Josué 8
Ghari Bible (GRI) vs ACF
1 Na Taovia e goko vania a Josua me tsarivania, “Ko adigira sui nimu mane vaumate, ma kamu ba bokia na vera ni Ai na rukanina kalina. Migoe ko malagai mo ko laka na posu. Inau au mologira sui nogo i limamu na taovia tsapakae ni Ai, migira nina tinoni ma nina verabau ma nina kao sauba kamu tamanina igamu.
1 Então disse o SENHOR a Josué: Não temas, e não te espantes; toma contigo toda a gente de guerra, e levanta-te, sobe a Ai; olha que te tenho dado na tua mão o rei de Ai e o seu povo, e a sua cidade, e a sua terra.
2 Migoe nimu aqo ko nauvania na vera ni Ai ma nina taovia tsapakae na omea vaga igoe o nauvaninogoa na vera ni Jeriko ma nina taovia tsapakae. Mi kalina eni inau au tamivanigamu kamu aditamanimui na omea levolevo sui i laona, ma niqira buluka goto. Ko mologira nimu mane vaumate kara ba taopoi i murina na verabau ia, ma kara totu vangarau vania na bokinovotiana.”
2 Farás, pois, a Ai e a seu rei, como fizeste a Jericó, e a seu rei; salvo que, para vós, tomareis os seus despojos, e o seu gado; põe emboscadas à cidade, por detrás dela.
3 Ma Josua e tû me vangaraua na vano i Ai kolugira sui nina mane vaumate. E viligira ara tolu sangavulu na toga na mane malagai dou bâ i laoqira nina mane vaumate sui, me molovanogira tana bongi
3 Então Josué levantou-se, e toda a gente de guerra, para subir contra Ai; e escolheu Josué trinta mil homens valorosos, e enviou-os de noite.
4 me tsarivanigira: “Kamu bâ ma kamu taopoi i tabana bâ na vera, ma kamu laka moa na taopoi ao sosongo. Mi tana kamu totu vangarau vania na bokiana na vera ia.
4 E deu-lhes ordem, dizendo: Olhai! Ponde-vos de emboscadas contra a cidade, por detrás dela; não vos alongueis muito da cidade; e estai todos vós atentos.
5 Minau kolugira na turina niqu mane vaumate, sauba kami liu bâ i matana na vera. Mi kalina igira na mane ni Ai kara morosigami ma kara rutsumaiginigami, migami sauba kami pilo ma kami tsogo tanigira, vaga nogo igita a naua tana idana.
5 Porém eu e todo o povo que está comigo nos aproximaremos da cidade; e será que, quando nos saírem ao encontro, como antes, fugiremos diante deles.
6 Migira sauba kara takuvigami tsau kalina igami kami adigira ao tania na veraqira. Migira sauba kara padâ laka igami ami tsogo manana tanigira vaga nogo igita a naua tana idana.
6 Deixai-os, pois, sair atrás de nós, até que os tiremos da cidade; porque dirão: Fogem diante de nós como antes. Assim fugiremos diante deles.
7 Mi kalina igamu kamu reia igami kami nauvaganana ia, mi tana migamu kamu labarutsumai tania na nauna i tana amu taopoi ma kamu bokinovotia na verabau ia. Ma na Taovia nimui God sauba ke moloa i limamui nogo igamu.
7 Então saireis vós da emboscada, e tomareis a cidade; porque o Senhor vosso Deus vo-la dará nas vossas mãos.
8 Mi kalina ti igamu kamu tangolinogoa na vera ia, ma kamu mololakena vaga nogo na Taovia e ketsaligamu kamu naua. Migirani nogoria na omea nimui aqo igamu kamu taonia.”
