Lucas 14
Cohamacʉ Yare Yahari Tjuel (GVC) vs NAA
1 Pa dacho Sabado dacho jichʉ fariseo curua macaina pʉhtoa mehne macariro ya wʉhʉpʉ Jesu chʉro wahaha. Tí wʉhʉi jiina tiro dihtare ñʉroca õha.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Ti ã ñʉroca õno watoi yachʉri wipiriro, ñʉchʉa wipiriro tiro cahapʉ sʉha.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Ã jiro Jesu judio masare buheinare, fariseo curua macaina cʉ̃hʉre õ sehe ni sinituha:
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 To ã ni sinitupachʉta tina yʉhtieraha. Ti yʉhtierachʉ ñʉno Jesu dohatirirore noariro wahachʉ yoa, “Wahaga”, niha tirore.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Ã yoa tuhsʉro, tinare õ sehe ni sinituha tjoa:
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 To ã nipachʉta tina to sinituare yʉhti masieraha tjoa.
6 A isto nada puderam responder.
7 Fariseo curua macariro ya wʉhʉi jiro tí wʉhʉ macariro to pjirocaina noaa dujiare ti besechʉ ñʉha Jesu. Ã ñʉ tuhsʉ õ sehe ni yahuha jipihtinare:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 —Wamomaca dʉhteri bose nʉmʉi mʉsare to pjirocachʉ, noaa dujiare bese dujiena tjiga. Mʉsa yʉhdoro cua pisainare pjirocaboca ahri wʉhʉ pʉro.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 To ã yoachʉ mʉsa noaa dujiai dujichʉ, “Ahrina cua pisainare mʉsa dujiare waga”, niboca wʉhʉ pʉro mʉsare. To ã nichʉ mʉsa sehe bʉo tina, ñaa dujiai dujiboca.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ã jina wʉhʉ pʉro mʉsare to pjirocachʉ, ñaa dujiai duji mʉhtaga. Mʉsa ã yoachʉ wʉhʉ pʉro mʉsare “Noaa dujia sehere dujina taga”, ninohca mʉsare tiro. Mʉsa ã wahachʉ paina to pjirocaina sehe mʉsare ño payoa mehne ñʉahca.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Cʉ̃iro to basi “Pʉhtoro tjija”, ni tʉhoturiro cahamacʉno jirohca. Pairo “Cahamacʉno jija”, ni tʉhoturiro painare yʉhdʉrʉca duaerariro tiro sehe pʉhtoro jirohca —niha Jesu tinare.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Ã ni tuhsʉ Jesu wʉhʉ pʉrore õ sehe ni yahuha:
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Mʉhʉ bose nʉmʉ dahrecʉ pjacʉoinare, tini masierainare, cʉ̃ bʉhʉsehe dahporo dojori tiinare, capari ñʉerainare pjirocaga.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Mʉ ã yoachʉ ñʉno Cohamacʉ mʉhʉre noano yoarohca. Tina sehe mʉhʉre ti wapamoare wapa masierara. Ã jiro noaina yariaina ti masa mʉjari pja jichʉ Cohamacʉ sehe noaare mʉ yoari wapa mʉhʉre noano yoarohca —niha Jesu wʉhʉ pʉrore.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 To ã nichʉ tʉhoro pairo chʉri mesa cahai dujiriro, Jesure õ sehe ni yahuha:
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 To ã nichʉ Jesu ahri quitire yahuha tirore:
16 Jesus, porém, respondeu:
17 To pjirocari baharo bose nʉmʉ dachoi to cahamacʉnore to pjirocainare yahu dutiro warocaha. “Ma, jipihtiare bose nʉmʉ macaa cjihtire cahno tuhsʉhre. Ã jiro mʉsare pjirocahre”, ni yahu dutiha to cahamacʉnore.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 To cahamacʉno to ã ni yahupachʉta, to pjirocaina sehe “Waha masieraja”, niha tina. To pjiroca mʉhtariro õ sehe ni yahuha to cahamacʉnore: “Michapucacã yahpare nuchʉhi. Ã jicʉ tí yahpare ñʉi wahai tai nija. Ã yoacʉ waha masieraja. Ño payo curea yʉhʉre. Yʉhʉre basioerahca”, niha to pjiroca mʉhtariro sehe to cahamacʉnore.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Pairo sehe õ sehe niha: “Wachʉare pʉa wamomaca pihtiinare michapucacãta nuchʉhi. Ã jicʉ wachʉare buhe cayo ñʉi wahai tai nija ti waja wahcãhtore. Ã yoai wahaeraja. Yʉhʉre basioerahca”, niha tiro cʉ̃hʉ.