goi sisiu go, Iyosepayana sikaigimone Potipari yaina; tauyana Pero ina tovakumgo tayamo go, ina deri ana toyausayao adi tokalikumatana.
36 Enquanto isso, os negociantes midianitas chegaram ao Egito, onde venderam José a Potifar, oficial e capitão da guarda do faraó.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.