Lucas 15

Tü nüchikimaajatkat Jesucristo (GUC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Je so'u wane ka'i, arütkaashii wane wayuuirua nünainmüin Jesús süpüla aapajaa nünüiki, na kaainjaraliikana naashin na fariseokana, maa aka na okotchajüliikana neerü nümüin chi sülaülashikai mma.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Otta na fariseokana oo'ulaka na karalouktamaajanakana, ejejeraashii naya sünain namüin:
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Otta Jesús, süka nütüjaain saa'u tü jülüjakat naa'in, nikirajakalaka na wayuukana süka sukuaippa tü kasa e'nnakat sainküin mma. Müshi nia namüin:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “¿Jarai wayuu yaa ja'akajee, müleka kamü'ünüinre nia poloo shikii anneerü je machikitaarüle waneesia sünainjee, nüpüteerü tü süpüshikat, tü mekietsatkat shikii mekietsalümüin, chaa süpa'a tü anooikat süpüla o'unaa sünain achajawaa süchiki tü machikisatkat, je wane'ereein nuu'ulaain suulia achajawaa nüntapa sünain?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Je nüntapa sünain, ni'itaain shia nünulo'upünaa sünain talatüin ma'i naa'in.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Je nüntapa nipialu'umüin, neenakeerü tü nütünajutumuyuukalüirua oo'ulaka tü wayuukolüirua kepiasükat nü'ütpünaa, sünain maa namüin: ‘Talata jaa'in wanaa tamaa, süka ja'yaitpain wane ta'anneetse machikisat paala’.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Tamüshii paala jia: Aka'aya na aapieekana chaa iipünaa, talatüshii ma'i naya nümaa wane wayuu kaainjarai, maa aka na yaakana tamaa, müleka nükatalaale suulia naainjala. Talatüshii ma'i naya nümaa suuliale'eya sümaa mekietsatkat shikii mekietsalümüin wayuu eekai müin aka jiakana fariseokana, jia nnojoliikana mojuin aa'in saalin jaainjala saa'u anashiin jia no'ulu'u Maleiwa jaajüin”, nümakalaka Jesús namüin.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ayatshi Jesús sünain ekirajaa sünain maa namüin: “Müinka eere wane jierü yaa ja'aka, müleka kanneetsere shia poloo ‘dracma’, machikitaarüle suulia wane ‘dracma’, nnojotsü süpüla suu'ulaainjatüin shia. Acheküsü süpüla süchuwajaainjatüin süramparase süpüla süchajaamaatüin süchiki süka wane awareejia süpa'apünaa tü shipiakat süpürale'e suu'ulaain süntapa sünain.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Je süntapa sünain, seenakeerü tü sütünajutumuyuukalüirua oo'ulaka tü wayuukolüirua kepiasükat sü'ütpünaa sünain maa namüin: ‘Talata jaa'in wanaa tamaa süka ja'yaitpain wane tanneetse machikisat paala’.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Tamüshii paala jia: Aka'aya na aapieekana chaa iipünaa, talatüshii ma'i naya nümaa wane wayuu kaainjarai müleka nuu'ulaale suulia naainjala”, nümakalaka Jesús namüin.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ayatshi Jesús sünain ekirajaa sünain maa namüin: “Eetaashi wane wayuu oo'ulaka piamashii nüchooin tooloyuu nümaa.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 So'u wane ka'i, naashajaataalakalaka chi emülieekai nümaa chi nüshikai: ‘Taataa, paapa pümata tamüin joolu'u tü tapatseinjatkat pütüma’, nümakalaka nümüin. Otta chi nüshikai, naapa nümüsüja tü nükorolokot namüin na nüchooinkana wane'ewai nakua.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Shiasa mapa tia, nu'unakalaka chi emülieekai sulu'umüin wane mma wattamüin sümaa süliapala tü kasa nüsülajakat chi nüshikai nümüin. Je nüntapa chamüin cha'aya, naja'ttirüin tü nünneetsekat süpüshua sünain tü kasa eekai nücheküin naa'inreein. Müshi aka maa'inkai naa'in sümaa.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Shiasa mapa wanaa sümaa saja'lajaain tü nünneetsekat nuulia, aisü ma'i jamü sümüin tü wayuukolüirua chakat kepiain cha'aya süka nnojolüin sü'itüin juya. Je chi jima'aikai, o'ttüshi nia sünain müliaa sütüma jamü.