Romanos 4
Eastern Bolivian Guaraní NT (GUI_SBU) vs VC
1 Jae rambue, ¿mbae ra güɨnoi ñanetenondegua Abraham jae oyapo vae rupi? (Abraham co jae opaete judío reta itenondegua.)
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Echa Abraham oñembojupi yave mona jae oyapo vae rupi, oñemboeteta tei. Erei mbaeti ipuere oñemboete Tumpa jóvai.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Echa Tumpa iñee pe oyecuatía oi corai: “Abraham güɨrovia Tumpa, jare jocuae jeco pegua Tumpa ombojupi”. Jocorai oyecuatía oi.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Erei oime yave quia oparavɨquɨ vae, omombaravɨquɨ vae omboepɨ oparavɨquɨ vae pe ipía chupe rambue - mbaeti ipɨacavi rambue.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Erei oime yave quia güɨrovia Tumpa mbae oyapo mbae reve vae, Tumpa ombojupi iporogüɨrovia jeco pegua. Echa Tumpa ombojupi iyoa vae.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Jae ramiño vi David jei quirai oyerovia catu co mbae oyapo mbae reve oñembojupiuca Tumpa pe vae.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Echa aracae jei corai:
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Jocorai jei.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 ¿Omee ra Tumpa cuae yerovia catu oñemocircuncidauca vae reta peño? Ani ¿omee ra oñemocircuncidauca mbae vae reta pe vi? Echa yae ma quirai Tumpa ombojupi Abraham iporogüɨrovia jeco pegua.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Erei ¿quirai yave ra ombojupi? ¿Oñemocircuncidauca ma yave ra? ani ¿ndeiño oñemocircuncidauca mbove ra? Mbaeti co oñemocircuncidauca ma yave. Tumpa ombojupi ndeiño oñemocircuncidauca mbove.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Jayave Abraham oñemocircuncidauca oicuauca vaera iru vae reta pe Tumpa ombojupi co iporogüɨrovia jeco pegua ndei oñemocircuncidauca mbove. Jae rambue Abraham co opaete oporogüɨrovia vae oñemocircuncidauca mbae vae reta tu rami. Echa jae reta vi oñembojupiuca ma Tumpa pe.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Jae ramiño vi Abraham co opaete oñemocircuncidauca vae reta tu rami. Cuae reta mbaeti co oñemocircuncidaucaiño. Jae reta güɨnoi mborogüɨrovia ñanetenondegua Abraham ndei oñemocircuncidauca mbove güɨnoi vae rami.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Echa Tumpa güɨrocuavee Abraham jare iñemoña reta pe omee vaera chupe reta ɨvɨ. Erei mbaeti omee chupe reta cuae morogüɨrocuavee Abraham oyapo mboroócuai jeigüe rambue - jaeño omee chupe reta Abraham iporogüɨrovia jeco pegua ombojupi rambue.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Echa Tumpa omee yave mona ɨvɨ mboroócuai jeigüe oyapo vae reta pe mboroócuai jeigüe oyapo reta rambue, jae reta mbaetita tei mbaera mborogüɨrovia güɨnoi vaera, jare mbaetita tei vi co Tumpa güɨrocuavee.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Echa mboroócuai oicuauca quirai Tumpa oiporaraucata jeigüe mbaeti oyapo vae reta pe. Erei mbaeti yave mboroócuai, mbaetita tei co quia oyavɨ mboroócuai.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Jae rambue morogüɨrocuavee mborogüɨrovia pegua co, Tumpa omee vaera morogüɨrocuavee ipɨacavi jeco pegua, jare opaete Abraham iñemoña reta añetete güɨnoi vaera. Cuae reta co opaete Abraham güɨnoi vae nunga mborogüɨrovia güɨnoi vae reta - mbaeti mboroócuai jeigüe oyapo vae retaño. Echa Abraham co jae opaete ñanderu rami.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Echa jae vi güɨrovia Tumpa. Echa Tumpa iñee pe oyecuatía oi corai: “Che roapo jeta tenta pegua reta tu rami —jei Tumpa”. Jocorai oyecuatía oi. Echa Tumpa omee tecove omanogüe vae reta pe, jare güɨrocuavee oyeapota co mbaembae ndeiño oyeapo vae.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Yepe tei mbaeti echa mbaera Abraham oaro vaera, erei jecuaeño güɨrovia Tumpa jare oaro oyerovia reve. Jae rambue oyeapo jeta tenta pegua reta tu rami. Echa Tumpa jei ma chupe corai: “Reyeapota jeta tenta pegua reta tu rami”. Jocorai jei.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Cien año seri güɨnoi yave, Abraham oicuaa ma jae jete omano seri ma. Oicuaa vi Sara itɨaro yae ma jare jae rambue ngaraa ma imembɨ. Erei jecuaeño güɨnoi mborogüɨrovia Tumpa cotɨ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Mbaeti etei omocañɨ iporogüɨrovia. Jecuaeño güɨrovia Tumpa oyapota co güɨrocuavee chupe vae. Jae rambue iporogüɨrovia omomɨrata, jare cuae jeco pegua omboete Tumpa.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Echa jae oicuaa catu Tumpa ipuere co oyapo opaete güɨrocuavee vae.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Jae rambue Tumpa ombojupi iporogüɨrovia jeco pegua.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Jare cuae Tumpa ombojupi iporogüɨrovia jeco pegua vae mbaeti oyecuatía Abraham reño.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Echa oyecuatía vi ñanderé. Echa Tumpa ñanembojupi ñandeporogüɨrovia jeco pegua, ñande yarovia yave jese - omoingove ye ñandeYa Jesús güeru omanogüe vae reta ipɨte güi vae re.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 ÑandeYa Jesús oñemoeterenga omano vaera ñanembaeyoa reta re, jare oicove ye ou omanogüe vae reta ipɨte güi oicuauca vaera ñañembojupiuca ma co.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.