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Pairo sehe õ sehe niha: “Yʉhʉ michapucacã wamomaca dʉhtehi. Ã jicʉ bose nʉmʉpʉ waha masieraja”, niha tiro to cahamacʉnore.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 To ã nichʉ to cahamacʉno sehe tjua waha, to pʉhtoropʉre ti niri cjirire yahu pahñoha. To ã ni yahuchʉ to pʉhtoro tuaro susini, õ sehe niha to cahamacʉnore. “Macari macaa maharipʉ pjacʉoina ti ducua maharipʉ wahaga. Ã jicʉ pjacʉoinare, tini masierainare, capari ñʉerainare, cʉ̃ bʉhʉsehe dahporo dojori tiinare cjero na tahga tinare”, niha pʉhtoro.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Baharo curero to cahamacʉno yahuha to pʉhtorore: “Pʉhtoro, mʉ dutiriro seheta yoahi. Yʉ ã yoapachʉta paina cʉ̃hʉ mʉ sʉahca”, niha to cahamacʉno.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 To ã nichʉ pʉhtoro tirore õ sehe ni dutiha: “Campopʉ wahaga. Tói bʉjʉa maharipʉ jiinare, daa maharicãpʉ jiina cʉ̃hʉre masare yʉ wʉhʉpʉ ta dutiga, ya wʉhʉ to noano wahpahto cjihto sehe.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Potocã nii nija mʉhʉre. Ahrina yʉ pjiroca mʉhtarina yʉ chʉare ne mahanocã chʉsi”, niha pʉhtoro —ni yahuha Jesu.
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Tí pjare payʉ masa Jesu mehne wahaha. Ã jiro Jesu tinare majare ñʉ, õ sehe ni yahuha:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Cʉ̃iro yʉ buheriro ji duaro painare to cahĩriro yʉhdoro yʉhʉ sehere cahĩno cahmana. To pʉcʉrore, to pocorore, to namonore, to pohnare, to bahanare, to pjacʉ cʉ̃hʉre to cahĩriro yʉhdoro yʉhʉ sehere cahĩno cahmana. Ã yoaeraro yʉ buheriro ji masierara.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Cʉ̃iro yʉ buheriro ji duaro yʉ yare ã yoarucuriro jirohca. Ã yoa crusapʉ yʉ ñano yʉhdʉhtiro seheta yʉ yairo to jiri buhiri ñano yʉhdʉ duaeraro yʉ buheriro ji masierara.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Ahrire masiyuro cahmana mʉsare. Õ sehe jira tí: Wʉhʉ dahreriro to mʉari wʉhʉre yoahto pano wʉhʉ wapa tihtire quihõ cũ mʉhtana. Ã yoaro to wʉhʉre to pahñohtore masina tiro.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Wapa tihtire quihõeraro to wʉhʉre yoaro pahñoeraboa. Ã jia tirore ñʉina bʉjʉpeboa.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 “Ahriro to wʉhʉre yoaro bihoerare”, ni bʉjʉpeboa.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Pʉhtoro pairo pʉhtoro yaina mehne ti cahma wajãhto pano, to yaina surarare to cahma wajã dutihto pano, to surarare quihõnohca. “¿Yʉhʉ diez mil surara mehne pairo veinte mil surara cjʉariro mehne cahma wajãcʉ bihobocari yʉhʉ?” ni tʉhoturo quihõnohca tiro.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Ã quihõno, to bihoerahtore masinohca. Ã masino pairo pʉhtoro to surara mehne cahma wajãno tariro yoaropʉ to jichʉta, bihoerariro sehe “Cahma wajãena tjijihna”, ni dutiro warocaboa dahra cohtarirore.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ã jina yʉ buheina ji duana, mʉsa yoahtire mʉsare masino cahmana. Mʉsa yoa duari sehere cohã duaerana, yʉ buheina ji masierara —ni yahuha Jesu.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Ã ni tuhsʉ tinare õ sehe ni yahu namoha:
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Moa coaerachʉ tí moa ne noaerara. Tí moare dohseahto basioerara. Tí ã jichʉ tí moare cohãno cahmana. Ne yaba cjihti jierara ti cohõa. (Ti yaba cjihti jieraro seheta jiena tjiga mʉsa. Moa noano to coaro seheta mʉsa cʉ̃hʉ ji coaina jiga. Tuhsʉ, paina mehne noano mehne jiga.) Ahrire noano tʉhoga mʉsa —niha Jesu.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.