Lucas 24
Cohamacʉ Yare Yahari Tjuel (GVC) vs ARC
1 Domingo jichʉ bohrearopʉ tí numia ti me sitia ti cahnoyumarire Jesu masa copapʉ na wahcãmaha.
1 E, no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Tí copapʉ sʉa, tí copare bihari tãca pjõo ti duhu cũri tãcare ñʉha.
2 E acharam a pedra do sepulcro removida.
3 Ã ñʉa tina tí copapʉ sãa wahaha. Jesu pjacʉre bocaeraha tina.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 To pjacʉre bocaeraa, “¿Dohse wahapjʉ?” ni tʉhotuha tina. Ti ã ni tʉhotu durucu coãno watoi pʉaro mʉa si sitea suhti tiina tina cahai ducuha.
4 E aconteceu que, estando elas perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois varões com vestes resplandecentes.
5 Tói ti ducuchʉ ñʉ, numia cuia na tuhcua caha sʉha. Tuhsʉ, mʉa sehe tí numiare õ sehe ni yahuha:
5 E, estando elas muito atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhe disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 Tiro õre mariahna. Masa wijaa tuhsʉhre. ¿Sohõ jiri pjare Galileapʉ mʉsa mehne jiro mʉsare to niri cjirire wacũjari mʉsa?
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galileia,
7 “Yʉhʉre Cohamacʉ warocarirore pairo warohca ñainare. To ã wari baharo yʉhʉre crusapʉ cjã puha wajãahca tina. Ã jicʉ yʉ yariari baharo tia dacho wahaboroi masa wijaaihca yʉhʉ”, ¿mʉsare to nirire wacũjari mʉsa? —niha mʉa sehe.
7 dizendo: Convém que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e, ao terceiro dia, ressuscite.
8 Ti ã nichʉ tʉhoa, numia sehe Jesu to nirire wacũha.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 Ti ã niri baharo tina tjuaa waha, once buheinare paina cʉ̃hʉre tíre yahu pahñoha.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas essas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Tí numia sehe María Magdalena, Juana, María Santiago pocoro jiha. Tí numia mehne paye numia cʉ̃hʉ jiha Jesu buheinare yahua numia.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Ti ã ni yahupachʉta Jesu buheina sehe “Potocã nia nieraca. Mahñopea nica ahri numia”, ni tʉhotumaha. Ã jia tí numiare tʉho duaeraha.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Ti ã nichʉ tʉhoro, Pedro sehe masa copapʉ mʉroca wahcã, ñʉno wahaha. Tí copapʉ sʉ, tiro muhri caha, ñʉroca sõha. Jesure ti wahmari suhtiro dihtare ñʉha. “¿Dohse wahari na?” ni tʉhotu, tiro wʉhʉpʉ tjuaa wahaha.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lenços ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Tí dachoihta pʉaro Jesu buheina mehne macaina Emau wama tiri macapʉ wahaa niha. Jerusalẽ once kilómetro yoaro jira Emaupʉ sʉhto.
13 E eis que, no mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 Emaupʉ wahaa, jipihtia Jerusalẽi tí pjare to ã waharire Jesure ti ñano yoarire durucu wahcãa niha.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Ti ã ni durucuro watoi Jesu sehe ti cahapʉ sʉ, tina mehne wahaha.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Tirore ñʉpahta tina tirore “Jesu jira”, ni ñʉ masieraha.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 —¿Dohse ni cahya durucu wahcãna nijari mʉsa? —ni sinituha Jesu.
17 E ele lhes disse: Que palavras
18 To ã nichʉ tʉhoa tina cahyaro mehne sʉrʉca, Cleofa wama tiriro sehe Jesure õ sehe ni yʉhtiha:
18 E, respondendo um, cujo nome era Cleopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 —¿Dohse wahari Jerusalẽi? —niha Jesu.
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus, o Nazareno, que foi um profeta poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Mari sacerdotea pʉhtoa, paina pʉhtoa mehne tirore wajã dutia, painare wahre. Ti ã wachʉ paina sehe tirore crusapʉ cjã puha wajãhre.
20 e como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte e o crucificaram.
21 “Roma macainare cohãhtiro Israe masa pʉhtoro cjihto jira”, ni tʉhotumahi sã tirore. Micha mehne tia dacho wahara tiro to yariari baharo.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas, agora, com tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 — ausente —
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 — ausente —
23 e, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ti ã nichʉ paina sã mehne macaina tí copapʉ sʉ, numia ti niriro seheta ñʉyuhti. Tina cʉ̃hʉ Jesure ñʉerayuhti —niha tina Jesure.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro e acharam ser assim como as mulheres haviam dito, porém, não o viram.
25 Ti ã niri baharo Jesu õ sehe ni yahuha tinare:
25 E ele lhes disse: Ó néscios e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Cristore to pʉhtoro jihto pano mʉanopʉ to mʉjahto pano tirore ñano yʉhdʉro cahmare. ¿Tíre masierasinijari mʉsa? —niha Jesu tinare.
