Gênesis 42

God Nuye Kunwok (GUP) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bu Jacob bekkang manme manbu manmim birrikarrmi kore Egypt, wanjh nungka benmarneyimeng bebeywurd nuye, yimeng, “Njalekah ngudda ngurrihdjalkuknarren?”
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Dja mak yimeng, “Kandibekka, ngaye ngabekkang bu manmim kabirrikarrme kore Egypt. Ngurriray kumekbe dja ngurrikan kunwardde ngurrimimmang kadberre, ba kunu karridarrkid dja minj karridowen.”
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Wanjh ten nawu Joseph birridangerrinj birriwam kabirrimang manmim kore Egypt.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Dja Jacob keleni bu Benjaminj birridjarrkrawinj, marndi baleh yarrkka kunyid biwohmarnengalmeninj, wanjh kunmekbekenh kunu nungka minj bimunkewemeninj Benjaminj nawu Joseph ngalbadjan ngalkudji berrewoneng.
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Wanjh kunu Israel nuye bebeywurd birrimdjarrkbebmeng birribuyika bininj nawu birrimwam kabirrimang manmim, dja manme birriyawarreni kore kubolkwarlah Canaan warridj.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Kaluk Joseph wohrnawohrnani kore kubolkwarlah Egypt, dja nungka wanjh mimweykani bedberre bininj rowk. Wanjh kunu bu Joseph nuye birridangerrinj birribebmeng, birrimarneboddanj kanjdji birrirorrenani.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 Bu Joseph bennang nawu birridanginj nuye, wanjh kundjalmekbe benkukburrknang, dja bu baleh yarrkka benhmarneyimi, wanjh yiman yerreh benkukwakwani, dja warridj bu wokdi bedberre wanjh yiman yerreh benduy, dja bendjawam, “Ngudda balehbeh ngurrimdolkkang?” Bedda birriwokmey, “Ngad ngarrimdolkkang kubolkwarlah Canaan, manme ngarridjare ngarrimang.”
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 Kaluk Joseph benkukburrknang nawu birridanginj, dja bedda minj nungka birrikukburrknayi.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Wanjh nungka bengdayhmeng bu korrokoni benbukirribom. Wanjh benmarneyimeng, “Ngudda ngurrimwam ngurribolknabolknan, wardi ngurribolkyawan kore baleh yimankek ngurrimkuningimen kandibun!”
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 Bedda birriwokmey birriyimeng, “Ngudda nawu yiwohrnan, burrkyak, ngad nawu ngarrimarladj, ngad wanjh ngarrimwam manme ngarrimang.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Ngad wanjh kornkumo nadjalkudji ngadberre, ngad nawu ngarrimarladj wanjh ngarriwoybuk, minj ngarrimrawinj ngarribolknabolknankenh.”
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Wanjh nungka yimeng bedberre, “Burrkyak, dja ngurrimwam ngurribolkyawan kore baleh yimankek ngurrimkuningimen kandibun”
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Dja bedda birrimarneyimeng, “Ngad nawu ngarrimarladj wanjh twelve ngarridangerrinj, kornkumo nakudji ngadberre, nawu kani kore kubolkwarlah Canaan. Yina, nawu nayahwurd duninjh bolkkime kabenedjarrkni Ngabbard, dja nakudji yakminj.”
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Joseph benmarneyimeng, “Wanjh yiman ngaye ngayimeng ngudberre, ngudda ngurrimwam ngurribolknabolknan.
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Dja kuhni wanjh ngakurduyime rohrokme ngudberre. Ngawokrayekworren Pharaoh nuye kunngey dorrengh, bu nayahwurd minj kamre, ngudda minj kondah ngurribolkbawon.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Ngurrimunkewemen nakudji kabimkan ngurridanginj nawu nayahwurd, dja ngurribuyika ngurridangbalhmiyindi kore prison, ba kunu kunwok ngudberre ngarohrokme, ngaburrbun bu ngudda kunwoybuk ngurriwokdi. Dja bu burrkyak, wanjh ngawokrayekworren kore Pharaoh kunngey dorrengh bu ngudda woybukkih ngurrimwam ngurribolknabolknankenh.”
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Wanjh nungka bendangbalhmeng rowk bu kunbarnangarra danjbik.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Kaluk bu kunbarnangarra danjbik Joseph benmarneyimeng, “Kuhni ngurrikurduyimen dja ngurridarrkid, dja ngaye ngamarnekele God.
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Bu ngudda bininj nawu ngurriwoybuk wanjh nakudji nawu ngurridanginj dangbalhmiyindin kondah kore prison, dja ngurribuyika nawu wanjh ngurridurnderren, dja manmim ngurrikan bedberre nawu kabirrini kured ngudberre nawu kabirrihmarrwe.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Dja ngurrimdjalka nayahwurd duninjh ngurridanginj, ba kunu kunwok ngudberre ngaburrbun kunwoybuk, dja minj ngurridowen.” Wanjh bedda birrimarnekodjdukmeng.
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Dja bedda birrimarneyimerrinj, “Woybukkih wanjh ngad kunwarre karrimarneyimeng nawu karridanginj. Ngad karrinang nungka kangewarreni bu nungka kandjawadjawani kadberre bu minj karribuyi, dja ngad minj karrimarrkmayi, wanjh kunmekbekenh kunu karrikangewarre, kuhni kurduyimerranj kadberre.”