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Nuchuntakalaka a'yatawaa nümüin wane wayuu chaje'ewai cha'aya sulu'u tia mmakat. Nuluwataanakalaka nütüma sünain ekajiraa tü nüpüülüksekalüirua.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Aisü ma'i jamü nümüin süka nnojolüin saapünüin eküülü nümüin. Nikeetaa amüinrü joo tü su'lojooyakat, tü shikakat tü püülükkalüirua nütüma.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Niyaawajaakalaka joo aa'in chi jima'aikai mapa saalin ouktüin ma'i nia jamü. Müsü joolu'u naa'in: ‘Ouktajai cheje ne'e taya sütüma jamü, otta nipiuunaseirua tashi, emirashii ma'i naya waneepia.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Anainja tojuittüle yaajee tale'ejaiwa nünainmüin tashi tamaiwa nümüin: “Taataa, kaainjalashi taya nuulia chi Maleiwakai je puuliaya.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Nnojoi mata müin aka taya wane püchon. Anakaja müleka pipiuunasere ne'e taya”, meechi’.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Nu'unakalaka joo chaje'eya nünainmüin chi nüshikai.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Nümakalaka chi jima'aikai: ‘Taataa, kaainjalashi taya nuulia chi Maleiwakai je puuliaya. Nnojoi mata müin aka taya wane püchon’.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Nümakalaka joo chi nüshikai namüin na nüchepchiakanairua: ‘Jüsaaja jümata tü tashe'in anashaatasükat ma'i süpüla ja'atüinjatüin nünain. Oo'ulaka wane tasüttiijase, ji'itaa sünain najapü. Oo'ulaka wane asapaatsee, ja'ata sünain nuu'ui.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Je jüsaaja jümata wane paa'achon eekai kaüsüin ju'utaiwa naa'in, wekaaiwa, wemi'ijaiwa naa'u chi tachonkai.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Paala nia, maa'awashi toulia, je joolu'u, ja'yaichipa’, nümakalaka. No'ttakalaka joo sünain emi'ijaa.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Otta chi nipayakai wanaa sümaa tü mi'iraakat, chashi nia a'yataain sulu'u tü niyüüjasekat. Je nüntapa miichipa'amüin, naapüin kaasha'ira saa'u tü yonnakat.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 ‘¿Kasaajutü tü mi'iraakat?’, nümakalaka nümüin wane nüchepchia chi nüshikai.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Asouktüshi chi achepchiaakai nümüin: ‘Niaichi yalaka ale'ejüin chi pimüliakai chajee wattajee sünain katüin no'u. Otta chi püshikai, nu'utirüin naa'in wane paa'achon kaüsüshi süpüla nimi'ijirüinjachin naa'u’.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 “Naashichijaakalaka joo chi epayaakai sütüma tia. Niyoukta achikit ekeroloo sünainmüin tü mi'iraakat. Otta chi nüshikai, nujuittaakalaka joo nünainmüin süpüla nüchuntüin nümüin shii'iree nimi'ijiraweein namaa.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Nüsouktakalaka joolu'u chi nüchonkai: ‘Pipiuunase aa'inchi ma'i taya sünain taa'inrüin waneepia süpüshua tü puluwataakat anain taya. Je nnojoishi aapüichin pia tamüin wane kaa'ulachonyaakaije'e ne'e süpüla temi'ijia namaa tatünajunnuu.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Shiasa joo naa'u chi püchonkai, aja'laje'etkai tü puwashirüinkat puulia sünain jieyuu maa'insat, pu'utirüin naa'in wane paa'achon kaüsüshi saa'u nüle'ejüin pünainmüin’.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 Asouktüshi joo chi nüshikai: ‘Tachee, tamaashi pia waneepia. Je süpüshua'ale tü kasa tama'anakat, pükorolo piakai.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Otta joolu'u, emi'ijireeshii waya süka talatüin waa'in saa'u nüle'ejüichipain chi pimüliakai. Paala nia, maa'awashi toulia, je joolu'u, ja'yaichipa’, nümakalaka chi nüshikai nümüin”. Kettaasü nünüiki Jesús sünain nikirajüin na wayuukana.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.