8 E será que tomando vós a cidade, pôr-lhe-eis fogo; conforme a palavra do Senhor fareis; olhai que vo-lo tenho mandado.
9 Mi tana, ma Josua e molovanogira, migira ara vano tana niqira nauna na taopoi, mara pipitu i tana. Ma na nauna ia e totu i Ai tabana i tasi, i ka levugaqira na Ai ma na Betel. Mi tana bongi ia ma Josua kolugira nina alaala na mane vaumate ara totuvisu moa tana nauna i tana ara tototu.
9 Assim Josué os enviou, e eles se foram à emboscada; e ficaram entre Betel e Ai, ao ocidente de Ai; porém Josué passou aquela noite no meio do povo.
10 Mi tana matsaraka bongibongi na dani ngana e mamata a Josua me soasaigira nina mane vaumate. Maia migira gaqira ida na Israel ara idagana sautu vanigira na vano i Ai.
10 E levantou-se Josué de madrugada, e contou o povo; e subiram ele e os anciãos de Israel adiante do povo contra Ai.
11 Migira sui na mane vaumate ara totu kolua a Josua ara vano kalea na matsapa loki i matana na vera, mara ba vaturikaegira niqira valepolo tabana i vava, me kesa na qou e vorovotagira igira ma na vera ni Ai.
11 E subiram também todos os homens de guerra, que estavam com ele; e aproximaram-se, e chegaram defronte da cidade; e alojaram-se do lado norte de Ai, e havia um vale entre eles e Ai.
12 Ma Josua e adigira ara gana ngongo tsege na toga na mane mara vano taopoi tabana vera i tasi, i ka levugaqira na Ai ma na Betel.
12 Tomou também uns cinco mil homens, e pô-los de emboscada entre Betel e Ai, ao ocidente da cidade.
13 Migira sui na mane vaumate ara totu vangarau tana sasaqira vania na vailabu, ma na dangana bâ ara totu tabana vera i vava, ma na turina ara totu tabana i tasi. Mi tana bongi ia, ma Josua ma nina alaala ara totu tana Poi ni Jordan.
13 E puseram o povo, todo o arraial que estava ao norte da cidade, e a emboscada ao ocidente da cidade; e foi Josué aquela noite até ao meio do vale.
14 Mi kalina na taovia tsapakae ni Ai e reigira nina mane vaumate a Josua ara totu tana, maia e tavurake. Me tû tsaku me adigira nina mane vaumate sui mara vano kalea na Poi ni Jordan na vailabu koluaqira na tinoni ni Israel i tana nauna saikesa nogo igira ara veilabugi tana idana. Maia e tau moa dona laka gana mate ara totu i murina na verana.
14 E sucedeu que, vendo-o o rei de Ai, ele e todo o seu povo se apressaram, e se levantaram de madrugada, e os homens da cidade saíram ao encontro de Israel ao combate, ao tempo determinado, defronte das campinas; porém ele não sabia que se achava uma emboscada contra ele atrás da cidade.
15 Ma Josua ma nina mane ara malapalu laka igira ara tsogovisu lê mara ulo bâ kalea na kaomate.
15 Josué, pois, e todo o Israel se houveram como feridos diante deles, e fugiram pelo caminho do deserto.
16 Na taovia tsapakae ni Ai e soasaigira sui lakalaka nina mane na takuvitsari muriqira na Israel. Mi kalina igira ara gini boe na takuviana a Josua ma nina alaala, mara vano ao nogo tania niqira verabau.
16 Por isso todo o povo, que estava na cidade, foi convocado para os seguir; e seguiram a Josué e foram afastados da cidade.
17 Eo, pipi sui lakalaka na mane i laona na Ai ara sanga na takuvitsari muriqira na Israel, mara moloa na banina na veraqira e totu sangavi lê, me tau goto totuvisu ke kesa ke matalia.
17 E nem um só homem ficou em Ai, nem em Betel, que não saísse após Israel; e deixaram a cidade aberta, e seguiram a Israel.
18 Mi tana ma na Taovia e tsarivania a Josua, “Ko tusu bâ ginia nimu bao na vera ni Ai, rongona sauba nogo kau moloa i limamu igoe.” Ma Josua e naua na omea e tsarivania na Taovia ke naua.
