Josué 14

Ghari Bible (GRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iani nogo na turupatuna ara vota koeguania na kao ni Kanaan tabana i tasi na Kô Jordan i laoqira na tinoni ni Israel. A Eleasar na manetabu, ma Josua na dalena a Nun, migira sui na tinoni loki tana vungu pipi tana puku ni Israel, igira nogo ara votagira na kao popono i laoqira niqira toga.
1 E estas são as regiões que os filhos de Israel herdaram na terra de Canaã, as quais Eleazar, o sacerdote, e Josué, o filho de Num, e os cabeças dos pais das tribos dos filhos de Israel, lhes distribuíram por herança.
2 Vaga nogo na omea na Taovia e ketsaliginia a Moses kara naua, ara tsonikutsu gana kara donaginia ke tavota koegua na butona kao vanigira ara siu me kesa turina na puku ara totu tabana i tasi na Kô Jordan.
2 Por sorte foi a sua herança, como o SENHOR ordenou pela mão de Moisés, para as nove tribos, e para a meia tribo.
3 — ausente —
3 Pois Moisés tinha dado a herança das duas tribos e da meia tribo no outro lado do Jordão; mas para os levitas ele não deu nenhuma herança no meio deles.
4 — ausente —
4 Porque os filhos de José eram duas tribos, Manassés e Efraim; portanto eles não deram parte aos levitas na terra, salvo cidades para habitarem, com os seus arredores para o seu gado e para seus bens.
5 Eo, igira na tinoni ni Israel ara tuvarivotâ na kao vaga nogo na Taovia e ketsaliginia a Moses kara naua.
5 Como o SENHOR ordenou a Moisés, assim fizeram os filhos de Israel, e dividiram a terra.
6 Me kesa dani, mara visana na tinoni ara talu tana puku konina a Juda ara mai i konina a Josua i Gilgal. Me kesa na vidaqira igira, aia Kaleb na dalena a Jepune aia kesa na Kenas e tû me tsarivania a Josua, “Igoe o donagininogoa na omea na Taovia e tsarivania a Moses nina maneaqo God i Kades Barnea tana ka rongoda kaita.
6 Então os filhos de Judá vieram até Josué em Gilgal; e Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, disse-lhe: Tu sabes o que o SENHOR disse a Moisés, o homem de Deus, em Cades-Barneia acerca de mim e de ti.
7 Inau e vati sangavulu nogo na ngalitupaqu kalina a Moses nina maneaqo na Taovia e molomaiau inau tû i Kades Barnea na tuviana na kao iani. Minau au adivisuvania na turupatu goto.
7 Quarenta anos tinha eu, quando Moisés, o servo do SENHOR, enviou-me de Cades-Barneia para espionar a terra; e eu lhe trouxe de volta uma palavra conforme esta estava no meu coração.
8 Migira na mane ara dulikoluau inau ara molo matagu vanigira na tinoni. Minau moa e tagara, au muri kalavatavidoua na omea e ketsaliau na Taovia niqu God.
8 Contudo, os meus irmãos que comigo subiram fizeram derreter o coração do povo, mas eu segui com integridade o SENHOR, meu Deus.
9 Mi tana rongona inau au nauvaganana ia, te a Moses e vekevaniau laka na dalequ minau sauba manana nomoa kami aditamanimami segeni na kao i tana inau au liuvia.
9 E Moisés jurou naquele dia, dizendo: Certamente a terra sobre a qual os teus pés pisaram será a tua herança, e dos teus filhos para todo o sempre, porque tu seguiste com integridade o SENHOR meu Deus.
10 Mo ko reia kalina ia. E vati sangavulu tsege nogo na ngalitupa e putsi tû kalina e tsaria na Taovia vania a Moses na omea vaga ia. Ma na omea ia e laba tana tagu kalina igira na Israel ara tataligu moa tana kaomate, me tû tana tagu ia me tsau mai i dani eni ma na Taovia e molo maurisiau vaga nogo aia e vekevaniau. !Ko morosiau bâ inau! E alu sangavulu tsege nogo na ngalitupaqu,
10 E agora eis que o SENHOR tem me mantido vivo, como declarou, nestes quarenta e cinco anos, verdadeiramente, desde que o SENHOR falou esta palavra a Moisés, enquanto os filhos de Israel vagavam pelo deserto; e agora, vê que nestes dias já tenho oitenta e cinco anos.
11 mau susuliga dou vaga moa tana tagu kalina a Moses e moloau kau tuvivera. Au susuliga dou moa gana na vailabu se gana goto na aqosiana na aqo tavosi bamai.
11 Como ainda sou tão forte nestes dias como era no dia em que Moisés me enviou; como antes era a minha força, assim também é a minha força agora, para a guerra, tanto para sair, como para entrar.
12 Mi kalina ia, ko tusuvaniau na kao vungavungaga aia na Taovia e vekevaniau tana tagu ia. Igami ami tsarivanigamu nogo laka e kesa na puku na mumû ara soaginigira na Anakim ara totu i tana i laoqira na verabau loki ara bara polipoponoginia na baravatu kakai. Me tau utu na Taovia sauba ke totu koluau inau, ma kau tangomana na tsialigiaqira vaga nogo e tsaria na Taovia.”
12 Agora, portanto, dá-me este monte, do qual o SENHOR falou naquele dia, pois tu ouviste naquele dia que os anaquins lá estavam, e que as cidades eram grandes e fortificadas; se assim for, o SENHOR estará comigo, e eu serei capaz de expulsá-los, como disse o SENHOR.
13 Me tû a Josua me tabua a Kaleb na dalena a Jepune me sauvania na verabau ni Hebron ke aditamanina.
13 E Josué o abençoou, e deu Hebrom a Calebe, o filho de Jefoné, por herança.
14 Ma na verabau i Hebron ara tamanina moa igira na kukuana a Kaleb na dalena a Jepune na Kenas, rongona aia e muri kalavatavidoua na omea e ketsalia na Taovia na God ni Israel.
14 Hebrom, portanto, tornou-se a herança de Calebe, o filho de Jefoné, o quenezeu, até este dia, porque ele seguiu com integridade o SENHOR, Deus de Israel.
15 Mi tana idana, ma na vera ni Hebron ara soaginia nina vera a Arba. Ma Arba aia kesa e tangi loki liuliu bâ na rongona i laoqira na Anakim.
15 E antes o nome de Hebrom era Quiriate-Arba; sendo que Arba fora um homem afamado entre os anaquins. E a terra teve repouso da guerra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.