Lucas 1
Eastern Bolivian Guaraní NT (GUI_SBU) vs ARA
1 Jeta vae omombeu ma oicuatía reve opaete ñandepɨte pe oyeapo vae regua.
1 Visto que muitos houve que empreenderam uma narração coordenada dos fatos que entre nós se realizaram,
2 Jocuae oyeapo vae iyɨpɨ güive oecha vae reta jocorai omombeu ñandeve. Echa jae reta omombeu Tumpa iñee iru vae reta pe.
2 conforme nos transmitiram os que desde o princípio foram deles testemunhas oculares e ministros da palavra,
3 Jae rambue icavi echa cheve che vi aicuatía vaera ndeve, mburuvicha Teófilo, amombeu vaera ndeve quirai opaete oyeapo. Echa che aicuaa cavi opaete iyɨpɨ güive oyeapo vae.
3 igualmente a mim me pareceu bem, depois de acurada investigação de tudo desde sua origem, dar-te por escrito, excelentíssimo Teófilo, uma exposição em ordem,
4 Aicuatía ai ndeve cuae, reicuaa vaera añete co jocuae reñemboe jese vae.
4 para que tenhas plena certeza das verdades em que foste instruído.
5 Herodes oico yave ɨvɨ Judea pegua reta juvicha guasura, oico vi metei sacerdote Zacarías jee vae. Jae co sacerdote atɨ Abías jee vae pegua. Zacarías jembireco co jae Aarón iñemoña reta pegua jare jee co Elisabet.
5 Nos dias de Herodes, rei da Judeia, houve um sacerdote chamado Zacarias, do turno de Abias. Sua mulher era das filhas de Arão e se chamava Isabel.
6 Zacarías jare jembireco oyapo jupi vae jare jocorai omboyerovia Tumpa. Echa jecuaeño oyapo ñandeYa iporoócuai reta. Mbaeti quia ipuere omboeco reta mbae re.
6 Ambos eram justos diante de Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os preceitos e mandamentos do Senhor.
7 Erei mbaeti co Zacarías imichia. Echa Elisabet mbaeti etei ipuere imembɨ. Jare Zacarías indechi ma jare Elisabet itɨaro ma.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, sendo eles avançados em dias.
8 Metei ara atɨ Abías jee vae pegua sacerdote reta oparavɨquɨ ñogüɨnoi Tumpa jo pe. Jae rambue Zacarías oyapo oi iparavɨquɨ joco pe.
8 Ora, aconteceu que, exercendo ele diante de Deus o sacerdócio na ordem do seu turno, coube-lhe por sorte,
9 Jare jocuae ara Zacarías iparavɨquɨ co oique vaera ñandeYa jo japɨpe pe etei oapɨ vaera mbae ipiche cavi vae. Echa jecuaeño oyapo jocorai sacerdote reta.
9 segundo o costume sacerdotal, entrar no santuário do Senhor para queimar o incenso;
10 Jare jeta yae Israel pegua reta yatɨ ma oyerure ñogüɨnoi Tumpa jo icatu pe, Zacarías mbae ipiche cavi vae oapɨ oi rambueve.
10 e, durante esse tempo, toda a multidão do povo permanecia da parte de fora, orando.
11 Jare oyecuaa Zacarías pe metei araɨgua ñandeYa pe oyeócuai vae. Araɨgua oñemboɨ oi mbae ipiche cavi vae imesa iyacatu cotɨ.
11 E eis que lhe apareceu um anjo do Senhor, em pé, à direita do altar do incenso.
12 Jare Zacarías oecha yave araɨgua, ipɨacañɨ jare oquɨye vi.
12 Vendo-o, Zacarias turbou-se, e apoderou-se dele o temor.
13 Erei araɨgua jei chupe: —Agüɨye equɨye, Zacarías. Tumpa oendu ma ndeyerure, jare nerembireco Elisabet imembɨta renoi vaera nderaɨra. Jare rembojeeta Juan —jei—.
13 Disse-lhe, porém, o anjo: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida; e Isabel, tua mulher, te dará à luz um filho, a quem darás o nome de João.
14 Jare nde reyerovia yaeta co. Jare jeta yae vi oyeroviata jae jeco pegua —jei araɨgua Zacarías pe—.
14 Em ti haverá prazer e alegria, e muitos se regozijarão com o seu nascimento.
15 Echa ñandeYa omboeteuca yaeta co. Jae ngaraa etei ocau. Jare tɨnɨeta Espíritu Santo pe ichɨ güi oa güive —jei chupe—.
15 Pois ele será grande diante do Senhor, não beberá vinho nem bebida forte e será cheio do Espírito Santo, já do ventre materno.