26 Porventura, não convinha que o Cristo padecesse essas
27 Ã nino Cohamacʉ Cristore to ni yahu ti joari cjirire Jesu yahu pahñonocaha tinare. Moise cjiro to joari cjirire Jesu yahu dʉcaha. Tuhsʉ, jipihtina Cohamacʉ yare yahu mʉhtaina cjiri Cristore ti joari cʉ̃hʉre yahu pahñonocaha tiro.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Tina ti wahari macapʉ ti sʉa cahachʉ, Jesu sehe tinare yʉhdʉ wahcãno sehe yoaro nimaha.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 To ã yoapachʉta tina tirore waha dutieraha:
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Wʉhʉpʉ sãa sʉ, tiro tina mehne ti chʉri mesapʉ nuju sʉ, pãore na, Cohamacʉre “Noana”, niha. Ã nino tí pãore nuha na, tinare waha.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o e lho deu.
31 To ã yoachʉ ñʉa tina Jesure ñʉ masiha. Ti ñʉ masi mʉari baharo tiro buti mʉa wahaha.
31 Abriram-se-lhes, então, os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 To ã buti mʉa wahachʉ ñʉa tina ti basi õ sehe ni durucuha:
32 E disseram um para o outro: Porventura, não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava e quando nos abria as Escrituras?
33 Ã ni tuhsʉ tina dóicãta Jerusalẽpʉ majare tjuaa wahaha tjoa. Tópʉ sʉa, once buheinare paina mehne cahmachuinare bocaha.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém e acharam congregados os onze e os que estavam com eles,
34 Ã ti sʉchʉ, once buheina õ sehe niha:
34 os quais diziam: Ressuscitou, verdadeiramente, o Senhor e já apareceu a Simão.
35 Ti ã nichʉ pʉaro Emau macaina mahai Jesure ti ñʉrire yahuha:
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles foi conhecido no partir do pão.
36 Ti ã ni yahuro watoi ti cahai ji tuhsʉha Jesu sehe.
36 E, falando ele dessas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles e disse-lhes: Paz
37 To ã nichʉ tʉhoa tina “Mari yariariro cjirore ñʉna nija”, ni tʉhotua, tuaro cuiha.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Ti ã cuichʉ ñʉno tiro tinare õ sehe ni yahuha:
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem
39 Yʉ wamomacarine, yʉ dahpori cʉ̃hʉre ñʉga. Mʉsa yʉhʉre ñʉna, ñʉ masinahca. Yʉhʉre ñaha ñʉga. Ñaha ñʉna, masinahca mʉsa. Yariariro cjiropʉ pjacʉ mariahna. Yʉhʉ sehe pjacʉ tija —niha Jesu.
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ã nino to wamomacari cʉ̃hʉre, to dahpori cʉ̃hʉre ñoha tinare.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 To ã ñopachʉta tina tuaro wahche, cʉaa waha, “Ahri potocã jieraca”, ni tʉhotusinimaha. Ti ã tʉhotuchʉ masino Jesu tinare sinitu ñʉha:
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 To ã nichʉ tʉhoa wahi doharirore mi cʉ̃hʉre waha tirore.
42 Então, eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado e um favo de mel,
43 Tíre na, ti ñʉrocaroi Jesu chʉha.
43 o que ele tomou e comeu diante deles.
44 Chʉ tuhsʉ, Jesu yahuha tinare:
44 E disse-lhes:
45 Ã ni tuhsʉ Cohamacʉ yare ti yahu joari cjirire to buheinare masichʉ yoaha Jesu:
45 Então, abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 —Cohamacʉ yare ti joari cjiri õ sehe niha: “Cristore ñano yʉhdʉro cahmana. Ã jiro tia dacho wahaboroi to yariari baharo tiro masa wijaarohca.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse e, ao terceiro dia, ressuscitasse dos mortos;
47 To masa wijaari baharo jipihtia yahparipʉ to yaina Cristo yare yahuahca. Masa ti ñaa yoarire ti cahyahti cjihtire, “Ñano yoaeraja” ni, ti tʉhotumarire ti cohtotahti cjihtire, Cohamacʉre ti cahmahti cjihtire, ti ñaa buhiri tiare to cohãhti cjihtire yahuahca to yaina. Ã yahua taa, Jerusalẽpʉ yahu dʉcaahca”, niha Cohamacʉ yare ti joari pũi —niha Jesu.
47 e, em seu nome, se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Ã ni tuhsʉ õ sehe ni yahu namoha:
48 E dessas sois vós testemunhas.
49 Cohamacʉ “Tirore mʉsare warocaihtja”, to nirirore yʉhʉ sehe mʉsare warocaihtja. Ã jina Jerusalẽpʉ ahri mʉano macaa tuaa mʉsare to wihihtore cohtaga mʉsa —niha Jesu to buheinare.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ã ni tuhsʉ Jesu tinare Jerusalẽi jiinare Betania cahapʉ naaha. Tópʉ sʉ, Jesu to wamomacari mehne ñui mʉo, “Noano jiga”, niha tinare.
50 E levou-os fora, até Betânia; e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Ã ni tuhsʉ, tinare cũ, mʉanopʉ mʉjaa wahaha.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 To mʉjari baharo tina tirore ño payo, Jerusalẽpʉ tuaro wahchea mehne tjuaa wahaha.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Tói jia, dachoripe tina Cohamacʉ wʉhʉi Cohamacʉ mehne durucu, “Noana”, ni ño payoha tina tirore.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.