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Reuben benwokmey, “Ngaye ngayimeng ngudberre, ‘Yuwn kunwarre ngurrimarneyime nawu yawurrinj.’ Dja ngudda minj kandimarrkmayi, wanjh bolkkime ngadmanwali kunwarre kumwam kadberre bu kunkurlba nuye karremulewayindanj.”
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Bedda minj birriburrbuyi bu Joseph benbekkani, dja nungka bu wokdi bedberre wanjh kunwokbuyika kunwok wokdi, dja nabuyika biwokmulewani benmarneyolyolmi bu bedberrekih kunwok.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Wanjh nungka Joseph benbodmekenhwong dja dedjdjingmey nalkbuni, dja kaluk benmarneborledmeng yawoyhwokdi bedberre. Dja benmarneyimeng bininj nuye birrimey Simeon birridukkang kore kumirrk bedberre nawu birridanginj.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Joseph benwokrayekwong bininj nuye kabindimarnebarlke baladji bedberre nawu birridanginj nuye, manmim kabirridahkendong, dja kunwardde kabindibebbehmarnedurndiwe kore baladji bedberre, dja mak kabindiwon manme kabirrirekenh. Bu kuhni bindimarnekurduyimeng,
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 bedda manmim birridelengkurrmeng kubodme kore donkeys bedberre, wanjh birriwelengbolkbawong.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Bu kukak birriwohyonginj wanjh kumekbe nakudji dangmarrhmey baladji nuye, manme kabiwon donkey nuye, wanjh nungka nang kunwardde nuye yongohyoy kore kurrangmaye baladji!
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Wanjh benmarneyimeng nawu birridanginj, yimeng, “Kunwardde ngardduk ngandimarnedurndiweng. Kondah kahyo kore baladji ngardduk.” Wanjh bedda birrikangewarreminj dja birriborledmerrinj birrideldelmeng dja birriyimeng, “Baleh kuhni bu God kanmarnekurduyimeng kadberre?”
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Bu birrimarnebebmeng kornkumo bedberre nawu Jacob kore kubolkwarlah Canaan, wanjh birrimarneyimeng rowk nawu benmarnekurduyimerranj. Birriyimeng,
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 “Bininj nawu kawohrnan kumekbe kubolkwarlah, yiman yerreh kanduy ngadberre, kanmarneyimeng yiman bu ngad ngarriwam ngarribolknahbolknanikenh.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Kunmekbe nungka yimeng ngadberre, dja ngad ngarrimarneyimeng, ‘Ngad ngarriwoybuk bininj, minj ngarrimrawinj ngarribolknabolknankenh,
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 dja ngad twelve ngarridangerrinj, kornkumo nakudji ngadberre. Nakudji yakminj, dja nawu nayahwurd duninjh bolkkime kabeneni Ngabbard kore Canaan.’
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Kunmekbe ngarriyimeng, wanjh namekbe bininj nawu kawohrnan kumekbe kubolkwarlah kanmarneyimeng ngadberre, ‘Kuhni wanjh ngaburrbun bu nguddambu ngurriwoybuk bininj. Ngurribawo nakudji nawu ngurridanginj kondah kore ngaye nganeni, dja ngurrika manme bedberre nawu ngurrihdjarrkni kured nawu kabirrimarrwe dja ngurridurnde.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Dja ngurrimka nawu nayahwurd duninjh ngudberre nawu ngurridanginj, ngurrimka kore ngaye ba kunu ngaye ngaburrbun bu ngudda minj ngurrimrawinj ngurribolknabolknankenh, dja ngudda wanjh ngurriwoybuk bininj. Wanjh kunu marnedurndiwe ngudberre nawu ngurridanginj, dja ngudda kamak ngurrire baleh yarrkka kondah kubolkwarlah dja ngurribayahme dja mak ngurriweykan njalehnjale.’”
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Bu bedda birriyakwong bu birrimarneyimi kornkumo, wanjh bedda birriwelengyakbom manme, wanjh birribebbehdobbokenhnang kunwardde bedberre benmarnebebbehyoy kore baladji bedberre! Bu bedda dja kornkumo bedberre birridobbokenhnang nawu kunwardde wanjh birrikeleminj.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Wanjh Jacob nawu kornkumo bedberre benmarneyimeng, “Ngudda kandibeywurdyakwon. Joseph yakminj, Simeon yakminj, dja bolkkime ngurridjare ngurrikan Benjaminj. Kuninjkunu wanjh nganmarnekurduyimerranj kunwarre duninjh.”
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Wanjh Reuben bimarneyimeng kornkumo, yimeng. “Bu ngaye minj ngamyirrurndeng ke Benjaminj wanjh bonj, ngardduk beywurd bokenh yibenbenebun. Kanwo Benjaminj nganahnan dja ngaye ngamyirrurndeng ke.”
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Dja Jacob yimeng, “Beywurd ngardduk minj kumekbe ngurridjarrkre, nawu benedanginj ngalbadjan ngalkudji berrewoneng doweng ngokko, dja nungka nadjalkudji kahdi. Bu yimankek ngurrire, nungka baleh yarrkka kunyid kabiwohmarnengalme, wanjh kunu kandimarnbun ngaye nawu ngabulu, kunnjilngwarre dorrengh ngarrowen ngamalngre kore Sheol.”
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.