16 Jare omboyerovata ñandeYa Tumpa cotɨ jeta Israel pegua reta —jei—.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus.
17 Jae ojota ñandeYa jenonde oaɨuca vaera tu ñavo pe imichia reta jare Tumpa jeigüe mbaeti oyapo vae reta oyeapo vaera iyaracuaa vae retara jare jupi vae retara. Jae oicota Elías oicose rami jare güɨnoita mbaepuere Elías güɨnoise rami —jei araɨgua Zacarías pe.
17 E irá adiante do Senhor no espírito e poder de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos, converter os desobedientes à prudência dos justos e habilitar para o Senhor um povo preparado.
18 Jayave Zacarías jei araɨgua pe: —¿Quiraita pa aicuaa añete ra cuae nde rere cheve vae? Echa che chendechi ma jare cherembireco itɨaro ma —jei.
18 Então, perguntou Zacarias ao anjo: Como saberei isto? Pois eu sou velho, e minha mulher, avançada em dias.
19 Jayave araɨgua jei ye Zacarías pe: —Che co jae Gabriel. Che añemboɨ Tumpa jóvai. Tumpa chembou chemiari vaera ndeve jare amombeu vaera ndeve cuae ñee icavi vae —jei chupe—.
19 Respondeu-lhe o anjo: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado para falar-te e trazer-te estas boas-novas.
20 Mase, mbaetita neñee cuae amombeu ndeve vae oyeapo regua. Echa mbaeti rerovia che jae ndeve vae. Erei che jae ndeve vae oyeapota co ara ou oyeapo vaera yave —jei.
20 Todavia, ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas venham a realizar-se; porquanto não acreditaste nas minhas palavras, as quais, a seu tempo, se cumprirão.
21 Jare Israel pegua reta oaro ñogüɨnoi Zacarías oe vaera Tumpa jo güi, jare ipɨacañɨ reta quirai Zacarías opɨta ɨma Tumpa jo japɨpe pe.
21 O povo estava esperando a Zacarias e admirava-se de que tanto se demorasse no santuário.
22 Jare Zacarías oe yave, mbaeti ipuere omoe iñee chupe reta. Jae rambue jae reta oicuaa Zacarías oecha mbae Tumpa jo pe oi rambueve. Echa jae omopúa iyɨva icotɨ reta. Erei mbaeti etei mbae ipuere jei chupe reta.
22 Mas, saindo ele, não lhes podia falar; então, entenderam que tivera uma visão no santuário. E expressava-se por acenos e permanecia mudo.
23 Jare opa ma yave Zacarías iparavɨquɨ Tumpa jo pe, ojo ye jo ae pe.
23 Sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para casa.
24 Jare mbovɨ ara rupi Zacarías jembireco Elisabet ipurúa. Jayave Elisabet oñemi cinco yasɨ jo pe. Echa jae jei:
24 Passados esses dias, Isabel, sua mulher, concebeu e ocultou-se por cinco meses, dizendo:
25 —Corai ñandeYa oyapo cheve. Ɨma ma chemara iru vae reta güi mbaeti chemembɨ rambue. Erei añave ñandeYa chemborɨ agüɨye vaera chemara chugüi reta —jei.
25 Assim me fez o Senhor, contemplando-me, para anular o meu opróbrio perante os homens.
26 Jare Elisabet seis yasɨ ma ipurúa yave, Tumpa ombou araɨgua Gabriel tenta Nazaret ɨvɨ Galilea pegua pe
26 No sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado, da parte de Deus, para uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 María pɨri. María co jae metei cuñatai mbaeti etei cuimbae güɨreco vae. Erei oñererocuavee ma omenda vaera José ndive. José co jae metei David iñemoña reta pegua.
27 a uma virgem desposada com certo homem da casa de Davi, cujo nome era José; a virgem chamava-se Maria.
28 Jare araɨgua oique María oia pe jare jei chupe: —Eyerovia. ÑandeYa ipɨacavi ndeve. ÑandeYa oi nde ndive. ÑandeYa nemovendise yae iru cuña reta güi —jei.