18 Então o Senhor disse a Josué: Estende a lança que tens na tua mão, para Ai, porque a darei na tua mão. E Josué estendeu a lança, que estava na sua mão, para a cidade.
19 Mi kalina tsotsodo igira na mane ara taopoi ara reia a Josua e saudatoa na limana, mara tû tsaku migira sui ara ulo ba tsakutsaku mara sage i laona na vera mara tangolia. Mara tsaku sosongo ara mololakena.
19 Então a emboscada se levantou apressadamente do seu lugar, e, estendendo ele a sua mão, correram e entraram na cidade, e a tomaram; e apressando-se, puseram fogo na cidade.
20 Mi kalina igira na mane ni Ai ara morovisu, mara morosia na pungu e vulosu dato tana masaoka. Me tagara goto sa nauna vanigira i tana kara tsogo bâ, rongona igira na mane ni Israel ara malapalu na tsogovano tana kaomate ara pilovisu kalina ia, mara baginigira.
20 E virando-se os homens de Ai para trás, olharam, e eis que a fumaça da cidade subia ao céu, e não puderam fugir nem para uma parte nem para outra, porque o povo, que fugia para o deserto, se tornou contra os que os seguiam.
21 Mi kalina a Josua ma nina alaala ara reia laka gaqira duli tavosi ara adinogoa na vera ni Ai mara mololakena, mi tana igira ara tuturiga na labumatesiaqira na mane ni Ai.
21 E vendo Josué e todo o Israel que a emboscada tomara a cidade, e que a fumaça da cidade subia, voltaram, e feriram os homens de Ai.
22 Migira na alaala na Israel ara sage nogo i laona na verabau ia ara rutsu tsunamai mara ba sangâ tana vailabu. Me vaga ia migira na mane vaumate ni Israel ara tupoligira popono na mane ni Ai, mara matesigira sui lakalaka. Me tagara goto ke kesa ke pipidi, ara mate sui,
22 Também aqueles da cidade lhes saíram ao encontro, e assim ficaram no meio dos israelitas, uns de uma, e outros de outra parte; e feriram-nos, até que nenhum deles sobreviveu nem escapou.
23 maia moa niqira taovia tsapakae ara tangolimauria, mara adivanoa vania a Josua.
23 Porém ao rei de Ai tomaram vivo, e o trouxeram a Josué.
24 Eo, igira na Israel ara labumatesigira sui na mane ni Ai igira ara takutakutsari muriqira tana kaomate. Mi muri mara visutugua i Ai mara labumatesigira sui na tinoni ara totuvisu i tana.
24 E sucedeu que, acabando os israelitas de matar todos os moradores de Ai no campo, no deserto, onde os tinham seguido, e havendo todos caído ao fio da espada, até serem consumidos, todo o Israel se tornou a Ai e a feriu ao fio de espada.
25 — ausente —
25 E todos os que caíram aquele dia, assim homens como mulheres, foram doze mil, todos moradores de Ai.
26 — ausente —
26 Porque Josué não retirou a sua mão, que estendera com a lança, até destruir totalmente a todos os moradores de Ai.
27 Migira na tinoni ni Israel ara aditamaniqira na buluka ma na omea sui ara laua tana vera ia, vaga nogo na Taovia e tamivania a Josua kara naua.
27 Tão-somente os israelitas tomaram para si o gado e os despojos da cidade, conforme à palavra do Senhor, que tinha ordenado a Josué.
28 Ma Josua e mololakena na vera ni Ai me molo toroutsania. Me totu vaga moa ia tsau mai i dani eni.
28 Queimou, pois, Josué a Ai e a tornou num montão perpétuo, em ruínas, até ao dia de hoje.
29 Me tû me sori tsauraginia na taovia tsapakae ni Ai i kelana kesa na gai me totu tana na dani popono. Mi tana sû na aso, ma Josua e tsarivanigira nina mane, “Kamu aditsunâ na konina tania na gai ma kamu tsonitsunâ i matana na matsapakapuna na vera. Ma na vatu loki kamu molo tsupulaginia i kelana.” Migira ara naua na omea aia e tsarivanigira kara naua. Ma na tsupuna na vatu ia e totu moa i tana tsau mai i dani eni.
