Josué 14

Ghari Bible (GRI) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Iani nogo na turupatuna ara vota koeguania na kao ni Kanaan tabana i tasi na Kô Jordan i laoqira na tinoni ni Israel. A Eleasar na manetabu, ma Josua na dalena a Nun, migira sui na tinoni loki tana vungu pipi tana puku ni Israel, igira nogo ara votagira na kao popono i laoqira niqira toga.
1 Eis as partes que os filhos de Israel receberam em herança na terra de Canaã, que lhes deram o sacerdote Eleazar, Josué, filho de Nun, e os chefes de família das tribos de Israel.
2 Vaga nogo na omea na Taovia e ketsaliginia a Moses kara naua, ara tsonikutsu gana kara donaginia ke tavota koegua na butona kao vanigira ara siu me kesa turina na puku ara totu tabana i tasi na Kô Jordan.
2 A repartição fez-se por sorte pelas nove tribos e meia, como o Senhor havia prescrito, por meio de Moisés;
3 — ausente —
3 porque às outras duas tribos e meia, Moisés tinha dado sua parte além do Jordão; mas não deu parte alguma aos levitas.
4 — ausente —
4 Os filhos de José formavam, com efeito, duas tribos: Manassés e Efraim. Aos levitas não deram herança na terra, mas apenas cidades para habitarem e os arredores dessas cidades para os seus rebanhos e os seus bens.
5 Eo, igira na tinoni ni Israel ara tuvarivotâ na kao vaga nogo na Taovia e ketsaliginia a Moses kara naua.
5 Como o Senhor tinha ordenado a Moisés, assim fizeram os israelitas, e dividiram a terra.
6 Me kesa dani, mara visana na tinoni ara talu tana puku konina a Juda ara mai i konina a Josua i Gilgal. Me kesa na vidaqira igira, aia Kaleb na dalena a Jepune aia kesa na Kenas e tû me tsarivania a Josua, “Igoe o donagininogoa na omea na Taovia e tsarivania a Moses nina maneaqo God i Kades Barnea tana ka rongoda kaita.
6 Os filhos de Judá vieram ter com Josué, em Gálgala; e Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, disse-lhe: Sabes o que o Senhor disse de mim e de ti a Moisés, homem de Deus, em Cades-Barne.
7 Inau e vati sangavulu nogo na ngalitupaqu kalina a Moses nina maneaqo na Taovia e molomaiau inau tû i Kades Barnea na tuviana na kao iani. Minau au adivisuvania na turupatu goto.
7 Eu tinha quarenta anos quando Moisés, servo do Senhor, me enviou de Cades-Barne a explorar a terra, e eu lhe fiz um relatório perfeitamente sincero.
8 Migira na mane ara dulikoluau inau ara molo matagu vanigira na tinoni. Minau moa e tagara, au muri kalavatavidoua na omea e ketsaliau na Taovia niqu God.
8 Meus irmãos que tinham ido comigo desanimaram o povo, mas eu segui fielmente o Senhor, meu Deus.
9 Mi tana rongona inau au nauvaganana ia, te a Moses e vekevaniau laka na dalequ minau sauba manana nomoa kami aditamanimami segeni na kao i tana inau au liuvia.
9 Naquele dia, Moisés fez este juramento: a terra que pisaste será a tua parte e a de teus filhos para sempre, porque seguiste fielmente o Senhor, meu Deus.
10 Mo ko reia kalina ia. E vati sangavulu tsege nogo na ngalitupa e putsi tû kalina e tsaria na Taovia vania a Moses na omea vaga ia. Ma na omea ia e laba tana tagu kalina igira na Israel ara tataligu moa tana kaomate, me tû tana tagu ia me tsau mai i dani eni ma na Taovia e molo maurisiau vaga nogo aia e vekevaniau. !Ko morosiau bâ inau! E alu sangavulu tsege nogo na ngalitupaqu,
10 Pois bem: eis que o Senhor conservou-me a vida, como prometeu. Quarenta e cinco anos são passados desde que o Senhor assim falou a Moisés, durante a marcha de Israel pelo deserto; tenho hoje oitenta e cinco anos,
11 mau susuliga dou vaga moa tana tagu kalina a Moses e moloau kau tuvivera. Au susuliga dou moa gana na vailabu se gana goto na aqosiana na aqo tavosi bamai.
11 e acho-me ainda robusto como no dia em que Moisés me enviou, e sinto-me tão forte como naquele tempo, tanto para a guerra como para qualquer outra missão.
12 Mi kalina ia, ko tusuvaniau na kao vungavungaga aia na Taovia e vekevaniau tana tagu ia. Igami ami tsarivanigamu nogo laka e kesa na puku na mumû ara soaginigira na Anakim ara totu i tana i laoqira na verabau loki ara bara polipoponoginia na baravatu kakai. Me tau utu na Taovia sauba ke totu koluau inau, ma kau tangomana na tsialigiaqira vaga nogo e tsaria na Taovia.”
12 Dá-me, pois, este monte que o Senhor me prometeu naquele tempo; porque naquele dia ouviste que se encontram enacim neste lugar, e também grandes fortalezas. Se o Senhor estiver comigo, conseguirei despojá-los, como ele disse.
13 Me tû a Josua me tabua a Kaleb na dalena a Jepune me sauvania na verabau ni Hebron ke aditamanina.
13 Josué abençoou Caleb, filho de Jefoné, e deu-lhe Hebron como herança.
14 Ma na verabau i Hebron ara tamanina moa igira na kukuana a Kaleb na dalena a Jepune na Kenas, rongona aia e muri kalavatavidoua na omea e ketsalia na Taovia na God ni Israel.
14 Eis por que Hebron pertence até o dia de hoje a Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, porque ele seguiu fielmente o Senhor, Deus de Israel.
15 Mi tana idana, ma na vera ni Hebron ara soaginia nina vera a Arba. Ma Arba aia kesa e tangi loki liuliu bâ na rongona i laoqira na Anakim.
15 {Hebron chamava-se outrora Cariat-Arbé; Arbé foi o maior homem entre os enacim.} E a terra ficou, a partir de então, tranqüila e sem guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.