28 E, entrando o anjo aonde ela estava, disse: Alegra-te, muito favorecida! O Senhor é contigo.
29 María cuae oendu yave, ipɨacañɨ yae. Echa mbaeti oicuaa mbae ra oipota jei araɨgua jei chupe vae.
29 Ela, porém, ao ouvir esta palavra, perturbou-se muito e pôs-se a pensar no que significaria esta saudação.
30 Jayave araɨgua jei chupe: —Agüɨye equɨye, María. Echa Tumpa ipɨacavi ndeve —jei—.
30 Mas o anjo lhe disse: Maria, não temas; porque achaste graça diante de Deus.
31 Mase, ndepuruata co jare nemembɨta. Jare rembojeeta nemembɨ Jesús —jei María pe—.
31 Eis que conceberás e darás à luz um filho, a quem chamarás pelo nome de Jesus.
32 Jae güɨnoita mbaepuere tuicha yae vae, jare jeeta co Tumpa Taɨ. Jare ñandeYa Tumpa oyapota Israel pegua reta juvicha guasura itenondegua David rami —jei—.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; Deus, o Senhor, lhe dará o trono de Davi, seu pai;
33 Jare jae oicota Jacob iñemoña reta juvicha guasura jecuaecuae aveiño. Jare jae iporoocuaia ngaraa opa —jei araɨgua chupe.
33 ele reinará para sempre sobre a casa de Jacó, e o seu reinado não terá fim.
34 Jayave María jei araɨgua pe: —¿Quiraita pa oyeapo cuae? Echa mbaeti vɨteri areco cuimbae —jei.
34 Então, disse Maria ao anjo: Como será isto, pois não tenho relação com homem algum?
35 Jayave araɨgua jei ye María pe: —Espíritu Santo outa ndeve. Tumpa imbaepuere rupi cuae oyeapota ndeve. Jae rambue nemembɨ oata iyoa mbae reve jare jeeta co Tumpa Taɨ —jei—.
35 Respondeu-lhe o anjo: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e o poder do Altíssimo te envolverá com a sua sombra; por isso, também o ente santo que há de nascer será chamado Filho de Deus.
36 Mase, nerentara Elisabet vi ipurúa, yepe tei itɨaro ma. Seis yasɨ ma ipurúa güire, yepe tei iru vae reta ombojee ‘Imembɨ mbae vae’ —jei—.
36 E Isabel, tua parenta, igualmente concebeu um filho na sua velhice, sendo este já o sexto mês para aquela que diziam ser estéril.
37 Echa Tumpa ipuere oyapo opaete —jei chupe.
37 Porque para Deus não haverá impossíveis em todas as suas promessas.
38 Jayave María jei araɨgua pe: —Mase, che co jae ñandeYa pe oyeócuai vae. Tove toyeapo cheve nde rere cheve vae rami —jei. Jayave araɨgua ojo ye María oia güi.
38 Então, disse Maria: Aqui está a serva do Senhor; que se cumpra em mim conforme a tua palavra. E o anjo se ausentou dela.
39 Jayave mbovɨ ara rupi María oe jenta güi ojo voi ɨvɨtɨ reta Judea pegua cotɨ.
39 Naqueles dias, dispondo-se Maria, foi apressadamente à região montanhosa, a uma cidade de Judá,
40 Jare ojo ovae Zacarías jo pe, jare joco pe oicuava Elisabet.
40 entrou na casa de Zacarias e saudou Isabel.