29 E ao rei de Ai enforcou num madeiro, até à tarde; e ao pôr do sol ordenou Josué que o seu corpo fosse tirado do madeiro; e o lançaram à porta da cidade, e levantaram sobre ele um grande montão de pedras, até o dia de hoje.
30 Me tau oka i muri, ma Josua migira na tinoni ni Israel ara dato bâ tana Vungavunga Ebal, ma Josua e ketsaligira visana na mane kara aqosia kesa na belatabu i tana vania na Taovia na God ni Israel.
30 Então Josué edificou um altar ao Senhor Deus de Israel, no monte Ebal.
31 Ara aqositaonia na omea vaga a Moses nina maneaqo na Taovia e tsaritutugua vanigira nogo kara naua, me maretsuna nogo tana papi ara soaginia nina ketsa a Moses: “Ma na belatabu ia kamu aqosiginia na vatu ara tau katsuginia na tapala.” Mi kelana nogo na belatabu ia ara savori-kodokodo vania na Taovia, mara savorigotoa na vatana na sausau tangomana na tinoni kara ganipatâ na turina.
31 Como Moisés, servo do Senhor, ordenara aos filhos de Israel, conforme ao que está escrito no livro da lei de Moisés, a saber: um altar de pedras inteiras, sobre o qual não se moverá instrumento de ferro; e ofereceram sobre ele holocaustos ao Senhor, e sacrificaram ofertas pacíficas.
32 Mi tana, i mataqira sui na toga ni Israel, ma Josua e maretugua na Ketsa tana vatu vaga a Moses e naua i sau.
32 Também escreveu ali, em pedras, uma cópia da lei de Moisés, que este havia escrito diante dos filhos de Israel.
33 Migira sui na Israel kolugira gaqira ida ma gaqira taovia na malagai migira na tinoni pede, migira goto na tinoni ni veratavosi ara sagelalo i laoqira, ara tutû e ruka tabana nina Bokisi na Taso na Taovia, migira sui ara aro bâ i koniqira na manetabu ara kalagaia. Migira kesa turina na tinoni ara tû tavamuri vania na Vungavunga Gerisim, migira kesa turina ara tû tavamuri vania na Vungavunga Ebal. E vaga nogo na omea aia Moses nina maneaqo na Taovia e ketsaligira kara naua kalina igira na manetabu kara tû na tabuaqira na tinoni.
33 E todo o Israel, com os seus anciãos, e os seus príncipes, e os seus juízes, estavam de um e de outro lado da arca, perante os sacerdotes levitas, que levavam a arca da aliança do Senhor, assim estrangeiros como naturais; metade deles em frente do monte Gerizim, e a outra metade em frente do monte Ebal, como Moisés, servo do Senhor, ordenara, para abençoar primeiramente o povo de Israel.
34 Mi muri ma Josua e tsokolokia na Ketsa popono vanigira na tinoni, kolugotoa na goko na soadou ma na goko na vealagi, vaga saikesa nogo ara marea tana papi na Ketsa.
34 E depois leu em alta voz todas as palavras da lei, a bênção e a maldição, conforme a tudo o que está escrito no livro da lei.
35 Me pipi na tsaqina goko tana nina ketsa a Moses, aia Josua e tsokovanigira sui na tinoni ara saikolu tana, kolugira na daki ma na baka, me kolugira goto na tinoni ni veratavosi ara mauri i laoqira.
35 Palavra nenhuma houve, de tudo o que Moisés ordenara, que Josué não lesse perante toda a congregação de Israel, e as mulheres, e os meninos, e os estrangeiros, que andavam no meio deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.