41 Jare Elisabet oendu yave María jei chupe vae, Elisabet imembɨ opoopo jɨe pe. Jare Elisabet tɨnɨe Espíritu Santo pe.
41 Ouvindo esta a saudação de Maria, a criança lhe estremeceu no ventre; então, Isabel ficou possuída do Espírito Santo.
42 Jayave Elisabet iñeeata reve jei: —Tumpa nemovendise yae iru cuña reta güi. Jare omovendise yaeta nemembɨ —jei—.
42 E exclamou em alta voz: Bendita és tu entre as mulheres, e bendito o fruto do teu ventre!
43 Jare yepe tei nde co jae cheYa ichɨra, erei nde reyu repou chepɨri. Chepɨacañɨ yae cuae re —jei—.
43 E de onde me provém que me venha visitar a mãe do meu Senhor?
44 Mase, nde remboɨpɨ nemiari cheve rupive, chemembɨ opoopo cherɨe pe oyerovia yae rambue —jei Elisabet María pe—.
44 Pois, logo que me chegou aos ouvidos a voz da tua saudação, a criança estremeceu de alegria dentro de mim.
45 Nde rerovia ñandeYa oyapota co jae jei ndeve oyapota vae. Jae rambue jae nemovendise ma —jei.
45 Bem-aventurada a que creu, porque serão cumpridas as palavras que lhe foram ditas da parte do Senhor.
46 Jayave María jei: —Amboete ñandeYa.
46 Então, disse Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 Ayerovia Tumpa re. Jae co chemboasa vae —jei—.
47 e o meu espírito se alegrou em Deus, meu Salvador,
48 Yepe tei che cheparavete, erei jae oñemongueta cheré. Mase, añave güive opaete ñaneñemoña reta jeita Tumpa chemovendise co.
48 porque contemplou na humildade da sua serva. Pois, desde agora, todas as gerações me considerarão bem-aventurada,
49 Echa Tumpa imbaepuere tuicha yae co. Jae oyapo icavi yae vae cheve imbaepuere pe. Jae co iyoa mbae vae jee vae —jei—.
49 porque o Poderoso me fez grandes coisas. Santo é o seu nome.
50 Jare Tumpa oipararecota opaete ñaneñemoña oquɨye chugüi vae reta —jei María—.
50 A sua misericórdia vai de geração em geração sobre os que o temem.
51 Oicuauca quirai imbaepuere tuicha yae co. Omoai oñemboete vae reta —jei—.
51 Agiu com o seu braço valorosamente; dispersou os que, no coração, alimentavam pensamentos soberbos.
52 Jae oequi imbaepuere mburuvicha reta güi, jare omboeteuca oñemomichi vae reta —jei—.
52 Derribou do seu trono os poderosos e exaltou os humildes.
53 Omoangapɨɨ ñɨmbɨaɨ vae reta tembíu icavi vae pe. Erei mbaeti mbae omee oicocatu vae reta pe —jei—.
53 Encheu de bens os famintos e despediu vazios os ricos.
54 Omborɨ Israel pegua oyeócuai chupe vae reta. Echa imaendúa quirai jei oipararecota co —jei—.
54 Amparou a Israel, seu servo, a fim de lembrar-se da sua misericórdia
55 Echa jocorai jei ñanetenondegua reta pe - jae reta co Abraham jare iñemoña reta. Echa jei chupe reta oipararecota co jecuaecuae aveiño —jei María.
55 a favor de Abraão e de sua descendência, para sempre, como prometera aos nossos pais.
56 Jare María opɨta Elisabet pɨri mboapɨ yasɨ. Jayave ojo ye jenta pe.
56 Maria permaneceu cerca de três meses com Isabel e voltou para casa.
57 Jare ara ou ovae yave Elisabet imembɨ vaera, oa imembɨ cuimbae.
57 A Isabel cumpriu-se o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Jare jeracua Elisabet jentaɨgua reta jare jentara reta pe quirai ñandeYa oiparareco yae Elisabet. Jare jae reta oyerovia Elisabet ndive.
58 Ouviram os seus vizinhos e parentes que o Senhor usara de grande misericórdia para com ela e participaram do seu regozijo.
59 Jare michia ocho ara ma güɨnoi yave, jentara reta yogüeru omocircuncidauca vaera. Jare jae reta oipota oñono jese tu jee Zacarías.
59 Sucedeu que, no oitavo dia, foram circuncidar o menino e queriam dar-lhe o nome de seu pai, Zacarias.
60 Erei michia ichɨ jei chupe reta: —Ani. Ñambojeeta co Juan.
60 De modo nenhum! Respondeu sua mãe. Pelo contrário, ele deve ser chamado João.
61 Erei jae reta jei chupe: —Mbaeti etei co nerentara jocuae tee güɨnoi vae.
61 Disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que tenha este nome.
62 Jayave jae reta iñaca omomɨi Zacarías pe oparandu vaera chupe mbae nunga tee ra oipota oñono taɨ re.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai do menino que nome queria que lhe dessem.
63 Jayave Zacarías oechauca chupe reta jae oipota mbae oicuatía jese vae. Jayave oicuatía corai: Jee co Juan. Jare opaete joco pe ñogüɨnoi vae reta ipɨacañɨ.
63 Então, pedindo ele uma tabuinha, escreveu: João é o seu nome. E todos se admiraram.
64 Jayave jupivei Zacarías ipuere omoe ye iñee. Jare imiari chupe reta omboete reve Tumpa.
64 Imediatamente, a boca se lhe abriu, e, desimpedida a língua, falava louvando a Deus.
65 Jare opaete Zacarías jentaɨgua reta oquɨye cuae re. Jare opaete cuae oyeapo vae jeracua opaete ɨvɨtɨ Judea pegua reta rupi.
65 Sucedeu que todos os seus vizinhos ficaram possuídos de temor, e por toda a região montanhosa da Judeia foram divulgadas estas coisas.
66 Jare opaete oendu vae reta oñemongueta yae ipɨa pe cuae oyeapo vae re jare jei reta iyeupe: —¿Mbae nunga michia ra co aipo cuae? Echa ñandeYa imbaepuere oi jae ndive.
66 Todos os que as ouviram guardavam-nas no coração, dizendo: Que virá a ser, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 Jayave Zacarías - jae co Juan tu - tɨnɨe Espíritu Santo pe jare omombeu Tumpa iñee. Echa jae jei:
67 Zacarias, seu pai, cheio do Espírito Santo, profetizou, dizendo:
68 —Toñemboeteuca ñandeYa Tumpa. Ñande co jae Israel pegua reta. Echa Tumpa oñemongueta ñanderé rambue, ñanderepɨ ma —jei—.
68 Bendito seja o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e redimiu o seu povo,
69 Jae ombou ñandeve jembiócuai David iñemoña reta pegua ñanemboasa vaera imbaepuere tuicha vae pe —jei—.
69 e nos suscitou plena e poderosa salvação na casa de Davi, seu servo,
70 Jocorai Tumpa jei iyɨpɨ güive Tumpa iñee omombeu vae reta rupi. Jae reta oñeñono tee Tumpa peguara —jei—.
70 como prometera, desde a antiguidade, por boca dos seus santos profetas,
71 Tumpa ñanemboasata ñanderovaicho reta güi. Jae ñanemboasata opaete ñanemotareɨ vae reta güi.
71 para nos libertar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos odeiam;
72 Tumpa oiparareco Abraham jare iru ñanetenondegua reta. Echa Tumpa etei omee morogüɨrocuavee Abraham pe, jare añave imaendúa ma jocuae morogüɨrocuavee re —jei—.
72 para usar de misericórdia com os nossos pais e lembrar-se da sua santa aliança
73 — ausente —
73 e do juramento que fez a Abraão, o nosso pai,
74 Jae rambue omeeta ñandeve yayeócuai vaera chupe yaquɨye mbae reve. Echa jae ñanderepɨta ñanderovaicho reta güi —jei Zacarías—.
74 de conceder-nos que, livres das mãos de inimigos, o adorássemos sem temor,
75 Tumpa ñaneñono teeta iyeupeguara jare yayapota jupi vae, jare jae oicota ñande ndive cuae ɨvɨ pe yaico rambueve —jei—.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os nossos dias.
76 Jare iru vae reta imiari nderé yave, jeita: Jae co metei Tumpa iñee omombeu vae. Echa nde, cheraɨ reota ñandeYa jenonde reyapocavi vaera japera —jei—.
76 Tu, menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque precederás o Senhor, preparando-lhe os caminhos,
77 Remombeuta ñandeYa imbae reta pe quirai Tumpa iñɨrota chupe reta imbaeyoa reta re jare jocorai oñemboasaucata —jei—.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, no redimi-lo dos seus pecados,
78 Corai Tumpa oyapota, ñandeparareco yae rambue. Jare iporoparareco jeco pegua ombouta ñanemboasa vaera, ara ñavo ombou cuaraɨ ñanemborɨ vaera rami —jei—.
78 graças à entranhável misericórdia de nosso Deus, pela qual nos visitará o sol nascente das alturas,
79 Jae ñanemborɨta cuaraɨ jembipe ñanemborɨ rami. Echa cuaraɨ omee ñandeve tembipe agüɨye vaera yaico pɨtumimbi pe. Jae ñanemborɨta agüɨye vaera yaquɨye mano güi. Jae ñanemborɨta yaico vaera ñandepɨacatu reve —jei.
79 para alumiar os que jazem nas trevas e na sombra da morte, e dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 Jare michia ocuacuaa, jare jatangatu yae. Jare oico ñuu reta rupi oyecuaa Israel pegua reta pe regua.
80 O menino crescia e se fortalecia em espírito. E viveu nos desertos até ao dia em que havia de manifestar-se a Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.